NBA: Zachód - Wschód 136:132

[Gość: pierwszy]

jestem I

[Gość: erek szyn]

dlatego, ze masz najkrotszego bolka

[Gość: qrachee]

o ile mnie pamiec nie myli to rok temu wygral jednak wschod

[Gość: kornik]

pamiec cie myli po wschod przegral po 2 dogrywkach!!!

[Gość: pejton]

MYLI Cie pamiec:-) pozdrawiam!

[Gość: Koles]

Jestem w pierwszej dziesiatce !! <jupi>

Hymn przed meczem

[Gość: luka78_Detroit]

Nie wiem czy polska TV transmitowała (retransmitowała) ten mecz. Ale wszyscy
narzekający na występ Edyci Górniak w Korei powinni obejrzeć wykonanie hymnu
amerykańskiego przez Krysię Agilerówną. Było tak złe że nie byłem pewien czy
ona żartuje, czy śpiewa naprawdę.
BTW: Ben Wallace wczoraj rządził na parkiecie :)

[Gość: Bombel]

Zachod wygral po raz czwarty w ostatnich 5-ciu spotkaniach.
Najlepszym na parkiecie O'Neal,ten duzy.
Dawno takiego dziadostwa nie widzialem.
Mecz bez emocji i sporowej walki.Bez efektownych zagran,moze 3 czy 4 wsady
Cartera i McGrady'ego ktore poruszyly widownie... Wszyscy przeszli obok.Jak
najmniej sie zmeczyc.
Lza sie w oku kreci kiedy przypomne sobie TE mecze z udzialem Jordana,Thomasa,
Byrda,"Magica",Kareema,Wilkinsa,Ewinga czy Berkleya.
Program rozrywkowy tez o "kant sempiterny" rozbic.
Hymn Aquillery nie byl znowu tak zle wykonany.Widzialem i slyszalem gorsze.
Tu jednak z tego nikt nie robi takiego wielkiego "halo",zostawiajac
interpretacje wykonawcom.
A wracajac do wykonia hymnu w Korei.Ciekawe jak ktokolwiek zaspiewalby
jakakolwiek piosenke nie slyszac muzyki i swojego glosu?A tak bylo na
stadionie.Nieprawdaz?
Pa,chopaki...

ZNA KTOŚ LINK DO TORRENTA ABY SCIAGNAC MECZ

[Gość: imac]

ZNA KTOŚ LINK DO TORRENTA (lub gdzies indziej) ABY SCIAGNAC TEN MECZ ???
thx.

[Gość: kubasa]

to nie byl taki zly mecz. Bylo troche emocji a i kilka efektownych akcji.
Szczegolnie Shaq zaimponowal gdy przedryblowal cale boisko. No i podbala mi sie
akcja Kidda z Martinem lub Magloirem juz nie pamietam, kiedy to Kidd odbil
pilke wysoko o tablice a zapakowal jeden z nich. Wogole wschod ma calkiem
ciekawych zawodnikow: Magloire, Martin czy O'Neil, ktory faktycznie wyrasta na
najlepszego zawodnika na wschodzie. No i nieoceniony Kidd...

[magazyn1]

Tu nie chodzi o to czy byl zly czy nie.Chodzi generalnie o to, ze mecz byl
nijaki!Juz sama akcja Szaka swiadczyla o podejsciu co poniektorych zawodnikow
do gry!A wykonanie "osobistych" przez wschod"?11 z 22!
aA 3 punktowce?Wschod rzucal 28 razy i co? Weszlo 9!Reszta to straty pilek.
Zachod rzucal tylko 18 razy i skutecznosc rowniez kiepska,weszlo 5.
To,ze sa obiecujacy zawodnicy nie swiadczy,ze mecz dalo sie ogladac bez
ziewania.
Powtarzam nie ma w tej chwili zawodnikow ktorzy klasa mogliby dorownac
wymienionym wczesniej przeze mnie koszykarzy.
Moze za rok bedzie lepiej?

ten mecz był czwarty w LA

[Gość: adam]

Poza wymienionymi przez Was 72 i 83, w Los Angeles grali takze w 1963 roku.
Wystarczylo przeczytac zapowiedz na www.erabasket.pl

pozdrawiam

Garść wrażeń z Weekendu Gwiazd

[Gość: Wilt]

- Rookie Challenge: tego niestety nie transmitowali, ale można powiedzieć
jedno: liczący na wygraną pierwszoroczniaków, jakoby rekordowo silnych z
LeBronem i Melo, srodze się pomylili! Gra jako taka kiepska, ciekawe że Yao
zagrał znacznie słabiej niż później w ASG: oszczędzał siły? Cholera, Amare
pobił rekord punktowy Kobego… ;-)

- Shooting Stars (3 na 3): gratulacje dla drużyny Lakers, wygrywającej z
pozycji „underdoga” , mimo posiadania tylko 1 niskiego, dobrego w rzutach
za „3” gracza (składy w ogóle pod tym względem nie były zbilansowane),
pokonując faworyzowanych Spurs, którzy takich zawodników mieli całą trójkę! Nie
mogę się oprzeć pokusie stwierdzenia, że to wróżba przed playoffs… ;-)

- Skills Challenge: brawa dla Fishera, który – również jako „underdog” - dotarł
do finału; podczas gdy nawet nie przygotowywał się do konkursu, w którym miał
wystąpić GP! Baron Davis był jednak wyraźnie najlepszy (chyba nie popełnił ani
jednego błędu). Zaskoczyła słaba postawa Marbury’ego.

- Shootoout: myślałem , że wygra Peja, a tu… Chyba nikt nie ma wątpliwości, że
jest generalnie najlepszyzm shooterem z uczestników, więc jaki był powód:
słabszy dzień, zwykły pech, zbytnia pewność siebie, czy przeciwnie: obciążenie
psychiczne rolą faworyta? Raczej to ostatnie, połączone z brakami taktycznymi:
te ostatnie piłki wrzucał już jak najszybciej, zamiast przerwać na chwilę i
wycelowac dokładniej (to samo robili zreszta wszyscy). Lenard czegoś w końcu
dokonał i będzie miał o czym wnukom opowiadać. Gratulacje dla młodego Korvera,
spisującego się dzielnie w podobnych okolicznościach co Fish. Mobleya wstawili
tam chyba dla śmiechu, jak uprzednio Walkera, ale Billups – mimo swojej
reputacji „clutch player” – był jeszcze gorszy!

- Konkurs wsadów: gdybym się podniecał tą pseudodyscypliną, mógłbym znów
poubolewać nad upadkiem szlachetnej sztuki dunkowania. Dobrze, ze tak nie
jest. :-) Tu było podobnie: Richardson jest najlepszy, ale przegrał przez
własny, delikatnie mówiąc, brak myślenia, podobny zresztą jak u Freda Jonesa, z
którym jakby ścigali się, kto przegra: najpierw Jones decydując się po raz
drugi na wsad z podaniem piłki z widowni, choć za pierwszym razem spieprzył; a
za chwilę J – Rich próbując ryzykownego dunku, choć do zwycięstwa wystarczyłby
mu łatwy i 42 punkty. Zawiódł Ricky Davis, a sędziowie trochę skrzywdzili
Andersena; w dodatku Nicholson wyśmiewął się z jego włosów! ;-)

- I najważniejsze, czyli Mecz Gwiazd. Okazało się, że dwa niewyrównane składy –
każdy w różny sposób, Zachód ze znaczną przewagą graczy niskich, a Wschód
wysokich – mogą zapewnić całkiem wyrównaną walkę i sporo emocji. Nastąpiło to
jednak w dużej mierze na życzenie samego Zachodu, którego gracze czujac się
faworytami grali na poczatku za luźno i wygłupiali się, więc nie zbudowali
przewagi punktowej, a Saunders (Carlisle zrobił lepszą robotę od niego) mimo
tego przedwcześnie zaczął troszczyć się o to, żeby każdy mógł pograć,
niepotrzebnie wycofując starterów (co skończyło się czymś odwrotnym: starterzy
grali dłużej niż byłoby normalnie, bo musieli ratować wynik). Na Wschodzie
brawa oczywiście dla debiutanta Magloire’a, poza tym świetnie grał Kidd, a
dobrze Jermaine i K. Martin (za to T – Mac po raz kolejny udowodnił, jakie
braki ma w „clutchness”). Na Zachodzie pokazali się Duncan, Garnett, Allen,
nawet Yao, ale oczywiście o losie meczu przesądził superduet z LA. :-) Shaq,
kiedy przestał zgrywać się na PG, udowodnił, że jeśli akurat gra i jest w
formie potrafi wciąż być nie do powstrzymania (przynajmniej przez nikogo ze
Wschodu); nie wiem, kiedy ostatnio ktoś zaliczył w ASG tyle dunków! Partnerował
mu dzielnie Kobe, drugi strzelec (mimo tylko 12 prób z gry!), bez wątpienia
najlepszy defensor (5 przechwytów) i ogólnie najbardziej zbilansowany gracz
meczu. Łyżką dziegciu w beczce miodu jest tylko to, że nie został co – MVP;
zapewne zostałby, gdyby grał bardziej egoistycznie i zaliczył więcej rzutów
(głupek z polskiej TV powiedziałby wtedy, że rzuca na siłę, zamiast, że podaje
na siłę…).

Ale grunt, że Weekend Gwiazd należał do Lakers! :-)))) Teraz czas na ostateczne
doleczenie kontuzji i zakończenie sezonu paroma mocnymi „winning streaks”!