depresja

[Gość: Bezradna]

JAK Z NIĄ WALCZYĆ ?????????

[Gość: kaziuk66]

Coraz częsciej- niestety - będziemy sie z tym spotykac.Na pewno nie można sie zamykać a sobie.Zanim udamy sie do poradni psychologicznej warto porozmawiać z kimś zaufanym przed kim nie ma sie sekretów i jest gwarancja dyskrecji.Warto żyć i cieszyć sie każdym dniem gdyż życie jest pełne niespodzianek :):):)

[lechowski51]

Po pierwsze-wyjsc z domu
po drugie-byc z ludzmi i rozmawiac o tym co Ci uwiera
po trzecie-nie bac sie rozmawiac o swoich problemach z przyjaciolmi

[Gość: DAntydepresant]

Pierwszy raz zgodzę się z lechowskim51.
Miałem to samo. Poszedłem do psychiatry i po kilku tygodniach przeszło,
oczywiście leki biorę nadal, ale już jest wszystko OK. na prawdę
polecam wizytę u dobrego psychiatry.

[Gość: Praktykant]

"po trzecie-nie bac sie rozmawiac o swoich problemach z przyjaciolmi"
...z tymi bardziej dyskretnymi.

[Gość: Andrzej]

Sok z dziurawca należy do grupy antydepresantów.
zastrzeżenie: nie wolno przebywac na słoneczku...pozdro dla
czasowo "na dole"...

[Gość: Praktykant]

Polecam tę stronę. Sam to stosowałem jakiś czas temu
www.bioslone.pl/oczyszczanie/mikstura
Już po około 2 tygodniach stosowania następuje niesamowity przypływ energii,
chęć do życia. Człowiek staje się otwarty na wiedzę, chętny do pracy itd.
Jeżeli masz chorobę jelit (celiaka, zespół złego wchłaniania, zespół jelita
drażliwego itp.) to nie stosuj kuracji z ostatniego oleju w składzie.
Ta mikstura nie leczy schorzeń tylko doskonale oczyszcza organizm a to już
połowa sukcesu do doskonałego samopoczucia.
Polecam tylko jedną serię. Wystarczy. Z niczym nie wolno przesadzać. Zapoznaj
się dokładnie z tą stroną i wyciągnij wnioski.
Na depresję mają również wpływ inne czynniki: brak pracy, pieniędzy,
niepowodzenia w życiu itd ale to już inna strona medalu.

[Gość: kaziuk66]

Ucieczka w alkohol w takim przypadku lub inne uzywki jest drogą na krawędz przepaści.Warto o tym pamiętać nim będzie za póżno.

[Gość: Dotknięta]

Sorry ale śmiać mi się chce przez łzy na te rady. Byłam w
głębokiej depresji trzy lata. I żaden psychiatra, żaden psychologt,
zadne dobre rady typu: wyjdź z domu, otwórz się na ludzio, ciesz się
kazda chwila itepe itede.....Nie rozumiecie, że taki człowiek żyje w
innym świecie, za jakimś murem prze który nie jest w stanie się
[przebić? Że 99% psychiatrów to ludzie, którzy potrafią może leczyć
chorą psychikę ale nie duszę? A depresja to przecież choroba duszy,
nie umysłu!!! Nic nie cieszy, nic człowieka wtedy nie obchodzi,
nawet ma problemy żeby się umyc albo odezwać.A psycholodzy? Pożal
się Boze!- przynajmniej w Tarnobrzegu. Strata czasu i duuuuzych
pieniędzy. Warunkiem wyjścia z niej jest tylko i wyłącznie
znalezioenie jakiejś motywacji żeby chciało się zyc dalej. A do tego
potrzebny jest drugi człowiek. Albo bnliski i oddany, który pomoże
niestrudzenie szukac tej motywacji albo zupełnie ktos obcy ale
doskonale rozumiejacy istote tego problemu bo sam przez to
przeszedł. Na przykład ja. Pomogę Ci tylko odezwij się do mnie.Mnie
tez ktos pomógł więc mam dług do spłacenia.

[Gość: Andrzej]

Nie mówię tego nikomu.
że wpadam w dołek
niewychodząc z domu...

[Gość: gość]

Znaczy się chłopa wam kobietom trza!
Bez chłopa kobieta głupieje!

[Gość: człowiek]

Zgadzam się z tobą Dotknięta. Dodam, że ci, którzy piszą rady w stylu "otwórz
się na ludzi... " itp. chyba nie mieli do czynienia z tym koszmarem. Przepraszam
za wyrażenie, ale padłem na pysk widząc te brednie. Jeszcze któryś mądry o
dziurawcu napisał... A jeżeli nie ma dokąd wyjść? A jeżeli nie ma ludzi,na
których można by się otworzyć, z którymi można rozmawiać o tym, co "uwiera" (zna
ktoś może określenie "samotność w tłumie ludzi"? czy coś takiego?), Nie bać się,
skoro wszystko wokół przeraża? Czy na prawdę warto żyć? Ehh... Żyję w takiej
klatce już sam nie wiem jak długo, ale piszę to nie po to, aby się nad sobą
użalać. Udzielanie "dobrych rad" poprzez pisanie głupot w stylu: "warto cośtam",
"weź się w garść..." czy tym podobne brednie, mogą osobie potrzebującej (a taką
chyba jest autorka tematu) bardziej zaszkodzić, niż pomóc, zamiast podnieść na
duchu - pogrążyć jeszcze bardziej w udręce... i takie tam ...

[Gość: znajoma]

A mnie się wydaje ,że to Ty i Dotknięta się wymądrzacie. Dlatego nie
wypowiadam się w tej sprawie, aby mi się nie oberwało tak ,jak tym,
co chcieli pomóc. Osoba ,która potrzebuje pomocy może(jeśli chce)
napisać na moją pocztę i możemy porozmawiać.Pozdrawiam

[Gość: człowiek]

To nie jest wymądrzanie się - to tak działa, taka jest specyfika tej choroby w
mojej (i chyba nie tylko) ocenie. I nie obawiaj się, nikt nie odbiera Ci prawa
do wypowiedzi, po to jest to forum... :P

[Gość: Gość]

Jeżeli uważacie że forumowicze piszą bzdury to nie pozostaje wam nic innego jak
wizyta u psychiatry. W skrajnym przypadku powinniście leczyć się w oddziałach
zamkniętych czyli szpitalach i nie powinniście zawracać sobie i innym głowy na
forum.
Przyczyny tej choroby są różne ale jedną z przyczyn wielu chorób jest brak
zajęcia. Praca, obojętnie czy w domu czy w zakładzie pozwala odwrócić uwagę od
choroby.
Wy już z góry lekceważycie sugestie internautów chociaż jeszcze niczego nie
spróbowaliście z tych porad które tutaj zostały zasugerowane.
Tak więc tylko wizyta u lekarza, leki otumaniające i nie zawracajcie głowy ludziom.