Wątek skandynawski niekryminalny.

Tore Renberg (Norweg)

[opty2]

tego autora zaczęło wydawać nowe wydawnictwo Akcent;

1. "Człowiek, który pokochał Yngvego"
Jest styczeń 1990 roku. Jarle Klepp ma 17 lat i uczy się w liceum w Stavanger, małym mieście w zachodniej Norwegii. W jego życiu liczy się rock, seks i polityka. Razem z najlepszym kumplem gra w kapeli punkowej, ma świetną dziewczynę, chodzi w czarnym płaszczu i arafatce, a do tego cały czas stara się wyróżnić z tłumu. Wszystko zmienia się, gdy w jego szkole pojawia się nowy uczeń, Yngve – roztargniony marzyciel lubiący słuchać popu, grać w tenisa i czytać o starożytnym Egipcie. Nagle Jarle ze zdumieniem odkrywa, że nie może przestać o nim myśleć…
"Człowiek, który pokochał Yngvego" to pełna energii i uroku opowieść o zakochaniu, przyjaźni i dorastaniu w czasach, gdy nie znano internetu, a muzyki słuchało się z walkmanów. To porywająca, czasem zabawna, a czasem dramatyczna historia o dojrzewaniu młodego buntownika do miłości i odpowiedzialności. Historia o przeobrażającym się świecie i fascynacji, która zmienia wszystko.
Młodzi ludzie pokochają tę powieść. A ci, którzy byli młodzi około roku 1990, pokochają przedstawiony w niej nostalgiczny obraz czasów.
[Wydawnictwo Akcent, 2011]

nie jest to literatura gejowska, jesli ktos by pytał

2. Charlotte Isabel Hansen
Jest 6 września 1997 roku. Jarle Klepp studiuje literaturoznawstwo na Uniwersytecie w Bergen. Dnie spędza na pisaniu pracy magisterskiej, a wieczory – na alkoholowych imprezach w towarzystwie swoich intelektualnych znajomych, charyzmatycznego promotora oraz oszołamiająco pięknej i bogatej doktorantki, Herdis Snartemo, z którą pozostaje w bardzo luźnym erotycznym związku. Jego stylu życia na pewno nie można nazwać odpowiedzialnym. Do czasu...

Okazuje się bowiem, że Jarle zostaje wezwany przez policję do złożenia próbki krwi w celu potwierdzenia ojcostwa. Pozytywny wynik wykazuje, że ma niespełna siedmioletnią córkę z niejaką Anette Hansen. Charlotte Isabel, bo takie imiona nosi dziewczynka, jest owocem szalonej imprezy z czasów liceum, tej samej, której opis można znaleźć w powieści "Człowiek, który pokochał Yngvego". Wkrótce Anette informuje Jarlego, że wyjeżdża na wakacje, a Charlotte Isabel przyleci do niego z Oslo, by wreszcie poznać swojego tatę. Oszołomiony chłopak zjawia się na lotnisku i staje oko w oko z siedmiolatką, która wywróci do góry nogami jego dotychczasowe studenckie życie.

tą drugą zaczęłam dopiero czytać ale też jest napisana luzackim stylem

Wydawnictwo Slowo/obraz terytoria -33%

[anetapzn]

Apropos skandynawskiej niekryminalnej literatury- do końca kwietnia wszystkie pozycje na stronie wydawnictwa -33%. Jest sporo skandynawskiej literatury.

[opty2]

aż szkoda, że wszystkie juz mam

[anetapzn]

opty2 napisała:

> aż szkoda, że wszystkie juz mam
Opty, gdzie ty te wszystkie książki mieścisz? Ja na szczęście nie wszystkie jeszcze mam.

[matt.cobosco]

Trochę przecenionych książek tego wydawnictwa można znaleźć w stacjonarnym Dedalusie i w outlecie Empiku. Kupiłem niedawno w ten sposób "Plażę muszli" Marie Hermanson (10 zł.) i "Zimne serca" Gunnara Staalesena (9.99). Książki w bardzo dobrym stanie, biblioteka będzie miała pożytek

[anetapzn]

Szkoda, ze u mnie nie ma stacjonarnego dedalusa.

[opty2]

anetapzn napisała:
> Opty, gdzie ty te wszystkie książki mieścisz?

ekhm... no mam mały problem z pomieszczeniem księgozbioru,
ale czasami zanoszę stosiki do biblioteki i robi się miejsce na następne

Seria WABu z miotłą do 40% taniej.

[anetapzn]

w dniach 11-23 kwietnia, w niej znajduje się kilka skandynawskich powieści.

[opty2]

ciekawa inicjatywa,
warto kupić Majgull Axelsson (jesli tylko jedną to Dom Augusty, jesli dwie to jeszcze Kwietniowa czarownica) i może Hirvonen
niestety znowu wszystko mam
a tu link:
www.wab.com.pl/?ec=z-miotz-sc&page=0

[cen.taurea]

Majgull Axelsson to tez "Droga do piekła" - polecam, choć rzecz nie dzieje się w Szwecji, książka ciekawie skonstruowana, dająca do myślenia i trzymająca w napięciu

[anetapzn]

cen.taurea napisała:

> Majgull Axelsson to tez "Droga do piekła" - polecam, choć rzecz nie dzieje się
> w Szwecji, książka ciekawie skonstruowana, dająca do myślenia i trzymająca w n
> apięciu
>

To ta sama pozycja (wymieniana wyżej)co Daleko do Niflheimu

Per Petterson

[opty2]

Wydano u nas trzy ksiązki tego Norwega:
Kradnąc konie
Przeklinam rzekę czasu
Na Syberię

Od razu powiem, że nie każdemu będą one odpowiadać, są raczej dla prawdziwych fanów Skandynawów
Akcja tych książek jest powolna, nieśpieszna, wspomnieniowa, raczej nic tu sie nie dzieje, wszystko jest w sferze myśli i doznań.

Na Syberię jest wczesniejszą książką autora i nie wzbudziła aż takiego entuzjazmu, więc odnotowywuję ja tylko.

Sigrid Undset - "Krystyna, corka Lavransa"

[aga-foto]

Sigrid Undset, - "Krystyna, corka Lavransa", pisarka norweska, chociaz urodzona w Danii.
Za ta 3-t. powiesc dostala nagrode nobla. Kupilam zupelnie przypadkowo, przeczytalam jednym tchem, jestem oczarowana. Dawno nie czytalam tak dobrej powiesci. To bylo moje pierwsze spotkanie z literatura skandynawska i mysle, ze nie ostatnie. Ciekawa jestem czy ktos czytal, goraco polecam. Zapisalam juz niektore pozycje polecane przez Was.

[opty2]

No oczywiście, że fani Skandynawów czytali tą trylogię i to już sto lat temu,
a przepraszam jakieś dwadzieścia To czysta klasyka.
Książka została wydana w 1922 roku a u nas chyba w latach sześćdziesiątych, parę razy wznawiana, sama mam egzemplarz z lat siedemdziesiątych (chyba najgorsza lichota). Czytałam też parę razy z niekłamaną przyjemnością

Jeśli już jestemy przy Sigrid Undset to napisała ona wiele innych ciekawych książek:
Olaf syn Auduna, Legendy o królu Arturze, Macierzyństwo, Gymnadenia i inne (też ksiązki dla dzieci). Ale co by nie mówić "Krystyna" przebija wszystkie )

[cynamoon6]

Opty Napisalysmy prawie to samo

[cynamoon6]

Pewnie wiekszość czytała, bo to klasyka przecież
Ja jakieś 15 albo 20 lat temu i pamietam, ze mi sie podobala.
Musze ja sobie kiedyś odswiezyc, bo oczami nastoaltki ma sie na pewno inny odbiór.

[aga-foto]

Po milosniczkach literatury skandynawskiej nalezalo sie wlasnie tego spodziewac, ze ksiazka zostala przeczytana dawno temu. Moje wydanie jest z 1986 r.
Tak jak juz wczesniej wspomnialam, ksiazka wpadla mi w rece zupelnie przypadkowo, bez zadnej rekomendacji, wiec tym bardziej cieszy takie odkrycie
Maz rowniez przykleil sie do tej lektury, wlasnie skonczyl 2-t., rowniez mu sie podoba.
Dzieki za odzew. Jeszcze jestem pod wrazeniem
A jesli chodzi o odswiezanie, to wlasnie obejrzalam ponownie filmy ale juz 'doroslym okiem'- -"Pozegnanie z Afryka" i "Ptaki ciernistych krzewow" - rewelacja

Jostein Gaarder

[f-nord]

Całkiem współczesny, Norweg, więc dlaczego by nie polecić? "Świat Zofii" to "oczywista oczywistość", ale ja chciałbym szczególnie polecić "Dziewczynę z pomarańczami". Tam autor nieco mniej filozofuje. Zagadka, wciągająca historia, a całość "kręci się" wokoło listu wysłanego niejako w przyszłość.

Karen Blixen

[f-nord]

Już to słyszę - Uuuu, ale "oryginalny", niech zgadnę: "Pożegnanie z Afryką" - a właśnie że nie!
Moje ulubione krótkie formy czyli zbiór opowiadań "Zimowe opowieści". Właśnie zacząłem czytać i od razu mogę śmiało polecić. Już w 1. opowiadaniu przewijają się Norwegowie, Rosjanie, pewien chłopiec okrętowy, dziwny sokół i (brrr) bardzo tajemnicza Laponka o tych oczach. Jest morderstwo, trochę czarów i daleka północ (port w Bodø.

[f-nord]

Hihi, miało być "tajemnicza Laponka o żółtych oczach"

[opty2]

żadne tam Pożegnanie z Afryką, phi
tylko Uczta Babette, to jest dopiero opowiadanie, film też był dobry,
ciekawe są też Listy z Afryki ale to trudniejsza lektura

[aga-foto]

Tak, zupelnie niepotrzebnie wyskoczylam z tymi filmami, ale po 20 latach, sama bylam zaskoczona swoja reakcja.
Polecony film obejrze juz w przyszlym tygodniu, recenzja wyglada interesujaco. Czekam na wiecej
Obejrzalam wlasnie 'I am Dina' mieszane uczucia, ale krajobrazy przepiekne.

[aga-foto]

>opty2
>...żadne tam Pożegnanie z Afryką, phi
>tylko 'Uczta Babette', to jest dopiero opowiadanie, film też był dobry, ...

Film obejrzalam, niestety nie polecam, sorry..., autorke poniosla zbytnio fantazja, nie gustuje.

[f-nord]

"Uczta Babette" - nie czytałem, ale da się to jeszcze naprawić

Riika Pulkkinen - Prawda

[opty2]

przepięknie napisana książka fińskiej autorki,
poetycka, stylistycznie prawie doskonała, świetnie się czyta, dla koneserów

za wydawnictwem:
Oto przeplatające się ze sobą opowieści kobiet – matki, córki i kochanki. Do głosu dochodzą wspomnienia, ożywają stare traumy, lęki, tęsknoty i marzenia. Pamięć czasami zawodzi, bo tak jest łatwiej. "Prawda" to powieść o wielkiej miłości, od której nie ma ucieczki, o śmierci, o zapomnieniu i o przebaczeniu.
Na podstawie książki powstał spektakl w helsińskim teatrze KOM, przygotowywana jest również jej ekranizacja

[iontichy]

Dopiero zauważyłem wątek i nikt nie polecił Jana Guillou. Jego "Zło" powinno przypaść do gustu miłośnikom KiS choć to nie kryminał. Już pierwsze akapity łapią i nie puszczają. I jeszcze saga "Krzyżowcy" - bardzo dobre czytadło, mocno osadzone historycznie.

Dom w ciemności_Tarjei Vesaas

[opty2]

niesamowita książka norweskiego autora,
napisana w 1945 ale u nas dopiero teraz opublikowana,
cenzura - wiadomo,
książka o systemie, moralności, trudnych wyborach, zniewoleniu, zbuntowanych,
ma odniesienie do różnych systemów, Polacy odnajdą swój,
świetne, polecam
5,5/6

[cynamoon6]

O, dzieki, bede o niej pamietac.
Przy okaazji, czy my sie kiedys doczekamy wznowienia Pałacu lodowego?

Opty, kupilam niedawno tego Islandczyka Steffansona, Niebo i pieklo. Ciagle o nim zapominalam, az napotkalam w taniej ksiazce za 8 czy 9zł. Jeszcze nie czytalam. Czekam, az mnie zawoła

Cynamoon6 :)

[opty2]

taki tani był ten Stefansson ?
nic dziwnego, że nie mogą wydać drugiej części
choć się zarzekali, że będzie w 2013

ps. mogę Ci też polecić książkę z północy o północy ale nie skandynawskiej
tylko kanadyjskiej Nowej Fundlandii - "Dostatek" - Michael Crummey,
świetny klimat, język, historia i bardzo dobrze przetłumaczona,
(moje drugie odkrycie Roku zaraz za Versaasem)

[cynamoon6]

Pewnie dlatego taka tania bo malo chodliwa i zepchneli do wyprzedazowej sieci ;/

Dzięki za ten Dostatek. Juz zgooglalam i czuje, ze mi sie spodoba, kupie napewno!

[cynamoon6]

A, mnie w tym roku nic nie zachywciło niestety.
Tęsknię do czegoś na miarę Ziemi kłamst Ragde.

Roy Jacobsen "Cudowne dzieci"

[matt.cobosco]

Bardzo dobre.

Tu kilka recenzji:
lubimyczytac.pl/ksiazka/143623/cudowne-dzieci

[cynamoon6]

O kurcze, brzmi świetnie!
Musze to kupić. Dzięki!

[opty2]

dobre, takie na 4,5
jak chcesz kupić to wybierz Dedalusa, mają tą książkę bardzo tanio
a przy okazji można nabyć (również tanio) Ostergrena, jak nie czytałaś

[cynamoon6]

Mam Ostergrena, nawet dwóch. Jeszcze tego trzeciego planuje kupic.
Dzieki za cynk, mialam w koszyku gdzie indziej, za 30zł i myslalam ze tanio ))
Szkoda ze nie ma tam tego Dostatku, bo wskoczył mi na szczyt kolejki "do kupienia"

[opty2]

E, "Dostatku" nie da się kupić tanio, nie we wszystkich księgarniach w ogóle jest,
a w Dedalusie to może będzie ale za dwa lata (oby nie),
to świetna książka i mam nadzieję, że nie wyląduje na wyprzedażach,
mnie się udało dostać w miarę tanio, bo wydawnictwo sprzedaje w moim mieście bez przesyłki,
z miejsca nabyłam drugi ich tytuł

[great_librarian]

Tutaj: www.libroteka.pl/dostatek.html Dostatek za 27 zł - zawsze to lepiej niż cena okładkowa (41 pln)

[negev56]

Dostatek za 27 zł - zawsze to lepiej niż cena okładkowa (41 pln)

zgadza się, ale gdy doliczy się koszty przesyłki - sprawdzałam i nie mówmy o odbiorze osobistym, bo nie każdy ma taką możliwość, to wcale nie wychodzi taniej. Wszyscy dobrze kalkulują, więc nie miejmy złudzeń, że trafiamy na okazję. Różnice są złotówkowe.

[great_librarian]

co racja, to racja. Jedynie pozostają jakieś stacjonarne stoiska taniej książki

Jensen Carsten_ My, topielcy

[opty2]

zupełnie zapomniałam o tej książce duńskiego pisarza,
teraz sobie przypomniałam (przy okazji czytania "Bracia z Vestland"),

Akcja tej książki toczy się w duńskim portowym mieście Marstal. To trochę taka epopeja marynistyczna, jak ktoś napisał. Obejmuje dość długi okres tego miasta wraz z historiami jego mieszkańców.
Bardzo ciekawie napisana i wciągająca.

ps. zdaje się, że też jest w Dedalusie

[negev56]

opty2 napisała:

> zupełnie zapomniałam o tej książce duńskiego pisarza,
> teraz sobie przypomniałam (przy okazji czytania "Bracia z Vestland"),

a jak "Bracia z Vestland"? Warto?

[opty2]

negev56 napisała:
> a jak "Bracia z Vestland"? Warto?

dopiero zaczęłam, więc trudno wyrokować
ale coś mi się widzi, że to nie jest jakieś wielkie pisarstwo,
wciąż czekam aż mnie autor uwiedzie snuciem opowieści,
zobaczymy czy się doczekam,
więc jeśli możesz, to się wstrzymaj

[negev56]

opty2 napisała:

> więc jeśli możesz, to się wstrzymaj

super, tak zrobię

[cynamoon6]

Mam Topielcow, kupilam zaraz jak wyszli, pieknie wydana ksiazka.
Jeszcze nie czytalam, uwielbiac chomikowac na regale takie cegly i czekac az mnie zawolaja
Ciesze sie Opty, ze ja polecasz

[opty2]

ja tu widzę Cynamoon, że masz pełne półki świetnych książek,
może powinnaś sama je zawołać do czytania
a nie czekać aż one to zrobią

[cynamoon6]

Ano mam, ale jak sama je biore na sile to nic z tego. Zaczynam i czuje ze nie ten moment.
Wole poczekac na wolanie, wlasnie mnie zawolala Kanalia Pawla Pollaka, ktora odstala dobrych pare lat na polce Juz ze dwa razy ja bralam do rak, zaczynalam i jakos to nie bylo to. A teraz- miodzio, jestem zachwycona i musze sie zmuszac zeby wolniej czytac

Szwecja - turystyka literacka

[granna22]

Drodzy forumowicze,
Jestem studentką V roku zarządzania w turystyce na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Piszę pracę magisterską pt.: Znaczenie turystyki literackiej we współczesnym zarządzaniu gospodarką turystyczną.

Ankieta jest anonimowa, a zebrane wyniki posłużą wyłącznie zbiorczym zestawieniom statystycznym.

Z góry dziękuję za współpracę! (link do ankiety poniżej)

www.ebadania.pl/998fd7d4b4140f7f

Karl Ove Knausgard- Moja walka 1. Powieść.

[cynamoon6]

Trafiłam dziś na artykuł o takim pisarzu
Zalinkuję zreszta
wyborcza.pl/1,76842,15758862,Tytul_z_Hitlera__metoda_z_Ikei__Knausgard_pisze__Varga.html
Czuje się bardzo zachęcona, kupię w ciemno.

I tłumaczy Iwona Zimnicka.

[opty2]

też widziałam w zapowiedziach, na razie się waham co do kupna,
na razie to mam na półce jego Wszystko ma swój czas,
której to jeszcze nie przeczytałam,
więc nie wiem czy warto się rzucać na coś nowego

[cynamoon6]

Znajomy Norweg mi to polecał. Powiedział, że niby nic ciekawego się tam nie dzieje, ale sposob w jaki to jest napisane sprawia, że nie da się tego odłozyć.

Mam przeczucie, że może mi sie to bardzo spodobac. Przydało by się, bo od czasu trylogii Ragde nic mnie nie olśniło. No i w razie czegi jest 6 czesci

[fsj]

Tutaj spoko recenzja: mgzn.pl/artykul/1394/dni-wolne-od-knausgarda

[opty2]

właśnie skończyłam czytać pierwszą część,
i muszę powiedzieć, że uczucia mam mieszane,
owszem, jest to dobrze napisane ale...
zawsze jest jakieś ale
jak dla mnie książka jest nierówna, fragmentami jest po prostu nudna,
szczegółowe wyliczenia nużą, wspominanie wszystkich ludzi, których się spotkało w młodości są zupełnie niepotrzebne,
oczywiście rozumiem, że autor miał taką potrzebę oczyszczenia duszy poprzez uzewnętrznienie swoich odczuć (i to prawdziwych) ale dla całej historii są to dłużyzny,
natomiast wcale się nie dziwię, że niektórzy bohaterowie wymienieni z nazwiska poczuli się obrażeni sądami autora,
historia miała być o ojcu a jest o wszystkim, w I cz. Knausgard skupia się na swojej młodości i samej śmierci ojca co prowadzi do różnych uczuć/skojarzeń/myśli

na plus tej książki zaliczyć trzeba sam styl pisania, odwagę autora w ujawnianiu swoich przemyśleń, niekonwencjonalne skojarzenia, które ujawniają niesłychaną wrażliwość piszącego, sporo ciekawych spostrzeżeń dających do myślenia

mimo wszystko polecam
4,5/6

[cynamoon6]

Własnie czytam i mam bardzo podobne odczucia do Twoich.
Oprócz tego, ze spodziewalam sie troche czegos innego i momentami przynudza odrobinę, co sprawia ze ksiązka jest nierówna, to jestem zachwycona tym stylem pisania.
Co chwilę podkreslam zdania, czasem całę kartki.
Bardzo podobne metafory pojawiaja sie tez w mojej glowie i autor wydaje mi sie postacia bardzo mi bliską psychicznie
Czekam na dalsze częsci.

[cynamoon6]

Musze jeszcze dopisać, bo skończyłam i cały czas myslę o tej książce.
Oceniłabym ją wyżej niż Ty, w skali do 6 na 5,5. Ale nie bezkrytycznie, bez amoku.
Za chaos, bo o ile zaczyna sie opisem dość chronologicznym dzieciństwa i lat nastoletnich, co uwielbiam, bo uwielbiam książki o stawaniu się, potem nagły przeskok i nie ma kontynuacji. To mnie trochę rozczarowało, bo pewnie elementy pozostaja tajemnica a autor juz jest dorosły i przynudza trochę opisem oderwanych, filozoficznych stanów.
A potem znów okoliczności śmierci ojca, z zachowaniem ciągłości i bardzo dobrze napisane.

Zastanawia mnie jednak taka popularność tej książki, w Skandynawii i innych krajach.
Wydaje mi sie ze taki typ literatury jest dla wiekszosci osob po prostu nudny. 6 tomów wspomnień i stanów wewnętrznych, minimum akcji, to nie jest coś co trafia do każdego.
Ok, ja jestem zboczona, mogłabym przeczytać z jednakowa fascynacja i 10 tomów takiego pisania, ale w moim otoczeniu, dość wyrobionym, nie znam chyba nikogo, kogo ta książka zachwyci. To nie jest łatwa rzecz, przypuszczam, ze jeden tom wystarczy żeby mieć dość.
Ciekawe, czy u nas też tak chwyci i czy rzeczywiście będzie chęć wczytywania się, czy tylko bedzie chodziło o status "czytam Knausgarda"?

[opty2]

tak, ten przeskok też mi się nie podobał,
wyglądało to na pierwszą wersję, dopiero później autor jakby dokończył to co zaczął wcześniej,

ponieważ ja mam sporo doświadczenia w czytaniu biografii, więc oczekiwałam skondensowanych faktów z życia a nie całych stron dialogów z jednej nocy sylwestrowej w roku xx, które nic nie wnoszą wg mnie,

może niepotrzebnie wydawnictwo napisało, że ma to być o despotycznym ojcu,
bo jak na razie, to tego nie za bardzo widać,
owszem pomysł jest dobry by pisać, w jaki sposób samemu się kształtowało, między innymi pod wpływem rodziców, że mieli oni znaczny wpływ (dobry czy zły) na rozwój pewnych cech
ale czemu służą te drobiazgowe wyliczanki np. nalałem wodę do wiadra, założyłem rękawice, wyjąłem szmatę, czyściłem listwę pod oknem itp.

z drugiej strony zastanawiające jest czy człowiek dorosły może w ogóle pamiętać co powiedział do kolegi 20 lat temu powiedzmy 15 września ?
może ogólnie pamiętać o wydarzeniu, reszta musi być przypuszczeniem

popularność tej książki, wg mnie, wynika z ogromnej szczerości piszącego,
nie każdego stać na prawdziwe sądy o innych i sobie,
podejrzewam, że część tych ludzi, których znał w młodości
dziś są jakoś rozpoznawalni, przecież używa ich prawdziwych nazwisk,

rzeczywiście zastanawia co można napisać w pozostałych 5 tomach:
czy więcej rozdrapów duszy, czy więcej opisów czynności, czy wreszcie coś o tym znęcaniu psychicznym nad synem, bo tego naprawdę było mało

ja w każdym razie nie kupiłam I tomu, więc i pozostałych też nie kupię,
pożyczę z biblioteki, bo to jest dla mnie lektura na raz

[opty2]

tak, ten przeskok też mi się nie podobał,
wyglądało to na pierwszą wersję, dopiero później autor jakby dokończył to co zaczął wcześniej,

ponieważ ja mam sporo doświadczenia w czytaniu biografii, więc oczekiwałam skondensowanych faktów z życia a nie całych stron dialogów z jednej nocy sylwestrowej w roku xx, które nic nie wnoszą,

może niepotrzebnie wydawnictwo napisało, że ma to być o despotycznym ojcu,
bo jak na razie, to tego za bardzo nie widać,
owszem pomysł jest dobry by pisać, w jaki sposób samemu się kształtowało, między innymi pod wpływem rodziców, że mieli oni znaczny wpływ (dobry czy zły) na rozwój pewnych cech
ale czemu służą te drobiazgowe wyliczanki np. nalałem wodę do wiadra, założyłem rękawice, wyjąłem szmatę, czyściłem listwę pod oknem itp.

z drugiej strony zastanawiające jest czy człowiek dorosły może w ogóle pamiętać co powiedział do kolegi 20 lat temu powiedzmy 15 września ?
może ogólnie pamiętać o wydarzeniu, reszta musi być przypuszczeniem

popularność tej książki, wg mnie, wynika z ogromnej szczerości piszącego,
nie każdego stać na prawdziwe sądy o innych i sobie,
podejrzewam, że część tych ludzi, których znał w młodości
dziś są jakoś rozpoznawalni, przecież używa ich prawdziwych nazwisk,

rzeczywiście zastanawia co można napisać w pozostałych 5 tomach:
czy więcej rozdrapów duszy, czy więcej opisów czynności, czy wreszcie coś o tym znęcaniu psychicznym nad synem, bo tego było mało

ja w każdym razie nie kupiłam I tomu, więc i pozostałych też nie kupię,
pożyczę z biblioteki, bo to jest dla mnie lektura na raz

[cynamoon6]

> ale czemu służą te drobiazgowe wyliczanki np. nalałem wodę do wiadra, założyłem
> rękawice, wyjąłem szmatę, czyściłem listwę pod oknem itp.

Może autor próbował przypomnieć sobie tamte chwile krok po kroku, jak to było i te czynnosci były dla niego pomocnicze, w odnalezieniu się w przeszłości, więc tez je opisywał
A może po to, zeby było latwiej to sobie wyobrazic czytelnikowi?
Chociaz przyznam, ze w pewnym momencie zaczeło mnie to nieco śmieszyć, kiedy kolejny raz czytałam, ze na przyklad zdjał żółte rękawice i przewiesił je przez wiadro
Ale jakby nie było, bardziej jest sie wtedy z nim w tej brudnej łazience u babci

Też myslalam czy rzeczywiscie mozna pamietac ze szczególami co sie powiedzialo czy zrobilo kilkanascie lat wczesniej. Oraz czy te wspomnienia nie są zafałszowane. Niedawno mialam taka sytuację, to samo zdarzenie z przeszlosci ktos zapamietal inaczej. Bylam pewna, ze moja wersja jest wlasciwa, ale potem ogarnely mnie watliwosci. Moze pamiec laczy sie z postrzeganiem swiata? Moze wcale tak nie bylo, tylko jestem tak uksztaltowana, ze pewne rzeczy moge pamietac przez konkretny filtr? Kladzie sie na nie nacisk i wyolbrzymia. Ktoś inny ma inny filtr i jego wersja może sie roznic calkowicie znaczeniem.

Jestem ciekawa co bedzie w tych kolejnych tomach. Bo na razie chyba tylko w jednym momencie znalazlam cos, co świadczy że niefajny był ojciec. Wtedy, gdy nie chcial właczyc ogrzewania i przedrzeźnial Karla Ovege z jego wada wymowy. To mnie ruszylo i wierze, ze moglo zabolec i utkwić w nim na dłużęj.

Szczerość rzeczywiście jest rozbrajacaca, ale i tak dziwie sie, ze wystarczy do zaangazowania się na tyle czasu w czytanie. To znaczy rzesz czytelników, mnie zachecac nie trzeba. Bardzo chcialabym juz móc przeczytac resztę. I niestety kupilam to na czytnik, a tego rodzaju książka znacznie lepiej działa w papierze.

A w ogóle, podczas czytania wciąż przychodziły mi na myśl Włoskie szpilki Magdaleny Tulli. Jest w nich coś podobnego.

I zupelnie z innej bajki, zastanawiam sie jaki wyraz w oryginale był uzyty w dziwacznym powiedzeniu babci. Zamiast kalki (walki). Po norwesku ta tytułowa walka to kamp. Czyzby było to kam- czyli grzebień? Jeśli tak, to bardzo absurdalny smaczek Chodziaż kalka jest bardzo wieloznaczna.

[mmoni]

Wykopuję wątek, bo właśnie przeczytałam Knausgarda i uczucia mam jak przedpiścy, mieszane. Co do sukcesu sprzedażowego w rodzimej Norwegii, to norweska TV puszcza przez 8 godzin program o rąbaniu drewna do kominka (en.wikipedia.org/wiki/Slow_television#National_firewood_night), więc może Norwegowie są przyzwyczajeni do takiej techniki narracyjnej

Fredrick Backman - Mężczyzna imieniem Ove

[asia.sthm]

Cudna ksiazka!

echoistnienia.blogspot.se/2014/06/mezczyzna-imieniem-ove-fredrik-backman.html
Polecam tez nastepne ksiazki Backmana (dotychcas 4), kazda zjawiskowo przepiekna.
Kto mi nie uwierzy z pewnoscia pozaluje.

[opty2]

niedługo się z nią zapoznam,
jak na razie czeka w kolejce

[asia.sthm]

niektorzy potrafia sie przepychac w kolejce - pan tu nie stal, co sie pan tak pcha?

Ps. Uprzejmie poprawilam nadliczbowe c we Fredriku

Wassmo Herbjørg - Stulecie

[opty2]

całkiem nowa książka autorki "Księgi Diny",
opowiadająca dzieje trzech kobiet z różnych pokoleń
z rodziny samej Wassmo na przestrzeni stu lat (Stulecie)
bardzo interesująco napisane, wciągające
5,5/6

Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął

[echtom]

Jonas Jonasson. Zgodnie z oczekiwaniami zapowiada się niezła zabawa

[echtom]

W sumie nie do końca spełnia tytułowe założenie, bo wątek kryminalny jest i to mrożący krew w żyłach Ale poważnie - pierwsza polowa genialna, w drugiej autor trochę przesadził z fajerwerkami, ale całość jak najbardziej godna polecenia.

[903karol]

Książki Knuta Hamsuna, dość trudne, obyczajowe, egzystencjalne.

Lars Saabye Christensen - Odpływ

[opty2]

książka zawiera trzy historie,
pierwsze dwie pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego,
póki nie przeczyta się trzeciej,

powrót do wspomnień z lat dziecinnych napisany tak ciekawie,
że można by czytać i czytać
wspaniała książka, warto przeczytać

Henningsen Kristine - W cieniu wielkich drzew

[opty2]

Sympatyczna historia o ludziach samotnych i nieśmiałych marzących o bliskości drugiego człowieka, tęskniących za miłością ale jednocześnie bojących się odrzucenia.

Jon Kalman Stefansson - "Smutek aniołów"

[opty2]

Druga część trylogii islandzkiego autora.
Naprawdę nie wiem co napisać o tej książce, mam taki natłok myśli i emocji, że nie wiadomo od czego zacząć, żeby zachęcić do czytania.

Książka, w której najważniejsze są słowa, zdania, myśli. Akcja jest na drugim planie i toczy się w surowym klimacie Islandii, gdzie każdy jest poetą w sercu a realistą na zewnątrz. Dramaturgii nie brakuje, gdy czyta się o wędrówce po bezkresnych wrzosowiskach zasypanych śniegiem, smaganych wyjącym wiatrem.

"Wiatr jest przezroczysty, to tylko powietrze, które się śpieszy, choć nie zdąża w żadne konkretne miejsce. Dmie bez widocznego powodu."

Każde zdanie zmusza do myślenia, więc książkę czyta się powoli, wręcz smakuje się nią
Co zdanie to perła, czuć, że napisał to wrażliwy poeta.
Książka dla koneserów, nie szukających akcji i przygód ale czegoś więcej - myśli na temat egzystencji człowieka i jego zmagań w trudnych chwilach.
Polecam 6/6