Humor zydowski

[kmsanczia]

Nie wiem czy już nie było...

Syn do ojca rabina:
- Tate, żenię się!
- Dobrze synu, ale ty mnie powiedz jak ona ma na nazwisko.
- Goldberg.
- O, dobre stare żydowskie nazwisko. A imię?
- Whoopi...

[mister1]

Pan Łabędź zapoznaje swego syna z tajnikami przedsiębiorstwa, które prowadzi do
spółki z panem Konem. 
- Mój synu - powiada - w interesie, pamiętaj, grunt to uczciwość. Dorobić się
możesz tylko wtedy, jeśli naczelną dewizą twego przedsiębiorstwa będzie zawsze
uczciwość. Dam ci przykład. Znasz pana Żółtko? To ten, któremu nasza firma
udzieliła kredytu na 3000 zł. Otóż wczoraj zjawił się pan Żółtko, żeby oddać
należną nam sumę. Gdy Żółtko wyszedł liczę pieniądze i zamiast 30 banknotów po
100 zł. jest ich 31. Co ja wtedy robię? Wołam pana Kona i wręczam mu 50
złotych! 

[mister1]

Żółtko przychodzi do znanego hurtownika konfekcji męskiej w Moskwie i robi
zamówienie aż na 1000$. Zostawia rewers, stwierdzający, że zapłaci w pięciu
ratach. Przed odejściem pyta: 
- I nic pan mi nie da za takie pierwsze, wielkie zamówienie, panie Popow? 
- Ależ tak, proszę, ma pan tu piękny, jedwabny krawat, import z Londynu. 
- Tylko krawat dla klienta, który będzie u pana kupował za setki dolarów
tygodniowo? 
- No jeśli tak, to niech pan zwróci krawat, zrobię panu na początek lepszy
prezent. Proszę to wziąć. 
- A co to jest? 
- Pański rewers. 
- Mój rewers? 
- Tak. 
- Wie pan co, panie Popow, to ja już wolę ten krawat. 

lody

[Gość: ara]

Poszlo dwoch zydkow na lody do araba.
Jeden dostal 2 kulki a drugi z automatu.

[mister1]

Czasy kryzysu. Interesy marne. Sklepy
konfekcyjne £abedzia,Zoltka i Kona znajduja
sie w bezposrednim sasiedztwie. Pewnego dnia
£abedz wystawia wywieszke "Tu udziela sie 30%
rabatu". Zoltko, nie chce byc gorszym wystawia
napis: "Tu udziela sie 50% rabatu". Kon wypisal
wielkimi literami: "Tu glówne wejscie".

[mister1]

Żółtko i Jankiel jadą do Warszawy załatwić wspólne interesy. Nagle do
przedziału wdzierają się bandyci, wołając: 
- Ręce do góry! 
Żółtko i Jankiel podnoszą ręce do góry. Bandyci przystępują do opróżniania
kieszeni pasażerów. Żółtko zwraca się do napastników: 
- Ja, proszę panów, jestem cierpiący, czy mógłbym opuścić ręce? 
Bandyci zdecydowali, że stary Żyd nie jest niebezpieczny i wyrazili zgodę.
Wtedy Żółtko wyjmuje z kieszeni pięćset złotych i zwraca się do Jankiela: 
- Masz tu te 500 zł., które ci jestem winien. 

[mister1]

Kon, agent ubezpieczeniowy, spotyka Łabędzia. 
- Przechrzciłem się - oznajmia mu Łabędź. 
- Jak mogłeś to zrobić? 
- Porozmawiaj więc chociaż dziesięć minut z księdzem, który mnie przekonał, a
zobaczysz, czy nie zrobisz tego samego. 
- Dobrze, zaprowadź mnie do niego. 
Łabędź wprowadza Kona do zakrystii, a sam czeka na ulicy. Po jakimś czasie Kon
wychodzi. 
- No i jak? - pyta Łabędź 
- W porządku. Ubezpieczyłem go. 

[palnick]

THE ARAB AND THE LITTLE OLD JEWISH MAN
An Arab was walking through the Sahara desert, desperate for water, when he
saw something, far off in the distance. Hoping to find water, he walked
towards the image, only to find a little old Jewish man sitting at a card
table with a bunch of neckties laid out on it.

The Arab asked "Please, I'm dying of thirst, can I have some water?".

The man replied "I don't have any water, but why don't you buy a tie? Here's
one that goes nicely with your robes."

The Arab shouted, "I don't want a tie, you idiot, I need water!"

"OK, don't buy a tie. But to show you what a nice guy I am, I'll tell you
that over that hill there, about 4 miles, is a nice restaurant. Walk that
way, they'll give you all the water you want."

The Arab thanked him and walked away towards the hill and eventually
disappeared.

Three hours later the Arab came crawling back to where the man was sitting
behind his card table. He said "I told you, about 4 miles over that hill.
Couldn't you find it?"

The Arab rasped "I found it alright. They wouldn't let me in without a tie."

[mister1]

- Panie Łabędź, ma pan minę człowieka zadowolonego z siebie. Zrobił pan dzisiaj
dobry interes? 
- Uszczęśliwiłem pięcioro ludzi. 
- W jaki sposób? 
- Skojarzyłem dwa małżeństwa. 
- To tylko czworo szczęśliwych. A gdzie piąty? 
- A myśli pan, że zrobiłem to za darmo? 

[mister1]

Jankiel jest sekretarzem pana Kona. 
- Panie Jankiel - zwraca się Kon do niego - proszę przygotować wszystko do mego
wyjazdu do Łodzi razem z maszynistką. 
Po godzinie zjawia się Jankiel: 
- Panie szefie, tutaj jest bilet do Łodzi na godzinę 1530. Samochód będzie
czakał na pana szefa o godzinie 1510. O 1525 będzie pan na dworcu. O 1850
będzie pan na Dworcu Fabrycznym w Łodzi. Ma pan apartament w hotelu "Monopol".
Ale maszynistka jest chora... 
- Co takiego? Maszynistka jest niedysponowana? 
- Maszynistka będzie niedysponowana dopiero około dziewiętnastego, teraz jest
chora...

[mister1]

Bankier Kon woła swego pełnomocnika 
- Panie Łabędź, chcę z panem porozmawiać. 
- Słucham, panie szefie. 
- Panie Łabędź, pracuje pan u mnie od dziesięciu lat i od tyluż lat pan mnie
okrada. 
- Panie Kon... 
- Nie przerywać. Od czterech lat żyje pan z moją żoną... 
- Ależ, panie Kon... 
- Nie przerywać, gdy ja mówię. Wczoraj dowiedziałem się, że moja córka zaszła z
panem w ciążę. Panie Łabędź, ja pana uprzedzam: niech pan uważa, bo nie lubię
przesady! 

[palnick]

Leci w samolocie w jednym rzędzie:2 Arabów (od strony okna)i Żyd (od przejścia).
Żyd w jarmułce, pejsy, te sprawy - wyluzowany kompletnie - rozpiął kołnierzyk,
zdjął buty. Arabowie patrzą na niego nienawistnie. Po godzinie lotu jeden z nich
wstaje i mówi:
- Idę po Colę.
Żyd na to:
- Ależ nie, ja pójdę, po co się przeciskać.
I poszedł. W tym czasie Arab napluł mu do buta. Żyd wraca, daje Colę Arabowi. Po
kolejnej godzinie drugi Arab mówi:
- Idę po Colę.
Żyd jak poprzednio:
- Ja pójdę.
I poszedł. Drugi Arab napluł mu do drugiego buta. Żyd wraca, daje Cole Arabowi.
Po godzinie samolot ląduje, Żyd zbiera się zapina kołnierzyk, założył jednego
buta, skrzywił się i mówi:
- Znowu ta straszna nienawiść między naszymi narodami - to plucie do butów, to
sikanie do Coli...

[mister1]

- Panie Kon, czy wie pan, że jutro wydaję moją córkę za mąż? 
- Wiem. 
- A czy wie pan, że daje jej w posagu 2000 zł.? 
- Słyszałem. 
- Ale jest pewien problem. Mam tylko 1000 zł. Pożycz mi ten drugi tysiąc. 
- Nie mam. Ale mogę panu dać dobrą redę. Posag ma pan złożyć u notariusza na
Elektoralnej? 
- Tak. 
- A więc, niech pan położy te 1000 zł. na kominku przed lustrem. Pańskie 1000
przed i 1000 w lustrze daje w sumie dwa tysiące zł. 
- Już o tym myślałem, ale sęk w tym, że mam tylko ten 1000 zł. w lustrze... 

[mister1]

Kon, agent ubezpieczeniowy, przekonuje Jankiela o korzyściach, jakie przynosi
ubezpieczenie. 
- Panie Jankiel, jeśli na przykład złamie pan rękę, dostaje pan 500 zł.; łamie
nogę 1000 zł.; a jeśli ma pan szczęście i łamie pan obydwie ręce i nogi, to od
razu jest pan bogaty! 

[mister1]

Przychodzi facet do Urzedu Stanu Cywilnego i mowi, ze chce zmienic nazwisko.
Na jakie?
Chcialbym sie nazywac Kowalski.
A jak sie pan teraz nazywa?
Malinowski.
Panie, po co to panu, dlaczego chce pan zmienic??
Widzi pan, bo jak sie mnie zapytaja o poprzednie nazwisko, to chce powiedziec
Malinowski.....

[Gość: Guest]

Żyd Mosiek szukał cnotliwej żony. "Uczciwość" ewentualnej narzeczonej sprawdzał
w dosyć oryginalny sposób - rozpinał rozporek i pytał się, co to jest.
Dziewczyny przeważnie odpowiadały nieco zarumienione: "Wiesz, Mosiek, to jest
ch...j", albo "To jest przyrodzenie". Według Mośka były za bardzo uświadomione.
Na szczęście znalazła się jedna, która powiedziała od niechcenia "Jakaś glizda...".
Uradowany Mosiek poprosił ją o ręke i został przyjety. W noc poślubną
stwierdził, że czas już żonę uświadomić. Znowu wyjmuje co trzeba i pyta, co to
jest. Żona odpowiada tak, jak poprzednio - "glizda".
Mosiek na to poważnie: "To jest ch...j!"
A "cnotliwa" żona ze śmiechem: "To jest ch...j? Porucznik z koszar to miał
ch...ja, a to jest jakaś glizda...."

[mister1]

Kon i Żółtko zwiedzają wesołe miasteczko. Stają przed karuzelą. 
- Ta karuzela należy do Jankiela - mówi Żółtko. - Chodźmy się trochę
przejechać. 
Po kilku okrążeniach Żółtko zbladł, potem zzieleniał i dostał torsji. 
- Zejdź z karuzeli - radzi Kon. 
- Nie mogę. 
- Dlaczego? 
- Bo Jankiel jest mi winien pieniądze i tylko w ten sposób mogę je odebrać. 

[mister1]

Do sklepu z konfekcją dziecięcą Kona wchodzi Jankiel z synkiem i prosi dlań
marynarskie ubranko. 
- Tylko, czy aby nie zbiegnie się w praniu? - pyta z obawą. 
- Z całą pewnością nie. Gwarantuje. 
Po targach Jankiel kupuje ubranko i wychodzi. Po miesiącu Kon widzi przed swoim
sklepem Jankila z synkiem, na którym marynarskie ubranko zbiegło się
nieprawdopodobnie. Na ten widok Kon woła z podziwem: 
- Co za wspaniały chłopak! Jak on wyrósł przez ten miesiąc! Prawdziwy olbrzym! 

[mister1]

Kon widzi, że jego buchalter Jankiel wygląda przez okno. 
- Panie Jankiel, lepiej to by pan zrobił, gdyby pan dupą przyglądał się
przechodniom, a oczami zaglądał do ksiąg. 
- Często to robię, panie Kon. 
- Tak? A co na to przechodnie? 
- Mówią: "Dzień dobry panie Kon!" 

[mister1]

Łabędź pyta bankiera Kona, czy nie zdyskontowałby weksla, podpisanego przez
bardzo znanego człowieka. 
- A do kogo należy podpis? 
- Do Rotszylda. 
- Też pytanie! Przynoś pan prędko ten weksel. 
Po upływie pół godziny Łabędź wraca z wekslem: 
- A gdzie podpis? Nie widzę tu żadnego podpisu! 
- Co? Na wekslu takiego człowieka, jak Rotszyld, potrzebny panu podpis?! 

[mister1]

Rozmowa księdza z chasydem:
- Wy, Żydzi to dziwny naród. Nie wierzycie w zmartwychwstanie Chrystusa Pana, a
wierzycie, że wasz rabin-cudotwórca na chustce od nosa staw przepłynął...
- No, tak, ale to jest prawda!

[mister1]

Dlaczego Żydzi mają potężne nosy?
Bo powietrze jest za darmo.

[mister1]

Żółtko udaje się po poradę do znanego specjalisty. Po konsultacji wręcza
lekarzowi dwadzieścia złotych.
— Przepraszam pana, ale należy się więcej.
— Och, mój Boże, nie wiedziałem i mam przy sobie tylko dwadzieścia złotych.
— Dobrze, ale na przyszłość niech pan pamięta, że wizyta u mnie kosztuje
pięćdziesiąt złotych.
— Pięćdziesiąt? A mnie mówiono, że trzydzieści.

[mister1]

Dwóch chasydów dyskutowało na temat wielkości swych rabinow. Jeden z nich
powiada:
- Mój rebe to taki cudotwórca, że nie masz pojęcia. Wyobraź sobie, że kiedyś
widząc niepoprawność grzeszników, zawołał w czasie kazania w bóżnicy: Panie
Boże! Spraw, żeby za karę na głowy tych grzeszników zwaliły się mury bóżnicy. I
wtedy wszyscy zaczęli prosić: rebe, jesteśmy grzesznikami, to prawda, ale w
bóżnicy jest tyle kobiet i niewinnych dzieci, szkoda przecież ich życia. Rabin
dał sie ubłagać. Wzniósł ręce do nieba i zawołał: O Wiekuisty, spraw, żeby się
mury nie zwaliły przez wzglad na niewinne kobiety i dzieci. I masz pojęcie,
stał się cud i mury się nie zawaliły.

[mister1]

W pewnym miasteczku rabin zwołał zamożniejszych Żydów do synagogi i zwraca się
do nich, żeby się złożyli na remont świątyni.
— Patrzcie, jak nasza światynia wygląda: szyby stłuczone, ściany odrapane,
podłoga brudna i zniszczona, gorzej niż w bajzlu...
Głos z sali:
— O właśnie...
— Panie Kon, co to ma znaczyć: „O właśnie..?” — pyta oburzony rabin
— Przypomniałem sobie, gdzie zostawiłem kalosze..

[mister1]

Nauczyciel wezwał Szwarcmanową do szkoły i mówi do niej:
— Pani Szwarcmanowa ten pani Mosze, to strasznie brudny jest...
— Jaki on brudny? Sama go myłam.
Nauczyciel wziął chusteczke, skropił woda kolońską i przetarł nią szyję Moszka.
Chusteczka zrobiła sie szara od brudu.
— No i co, pani Szwarcmanowa?
— Ba, chimicznie!....

[mister1]

Pewien pobozny i ubogi Zyd wracal w szabat z synagogi. Idzie lasem, az tu
patrzy a na ziemi lezy portfel wypchany pieniedzmi. Zasepil sie, bo jakze tu
sie schylac i podnosic cos w szabat? Zaczal modlic sie goraco o rade...
- I dobry Stworca nachylil sie nad moja niedola - opowiada kilka dni pozniej w
szynku. - Stal sie cud! Wszedzie dookola trwal szabat, ale tam gdzie lezal
portfel - czwartek!!!

[mister1]

Łabędź i Kon wybrali się do Paryża. Zaopatrzyli się w samouczki i postanowili
rozmawiać ze sobą tylko po francusku. Wieczorem w hotelu Łabędź puka do pokoju
Kona:
— Qui est la? — pyta Kon.
— Je!
— Te?
— Me!
— Możesz wejść, Łabędź