jak przekonać męża... ;)

[metanira]

Muszę, no po prostu MUSZĘ przekonać M do czegoś, co do czego, wiem o tym, jest
na nie. Nie wiem, jak zacząć rozmowę, żeby w ogóle chciał o tym rozmawiać. Mam
w głowie listę plusów i minusów, ale okropnie się denerwuję, normalnie
wszystko mi się trzęsie, jak przed egzaminem.
Chyba wyskoczę po jakieś wino i jak Konrad pójdzie spać, zacznę tę rozmowę.
Zależy mi, żeby nie czuł się przyparty do muru, bo wtedy będzie się bronił dla
zasady. Muszę to tak załatwić, żeby po prostu uznał, że pozytywy przeważają
nad negatywami i zgodził się ze mną.
To żadna tajemnica, o co chodzi, tyle że nie mam teraz czasu pisać, bo właśnie
wrócił. Liczę na jakieś Wasze rady, co do tej rozmowy, a jutro napiszę
dokładnie o tej sprawie.

[asuzi]

a może zacznij... co myślisz, wiesz będzie dobrze, damy radę, zobacz
ile jest pozytywów, ten nie ma co nie ryzykuje ...

[metanira]

Nie udało się :/ Po prostu M jest tak na NIE, że już bardziej się nie da.
Chodzi o mieszkanie po mojej babci. Fakt, jest ono o najniższym standardzie, ale
zawsze mieszkanie to mieszkanie. A tymczasem my wynajmujemy, a tamto stoi puste.
Moja mama próbuje je sprzedać, ale mimo sporego zainteresowania (niska cena),
jeszcze się nie sprzedało. Trzeba w nie włożyć sporo pieniędzy, ale mieszkanie
ma tzw. potencjał (coś jak loft ;) ).
M twierdzi, że my w tym mieszkaniu, to przedostatnia ostateczność, potem już
tylko "pod most". Przesadza moim zdaniem. Nie podoba mu się dzielnica, a raczej
ta jej część, twierdzi, że wpadnie tam w depresję. Powiedziałam mu, że gdybyśmy
wyremontowali to mieszkanie, pomieszkali w nim kilka lat, to łatwiej byłoby je
sprzedać, bez tego przerażającego ogromu pracy, którą trzeba w nie włożyć. M
twierdzi, że NIGDY tego mieszkania nie sprzedamy, nawet po remoncie, bo nikt
przy zdrowych zmysłach go nie kupi. I że nie włoży ani złotówki i ani minuty
pracy w to mieszkanie. I że jeśli tam zamieszkamy, to już nigdy się nie
wyprowadzimy.
Żaden z moich rzeczowych argumentów nie podziałał, ani wino, ani seks ;)
(żartuję - seks był już po jego odmowie).
A ja chcę wreszcie mieć coś swojego. Mam dosyć płacenia za nic. Chcę remontować
własne, malować własne ściany i mieć w kuchni takie meble, jakie sama sobie
wybiorę. M chce dom. Albo mieszkanie na ostatnim piętrze nowe albo z odzysku w
kamienicy, ale nie w bloku (ja też nie chcę w bloku) i w ŁADNEJ okolicy. Pewnie,
każdy chciałby mieszkać w ładnym miejscu. Tylko nie wiem, czy takie gołodupce
jak my, mają prawo grymasić i wybrzydzać.
Cóż, pomarzyć zawsze można. M wybiera się do doradcy kredytowego, może jak go
pozbawią złudzeń, to zacznie myśleć inaczej.

[klarysa007]

Myślę, że spotkanie z doradcą dobrze mu zrobi ;)
Ja osobiście uważam, że w czasach kiedy dwie "zwykłe" pensje wystarczają tylko
na życie, a za 50zł robi się zakupy PODSTAWOWE to własne mieszkanie jest SUPER!
Niestety, mimo spadku cen wciąż jest za drogo dla większości z nas. Ja miałam
szczęście i kupiłam swoje M tuż przed dzikim skokiem cen, bo teraz to
mieszkałabym nadal z teściową ;P
To nie jest tak, że dzielnica czy stan mieszkania nie mają znaczenia. Ale są
pewne priorytety i stojąc przed wyborem: mieć kiepskie ale własne czy płacić za
wynajem zawsze wybrałabym własne.
Tylko, że faceci maja inny tok myślenia ;) No ale może i Twój m. zmądrzeje.
Cierpliwości życzę :D

no ja.... musisz meza przekonac....

[ankas4]

Nie zrozumialam...czy to mieszkanie po babci mielibyscie miec za darmo? czy
musielibyscie za nie zapłacic? i ile za jaki metraz...
Ogolnie zgadzam sie z Toba, Twoj maz na moje oko strasznie źle mysli,,mieszkanie
to ZAWSZE super inwestycja, zawsze mozna je wynajmowac i miec kase na splate
czesiowo chociaz rat za kredyt na zakup nowego mieszkania,moze to go przekona,
przeciez ludzi teraz biją sie aby wykupic chocby najmniejsze mieszkanie i
naprawde w starych kamienicach,bo to zawsze jest inwestycja, dziwnie mysli
maz, naprawde sprobuj go przekonac ,bo szkoda, zeby Wam uciekla taka okazja , a
juz calkiem ponioslo mi sie cisnienie na Twojego meza jak doczytalam ,ze Wy sami
wynajmujecie mieszkanie...masakra jakas...pprzeciez kase ktora teraz wydajecie
na wynajem , za darmo ją komus dajcie, bo to mieszkanie nigy nie bedzie
Wasze....moglibyscie spokojnie przeznaczyc na remont tego mieszkania po babci,
najwazniejsze miec swoje, a pozniej mozna kombinowac, zamieniac, wynajmowac, dac
pod zastaw kredytu przynajmniej czesciowy zastaw....naprawde Twojego meza takie
argumenty nie przekonują? jezu szkoda, ze mnie nie ma blizej zaraz bym go
przekonała...
Słuchaj powiedz mu,ze bank zawsze lepiej patrzy na kogos kto chce brac kredyt-
na kogos kto juz cos ma, zabezpieczenie kredytu jest bardzo istotne...
eh...poddenerwowalam sie na noc... musisz pracowac nad mezem...naprawde uwazam
,ze to swietna okazja/inwestycja nawet jesli mielibyscie mamie zaplacic za to
mieszkanie, poza tym...placenie mamie a bankowi to dwie rozne bajki,,,wiec moze
sama zdecyduj... a juz Cie nie podpuszczam...ale musisz go zmobilizowac do
myslenia...

[smolineczka]

metanira, czytam i mam wrażenie, że to ja pisałam o swoim mężu ;)
widać seks na nich nie działa (żartuję, oczywiście) :)
ale ekspert od kredytów potrafi przekonać, bo to obcy człowiek, więc nie można
nie poczuć zaufania do niego...

[qwoka]

sama chętnie się dowiem jak przekonywać do czegoś męża ;)
A co do mieszkania, to też nie bardzo zrozumiałam, czy macie je za
darmo dostać, czy musicie je kupic od mamy i np brac na to jakiś
kredyt, czy chodzi tylko o koszt remontu.
Ja toche rozumiem obawy męża. Musicie się wspólnie zastanowic, czy
na pewno ta lokalizacja jest przyszłościowa, czy ta częśc miasta ma
szanse się w najblizszych latach zmienić i jesteście w stanie
sprzedac to mieszkanie z jakimś zyskiem. Wazny jest też stan prawny
mieszkania: czy na pewno jest odrebna własność a nie np udział.
Dla mnie takie mieszkanie to może byc super lokata kapitału, ale
moze być też klapa- jest tu pewne ryzyko. Trzeba się liczyć ze
strasznie duzym kosztem remontu i zastanowić na kosztami utrzymania
miaeszkania. Ale przede wszytkim przemyslałabym razem z M
lokalizacje, jesli uwazasz że jest dobra lub okolica się zmieni to
bym tym argumentem próbowałabym przekonac M.
Pisze to z własnego punktu widzenia, bo sama kupiłam (tzn. moi
rodzice) mieszkanie w kamienicy w centrum miesta do remontu. Niby
cena była niska, ale remont byl bardzo kosztowny(nie to co remont w
bloku), do tego stan prawny jest do niczego, bo jest to udział,
wiec na remonty czesci wspólnych w kamienicy nie ma szans i wszystko
się wali. Generalnie nie była to dobra lokata kapitału i żałujemy
tej decyzji.

[klaudia020707]

racja qwoka, podpisuje sie pod Toba i tez rozumiem obawy męża.
Pewnie boi się ze kupe kasy włożycie w to mieszkanie, nikt go nie
bedzie chciał potem kupic bo tak jak piszesz lokalizacj kiepska i
bedzie cie musieli się "męczyć" w tym mieszkanku do konca swoich dni
bo pewnie kredyt na remont bedzie potrzebny.
Czasami budowa malutkiego domu poza miastem bardziej sie opłaca.
Musicie usiąść i na spokojnie wspólnie przeliczyć jaki byłby koszt
mieszkania a jaki własnego domu.
Powodznia

[ajila32]

jak przekonaś meża do czegokolwiek to ja nie wiem bo mój z
serii "uparty jak dziki osioł";
rzeczowe suche fakty najbardziej go przekonują;
3 lata temu zamówiłam go na szukanie własnego lokum ale wybrzydzał
strasznie i po 3 obejrzanych juz go nie namawiałam bo mnie
denerwował; potem ceny zaczeły strasznie isc w góre przyszły dzieci
i po ptokach - ja teraz bezrobotna i zero zdolności kredytowej - z
dwójką dzieci wynajmujemy.. czasem mi się włącza tęsknota za własnym
M i jak mu raz o tym powiedziałam to powiedział ze nie naciskalam
wiec chyba mi za bardzo nie zależało (i teraz wiem ze jak mi bedzie
zalezec to bede wiecić dziure w brzuchu do znudzenia);
jak juz powyzej napisali - przekonać mogą go fakty - liczby-
usiądźcie i policzcie co ile kosztuje i przemyślcie różne warianty;
nie zgadzam się ze kazde mieszkanie warte tego by je mieć i ze
zawsze to dobra inwestycja - a lokalizacja ma dla mnie przynajmniej
szalenie wazne znaczenie i nie na wszystko bym się zgodziła byle
tanie było.. mam parcie na swoje straszne ale nie wszystko bym
wzięła, tym bardziej gdyby miało pójść z kredytu..
ja czekam cierpliwie - mam 28 lat, płacę w poznaniu 1300 miesięcznie
za 2 pokoje - pieniadze które nie są zadną inwestycją, ale wierzę ze
za pare lat znajdziemy coś co nam obojgu się spodoba i nie bedzie to
zakup na siłe - a to nie kupno pary rękawiczek, które można zmienić
jak się nie podobają - sprawa na całe życie czasem - więc rozumiem
twojego męża. i ciebie też rozumiem..
czasem załuje ze nie moge sama wszystkich decyzji podejmować..

[mareszka]

1. Wyznam, że troszeczkę opinię męża podzielam. Jeśli jest to dzielnica
zamieszkana przez ludzi bez perspektyw, to nie chciałabym, żeby chował się w
niej mój syn. Przede wszystkim, żeby przyjaźnił się z dzieciakami sąsiadów.
2. Wybacz Klarysa, ale nie znoszę chrzanienia, że z dwóch średnich krajowych
ledwo na życie starcza. Jeśli ledwo, to na bardzo rozrzutne, ew. bezmyślne życie
starcza. Kredyt w dzisiejszych czasach to nie jest już Bóg-wie-co i dwoje
pracujących ma realne szanse go uzyskać.
3. Mając do wyboru obleśne ale własne czy lepsze wynajęte wybrałabym kredyt na
własne lepsze.
4. Sytuację rozwiązałabym wkładając minimum kasy w "odpicowanie" babcinego
mieszkania: instalację podstawowych mediów będących w zasięgu możliwości po
minimum kosztów, a następnie: najtańsze kafle, najtańszy zestaw do kuchni,
najtańszy brodzik, najtańsza farba. Żeby mieszkanie pachniało nowością i
wyglądało schludnie. Wyciągnąć ze sprzedaży max ile się da. Za tę kasę kupić
działkę. Przemeldowałabym się do rodziców (żeby przy kredycie nie widać było, że
mam mieszkanie na utrzymaniu). U doradcy (Polecam rodzinę na swoim w PKO
bp)uzyskać informację o kwocie zdolności kredytowej. Ta kwota podzielona przez
2500 (średnia cena budowy m2 domu "pod klucz") to metraż domu na jaki nas stać.
Dom, w razie poprawy kondycji finansowej można zawsze rozbudować, w razie
pogorszenia wynająć albo spylić. A ceny ciągle rosną. Nie ma więc nic do stracenia!

Wybacz Mareszka ale chrzanisz bzdury...

[ankas4]

Odnosnie punktu 2. ,,wiadomo,ze wszystko zalezy jakie sa te dwie pensje,,,ale
srednio jak ludzie maja jedna pensje 2 tysiaki na reke czyli 4 tysiace na
miesiac, a rata wynosi 2 tysiace z~ł...to wybacz ale 2 tysiace na czynsz,
oplaty ,jedzenie i zwykle zyciowe wydatki to jest za malo... wiec teraz to Ty
chrzanisz...bo trzeba zaczac od tego jaka jest ta pensja na miesiac...

[mareszka]

Nie wybaczam :P
Bo my żyjemy z jednej pensji 3/4 etatu na państwowym, więc uwierz nie jest to
wiele ponad 2tyś. Jest nas 4, kredyt mieszkaniowy, wakacje... Da się! To jest
kwestia WYBORU nie dziejowej konieczności. Rozumiem, że ktoś nie jest w stanie
zrezygnować z pewnego standardu życia na rzecz innych dóbr. Ale nie piszcie, że
się NIE DA.

[ankas4]

ufff ,juz myslalam, ze jednak wybaczysz...:):):):)

Sluchaj to ja Ci wylicze cos... wiec sa dwie pensje po 2 tysiaki na reke.
Kredyt wynosi 1500 zł , do tego czynsz 500zł, do tego prąd 200 zł, internet 50
zl, przedszkole 300 zł, 50 zł kablówka czekaj czekaj to juz masz...2600 +
ubezpieczenie auta i po sezonie zimowym zawsze doplata za ogrzewanie jakies
dodadtkowe 400 zł...
zostaje +-... 1400 złna zycie, na jedzenie wydaje sie srednio miesiecznie z
pieluszkami i mlekiem modyfikowanym okolo 1000 zł wiec zostaje 400 zł ... nie
licze oczywiscie dodatkowych oplat za dodatkowe zajecia dla przedszkolaka, nie
licze ciuchów... to sa pieniadze naszychh znajomych... dla mnie masakra... sciskam

[ankas4]

Zapomnialam jeszcze o pieniądzach na paliwo, niewiele jak widac im zostaje. A o
wakacjach mozna zapomniec, maja dwojke dzieci ;przedszkolaka i 1 roczne.

[mareszka]

Sama sobie zaprzeczyłaś. Jednak da się! 1500 miesięczna rata, to całkiem duży
kredyt można wziąć.
Nie twierdziłam przecież nigdy, że dwoje słabo zarabiających może na kredyt
wybudować 300m2 willę i mieć życie jak w Madrycie.
Pisałam tylko, ze da się, jeśli komuś na tym zależy. :)

[atenette]

No teraz to ja się wtrącę - 1500 zł i willa?? lol :)) Ostatnio byliśmy blisko
kupna niewielkiego mieszkania, wartego 190tys. zł i rata jaką wyliczył nam bank,
na 40 lat!!! to 1400zł!!! i był to kredyt preferencyjny "rodzina na swoim" z
dopłatami, co oznacza, że po 8 latach ta rata byłaby jeszcze dużo wyższa. Do
tego trzeba jeszcze doliczyć czynsz i opłaty! Nie zdecydowaliśmy się oczywiście
i mamy nadzieję, że kiedy minie kryzys gospodarczy oprocentowanie kredytów
pójdzie trochę w dół.

już wyjaśniam

[metanira]

Mieszkanie jest lokatorskie własnościowe, to jest taka własność, jak ja to
nazywam, "palcem na wodzie pisana", czyli "komórka w powietrzu" bez praw do
gruntu itp. Ale kiedyś spółdzielnia mieszkania sprzedawała za bezcen i
dziadkowie je wykupili. Dziadziuś zmarł, babcia podupadła na zdrowiu, ma
alzheimera i mieszka teraz ze swoją córką, czyli moją mamą. Po śmierci
dziadziusia prawa do mieszkania oprócz babci i mojej mamy, miał wujek (brat
mamy), który zmarł rok po dziadziusiu, a po nim wdowa po nim i córka. Mama,
ciotka i kuzynka zrzekły się sądownie praw do mieszkania, a babcia sporządziła
notarialnie testament, w którym mieszkanie zapisała mnie. Tak więc mieszkanie
nie jest jeszcze moje, ale, jeśli nie uda się go sprzedać za życia babci, będzie
moje.
Jak już pisałam, mieszkanie stoi puste. To jest pokój i kuchnia, ok. 50 m2, są w
nim piece, ubikacja i zlew na korytarzu. Stare drewniane podwójne małe okna,
ogromne drzwi, brak węzła wodno-kanalizacyjnego w mieszkaniu, brak gazu, tylko
elektryczność. mieszkanie jest wysokie, było jeszcze wyższe, ale spółdzielnia
partycypowała w kosztach podwieszenia sufitu, więc kiedyś to zrobiliśmy. Do
mieszkania prowadzi zamykana sień wspólna dla dwóch mieszkań. W mieszkaniu obok
mieszkają młodzi ludzie z kilkuletnim dzieckiem, ale kobieta jest straszna,
pyskuje, kłóci się (ma chyba tyle lat co ja, a wydzierała się na moją mamę,
wyobrażacie sobie??), rządzi się, nawet w spółdzielnie się jej boją, już nam
jednych prawie zdecydowanych klientów wypłoszyła, generalnie straszna fr..ca.
Małym kosztem tego mieszkania "uzdatnić" się nie da. Musielibyśmy wziąć niemały
kredyt na remont.
Jakiś czas temu mama je wynajmowała, ale miała z tego powodu same problemy,
lokatorzy nie płacili, mam do nich wydzwaniała, prosiła się, w końcu musiała im
energię odciąć, bo rachunki nabijali kosmiczne (grzali się prądem), a płacić nie
miał kto. i tak od tego czasu mieszkanie stoi puste, a mam co miesiąc płaci 226
zł czynszu :/ My wynajmujemy mieszkanie za nieduże pieniądze (250 zł + wszystkie
opłaty, niestety co drugi miesiąc rachunek za gaz od 300 do nawet 500 zł płacimy).
Co do dzielnicy... Nie jest najgorsza, właściwie to jest nasza ulubiona
dzielnica, ale ta jej część... To jest miejsce z kamienicami, w których kiedyś
były koszary, potem wykupił je prywatny przedsiębiorca dla pracowników swojej,
zdaje się, przędzalni, czy czegoś takiego. To przed wojną. Po wojnie firmę
upaństwowili, w kamienicach były mieszkania zakładowe i właśnie dziadziuś jako
pracownik to mieszkanie dostał. Potem po roku 90. zrobiła się spółdzielnia
mieszkaniowa, a mieszkania spółdzielcze lokatorskie, a potem je posprzedawali.
generalnie miejsce to zamieszkuje tzw. element, wiecie: ludzie bez pracy, bez
perspektyw, bez zębów, biorący w sklepie towar "na kreskę", głownie piwo i
jabolki. Ich dzieci to takie brudne zaniedbane huligaństwo raczej. Kamienica
babci jest ostatnia i za zakretem, więc to jest ok, oczywiście stan ulicy
(jezdni i chodników) fatalny, żadnego placu zabaw, zagospodarowanego trawnika
itp. Poza terenem kamienic jest dużo zieleni, płynie rzeka Przemsza (teraz już w
lepszym stanie, kiedyś to był ściek, jak większość rzek na Górnym Śląsku
niestety). Tuż obok domu babci jest hala fabryczna, jakieś rury tam produkują
czy coś, w godzina pracy I zmiany, jakieś hałasy (stuki, huki i inne łomoty)
dochodzą, poza tym raczej cisza i spokój. Ogólnie cały ten "plac" smutny widok
sobą przedstawia :(
Ja mam sentyment do tego miejsca, moi dziadkowie tam mieszkali, jeździłam tam,
spędzałam część wakacji, kiedy nie wyjeżdżałam. mnie to miejsce aż tak nie razi,
ale staram się być obiektywna i spojrzeć na nie okiem mojego M.
Tak więc tak to wszystko wygląda. Oceniajcie, bardzo proszę, dalej "tę sprawę",
Wasze uwagi są bardzo cenne, różne spojrzenia bardzo nam się przydadzą, pokażę
ten wątek mężowi.
Ale teraz już zmykam, bo mąż czeka na mnie w wannie i się już niecierpliwi ;)
Dziękuję za uwagę :)

[dorka3078]

no to ja rozumiem męża ,ja nawet wybierając szkołę dla córki zrezygnowałam z
miastowej z elementem na rzecz wioskowej bez elementu ,więc ja bym sie nie
zdecydowała

[maadga]

Po opisie mieszkania chyba też byłabym na nie. Starałabym się
sprzedać, a za pieniądze + kredyt kupić swoje własne.
Wiesz, ja z rodzicami mieszkałam w nowym budownictwie na nowym
osiedlu niby wszystko ok, ale w naszej klatce była rodzina, która
bardzo utrudniała pozostałym życie.

Ciągłe libacje na klatce wybijanie szyb, sikanie. Bardzo źle
wpłynęło to na mojego młodszego brata. Bał się wychodzić z domu
zamknął się w sobie, nawet śmieci nie wynosił, bo sie
bał "towarzystwa". My ciągle się baliśmy, że nam coś wrzucą przez
okno.

Chyba też byś się bała o Konradka, przecież jeszcze parę lat i nasze
dzieci będą same wychodzić na podwórko.

[metanira]

Nad tym też się zastanawiałam. Chyba musielibyśmy traktować to miejsce, tylko
jako sypialnię, przedszkole/szkoła dla syna gdzieś indziej znaleźć. Tylko czy
tak by się dało :/ Gdyby mąż się zgodził, i tak miałoby to być rozwiązanie
tymczasowe, na kilka lat. Z drugiej jednak strony prowizorki trwają najdłużej ;)
Tu gdzie mieszkamy teraz mieszkamy już ponad 6 lat, w życiu byśmy nie pomyśleli,
że na tyle tu "utkniemy" ;)

i jeszcze link

[metanira]

Zapomniałam, że przecież to mieszkanie jest wystawione na sprzedaż przez biuro
nieruchomości, tu jest link i zdjęcia:
www.servitor.net.pl/index.php?m=oferta_s&o=4137
Zaczynaliśmy sprzedaż od 68 tyś. nie t, żebyśmy chcieli zedrzeć, ale na tyle nam
je wyceniono. Teraz jest 52 tyś. :/

[kalinka-pl]

Szczerze i obiektywnie to mnie by nic nie przekonało do tego
mieszkania. Sam brak własnej łazienki i wc to już mi wystarczy, żeby
podjąć decyzję, do tego brak kanalizacji i ogrzewanie piecowe. Ale
doskonale rozumię twój sentyment. Wydaje mi się jednak, że trzeba
patrzeć realnie. Mieszkanie puste starzeje się dwa razy szybciej,
jak nie będziesz go ogrzewać to wejdzie wilgoć. Utrzymywanie pustego
mieszkania to wyrzucanie pieniędzy, które mogłyby Wam posłużyć np do
spłaty kredytu własnego mieszkania. Na sąsiadów to nigdy nie
będziesz miała wpływu, ale warunki lokalowe i bytowe tego mieszkania
jak dla mnie nie sprzyjają rozwojowemu małżeństwu. Naprawdę wydaje
mi się, że nie ma co kierować się sercem. Wspomienia Ci zostaną, a
po co Ci problem.

[qwoka]

po Twoim opisie raczej bym sie nie zdecydowała na jakies inwestycje
w tym mieszkaniu. Raczej marne perspektywy na to że okolica się
zmieni. Podstawowy remont to lekką ręką 50 tyś...
My tez traktujemy mieszkanie jako sypialnie, ale wiem, że jak Maja
bedzie starsza to bedzie chciała wychodzić sama na dwór, mieć
kolezanki z bloku itp, wiec chcemy sie przeprowadzic na
jakies "normalne" osiedle.
Jesli lokalizacja waszego obecnego mieszkania jest ok, to przy tej
cenie najmu, bym tam została.

metanira zły link!

[klaudia020707]

kurcze 52 tys. wow to ja mam 25% domu w stanie surowym za te kasę
daj jeszcze raz prawidłowy namiar

nowy link

[metanira]

Tamten jeszcze wczoraj działał, ale popołudniu mama mi powiedziała, że już
opuściła na 48 tyś. :(
Tu jest aktualna oferta:
www.servitor.net.pl/index.php?m=oferta_s&o=4182

[zurawina100]

Za 48 tys nikt nie chce kupić, nawet jeśli to jest nieciekawa dzielnica?