Do mam starszaków - jak reagować

[lilianak1]

Nie wiem jaką mam przyjąć postawę wobec 6 letniego syna. Chodzi o
to, że od mikołaja w buta dostał "zegarek" z bajki Ben 10. Marzył o
nim od września, tym bardziej, że kolega w przedszkolu taki miał.
Zabawka kosztowała z przesyłką 80zł, więc jak dla mnie kupa kasy,
ale czego się nie robi dla dziecka.
No i wczoraj ta zabawka w przedszkolu zginęła. Możliwe że jakieś
dziecko poprostu ją ukradło, bo syn twierdzi że odłożył ją w swoje
miejsce do reklamówki (dzieci mają takie miejsca na swoje rzeczy).
Raczej mu wierzę, bo o co jak o co, ale o omnitrix (ten zegarek)
dba. W połowie dnia zorientował się, że zegarka nie ma. Zgłosił to
Pani, która powiedziała że ma poszukać. Szukał ale nie znalazł, po
południu poszłam z nim do przedszkola, ale już nie było ani Pań ani
dzieci, więc razem ze sprzątaczkami szukaliśmy, ale wśród tylu
zabawek nie udało nam się znaleźć.
Winę za zgubienie zegarka biorę na nas, bo to my mamy świadomość
jego wartości i skoro pozwalamy mu go wziąc do przedszkola to musimy
się liczyć z ewentualnym zniszczeniem czy zgubieniem. Oczywiście
Pani mogła inaczej zareagować póki były wszystkie dzieci, ale nie
bedę jej winić, bo nie ona ma zabawek pilnować.
Problem mam ze starszakiem, bo nie wiem jaką mam przyjąć postawę. Z
jednej strony ma nauczkę, że swojego trzeba pilnować. Ale jeśli
odłożył zabawkę w pewne swoje miejsce (a na zajęcia musi odkładać
zabawki) to nie ma w tym jego zaniedbania. Szkoda mi go, bo jednak
stracił ulubioną zabawkę, jeśli ktoś ją ukradł to wręcz mu
współczuję, bo wiem jak się czuje okradziona osoba. Ale mam też do
niego żal bo wiem że jest dobrym dzieckiem, niesamolubnym i pozwala
kolegą bawić się swoimi zabawkami, więc tak jakby przyzwala na to
żeby ktoś grzebał w jego rzeczach. Ale ten żal mogę mieć do siebie,
bo nie kto inny tylko ja uczyłam go tej dobroci, dzielenia się z
innymi i koleżeńskości.
Nie wiem co mam zrobić. Dawidek ma swoje oszczędności więc z jednej
strony mógłby sam kupić sobie drugi taki zegarek, ale czy to dobry
pomysł? chyba nie, bo czego go to nauczy? Ale też wiem, że ciężko mu
będzie patrzeć jak kolega ciągle skacze z omnitrixem a on już nie.

Może to błachy problem, ale ja naprawdę nie wiem jak się zachować.
Nie robiąc nic wyjdzie na to, że daję przyzwolenie na kradzież. Mogę
liczyć na to że uczciwy rodzic odda zabawkę, ale czy dzieci
uczciwych rodziców kradną? No i za rękę też nikogo nie złapałam,
więc nawet nie wiem czy to wogóle kradzież, czy może jakies dziecko
wzięło zabawkę a potem odłożyło gdziekolwiek.

I jak zachować się wobec starszaka, który wczoraj rozpaczał po
przyjściu z przedszkola a pod wieczór sprawiał wrażenie jakby
zapomniał o wszystkim.

[lucy_cu]

Powiedziałabym, że powinien lepiej pilnować swojej własności
(absolutnie nie robiłabym żadnej awantury, nic z tych rzeczy, bo
głównie Wy zawaliliście, pozwalając mu zabrać zabawkę do przedszkola-
po jakie licho w ogóle?)i na tym zakończyłabym sprawę. Może zresztą
się znajdzie, może któreś dziecko gdzieś położyło, może nawet
zabrało do domu i rodzice każą mu odnieść z powrotem. Spokojnie,
może dziś sie to wyjaśni.
A co do tego, co piszesz, że będzie mu żal patrzeć na kolegę z
omnitrixem- w życiu nie można mieć wszystkiego tego, co mają inni,
niech się facet uczy, trudno.;-)

[lilianak1]

lucy_cu napisała:

> > absolutnie nie robiłabym żadnej awantury, nic z tych rzeczy, bo
> głównie Wy zawaliliście, pozwalając mu zabrać zabawkę do
przedszkola-
> po jakie licho w ogóle?

Wiesz ja nie robię awantury o zgubienie zabawki, tylko nie wiem jak
się zachować żeby synek wyciągnął mądre wnioski z tego zdażenia. Nie
chcę go winić, bo jeśli odłożył zabawkę do swojej szafeczki to nie
ma w tym jego winy.
Ale tez nigdy nie chciałam wychować snoba, który nie potrafi się
dzielić.

A po co bierze zabawki do przedszkola?
Wszyscy biorą (nie przesadzam, wiem bo rozmawialiśmy o tym na
zebraniu) - głupie wytłumaczenie, ale prawdziwe.
W przedszkolu mają czas zajęć i czas zabawy własnej, czyli bawią się
sami. Ta grupa jest ze sobą 3 lata, więc dzieci zdążyły się znudzić
zabawkami przedszkolnymi. Przedszkole jest państwowe i nie ma kasy
na dokupywanie zabawek.
Poza tym najlepiej jest bawić się ulubioną zabawką z ulubionym
kolegą, nie zagwarantuję mu tego w domu. A dlaczego mam mu tego
bronić w przedszkolu.
Poza tym moje dziecko jest w przedszkolu od 7 do 16 godz, więc zdąży
się też tam wynudzić. A dzięki swoim zabawką jest ciekawiej. Dzięki
temu nie zniechęca się do przedszkola.

I jeszcze raz podkreślam nie chodzi o zabawkę tylko o to jak ja mam
się zachować.
Nie chcę uprzedzać go i obwiniać kolegów, bo nawet nie wiem co się
stało z tą zabawką.
Myślałam że może ktoś miał podobne zdażenie i coś mi doradzi.

[joannakw]

Hej :)
Napewno musisz z nim spokojnie porozmawiać, wytłumaczyć ze tak
czasem bywa za jak sie bierze zabawki do przedszkola, to moga sie
zgubic, ktos przypadkiem mógł zabrac i ze trzeba bardziej uwazac,
dwa razy sie zastanowic za nim weźmie cos wartościowego do
przedszkola. Kacper tez nie wszystkie zabawki przynosi z powrotem,
stara sie pilnowac, ale róznie to bywa, wie ze moze cos stracić, ale
czy na pewno o tym pamieta nie wiem - ostatnio hot weeals-a stracił,
było chwile żalu ale tylko chwile.
Mysle ze to tylko zabwaka fakt droga, a dziecko szybko zapomina,
napewno bedzie miał nauczke i musi wiedziec ze takie rzeczy sie
zdarzają zarówno dzieciom jak i dorosłym, bo mozna cos zgubic i moze
ktos cos ukraść (jezeli mowisz ze sie znają juz tak długo to nie
sądze ze to kradzież - chociaz róznie czasem bywa). Widze ze masz
rozterki jak z nim postąpić, napewno karceniem go niewiele zyskasz,
kare juz ma - strata super zabawki.

Powodzenie w rozmowach i nie martw sie :)

[ja-goda1]

Ja też jestem miękka i żal mi syna jak ciągle spogląda na wymarzone zabawki, ale
ta moja miękkość niczego go nie uczy. Ma mnóstwo zabawek, od Mikołaja dostał
taką bardzo drogą i bardzo wymarzoną i bawił się nią 5 minut, po czym wrócił do
swoich wynalazków z wodą, soplami przyniesionymi ze spaceru i chusteczkami
higienicznymi.
Ja bym nie kupowała tego zegarka, bo to nic go nie nauczy, a powinno. Przede
wszystkim, żeby nie brać zabawek do przedszkola, bo tam przecież są zabawki,
koledzy i panie mające zapewnić dzieciom sensowne spędzanie czasu. Poza tym,
zapamięta żeby dobrze pilnować swoich zabawek. Jeśli dostanie nowy zegarek o
tamtym incydencie szybko zapomni. Jeśli sam decyduje o swoich oszczędnościach i
postanowi kupić, to chociaż odczekajcie trochę. Po pierwsze, żeby jednak coś z
tej lekcji zapamiętał, a po drugie może faktycznie zegarek sie znajdzie.
Pozdrawiam Cię serdecznie, Aga

I się wyjaśniło

[lilianak1]

Wczoraj rano mówię do synka "powiedz, żeby dzieci pomogły Ci szukać
zegarka, a kto znajdzie ten ma paczkę schokobonsów". Szczerze tak to
rzuciłam, nie myśląc co będzie dalej, trochę na żarty. No i synek
posłuchał. Przy Pani powtórzył moje słowa, a jedna dziewczynka od
razu wyrwała się, że ona dostanie cukierki, bo znalazła ten zegarek
u siebie w domu. Pani pyta, czy to jest omnitrix Dawida, a ona że
tak. No to Pani kazała przynieść jej jutro - czyli dziś.
Nie myślałam, że cukierki tak podziałają.
I trochę w szoku jestem, bo gdzieś tam łudziłam się że to nie
kradzież.
Fakt że zrobił się problem, bo przecież za przywłaszczenie cudzej
zabawki dziewczynka nie może dostać nagrody, ale myślę że Pani
poczęstuje wszystkie dzieci cukierkami i będzie ok.

A mój synek, cóż, chyba z tej radości że omnitrix nie zaginął
bezpowrotnie, koleżankę uznał za bohatera. Wogóle nie potraktował
tego jako kradzież.
Tak jak pisałyście, na spokojnie wytłumaczyłam mu że Gabrysia
zrobiła źle, że takie zachowanie jest krzywdzące dla innego dziecka,
itd. Starałam się jej nie szykanować, bo to w końcu też tylko
dziecko, ale wyraźnie powiedziałam że źle zrobiła.
Mam nadzieję że synek odzyska zabawkę i że dla niego będzie to taka
sama lekcja jak dla mnie.
Pozdrawiam.

[iwaolej]

Kradzież to bardzo poważne słowo. Sama mam w domu prawie 4 -latka i wiem że nie
ma on pojęcia czym jest kradzież choć często mu to tłumaczymy; ogląda wiele
bajek i sam uzywa tego słowa. Jednoczesnie wiem że dzieciakom przychodzą do
głowy różne dziwne pomysły. Fajnie że sprawa się wyjaśniła.
To tak jak z pożarem. Dzieci niby wiedzą że to cos zlego itp. a rok temu w
szkole, w której uczę troje pierwszoklasistów spaliło w sumie stodołę oraz kilka
innych ruchomości i nieruchomości. dzieci wiedziały, pewnie, ale teoria jedno a
praktyka drugie. Dobrze byłoby porozmawiać z Panią by w przedszkolu
przeprowadziła odpowiednie zajęcia, może jakaś historyjka, opowiadanie...to na
pewno pomoże dzieciom. A i jeszcze jedna uwaga?: tak dzieci uczciwych rodziców
kradną, tym bardziej dzieci kilkuletnie.

Pozdrawiam

[lilianak1]

No i koleżanka nie przyniosła zabawki z domu. Pani przedszkolanka
wie o całej sprawie bo była świadkiem jak dziecko się przyznało do
zabrania zabawki, ale powiedziała dziś mojemu mężowi, że rodzice tej
dziewczynki dają przyzwolenie na takie występki. Więc chyba jednak
uczciwość rodziców pozostawia wiele do życzenia.

Trudno, zabawkę chyba można uznać za straconą. Ale szlak mnie
trafia, że bezkarnie uchodzi takie zachowanie ludziom dorosłym
(myślę tu o rodzicach tej dziewczynki). No bo co można zrobić poza
rozmową i prośbą o zwrot zabawki.
No nic, ważne żeby moje dziecko nigdy nie zrobiło czegoś takiego.

[asia19813]

jestem w szoku, rodzice pozwalaja na kradzież 80 to moja mina na to
jak przeczytałam, nie moge uwierzyć, ale musisz się czuć, wiesz
gdzie jest zabawka twojego dziecka, a nie możesz nic zrobić, bo co
pójdziesz i powiesz żeby oddali, nie no az brak mi słów, chyba
jestem za młoda, żeby spokojnie patrzec na takie rzeczy.... życie
mnie jeszcze nie nauczyło podłości ludzkiej i granic ....
normalności.... zaraz mi się włączy słowotok.....

[asia19813]

a co przedszkolanka na to? przeciez ma w grupie dziecko, które ma
pozwolenie na .... przywłaszczanie sobie cudzych rzeczy, no bo
kradziez nie przechodzi mi przez gardło...

[iwaolej]

Nie no jeśli dziecko się przyznało to teraz nie możecie tego tak zostawić. To
tak jakbyscie dali jej na to przyzwolenie. Przede wszystkim na Twoim miejscu
oczekiwałabym reakcji ze strony Pani. Powinna cos zrobić. Porozmawiać z
dzieckiem, rodzicami. Nie możecie tego tak zostawić. Wczesniej napisałam żeby
nie mówić o kradzieży ale jeśli rodzice widzą że w domu jest cudza zabawka to
chyba powinni zareagować.
Nie pozwól by sprawa stanęła w martwym punkcie bo synkowi pokarzesz że można coś
komuś zabrać i nie ma za to kary :(
Trzymam kciuki. Przedszkole musi sprawę wyjaśnić. I nie chodzi tu o to ile
kosztowała zabawka. Chodzi o sam fakt :)

POzdrawiam

Brak słów

[lilianak1]

Szczegółów nie znam dokładnie, bo mąż odprowadza syna do
przedszkola. Dzwonił i przekazał mi właśnie te wiadomości, że
Gabrysia nie przyniosła zabawki i że Pani "raz jeszcze będzie dziś
rozmawiać z rodzicem", czyli wnioskuję, że już wczoraj rozmawiała.
No i pani powiedziała, że już raz była taka sytuacja, faktycznie
kojarzę że rok temu ktoś komuś coś wziął, ale nie wnikałam wtedy o
co chodzi. A teraz wyszło że to była jakaś droga lalka i też Pani
odzyskiwała tą zabawkę. Czyli sytuacja się powtórzyła. I to Pani
powiedziała mężowi że rodzice akceptują takie zachowania w tej
rodzinie.
Ale wiecie co, najbardziej mnie boli, że ja wielokrotnie rozmawiałam
z tą mamą dziewczynki. Była miła i w życiu bym nie pomyślała że
akurat ta kobieta ma takie zapędy. Ona ma 2 córki z pierwszego
małżeństwa, jej mąż ma chyba 1 córkę ze swojego pierwszego i
wspólnie mają dwie małe córeczki (5 i 3 letnią). Oni wychowują razem
wszystkie córki. Myślałam że są tacy odpowiedzialni itd.
Naprawdę sama jestem zszokowana tym, że rodzice nie reagują na obce
rzeczy w domu. Tym bardziej że takie epizody miały już miejsce.
Poprostu brak słów.

[asia19813]

brak słów, 5 córek i tak wychowuja, zatkało mnie. Ja bym tego tak
nie zostawiła. musza oddać zabawkę, przeciez ktoś do chol.... na to
pracuje, stara się a tu niespodzianka biorą sobie jak własność. Nie
no przedszkolanka ma nie lada zadanie. Daj znac jak się sytuacja
będzie rozwijac