Adam i Ewa - znaczenie imion i nie tylko

[madohora]

Ewa Barbara Sowińska z domu Stefaniak (ur. 5 marca 1944 w Bydgoszczy) – polski polityk, lekarka, posłanka z listy Ligi Polskich Rodzin na Sejm IV i V kadencji w latach 2004–2006, Rzecznik Praw Dziecka w latach 2006–2008.W 1968 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Białymstoku. W 1978 uzyskała II stopień specjalizacji z medycyny chorób wewnętrznych. Po ukończeniu studiów pracowała jako lekarz: w latach 1968–1972 jako młodszy asystent w wiejskim ośrodku zdrowia w województwie pomorskim, w latach 1972–1977 jako asystent w wiejskim ośrodku zdrowia w województwie łódzkim, od 1977 do 1982 jako kierownik Przychodni Rejonowej nr 52 w Łodzi i od 1982 do 2004 jako starszy asystent w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w Łodzi. Należy do m.in. Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka oraz Klubu Przyjaciół Ludzkiego Życia. Została odznaczona Brązową Odznaką "Zasłużony Honorowy Dawca Krwi", przyznawaną przez Polski Czerwony Krzyż.

[madohora]

Ewa Barbara Sowińska z domu Stefaniak (ur. 5 marca 1944 w Bydgoszczy) – polski polityk, lekarka, posłanka z listy Ligi Polskich Rodzin na Sejm IV i V kadencji w latach 2004–2006, Rzecznik Praw Dziecka w latach 2006–2008.

[madohora]

Ewa Szabatin (ur. 3 stycznia 1979 roku) – polska tancerka. Reprezentuje klasę taneczną "S" w tańcach latynoamerykańskich i standardowych, aktorka, projektantka mody.
Partnerem Ewy do 2003 roku był Krzysztof Hulboj, reprezentowali Polskę[1]. W latach 2003-2004 – Jan Kliment z Czech i byli reprezentantami Czech[2]. W latach 2004-2005 partnerował Ewie Artem Epifanov z Rosji[3], ale reprezentowali Polskę. Od kwietnia 2005 r. do maja 2007 Ewa tańczyła ze Stefano Terrazzino i reprezentowali Niemcy[4]. Aktualnie Ewie partneruje Marcin Olszewski, z którym kontynuuje karierę zawodową. International DanceSport Federation – światowa federacja organizująca Mistrzostwa Świata i Europy w tańcach sportowych (latynoamerykańskich, standardowych i 10 tańcach) w kategoriach młodzieżowych i par dorosłych. Festiwal Blackpool (www.blackpooldancefestival.com) – najważniejszy otwarty turniej tańca towarzyskiego na świecie o prawie 100 letniej tradycji, rozgrywany w nadmorskim kurorcie Blackpool w Anglii. Rokrocznie na przełomie maja i czerwca w zabytkowym gmachu opery Winter Gardens rywalizuje, w różnych kategoriach wiekowych jak i w kat. Professional i Amateur, ponad 2000 par tanecznych.

[madohora]

Ewa Szelburg-Zarembina (ur. 10 kwietnia 1899 w Bronowicach k. Puław, zm. 28 września 1986 w Warszawie) – powieściopisarka, poetka, dramaturg, eseistka, najbardziej znana z twórczości dla dzieci i młodzieży. Pierwszy Kanclerz Kapituły Orderu Uśmiechu, funkcję tę pełniła w latach 1968-1976.

[madohora]

Ewa Szykulska (ur. 11 września 1949 w Warszawie) – polska aktorka telewizyjna, filmowa i teatralna.W 1971 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Jej debiut teatralny nastąpił 18 marca 1973 roku. Zagrała wtedy rolę Małgorzaty w sztuce Gulgutiera Marii Czanerle w reż. Józefa Szajny na scenie Teatru Studio w Warszawie. Wcześniej wystąpiła m.in. – jako dziewczyna z wiolonczelą – w nagranym przez "Skaldów" wideoklipie do piosenki Prześliczna wiolonczelistka z płyty Cała jesteś w skowronkach (1969). Związana z teatrami warszawskimi: Studio (w latach 1973-1979) i Syrena (1979-1989). Występowała również w teatrach: Na Woli w Warszawie (1982), Teatr Rozmaitości w Warszawie (1987), Starej Prochowni w Warszawie (1991), Teatr Współczesnym we Wrocławiu (1995 i 1999), Scenie Na Piętrze w Poznaniu (1995 i 1999), Ochoty w Warszawie (2002). W 2007 w Teatrze Wytwórnia odbyła się premiera monodramu "Zamarznięta" autorstwa i w reż. Pawła Sali.

[madohora]

Ewa Wachowicz (ur. 19 października[1] 1970 w Klęczanach) – Miss Polonia 1992, III wicemiss konkursu Miss Świata, Miss Świata Studentek (World Miss University) 1993, dziennikarka Polsat Café. Ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Marcina Kromera w Gorlicach. Koronę zdobyła w wieku 22 lat, jako studentka Akademii Rolniczej w Krakowie. Ukończyła studia magisterskie z zarządzania jakością na Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Po oddaniu korony została sekretarzem prasowym premiera Waldemara Pawlaka. Była producentką programu Podróże kulinarne Roberta Makłowicza. Występuje w programie Ewa gotuje, który emitowany jest w Polsacie. W Polsat Café prowadzi program Gadżety kobiety i WySPA.

[madohora]

Ewa Wencel (ur. 15 sierpnia 1955 w Opolu) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. W 1980 roku ukończyła Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi. Na co dzień gra w Teatrze Kwadrat w Warszawie, scenie o profilu komediowym i farsowym. Na początku kariery występowała w epizodach w pojedynczych odcinkach popularnych seriali telewizyjnych, jak 07 zgłoś się, czy Szaleństwa panny Ewy. W 1986 roku - drugoplanową rolą w Nad Niemnem Zbigniewa Kuźmińskiego - zadebiutowała w filmie. Do końca lat 80. i początku 90. grywała wiele mniejszych ról (m.in. w Ucieczce z kina Wolność Wojciecha Marczewskiego). Wyjątkiem była postać Ewy, młodej kobiety w ciąży uciekającej wraz z mężem (w tej roli Artur Barciś) do Niemiec w poszukiwaniu lepszego życia w filmie Waldemara Krzystka Ostatni prom z 1989 roku. W latach 90. niemal wyłącznie skupiła się na pracy w teatrze i Teatrze Telewizji, gdzie wystąpiła w przedstawieniach m.in. Janusza Kijowskiego, Magdaleny Łazarkiewicz i Krzysztofa Langa. Na duży ekran, po siedmioletniej przerwie, powróciła w 2000 roku epizodyczną rolą w Weiserze Marczewskiego. Od tego czasu zaczęła również grywać w wielu telenowelach (Miasteczko, Samo Życie, Więzy krwi, Na dobre i na złe), ale zazwyczaj były to krótkie przygody, na kilka odcinków. Dopiero rola wrażliwej i niepewnej siebie Janeczki w serialu M jak miłość, matki jednej z głównych bohaterek, której perypetie z czasem zamieniły się w osobny wątek, zapewniła jej dużą popularność wśród masowej widowni. 2004 roku po raz pierwszy zetknęła się na planie z Krzysztofem Krauzem. Wówczas, w jego Moim Nikiforze zagrała epizod, ale już w kolejnym projekcie tego reżysera - Placu Zbawiciela - otrzymała znacznie poważniejsze zadanie. Wbrew własnemu emploi wcieliła się w postać samotnej, rozgoryczonej, toksycznej matki i teściowej. Jej rola, podobnie jak i film, spotkała się z entuzjastycznymi ocenami krytyków. Na 31. FPFF w Gdyni otrzymała za nią (ex-aequo z Anną Romantowską) nagrodę dla najlepszej aktorki w roli drugoplanowej, a Plac Zbawiciela zdobył Złote Lwy. Skces tego filmu zaowocował dla Wencel kolejnymi propozycjami pracy w telewizji. W serialu Dwie strony medalu gra jedną z głównych ról, obok Daniela Olbrychskiego, Gabrieli Kownackiej i Sławomira Orzechowskiego. Kolejną wyniosłą teściową, swoistą parodię postaci z Placu Zbawiciela, wykreowała w sitcomie Mamuśki.

[madohora]

Ewa Ziętek (ur. 8 marca 1953 w Katowicach) – polska aktorka filmowa i teatralna.
Absolwentka X Liceum Ogólnokształcącego im. Ignacego Paderewskiego w Katowicach. Ukończyła studia na PWST w 1975 roku.

[madohora]

Ewa Złotowska (ur. 8 lutego 1947 w Zakopanem) – aktorka teatralna i filmowa, reżyser.
W telewizji zadebiutowała w programie Szklana niedziela Stefanii Grodzieńskiej, jako najmłodsza członkini Szklanej Rodziny, w roli córki Andrzeja Szczepkowskiego i Danuty Szaflarskiej. W 1965 należała do Studenckiego Teatru Satyryków. Studiowała reżyserię w Instytucie Teatralnym w Sankt Petersburgu. Współpracowała m.in.: z Teatrem Scena Prezentacje w Warszawie. Na ekranie najbardziej znana dzięki rolom dubbingowym, w tym pszczółki Mai, która w latach 80. przyniosła jej olbrzymią popularność. Jest autorką książki Największe miłości świata, wydanej w 2004.

Most Adama

[madohora]

Most Adama (hindi Ram Sethu, tamilskie Cētu, ang. Adam's Bridge) jest to archipelag wysepek, raf i mielizn łączący Półwysep Indyjski z Cejlonem. Most ma długość 48 km i oddziela zatokę Mannar na południowym zachodzie od cieśniny Palk na północnym wschodzie. W żadnym miejscu głębokość mielizn nie przekracza 1 metra, co znacznie utrudnia żeglugę. Próby pogłębienia szlaku żeglownego podejmowano od 1838, ale nigdy nie zakończyły się sukcesem. Dowody geologiczne wskazują, że Most Adama stanowi pozostałość lądowego połączenia istniejącego dawniej pomiędzy Półwyspem Indyjskim a Cejlonem. Zgodnie z tradycją most jest pozostałością wielkiej grobli usypanej przez Ramę, bohatera hinduistycznego eposu Ramajana, by umożliwić przejście jego armii z Indii na Sri Lankę gdzie znajdowała się jego uprowadzona żona Sita. Zgodnie z muzułmańską legendą Adam przeszedł tędy by dotrzeć do Góry Adama na Cejlonie, na szczycie której stał na jednej nodze przez 1000 lat.

[madohora]

-2-
W Indiach toczy się ożywiona debata wokół koncepcji zakładającej, że Most Adama jest dziełem rąk ludzkich. Wybuchła ona w obliczu planowanego przez rząd indyjski projektu przekopania kanału żeglownego (Sethusamudram Shipping Canal Project) i nakłada się na konflikty między rządem centralnym a zamieszkującą południowe Indie ludnością tamilską. W oparciu o wzmiankę o budowie mostu w hinduskiej Ramajanie, kosmologia hinduistyczna datuje to wydarzenie w epoce Treta Juga, czyli drugiej części Maha Jugi, która trwała 1.296.000 lat. Zwolennicy tej koncepcji powołują się na badania archeologiczne, które rzekomo datują pierwsze ślady bytności człowieka na tym terenie ok. 1,75 mln lat temu, oraz na opinię NASA, zgodnie z którą Most Adama wydaje się być "dziełem człowieka", ze względu na unikatowe krzywizny oraz jego strukturę. Oficjalna nauka przyjmuje jednak, że najwcześniejsze fale migracji Homo sapiens dotarły do południowej Azji między 70,000 a 50,000 lat temu. NASA dystansuje się od twierdzeń, jakoby zdjęcia satelitarne wykonane przez Agencję potwierdzały, iż Most Adama jest pozostałością budowli stworzonej przez człowieka. W oficjalnym oświadczeniu urzędnicy NASA potwierdzili, że jest to naturalnego pochodzenia łańcuch wysepek i płycizn

[madohora]

[madohora]

Jabłko Adama, grdyka, wyniosłość krtaniowa (łac. pomum Adami s. prominentia laryngea) - trzeciorzędowa cecha płciowa polegająca na charakterystycznym dla mężczyzny uwydatnieniu chrząstki tarczowatej po mutacji. Nazwa pochodzi od biblijnego Adama - pierwszego mężczyzny. Według legendy po zjedzeniu zakazanego owocu z drzewa poznania dobra i zła, jego kawałek miał utknąć Adamowi w gardle.

Żebro Adama

[madohora]

Żebro Adama - amerykańska komedia romantyczna w reżyserii George'a Cukora. W rolach głównych wystąpili Spencer Tracy i Katharine Hepburn, a partnerowała im m. in. Judy Holliday, dla której był to pierwszy znaczący film w karierze. Muzykę skomponował Miklós Rózsa poza piosenką "Farewell, Amanda", którą napisał Cole Porter.

[madohora]

Szczyt Adama (syngaleski Sri Pada lub Samanala, tamilski Sivanolipatha Malai, arabski Al-Rohun) – piąty co do wysokości szczyt Cejlonu, położony w południowej części wyspy. Wznosi się do wysokości 2243 m n.p.m. Zbudowany jest z prekambryjskich gnejsów, wznosi się piramidalnie ponad płaskowyżem. Zbocza góry pokryte są wiecznie zielonym lasem podzwrotnikowym. Uważane za miejsce święte przez wyznawców wielu religii – znajdujące się na szczycie podłużne zagłębienie o długości 1,5 m uznawane jest za odcisk stopy: Śiwy (wg hinduistów), Buddy (wg buddystów), Adama (wg muzułmanów) czy św. Tomasza (wg chrześcijan indyjskich). Szczyt jest znaczącym miejscem kultu relgijnego i celem licznych pielgrzymek

[madohora]

[madohora]

Adam DMT-445 - polski radioodbiornik z zegarem produkowany w Zakładach Radiowych Diora. Umożliwia odbiór stacji na falach długich, średnich krótkich i UKF. Posiada płynną regulację barwy dźwięku, wbudowaną antenę ferrytową, gniazda antenowe i uziemienia, gniazdo magnetofonowo-gramofonowe i przyciskowy przełącznik zakresów. Układ odbiornika (superheterodynowy) zawiera 10 tranzystorów i 9 diod. Wbudowany zegar kartkowy może automatycznie włączać i wyłączać odbiornik lub służyć jako budzik.

[madohora]

[madohora]

Ewa to jeden z pierwszych polskich odbiorników przenośnych z zakresem UKF (wcześniejszym była Izabella). Pierwszą informację o Ewie podało w maju 1969 r. czasopismo "Radioamator i Krótkofalowiec" nr 5/69, w krótkiej notatce pt. Nowy odbiornik turystyczno-samochodowy. W 1969 roku wyprodukowano też pierwszy tysiąc odbiorników. Seryjną produkcję rozpoczęto w roku 1970. Wytwórcą była dzierżoniowska "DIORA", znana dotychczas z produkcji większych odbiorników domowych. Do roku 1972 fabrykę opuściło łącznie ok. 105 tys. egzemplarzy Ewy.
Obudowa radia wykonana była ze sklejki i płyty pilśniowej, oklejona tworzywem skóropodobnym, zwanym dermą. Wcześniejsze odbiorniki przenośne (np. Eltra MOT-59, Koliber, Guliwer) miały obudowy z tworzywa sztucznego. Układ elektroniczny zmontowano na czterech płytkach drukowanych. Wzmacniacz mocy (2W) w typowym dla "Diory" układzie zbudowano na parze tranzystorów TG-60 lub AD-162 i dwóch transformatorach. Duży głośnik o mocy 1,5VA. i masywna obudowa pozwalały na uzyskanie czystego - jak na odbiornik przenośny - dźwięku. Wyjście na głośnik zewnętrzny i wejścia sygnałowe pozwalały na odtwarzanie dźwięku z gramofonu i magnetofonu.

[madohora]

Ewa operetka

[madohora]

Ewa (oryg. niem. Eva, das Fabrikmädel) – operetka Franza Lehára z librettem Alfreda Marii Willnera i Roberta Bodanzky'ego. Premiera miała miejsce 24 listopada 1911 roku w Theater an der Wien w Wiedniu.

[madohora]

Willner i Bodanzky szukając tematu do nowego libretta doszli do wniosku, że publiczność powinna zainteresować tematyka socjalna. Prasa domagała się w tym czasie, by teatr i operetka pokazywały prawdziwe życie, w którym ludzie mają problemy z drożyzną i brakiem dachu nad głową. Libreciści sięgnęli więc po starą sztukę Ernsta von Wildenbrucha Die Haubenlerche. Po Wiedniu rozeszła się pogłoska, że Lehár pisze "operetkę socjalną", której bohaterami są robotnicy, a której ostrze wymierzone jest w fabrykantów. Dyrektor Theater an der Wien Karczag, zaniepokojony, że taka reklama może mu całkowicie zepsuć frekwencję, prostował, że operetka nie ma nic wspólnego, ani z socjalizmem, ani kwestiami socjalnymi, że robotnicy bronią tylko dziewczyny, którą próbuje uwieść młody fabrykant

[madohora]

Tytułowa bohaterka Ewa jest sierotą, którą opiekują się wszyscy robotnicy w fabryce, w której pracuje, uważając ją za "dziecko fabryki". Ewa podoba się synowi fabrykanta, słynącemu z miłosnych przygód, gdy więc zaprasza ją do swoich apartamentów, a niawna dziewczyna godzi się tam iść, w jej obronie stają robotnicy z fabryki. Młody fabrykant pojmuje wtedy, że kocha Ewę i zamiast kolacji proponuje jej ślub

[madohora]

Premiera w Theater na der Wien 24 listopada 1911 roku z Mizzi Günther i Louisem Treumannem wypadłaby pewnie lepiej, gdyby nie to, że dwa miesiące wcześniej Wiedeń był widownią krwawych rozruchów robotniczych spowodowanych rosnącymi cenami, byli zabici i ranni. W tym kontekście Ewa wydawała się nietaktowna i niesmaczna wobec problemu, który poruszała, zbyt dramatycznym, by wyśpiewywać o nim walczyki i polki. Prasa narzekała z jednej strony, że sceneria jest zbyt poważna i ponura jak na operetkę, z drugiej, że zbyt lekko i powierzchownie poruszono kwestie zasługujące poważniejsze potraktowanie. I chociaż muzykę na ogół chwalono, szczególnie piękny walc Ewy Marzenie o szczęściu i marsz Paryski bruk, była przeciw utworowi. Publiczność zdezorientowana i zaciekawiona jednocześnie tłumnie przychodziła do teatru. Nie był to sukces na miarę dwóch poprzednich operetek, grano jednak Ewę w większości miast europejskich (również w Warszawie), dotarła również do Stanów Zjednoczonych

[madohora]

Ewa chce spać, polski film fabularny zrealizowany w 1957 roku, komedia. Debiut Tadeusza Chmielewskiego. Film zdobył Złotą Muszlę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastian. Udany debiut reżyserski Tadeusza Chmielewskiego krytycy przyjęli bardzo pozytywnie, wróżąc autorowi wspaniałą przyszłość. I nie pomylili się - Tadeusz Chmielewski zrealizował później jeszcze kilka niezwykle popularnych komedii: "Gdzie jest generał?", "Jak rozpętałem II wojnę światową", "Nie lubię poniedziałku", "Wiosna, panie sierżancie". "Ewa chce spać" to także pierwszy film siedemnastoletniej Barbary Kwiatkowskiej. Rolę tę otrzymała w wyniku konkursu, do którego zgłosiły się tysiące dziewcząt z całej Polski.

[madohora]

Na Adama i Ewy, dobre bydłu i plewy.

[madohora]

Chcesz się przekonać
W innym wątku są staropolskie imiona

[madohora]

[mg]fotoforum.gazeta.pl/photo/1/rb/qa/wzpg/uX9VClLj9fEuU7fa3X.png[/img]

[madohora]

Och Adam
W tym roku z tobą nie pogadam

[madohora]

Ej Adama
Dzisiaj z Tobą nie gadam

[madohora]

Czy ja jestem szalona
Po co nam te imiona
Jak dzisiaj ktoś woła
Te chodź no tukej

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Adam i Ewa

[madohora]

[madohora]

***

[madohora]

◄♥►

[madohora]

[madohora]

[madohora]

*****

[madohora]

[madohora2]

[madohora]

[madohora]

Adam, ja z tobą nie gadam

[madohora]

[madohora]

*****

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Ile nam jeszcze trzeba
By był Adam i była Ewa?

[madohora]

**8