Hubertus

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Pewien kapitan II brygady opowiada swoim towarzyszom przygodę rycerza z starożytności, który wyjął niedźwiedziowi skałkę z łapy a zwierz z wdzięczności za to nie odstępował go ani przez chwilę przez całe życie:
- Ale mnie się lepiej zdarzyło - rzecze - Gdy staliśmy pod Hallerem ba Bukowinie spotkałem raz niedźwiedzia, który dobrawszy się do magazynu z chlebem najadł się go za wiele i dostał zaparcia. Dałem wówczas niedźwiedziowi nieco olejku rycynowego i to mu znacznie ulżyło. I wiecie co mi miś zrobił przez wdzięczność? Oto zaczaił się pod naszą kwaterą i pożerał codziennie moich kolegów jednego po drugim, którzy mieli prawo prędzej ode mnie awansować, tak że wkrótce zostałem kapitanemsmile

[madohora]

- Pomyślcie tylko co za starszny wypadek: ten niedołęga Żetowski na polowaniu tak wystrzelił, że kula przeleciała mu nad głową...Ździebełko niżej. A rozmawiałbyś pan teraz z nieboszczykiem

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Strażnik leśny do kłusownika: - Kto panu pozwolił polować w tym lesie?
Kłusownik: - Jak to kto? A no, moja żona...i basta!

[madohora]

[madohora]

Święto po raz pierwszy obchodzono około 1444 roku. Początkowo były to wielkie polowania.

[madohora]

[madohora]

Przyznać to muszę
Tęsknię za Hubertusem
Ale teraz takie czasy
Że nie można chodzić lasem

[madohora]

[madohora]

[madohora]

JAK CO ROKU - MSZA W INTENCJI ŚWIĘTEGO HUBERTA W PANEWNIKACH

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Polowania na lisy odbywają się bez psów. Podczas polowań na drag obecna jest paczka psów, która ściga "pociąg" (sztuczny szlak zapachowy). Polowanie na drag to sport bez rywalizacji. Nacisk kładziony jest na jazdę razem z innymi jeźdźcami ipsami. [2] Z drugiej strony w polowaniach na lisy istnieje element rywalizacji z chwytaniem lisiego ogona.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Przyznać to muszę
Nie byłam na Hubertusie

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W kierunku mojej namydlonej twarzy, człek, woniejący piżmem i pomadą, uczynił ruch pięknie okrągły, i począł golenia obrządek.
- Pan dobrodziej, na wyścigi?
- Tak panie, na wyścigi.
- Hift... tego... Co łaskawy pan myśli o Lazarowie??i człek woniejący począł snuć długą, zawiłą genealogię, kto kogo urodził, jaki był dziad, jaka była babka, i prawił z lu lubością:
? Cóż to były za piersi, panie...Noga, budowa, a temperament... Po trzysta rubli, panie, w Moskwie płaciła, niepozorna taka. Ale daleko do niej takiej Wnuczce Web.
? O kim właściwie pan mówi?
? O kimże, jak nie o babce cud była szkapa...się pochylił i szepnął:
? 1 ?Ugolino" ? pewniak murowany, panie, jakem Nowicki. Całą twarz skropić, pan życzy??lecz nagle
na zegarek spojrzał: ? Czwarta dochodzi, pan zatem wybaczy, ale czas na mnie. Władysław, wykończ pana dobrodzieja. Krokiem menueta sunął pan Władysław, tchnął na mnie pyłem rzeźwiącym, a gdy za gospodarzem drzwi się zamknęły, wdzięcznie przegięty, miękkim, jak pędzel do golenia, głosem odezwał się, i mówiąc powoli,
dźwiękiem jego lubował:
? Stary główkę panu szanownemu z jakąś Ugoliną zawraca. Toć każdy widzi, że koń jedzie na gapę, a Uzda bierze wyścig musowo. Jakem Kwiatkowski, i jak panu dobrodziejowi i sobie dobrze ja życzę. Może podfryzować cokolwiek? I grzbiet zaokrąglił, niby znak zapytania, i okiem mrugnął: ? Z ładną kobietą widziałem wczoraj pana dobrodzieja na Chmielnej. Pierwszej klasy kobieta... Rozdział bliżej środka pan szanowny pozwoli?
A już przy wyjściu, pachołek do pieczy nad cudzem ochędóstwem powołany, spoglądając do drugiego pokoju, za szafę, gdzie pan Władysław gładził pieściwie sak jasno-kawowy, szeptał mi tajemniczo, z pośpiechem:
? Oba ono, są z pozwolenia pańskiego frajery, bo ani Uzda, ani ten drugi nie skóra, a ja ?pod kozakiem"
słyszał, jak się dżokieje zmawiały, że Teresa Rakę niechybnie, i za Teresą ostatni grosz, proszę pana.
- Więc także na wyścigi idziecie?
- A jakże... Buda się zamyka i stara tylko zostaje, ale jej nudno nie będzie. Ubeczy się babsko należycie, bo niech tylko wyścigi, a Nowicki ostatni grosz niesie, to ci bek taki, bo to i ona i głodno bachory, że tylko z domu uciekaj.
- To tak gra pan Nowicki?
- A nie grałby to? A któż czasu dzisiejszego gra, jak nie fryzyer? Okrutnie ono do grania zajadłe... Szanowanie dla pana.

[madohora]

TADEUSZ DACHOWSKI - JEDEN Z NAJLEPSZYCH POLSKICH JEŹDŹCÓW

[madohora]

Tadeusza Dachowskiego (1868-1951), który należał do grona najlepszych polskich jeźdźców w czasach przed pierwszą wojną światową. Urodził się w majątku Leśkowa na Ukrainie, w guberni kijowskiej. Jego ojciec Kazimierz Dachowski prowadził w Leśkowej hodowlę koni pełnej krwi angielskiej. Zamiłowanie do koni odziedziczył jego syn Tadeusz ? z wykształcenia architekt, absolwent Politechniki Drezdeńskiej, dla którego jeździectwo stało się życiową pasją. Największe sukcesy odnosił w latach 1894-1914, kiedy zdobył imponującą liczbę nagród (prawie 300), ustanowił rekordy skoków konnych na szerokość i wysokość. Brał udział w niezliczonej ilości konkursów hipicznych, wyścigach konnych, biegach myśliwskich, cross country steeple chase. Startował w Antoninach, Budapeszcie, Berlinie, Humaniu, Jarmolińcach, Kijowie, Krakowie, Lublinie, Lwowie, Łodzi, Marburgu, Moskwie, Odessie, Pardubicach, Petersburgu, Piotrkowie, Proskurowie, Pradze, Radomiu, Równem, Warszawie, Wiedniu, Winnicy. W latach 1912 i 1913 startował w Wielkiej Pardubickiej na polskiej hodowli Zeppelinie, za każdym razem zajmując drugie miejsce. Należał do grona stałych uczestników konnych polowań par force w Antoninach Józefa hr. Potockiego. W 1935 roku Tadeusz Dachowski został odznaczony Polską Honorową Odznaką Jeździecką.

[madohora]

Derby warszawskie! Tak się nazywa, a odmienia się, jak wszystkie rzeczowniki, mające w końcówce erby
i ęby:
- Na derbach dzisiejszych...
- Kudy nam do derbów prawdziwych...
- Kombinacya, granda z jeich derbami,-już u samego wejścia dobiegają mię polskie urywane zdania wśród wielojęzycznej publiczności. Ale jakże owe derBy wygląda? Tłum szary, ubogi. Dziwnie ubogi. Przygnębione twarze i troski jakieś siadły na czoła. Nie na zabawę sączy się ludek przez szeroką aleję i nie cała Warszawa to na wyścigi wyległa, szumna, śmiejąca się. Pięć, osiem zmiętych pań, co ze spraw miłości uczyniły powołanie,
dwie złotowłose, różozdobne primadonny w bieli, ucieleśniające białych lilii symbole, policyi zimno mundury, kilkunastu chudych dragonów, jacyś panowie z twarzami oszustów i oszuści z pańskim pozorem, wypłowiała na wyścigowych torach hrabina, z rzadka, z towarzystwa panie, coś jakby Flirt, ale nuda, I dowcip leniwy, a pozatom parę tysięcy ludzi, jakby nimi splunęła Warszawa. Nie ujrzysz ich nigdzie: poza Sielanką, czy Japonią, o świcie nikt ich nie zna, pozornie nikt się z nimi nie wita, a i oni, choć wspólnemi sprawami związani, gardzą sobą wzajemnie.

[madohora]

[madohora]

Co zacz ci panowie, z czego żyją, czyje przegrywają pieniądze - wielkich miast tajemnica i nasze oto dzieło. A mnożny gatunek, bo urósł dziesięćkroć przez lata ostatnio...Wloką się ludzie. Nie obchodzi ich koń, nie obchodzą towarzystwa cele, zarodowe stajnie, które od lat dać obiecują wymarzonego rumaka krajowi na chwałę, i wloką się leniwie, zda się bezmyślnie, aż nagle drgnie dusza tłumu, zawiść serce poruszy, gdy "fuks" mety dopadnie. I znów tłum pozornie zamiera, jak człowiek, co go. toczy ból skryty nic wokoło siebie nie widzi, nie czuje, prócz własnej zgryzoty. - Przeczuć, i wygrać,- drżą w nim wszystkie nerwy, i kotłuje się myśl.
A samo derby- treść, serce wyścigów? Cztery szkapy kupą się zwarły od startu i gnają. _ Uzda!! Teressa!! i brawo Lazarów! Bez niespodzianki, bez wrażeń. Nikt nawet karku nie skręcił, koń nogi nie złamał, a totalizator za faworyta płaci niewiele. Żebyś ręce i nogi..,klnie Uzdę pan Nowicki ze Złotej. - Niech cię śmierć nagła,- pan
Władysław życzeń dopełnia, lecz pod adresem gospodarza, w duchu, który go do spółki na pewnego Ugolina
powołał. - Roty, oj roty - toć mi trza było we francuskim,- jęczy wiernyTeresie pachołek. Na twarzach uśmiech wzgardliwy, na innych niepokój, rozpacz ściska serce niejedno, lecz wnet dobra nadzieja troski i żale ozłoci, gdy konie ruszą od startu. - Pewna hmrmoza! Ale wziął Żart. Wielo łez prawdziwego bólu wycisnął. Nikt jednak
na torze nie płacze, od togo są żony wyrobnice w domu. Smutne, szare wyścigi. Chłodne w kolorze trybuny. Nic wesołego, nic różowego, prócz panny Chaveau.

Opis Derbów Warszawskich sprzed około stu lat

[madohora]

WYŚCIGI TO NIE TYLKO KONIE, TO TAKŻE KREACJE

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Sprawa równouprawnienia kobiet obejmują różne dziedziny. Sięga nawet w sferę sportów. Oto harde amerykanki poddały rowizyi powszechnie przyjęty przez płeć piękną sposób siedzenia na koniu. Dla czego kobieta ma być skazaną na używanie innego siodła niż mężczyzna, kiedy męskie siodło jest wygodniejsze i przede wszystkiem bezpieczniejsze. Zręczno sporstmenki z za Oceanu protestują i wraz protest swój w czyn zamieniają. Coraz więcej pań amerykańskich zaczyna jeździć konno po męsku, a moda ta zaczyna znajdować już adeptki i w starej Europie. Żarliwą jej zwolenniczką i propagatorką jest w Paryżu piękna artystka Opery komicznej, p. Małgorzata Sylva, która dłuższy czas bawiła w Ameryce. Oczywiście znaleźli się zaraz ciekawi dziennikarze, pragnący "wyświetlić" tę poważną kwestyę. Z jakich powodów jazda konna na siodle męskiem ma być właściwszą, niż na damskiem. Sportsmenka odpowiada: - Bo jest naturalna i ze wszech miar rozumna. Jeździec, siedzący na koniu po męsku, stanowi odpowiedni, centralny punkt ciężkości. Ów punkt ciężkości przenosi się na jedną stronę, gdy amazonka siada na siodle damskiem. Przypuśćmy, że siodło obluzowało się:
na męzkiem siodle, ściskając kolana, można łatwo utrzymać równowagę! uniknąć spadnięcia, częstokroć bardzo niebezpiecznego. Tak samo, gdy wierzchowiec zaczyna się rzucać i staje "dęba" amazonka jeżdżąca na damskiem siodle jest uwięziona; z męsklego bez trudu może się zsunąć na ziemię. Na siodo damskie wreszcie niełatwo dostać się bez obcej pomocy. Na męskie zgrabna amazonka wskoczy równie lekko, jak każdy kawalerzysta. A przecież podczas dłuższych przejażdżek łatwo o wypadek zmuszający samotną amazonkę do zejścia na chwilę z konia. Koń również cierpi wiele z powodu anormalnej, ?damskiej" jazdy. Amazonka, jeżdżąca konno na siodle damskiem, musi unikać koni niespokojnych, jest skazaną na bucefały zrezygnowane i apatyczne... (kobiety widzą te przymioty chętnie tylko w mężach). Czy kobieta nie traci nic ze swego wdzięku, dosiadając rumaka, jak brzydki mężczyzna? Urodziwa śpiewaczka stanowczo przeczy. Spódnica rozcięta, używana spocyalnie do tego rodzaju jazdy konnej, jest bardzo zgrabna. Trzeba tylko umieć ją nosić. Jazda ?po męsku" nie jest zresztą wynalazkiem dwudziestego wieku. Nie sięgając w odleglejsze czasy, można
przypomnieć, że wykwintna Katarzyna de Madicis córce swej, Małgorzacie, kazała jeździć na męskiem siodle. Jeżeli słynna ?królowa Margot", tak droga staremu Dumasowi, mogła po męsku dosiadać wierzchowca, czemu dzisiejsze panie nie miałyby tak samo czynić? Czy ta gorąca obrona jazdy konnej ?po męsku" odniesie skutek? Przypuszczać należy, że siodło damskie znajdzie również wymownych zwolenników, którym nie zbraknie poważnych i przekonywujących Argumentów...

[madohora]

Dzisiaj powyższy tekst może wywołać uśmieszek lub zdziwienie ale...jeszcze nie tak dawno temu - bo czymże jest sto lat we wszechświecie - stanowił poważny problem.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

angielski: Hobart, Hubert
esperanto: Huberto
francuski: Hubert
hiszpański: Huberto
łacina: Hubertus
niemiecki: Hubert, Hubertus, Hugbert, Huprecht
rosyjski: Губерт, Хубэрт
włoski: Oberto, Uberto, Umberto

[madohora]

• Oficjalne powitanie uczestników przez mastera lub gospodarza.
• Zabawa dla dzieci i młodzieży czyli piesze lub konne poszukiwanie lisa schowanego gdzieś w terenie, pomiędzy krzakami, drzewami i innymi miejscami.
• Wyjazd w teren uczestników Hubertusa dla dorosłych. W terenie jeźdźcy zmagają się z przeszkodami.
• Po powrocie z terenu jeźdźcy przenoszą się na miejsce gdzie odbywa się gonitwa. Na sygnał mastera rozpoczyna się pogoń za lisem.

[madohora]

Święto po raz pierwszy obchodzono około 1444 roku[4]. Początkowo były to wielkie polowania.

[madohora]

• HUBERTUS 2020

[madohora]

[madohora]

Święto po raz pierwszy obchodzono około 1444 roku. Początkowo były to wielkie polowania.

[madohora]

Sakra biskupia

Zgodnie z nakazem sumienia, Hubert udał się na posługę kapłańską do biskupa Lamberta. Poszerzanie wiedzy teologicznej i prowadzenie aktywnej działalności misyjnej w Ardenach i Brabancji, pozwoliło mu na otrzymanie około roku 705 sakry biskupiej z rąk papieża Sergiusza. W swej posłudze biskupiej odniósł wiele sukcesów, potrafiąc jak na ówczesne czasy zjednywać ludzi do wiary chrześcijańskiej. Po śmierci swego nauczyciela, został biskupem Maastricht. Około roku 717 biskupstwo to oraz relikwie świętego Lamberta przeniósł do Liege.

[madohora]

O jego życiu wiadomo niewiele i są to tylko legendy. Przed nawróceniem na chrześcijaństwo miał nazywać się Placidus (Placyd) i być generałem cesarza Trajana. Podczas polowania na jelenia pomiędzy Tibur a Praeneste zobaczył w porożu jelenia krzyż Jezusa. Po tym zdarzeniu nawrócił się i ochrzcił razem ze swoją rodziną, wtedy też przyjął imię Eustachy. Spotkała go seria nieszczęść sprawdzających jego wiarę: stracił majątek, jego służący poumierali na zarazę, podczas podróży morskiej została porwana jego żona, a gdy przechodził przez rzekę z dwoma synami, jego dzieci zostały porwane przez wilka i lwa. Podobnie do Hioba, Eustachy lamentował, ale nie stracił wiary. Wkrótce po tym odzyskał swoją rodzinę i wcześniejszą pozycję. Ponieważ odmówił złożenia pogańskiej ofiary, został razem z żoną i synami skazany, przez cesarza Hadriana, na śmierć. Najpierw został rzucony lwom na pożarcie, ale ponieważ one nie wyrządziły mu szkody, został upieczony w rozżarzonym byku (lub wole) z brązu. Historię św. Eustachego spopularyzowała Złota legenda Jakuba de Voragine.

[madohora]

HUBERTUS ŚWIĘTO JEŹDŹCÓW I MYŚLIWYCH - www.amigo-konie.pl

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

HUBERTUS - www.24tp.pl - 2022

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Order Świętego Huberta, właśc. Order Rycerski Świętego Huberta (niem. Ritterorden des Heiligen Hubertus, St. Hubertus Orden łac. Ordo Divi Huberti), pierw. Order Rogu (niem. Orden vom Horn) – odznaczenie ustanowione w 1444 po bitwie pod Linnich przez julijskiego księcia Gerarda[1]. Order wygasł po śmierci Jana Wilhelma. 29 września 1708 został odnowiony przez Elektora Palatynatu Jana Wilhelma Wittelsbacha i odtąd przyznawany przez władców bawarskich.

[madohora]

Za sport uważa się również współzawodnictwo oparte na aktywności intelektualnej, którego celem jest osiągnięcie wyniku sportowego.

[madohora]

[madohora]

Kobiety biorące udział w zawodach czasami, zgodnie z tradycją XIX wieku, używają damskich siodeł.

[madohora]

Hackamore – rodzaj końskiego ogłowia bezwędzidłowego, często mylony z rodzajem wędzidła. Ogłowia tego typu oddziałują przede wszystkim na kość nosową konia oraz jego potylicę]. Hackamore stosuje się najczęściej u koni, które nie reagują na wędzidło oraz u koni z problemami zębowymi. Zakłada się je na nos konia i za pomocą dźwigni wywiera nacisk na to miejsce. Im dłuższa dźwignia (czanki), tym hackamore mocniejsze. Najczęściej używane do skoków i westernu.

[madohora]

[madohora]

Początkowo terminem tym określano obywateli rzymskich, których było stać na zakupienie i utrzymanie konia oraz ekwipunku żołnierza jazdy rzymskiej (dużo droższego od ekwipunku piechura). Rekrutowali się oni z 3 tribus: Tities, Ramnes i Luceres, a przewodził im tribunus celerum. Setka ekwitów stanowiła centurię, dzielącą się na pododdziały zwane decuriae, składające się z dziesięciu osób, każda pod dowództwem dziesiętnika (łac. decurio).

[madohora]

Używane głównie w wyścigach specjalnych dwukołowych wózków zwanych sulkami, w których konie te poruszają się wyłącznie szybkim kłusem (za przejście w galop zaprzęg kłusaczy może zostać zdyskwalifikowany). Wyścigi kłusaków na specjalnych torach odbywały się już na przełomie XIX i XX wieku.

[madohora]

Imprezę rozpoczęła Hubertowska Msza Polowa w kaplica przy Kościele Prezydentów RP, jeden z elementów na stałe wpisanych w program Hubertusa Spalskiego. Podczas gdy zaproszeni myśliwi polowali na terenie dawnej Puszczy Pilickiej w centrum Spały odbywał się jarmark Hubertowski.

[madohora]

Zum heutigen Hubertustag feiern sich die Jäger für ihren angeblichen Beitrag zum Naturschutz. Dabei werden sie unverständlicherweise von den Kirchen unterstützt, denn der heilige Hubertus hatte der Jagd zu seinen Lebzeiten abgeschworen, um sich für den Schutz der Tiere einzusetzen. Es gibt also keinen Grund dafür, den armen Hubertus zum Schutzpatron der Jäger zu erklären.

Besonders skurril und respektlos erscheint uns die Äußerung von Pfarrer Willi Scheitz von der katholischen Gemeinde Leuchheim, nach der »die Jäger die Tiere mehr mit den Augen als mit Schrot [treffen]«. Jagdgegner beehrte der Pfarrer zusätzlich noch mit Fürbitten. An dieser Stelle kommt die Frage auf, ob der Pfarrer die Fürbitten nicht nötiger hätte als Kritiker der Jagd.

[madohora]

La poursuite à vue sur leurre ou coursing est une simulation de chasse au lièvre où 2 lévriers sont lâchés à la poursuite d'un leurre treuillé (remplaçant la fuite d'un gibier). Cette épreuve sportive a pour objectif d'évaluer leur instinct de chasseurs à vue. Elle se substitue à une chasse au lièvre réelle avec Lévriers qui a été interdite par la loi du 3 mai 1844.

[madohora]

Fuchsjagden werden ohne Hunde geritten. Bei Schleppjagden ist eine Hundemeute dabei, die eine „Schleppe“ (künstliche Duftspur) verfolgt. Schleppjagden sind ein Sport ohne Wettkampf. Im Mittelpunkt steht der gemeinsame Ausritt mit anderen Reitern und den Hunden. Bei Fuchsjagden gibt es dagegen mit dem Fuchsschwanzgreifen ein Wettkampfelement.

[madohora]

Durch den Zweiten Weltkrieg wurde die Jagdreiterei erneut beendet. Wenige Meutenhunde überlebten den Krieg und wurden nach dem Krieg von den britischen und französischen Besatzungstruppen übernommen. Während der Besatzungszeit ritten die Briten Parforcejagden in der Lüneburger Heide, in der Gegend von Osnabrück und betrieben in der Senne eine Bloodhound-Meute. Die Franzosen jagten in der Zeit von 1949 bis 1952 in Württemberg (Rallye Wurtemberg mit 25 Koppeln Angelo-Poitevins auf Hirsche, Kennels bei Tübingen). Das Bundesjagdgesetz, das 1953 in Kraft trat, beendete die Parforcejagden der Besatzer.

[madohora]

Triocochę starych myśliwskich kawałów

[madohora]

Wczoraj wyszedłem ze strzelbą. Zaraz w ogrodzie pomknął zając...Pac! Pac! i do torby. Przezlazłszy przez płot, na rżysku - zając...Pac! Pac! I do torby. Dalej na starym pokładzie znów pomknął kopyra. Garnę z obu luf, trzask i do torby.
- Cóż za torba do licha? Trzy zające...Chyba ćmisz?
- Ależ nie, mówiłem zupełnie, że zające pakowałem w torbę, gdyż je pudłowałem. Do torby sięgałem tylko po naboje.