Bujaków

[madohora]

Zanim przejdę do historii Bujakowa na początek kilka zdjęć jak wygląda Śląsk po ostatnich nawałnicach. Podobnie wyglądały Paniowy i Śmiłowice - chociaż te ostatnie widziałam tylko z okna autobusu.

[madohora]

TO JUŻ OBCIĘTE GAŁĘZIE, KTÓRE BYŁY SPRZĄTANE

[madohora]

A co ja ci powiem
Nie wiem co robiłam w Bujakowie

[madohora]

AMBROŻY SPOD MIKOŁOWA - Gość - 19.09.2019

[madohora]

Pewna pani w Bujakowie
Pracowała na budowie
Dobra była
W tym co robiła
Mnie ten pomysł chodzi po głowie

[madohora]

BUJAKÓW. WPROWADZENIE RELIKWII PATRONA PSZCZELARZY - Gość - 08.12.2022

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

USZKODZONE KABLE

[madohora]

[madohora]

NA ZDJĘCIU NIE WIDAĆ ALE KABLE WISIAŁY TROCHĘ NAD ZIEMIĄ

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Bujaków – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Porąbka. Leży na północnych stokach Beskidu Małego i Pogórzu Śląskim, nad potokiem Węgierka.

[madohora]

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana w 1444. W dokumencie sprzedaży księstwa oświęcimskiego Koronie Polskiej przez Jana IV oświęcimskiego wystawionym 21 lutego 1457 miejscowość wymieniona została jako Buyakow. Według austriackiego spisu ludności z 1900 w Bujakowie w 134 budynkach na obszarze 651 hektarów (wraz z gutsgebiete) mieszkało 1137 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 174,7 os./km², wszyscy byli polskojęzyczni, 1130 (99,4%) było katolikami a 7 (0,6%) wyznawcami judaizmu

[madohora]

[madohora]

Bujaków to miejscowość o charakterze typowo wiejskim, dawniej należąca do powiatu rybnickiego, obecnie wchodzi w skład miasta Mikołowa w województwie śląskim. Wioska położona jest w malowniczej okolicy, co potwierdza niejeden przewodnik turystyczny. Malowniczości dodaje, położony w samym środku miejscowości, zabytkowy kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja. Murowany kościół zbudowany został około 1500 roku. Zachowało się także zabytkowe probostwo z 1820 roku oraz budynek dawnej szkoły tzw. organistówki z 1840 roku, w którym mieści się obecnie biblioteka, biuro sołtysa i poczta.

[madohora]

W środkowej części wioski zachowała się murowana kapliczka słupowa z czasów wojny 30-letniej z lat 1618-1648. Znajduje się ona w ogrodzie jednej z posesji przy ul. Wojciecha Korfantego i stoi na tzw. Mogile szwedzkiej. Z dawnej zabudowy drewnianej wsi nie zachował się dzisiaj żaden dom, chociaż w połowie naszego stulecia było ich jeszcze kilka. W dawnym Folwarku dworskim w zachodniej stronie Bujakowa stał piętrowy drewniany spichlerz z XVIII wieku, który został przeniesiony do Śląskiego Parku Etnograficznego w Chorzowie.

[madohora]

[madohora]

Lata powojenne okazały się dla gospodarstw rolnych w Bujakowie wprost fatalne, ponieważ w nowej rzeczywistości właścicieli zaliczono do bogaczy ziemskich. Postanowiono ich zniszczyć wysokimi podatkami. Upadłe gospodarstwa przejęła w 1953 roku pod zarząd Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna Przełom. W 1961 roku oddano do użytku nową szkołę wraz z salą gimnastyczną tzw. Tysiąćlatkę. Szkołę wybudowano na gruncie, który dla potrzeb gminy zarezerwował przy parcelacji dworu proboszcz ks. Franciszek Górek. Staraniem obecnego sołtysa, obok cmentarza wybudowano kaplicę pogrzebową z całym zapleczem sanitarnym, wyremontowano centrum i główne ulice Bujakowa. W 2000 roku wioska Bujaków świętowała 700-lecie udokumentowanej historii i 500-lecie murowanego kościoła św. Mikołaja.

[madohora]

[madohora]

Kiedy św. Wojciech, bp. Pragi, Pielgrzymował przez naszą ziemię do Gniezna, poświęcił około 995 roku pierwszy kościół w Bujakowie. Tak w wielkim skrócie brzmi treść legendy przekazywanej od pokoleń w tej parafii. W przeszłości niektóre publikacje nawiązywały do niej, jednak nie są potwierdzone żadnym źródłem historycznym. Na pamiątkę tego legendarnego zdarzenia w dawnym kościele bujakowskim przechowywano obraz z wizerunkiem św. Wojciecha . Obecnie jeden z witraży umieszczony w prezbiterium przedstawia postać tego Świętego. Zaś przed kościołem postawiono pamiątkową kapliczkę św. Wojciecha. W drugiej połowie XIII wieku mieszkańcy Bujakowa wznieśli wokół pierwszego, drewnianego kościoła wysoki (5m) mur. Miał on chronić ich przed najazdami groźnych w tych czasach husytów. Istnieją wzmianki, jakoby ówczesny kościół został poważnie uszkodzony, ale nie zniszczony. Można przypuszczać, że szkody te przyspieszyły decyzję o budowie nowego kościoła. Około 1500 roku doszło do budowy nowego kościoła parafialnego, na miejscu poprzedniego. Najpierw zbudowano nawę główną, używając do tego kamienia z częściowo rozebranego muru okalającego kościół. Wejście było od strony południowej, ołtarz był od strony wschodniej. Całość była zasklepiona płaskim sufitem z gładkich desek i zadaszona dwuspadowym dachem. Fundatorem tego kościoła była szlachecka rodzina Bujakowskich, której członkowie spełniali patronat nad miejscowym kościołem. Zbudowano murowaną kaplicę, a pod nią urządzono kryptę grobową dla członków tej rodziny.
Po wojnie 30-letniej przystąpiono do dalszej rozbudowy kościoła. Wyburzono wschodnią ścianę nawy głównej i w to miejsce dobudowano prezbiterium. Połączono także kaplicę Bujakowskich z kościołem łagodnym łukiem. Od północy, naprzeciwko kaplicy dobudowano zakrystię, która była prawie o połowę mniejsza od kaplicy. Pod nią zbudowano kryptę dla duchownych. Kościół posiadał także drewnianą dzwonnicę z dwoma dzwonami, trzeci-sygnaturka znajdował się w małej wieżyczce na kościele. Kolejny etap przebudowy kościoła rozpoczął się w 1875r. Wykonano dodatkowe wejście do kościoła przez dzwonnicę. Cały kościół pokryto nowym dachem. Zakrystię przebudowano i utworzono z niej bliźniaczą kaplicę. W 1888r. zakupiono nowy ołtarz z obrazem św. Mikołaja. Był on bogato złocony, w bocznych wnękach umieszczono figury apostołów św. Piotra i Pawła, a na szczycie figurę pelikana karmiącego pisklęta własną krwią. Następnego roku zakupiono nowe organy, które służą parafii do dziś. Podczas przebudowy kościoła w 1923-1924 roku, zamurowano wejście od południowej strony nawy głównej, przez co powstało miejsce na ustawienie kilku nowych ławek. Powiększono też wtedy otwory okienne po obu stronach nawy. Nowe prezbiterium otrzymało dwa duże okna witrażowe z postaciami św.Jacka i św.Wojciecha. Dawny drewniany chór został zastąpiony nowym murowanym, na stalowych dźwigarach. Podczas przebudówki tej przeniesiono także groby proboszczów i spoczywają oni teraz pod ołtarzem głównym.
Od 1942r. parafia bujakowska odczuwała brak dzwonów, ponieważ zostały one zabrane na cele wojenne przez Niemców. 16 maja 1977r. parafia otrzymała trzy nowe dzwony. Największy - Mikołaj waży 920 kg, drugi - Maryja - 380 kg, trzeci - Barbara - 240 kg. Znaleziono także stary dzwon Konstanty, który służy dziś jako sygnaturka.

[madohora]

[madohora]

Przy obecnej ulicy Wojciecha Korfantego w prywatnej posesji znajduje się na niewielkim kopczyku zabytkowa kapliczka na tzw. mogile szwedzkiej. W jej wnęce od niepamiętnych czasów stała drewnina figurka Matki Boskiej ze skrzyżowanymi rękami na piersiach. Okazało się, że jest to zabytek sięgający 1480r. Z inicjatywy ks. proboszcza przeprowadzono jej renowację. Odnowioną figurę przeniesiono w uroczystej procesji do kościoła. Umieszczono ją nad ołtarzem w prezbiterium ogłaszając ją Matką Boską Bujakowską.

[madohora]

[madohora]

W 1996r. poświęcono nowy ołtarz, wykonany na wzór dawnego barokowego ołtarza. W prezbiterium i kaplicach bocznych namalowane zostały freski, ściany wykonano w renesansowej technice - sgraffito.

[madohora]

[madohora]

Za symboliczną datę powstania bujakowskiego kościoła przyjmuje się rok 1500. W związku z przypadającym na 2000 rok 500-leciem świątyni została ona gruntownie odnowiona.

[madohora]

[madohora]

W prezbiterium znajduje się nowy ołtarz wzorowany na drewnianym ołtarzu z 1888r. Na szczycie znajduje się figura pelikana - jedyny element ocalały ze starego ołtarza. W centralnym punkcie ołtarza, za ruchomym obrazem patrona parafii - św. Mikołaja - umieszczona została figura MB Bujakowskiej. Ciekawostką jest fakt, że figura św. Piotra, pierwszego Papieża, stoi na desce pochodzącej z ołtarza, na którym Ojciec św. Jan Paweł II odprawiał Mszę św. podczas pobytu w Skoczowie. Zachowała się także zabytkowa chrzcielnica z XV/XVI w. Ściany prezbiterium i kaplic wykonano renesansową techniką - sgraffito oraz ozdobiono freskami. Obrazy w głównej nawie przedstawiają trzy biblijne ofiary: ofiarę złożoną przez Abla, ofiarę Abrahama z jego syna Izaaka oraz najważniejszą: Jezusa na Golgocie. Jedna z kaplic poświęcona jest Miłosierdziu Bożemu, a druga św. Józefowi - patronowi rodzin. Główna nawa - najstarsza część kościoła utrzymana jest w innej stylistyce: na ścianach znajdują się złocenia, a sufit pokrywają deski. Na chórze znajdują się zabytkowe organy z 1889r., wymagające gruntownego remontu. W wieży kościelnej zawieszone są 4 dzwony: "św. Mikołaj", "Maryja", "Barbara" oraz "Konstanty". Z witraży na wiernych spoglądają święci: Wojciech, Jacek, Izydor, Franciszek, Antoni, Jadwiga, Barbara, Anna oraz Krzysztof.

[madohora]