Lubliniec

[madohora]

1868-1869 Wikarym w Lubecku jest ks. Konstanty Sterba. Ur.1832.07.12.
1868 Do Myśliny zostaje doprowadzona lina kolejowa. Do Lublińca zostanie przedłużona dopiero 1884r .

[madohora]

1873.04.12 Proboszcz w Lubecku ks. Hermiersch Adolf zostaje dziekanem dekanatu.

[madohora]

1880 Na wiosnę na Śląsku jest najbardziej odczuwalny głód który jest wynikiem nieurodzaju rok wcześniej.

[madohora]

1883 W Lubecku działa Tartak i żwirownia.
1883-1884 Wikarym w Lubecku ks. Julian Mühlsfelt.
1884 .10.15 Uruchomiono Kolej na odcinku Kluczbork-Lublińcu- Tarnowskie Góry.

[madohora]

1890.12.1 Spis powszechny w rejencji opolskiej wykazuje, że 58,2% ludności podaje język polski jako ojczysty, 35,9% język niemiecki, 2,1% zakwalifikowano jako dwujęzycznych.

[madohora]

1894 Hansa Lutscha wydaje czwarty tom dzieła Die Kunstdenkmäler Schlesiens” a w nim opisuje kościół w Lubecku: „Kościół wzniesiono pod koniec XVI wieku z okolicznego kamienia wapiennego i cegieł, naroża ścian zaś wzmocniono murowanymi pilastrami. Wewnątrz znajduje się płyta nagrobna z 16 wieku oraz figura Matki Bożej Dzieciątkiem, a także żelazna kuna w wejściu kościoła”.

[madohora]

1897.06.29. Franciszka Ciemienga na Górze św. Anny wstępuje do Tercjarzy zakonu św. Franciszka złożyła śluby (profesję) i przyjmuje imię Angela.
1897 Parafia składała w Kurii Wrocławskiej wnioski na subwencje finansowe dotyczące remontu kościoła.
1897.05.01 Pożar dóbr kościelnych w Lubecku. Od uderzenia pioruna spłonęła stodoła i uszkodzony został budynek probostwa.
1897 Na skutek starań wikarego ks. Marcina Pancherza powstaje obecny marmurowy ołtarz główny Umieszczono w nim ten drogi Najświętszej Marii Klejnot. Młody ks. wikary Julius Losse patronował budowie nowego ołtarza głównego, za który parafia zapłaciła 4 tys. marek, a w scriunium ołtarzowym umieszczono relikwie ze starego ołtarza oraz dokument konsekracji starego ołtarza
1897.07.20 – 1898.11.26 Wikarym w Lubecku jest ks. Józef Losle. Świecenia 1897.06.21.Ur 1870.07.26.

[madohora]

1902.01.16 do 1902.12.28 Proboszczem(administratorem) w Lubecku jest ks. Franciszek Paterok.
1902 Powstaje książeczka w drukarni J. Kyrisa w Lublińcu „Pamiątka z Lubecka. Krótki opis, modlitwy i pieśni o Najświętszej Maryi Pannie w obrazie Lubeckim” napisaną przez nauczyciela i organistę Josefa Kuronia.
1902 Utworzono nowy cmentarz w Lubecku.
1902 Murarz C. Jesch z Lublińca opracowuje kosztorys remontu kościoła.
1902.12 Nowym dyrektorem szkoły jest Armand Pospieschczyk. Poprzedni Józef Kuroń odchodzi na emeryturę po 48 latach pracy.
1902.12.17 Zmarł proboszcz emeryt z Lubecka ks Hermiersch Adolf (1827-1902) w wieku 75 Lat. Akt zgonu z Lublińca.
1902.12.28 Obejmuje parafię ks. Gustaw Hencinski święcnie przyjął 1893.06.21. (*28.10.1864 w Wielkim Buczku koło Namysłowa +21.06.1931).

[madohora]

W okresie międzywojennym lasy koszęcińskie były własnością Księcia Hohenhlohe, upaństwowiono je w 1945 r. na mocy Dekretu PKWN, tworząc Nadleśnictwo Koszęcin.
W latach poprzedzających utworzenie rezerwatu Karola Gotfryda Von Hohenhloe, na tym terenie gospodarka ograniczała się jedynie do usuwania posuszu , złomów i wywałów – gdyż liczono się z możliwością jego powstania. W latach 1961 – 1971 obowiązywał oddzielny plan zagospodarowania rezerwatu , natomiast w 1976 roku dokonano rewizji planu urządzania powiększając jego powierzchnię o 3 ha- stan ten utrzymuje się do dziś.
Aktualnie zgodnie z Planem Urządzania Lasu obejmuje on powierzchnię 45.01 ha, z czego 28,22 ha to zarastające stawy, 4,41 ha to torfowiska, 11.71 ha stanowi powierzchnię leśną a 0,67 ha to drogi.
Cały chroniony obszar jest administrowany przez Nadleśnictwo Koszęcin – i wchodzi w skład leśnictw : Piłka obejmując oddział 97 f, g, h, i oraz Trójca oddział 122 a.

[madohora]

najgłębszych partiach zbiorników wodnych oraz w rowach przebiegających przez rezerwat wykształcają się niewielkie płaty zespołu „ lilii wodnych „( Nupharo – Nymphaetum ).
Z kolei posród rozległych powierzchni pła mszarno – wełniankowego, głównie w oddz.97 d, spotyka się fragmenty mszaru przygiełkowego ( Rhynchosporetum albae ) oraz zespół pływacza drobnego i pływaczaśredniego ( Scorpidio – Utricullarietum minoris ), który rozwija
się w małych, mulistych zagłębieniach wypełnionych wodą.
Do osobliwości fitosocjologicznej rezerwatu, z uwagi na rzadkość występowania na obszarze Wyżyny Śląskiej- należy zaliczyć zespół jeżogłówki najmniejszej( Sparganietum minini ) , którego niewielkiepłaty spotyka się w oddziale 97 b.
Jest to bylina o łodydze długości do 1 m i liściach obustronnie płaskich dł. 15– 60 cm i szerokości ok.8 cm, o kwiatach rozdzielnopłciowych zebranych w kuliste główki - stąd nazwa
Rezerwat położony jest w obrębie fitocenoz borowych.
Powierzchnie terasowe, w części bezpośrednio przylegającej do rezerwatu porastają trzy zespoły borowe:
a) śródlądowy bór wilgotny ( Molinio-Pinetum )
b) bagienny bór trzcinnikowy ( Calamagrostio villosae – Pinetum )
c) kontynentalny bór bagienny ( Vaccinio uliginosi – Pinetum ),
Na terenach bardziej wyniesionych, o znacznie niższym zaleganiu poziomu wody gruntowej, tj.na wydmie oraz obszarach eolicznych piasków pokrywowych,występuje suboceaniczny bór świeży ( Leucobryo – Pinetum ).
Zróżnicowanie roślinności omawianego rejonu wynika ze ścisłej zależności zbiorowisk roślinnych z występującymi tu elementami rzeźby, przy czym decydującą rolę odgrywa w tym przypadku gradient wilgotności, związany z różną głębokością zalegania poziomu wody gruntowej .
[ Plan Urządzania Gospodarstwa Rezerwatowego „ Jeleniak MIKULINY „ 1989 ]

[madohora]

Nadleśnictwo Koszęcin – jednostka organizacyjna Lasów Państwowych podległa Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Katowicach, położona w województwie śląskim (powiaty lubliniecki i tarnogórski). Nadleśnictwo to graniczy z nadleśnictwami: Herby, Złoty Potok, Siewierz, Świerklaniec, Brynek i Lubliniec

[madohora]

Powierzchnia ogólna Nadleśnictwa wynosi 20 114,95 ha, w tym 19 675,98 ha powierzchni leśnej. Obecnie Nadleśnictwo jest jednoobrębowe i jest podzielone na 13 leśnictw: Kalina (1 633,87 ha), Boronów (1 666,42 ha), Cieszowa (1 538,78 ha), Kamienica (1 632,54 ha), Lipowiec (1 415,25 ha), Koszęcin (1 556,57 ha), Piłka (1 656,03 ha), Strzebiń (1 545,53 ha), Brusiek (1 607,12 ha), Piasek (1 394,69 ha), Kalety (1 357,28 ha), Dyrdy (1 563,23 ha) i Zielona (1 547,64 ha).

[madohora]

ochrona gatunkowa roślin i zwierząt
30 gatunków chronionych i rzadkich roślin (w tym 1 gatunek porostu), spośród których 12 podlega ochronie ścisłej, 14 - ochronie częściowej, a 4 uznano za gatunki rzadkie;
105 chronionych i rzadkich gatunków kręgowców (85 ptaków, 8 płazów, 7 ssaków i 5 gadów) i 8 gatunków bezkręgowców (7 owadów i 1 mięczak).

[madohora]

W sierpniu 2008 przez Irki przeszła trąba powietrzna, która zniszczyła lub uszkodziła domy mieszkalne, zabudowania gospodarskie oraz część pobliskiego lasu.

[madohora]

Kalina wcześniej stanowiła oddzielną gminę, a miejscowość Herby, będąca dziś siedzibą gminy, wchodziła w skład gminy Kalina.
Od końca XVIII wieku wieś posiadała własną pieczęć gminną, na której przedstawiono trzy kaliny obok siebie, środkowa wyższa i kolejną pieczęć z krzyżem kawalerskim.
Miejscowość w administracji kościoła katolickiego podlega parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Olszynie (diecezja gliwicka).
15 sierpnia 2008 roku około godziny 17:24 nad miejscowością przeszła trąba powietrzna, uszkadzając kilkadziesiąt domów.

[madohora]

Do 1945 część gminy jednostkowej Zielona. 1 grudnia 1945 w składzie wiejskiej zbiorowej gminy Kalety w powiecie lublinieckim w województwie śląskim. 1 stycznia 1951 w związku z nadaniem gminie Kalety statusu miasta stał się obszarem miejskim miasta Kalety[6]. 5 października 1954, w związku z reformą administracyjną Polski, wyłączony z Kalet, stając się ponownie obszarem wiejskim w składzie nowo utworzonej gromady Miotek. Tam przetrwał w latach 1954–1972. 1 stycznia 1973, w związku z kolejną reformą gminną, prawie całe sołectwo Miotek (obejmujące Miotek, Kolonię Woźnicką, Mokrus i Zieloną) włączono do Kalet; jedynie Kolonię Woźnicką włączono do miasta Woźniki.

[madohora]

PAŁAC W ZIELONEJ ODZYSKAŁ BLASK - Gwarek

[madohora]

Boronów (niem. Boronow) – wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, nad rzeką Liswartą, siedziba gminy Boronów.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa częstochowskiego. Liczy 2792 mieszkańców.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość zarówno w języku polskim jak niemieckim występuje pod tą samą nazwą Boronow[6]. Spis wymienia również okoliczne przysiółki oraz części wsi: Stare Huty, Kottara, Czielitz, Niewen, Sklarnia itp

[madohora]

Pierwsza wzmianka, w której pojawia się nazwa Boronów, pochodzi z 1341 r. z dokumentu Kazimierza Wielkiego dotyczącego regulacji obszaru granicznego. Dzięki tej wzmiance wiadomo, iż miejscowość wówczas należała do księstwa opolsko-strzeleckiego. Mimo to, osadnictwo na tym terenie pojawiło się o wiele wcześniej. Znaleziono bowiem na obszarze miejscowości ślady z epoki neolitu oraz z okresu kultury łużyckiej.

[madohora]

W 1611 r. postawiony został w Boronowie drewniany kościół wówczas pw. św. Andrzeja. Fundatorem był hrabia Aleksander Edward Dzierżanowski. Kościół obecnie należy do zabytków klasy „0”. W roku 1638 hrabia Dzierżanowski ufundował dzwon dla kościoła, który do dziś wisi w kościelnej dzwonnicy. W 1718 przy kościele powstała kuracja (podparafia). Od 1755 r. (z przerwami) działało w niej Bractwo Różańcowe, natomiast status parafii uzyskała dopiero w 1868 r. Sama budowla kościoła powstała na planie krzyża greckiego i był to pierwszy tego typu kościół na Górnym Śląsku. Co najmniej od 1717 r. w Boronowie, najprawdopodobniej przy kuracji, działała szkoła.

[madohora]

Mimo iż na terenie miejscowości w XIX w. rozwijał się przemysł, miała ona nadal głównie rolniczy charakter, a po zniesieniu w Prusach pańszczyzny w 1811 r., rozwijać zaczął się także folwark zatrudniający chłopów do pracy najemnej. Pełne uwłaszczenie chłopów nastąpiło w ziemi lublinieckiej dopiero w 1860 r. Pod koniec wieku, ze względu na upadek kuźni i kopalni rud żelaza, folwark jeszcze bardziej się rozwinął dając zatrudnienie bezrolnej ludności. Poza przemysłem ciężkim i rolnictwem w tym czasie rozwijał się też przemysł przetwórczy, miejscowość posiadała gorzelnię, dwa browary, tartak i trzy młyny wodne.

[madohora]

Po I wojnie światowej w wyniku powstań śląskich, w których walczyło kilkudziesięciu mieszkańców miejscowości, Boronów wraz z innymi miejscowościami ziemi lublinieckiej włączony został do państwa polskiego. W latach 1926–1927 przez miejscowość przeciągnięty został odcinek linii kolejowej z Kalet do Herb Nowych oraz postawiony został dworzec kolejowy.

[madohora]

Po II wojnie światowej skolektywizowano prywatne majątki, folwark został rozparcelowany, a w 1951 r. utworzona została na jego miejscu Spółdzielnia Produkcyjna „Jedność”. Tartak i inne czynne jeszcze warsztaty rzemieślnicze były sukcesywnie likwidowane. W roku 1959 oddana została do użytku nowo wybudowana Szkoła Podstawowa im. Manifestu Lipcowego przemianowana w 2004 r. na Zespół Szkół im. Unii Europejskiej. Trzy lata później na terenie miejscowości powstał skład paliw CPN, który obecnie pod nazwą Naftobazy zaopatruje stacje benzynowe w województwie śląskim, opolskim i świętokrzyskim. Dzięki dogodnemu połączeniu komunikacyjnemu mieszkańcy miejscowości coraz liczniej w tym czasie byli zatrudniani w kopalniach na obszarze GOPu.
W 1973 r. w wyniku reformy administracyjnej gromada Boronów przyłączona została do gminy Herby. Lata 70. i 80. XX w. to masowy exodus mieszkańców do RFN; w szczególności tych, którzy udokumentować potrafili niemieckie pochodzenie. W okresie przynależności do gminy Herby, miejscowość miała charakter sołectwa.

[madohora]

Większość mieszkańców Boronowa to ludność mieszkająca w nim od kilku pokoleń, identyfikująca się z obszarem kulturowym Górnego Śląska. Część mieszkańców to potomkowie spolonizowanych niemieckich osadników z XVIII i XIX w., emigranci (i ich potomkowie) z tzw. Opolszczyzny przybyli w okresie powstań śląskich, a także rodziny repatriantów, przybyłych do miejscowości z Kresów Wschodnich po II wojnie światowej. Niektórzy mieszkańcy należą do mniejszości niemieckiej.

[madohora]

PKS – w Boronowie znajdują się dwa przystanki PKS, z których kilka razy dziennie odchodzą autobusy do Lublińca przez Koszęcin lub Herby, do Częstochowy oraz raz dziennie do Gliwic, Pajęczna, Katowic i Przedmości.

[madohora]

Dwór – dzielnica powstała w XIX w. Pierwotnie zabudowana była czworakami dla chłopów pracujących w folwarku. W momencie powstania spółdzielni rolniczej powstały w niej trzy bloki mieszkalne dla pracowników tejże spółdzielni. W dzielnicy znajduje się sklep wielobranżowy „Lewiatan”, w dawnym budynku karczmy, sieć delikatesów „Centrum”, budynek dawnego przedszkola, hurtownia- magazyn materiałów budowlanych. Na zachód od tej dzielnicy znajdują się zabudowania dawnej spółdzielni oraz nowa dzielnica Boronowa, rozciągająca się wzdłuż ulicy Dolnej i Koszęcińskiej. Nowa dzielnica powstawała wraz z rozwojem spółdzielni rolniczej. Znajduje się klub sportowy „Jedność” Boronów oraz Urząd Gminy Boronów.

[madohora]

zabudowania dawnej szkoły i przedszkola przy ul. Szkolnej z początku XX w.;
budynek stacji kolejowej z magazynem;
budynek dawnej komory celnej w dzielnicy Piasek, ul. Boczna;
budynek dawnej karczmy, obecnie sklep „Lewiatan”;
budynki dawnego folwarku przy ul. Wojska Polskiego (dzielnica Dwór) – obora, czworak i dwie stodoły;
budynek dawnego młyna z 1920.

[madohora]

Kościół NMP Królowej Różańca świętego w Boronowie (skrótowo Kościół Matki Boskiej Różańcowej) – drewniany kościół z 1611 roku położony na terenie miejscowości Boronów w dekanacie Woźniki, w diecezji gliwickiej, siedziba parafii NMP Królowej Różańca Świętego.

[madohora]

Nastawa ołtarza głównego składa się z dwóch kondygnacji – na pierwszej zawieszony jest obraz MB Różańcowej, na drugiej natomiast mniejszy obraz św. Andrzeja, który w XVII był patronem kościoła. Po obu stronach obrazu MB Różańcowej znajdują się dwie rzeźby: św. Wojciecha i św. Stanisława. W nawie głównej, po obu stronach ołtarza znajdują się stalle z XVII wieku. Wcześniej stalle znajdowały się także w nawach bocznych.

[madohora]

1905.09.21-1906.09.1 Wikarym w Lubecku jest ks. Josef Klosa.
1905.05.09 Ks. bp. Marx wizytuje parafię Lubecko i udziela bierzmowania 732 parafianom z Lubecka (przez poprzednie 10 lat nie było w dekanacie bierzmowania).
1905W Lubecku i Glinicy powstaje Ochotnicza Straż Pożarna.
1905 W Lubecku jest agencja pocztowa prowadzona przez p. Rodewalda.

[madohora]

1908.06 Święcenia ojca Salezjanina Wawrzyńca Mnich w Turonie. ur. 1881.09.06 w Lubecku przy ul. obecnie Kościelna. Więziony w Pawiaku od 5-25.02.1944 oraz brał udział w Powstaniu Warszawskim. Zmarł w1852 w Łodzi. Często bywał w Lubecku gdzie nawet pracował jako wikary.
1908 Straż Pożarna w Lubecku zostaje wyposażona w wóz z pompom ręczną i sprzętem gaśniczym.
1908 Ks. Gustaw Hencinski rozpoczyna zapisywanie kroniki Lubecka na podstawie dokumentów i spisując podania parafian. „Chronik von Lubetzko. Geführt vom Pfarramt seit 1908”.
1908 Wikarym w Lubecku zostaje młody ks. Wiktor Otręba *1882.12.13 w Bogucicach +1948.09.24 w Cieplicach.

[madohora]

1911 Lubecki majątek ziemski przejmuje Kazimierz Cichocki.
1911Wikarym w Lubecku jest ks. Johanes Melz.
1911.07.03-1912Wikarym w Lubecku jest ks. Jacob Luszczyk. Zmarł 1926.11.09.
1911 W Parafii Lubecko erygowano Bractwo św. Franciszka Ksawerego. Działa do 1922r.
1911.06.22 Święcenia kapłańskie przyjmuje ks. Józef Albert Ledwoń pochodzący z Lubecka *1885.03.23 +1940.03.24.

[madohora]

1914 Dziekanem dekanatu Lublinieckiego zostaje proboszcz z Lubecka ks. Gustaw Hencinski.
1914.01.19-1915.02.08 Wikarym w Lubecku jest młody ks. Jerzy Strojnowski. rok później umiera. Miał bardzo ładny charakter pisma.
1914.07.28 Wybuch pierwszej wojny światowej.

[madohora]

1917.11.6-1918.09.30 Wikarym w Lubecku jest ks. Wilhelm Malina. Ur.1917.10.27.

[madohora]

1920-lat 30 W Lubecku uczy nauczyciel Teodor Walczak. W Lubecku działa Kółko śpiewacze Moniuszko. Organistą w tym czasie był Franciszek Grabelus.
1920.07.15 Uchwalenie Stadium Organicznego Województwa Śląskiego nadającego mu autonomię.
1920.08.19-25 Drugie Powstanie Śląskie.
1920.09. 21-1921.11.15 Wikarym w Lubecku jest ks. Robert Seweryn (*1877+1942 Piekary).
1920.07.15 Uchwalenie Stadium Organicznego Województwa Śląskiego nadającego mu autonomię.
1920.08.19-25 Drugie Powstanie Śląskie.
1920.09. 21-1921.11.15 Wikarym w Lubecku jest ks. Robert Seweryn (*1877+1942 Piekary).
1920-1921 Wikarym w Lubecku jest ks. Józef Kaduk (święcenia miał 1917.06.10).

[madohora]

1924 Skończono wielki remont kościoła w Lubecku.

[madohora]

927 Miejscowość pisze się: Lubecko.
1927.01.09 Odbył się w Lubecku Kurs Rolników na temat zwalczania mszycy i odmian jabłoni pod przewodnictwem Augusta Mnicha.
1927.02.28 Utworzono w Lubecku Spółkę wodną w składzie: Przewodniczący Szczepan Kopyto oraz zarząd Barbara Trybus, Franciszek Mnich, Antoni Porada, Antoni Pilawa, Franciszek Wieczorek, Augustyn i Apolonia Mnich, Jakub Toman.
1927.05.22 W Lubecku odbyło się zebranie koła PSL, na którym wybrano zarząd Koła przewodniczący: Piotr Mokros.
1927.10.5 Urzędnikiem Stanu Cywilnego zostaje Teodor Walczak. Siedziba urzędu jest w Łagiewnikach Wielkich, podlegają do niego następujące miejscowości: Lubecko, Draliny Łagiewniki Wielkie i Glinica.
1927.11 Przewodniczącym Zarządu Gminy jest Wawrzyniec Mandla. Ławnikami są Franciszek Mnich i Jan Lazik.
1927.12.11 Zebranie Kółka rolniczego pod przewodnictwem Augustyna Mnicha. Uczestniczy 57 rolników tematem jest: Jak powiększyć dochód z krów. Z Izby Rolniczej przyjechał p. Ryman.

[madohora]

1932.04.11 Gmina Lubecko zostaje włączona do Obwodu Kochcice.

[madohora]

1936 W Lubecku pięć gospodarstw ma odbiorniki radiowe.
1936 Dyrektorem szkoły w Lubecku zostaje Carl Schubert.
1936 Do Lubecka przyjeżdża kino objazdowe. Wyświetlono film pt.: Młody Las. Ceny biletów odpowiednio dzieci 10 i dorośli 20 groszy.
1936.05.03 W piętnastą rocznice Trzeciego Powstania Śląskiego powstaje w Lubecku Pomnik

[madohora]

1939.09.1Wybuch II wojny światowej. Ok 5,00 wkraczają od Ciasnej wojska niemieckie. Pierwszego dnia ginie kilku powstańców i działaczy śląskich m.in. Franciszek Fronczek i Karol Wieczorek.
1939.09.02 Oddział niemiecki nawołują do powrotu do pracy w hutach kopalniach i na kolei.
1939.09.03 Przejazd przez Lubecko w kierunku Częstochowy licznych oddziałów niemiecki.
1939 Niemcy niszczą pomnik powstańców w Lubecku. Zaczęły się aresztowania powstańców śląskich, działaczy polskich związków, harcerzy. Listy osób były przygotowane już 4 miesiące przed wybuchem powstania. W Lubecku aresztowano Filipa Urbańczyka i syna Jana.
1939 W Lubecku jest S.M. Olimpia Bryndas. Zmarła 1972.07.22.
1939.10.8 Dekret Adolfa Hitlera o likwidacji autonomii województwa śląskiego.

[madohora]

1945.01.19 Kolejna gehenna polskich Ślązaków zaczęła się wraz z wkroczeniem żołnierzy Armii Czerwonej Красной Армии Советского Союза., którzy również zabijali i gwałcili ludność, demontowali i wywozili do ZSRR maszyny z zakładów przemysłowych. Na pobliskich polach pozostały trzy rozbite czołgi niemiecki i jeden rosyjski jedne niemiecki wóz pancerny i motocykl.
1945.01.20 Potyczka nad pobliskimi polami 6-ciu samolotów rosyjskich i jednego niemieckiego. Zestrzelono jeden rosyjski i jeden niemiecki samoloty.
1945.01 W zbiorowej mogile w Lubecku pochowano szczątki żołnierzy niemieckich, oraz osobno żołnierzy rosyjskich.
1945.01.27 Zamordowano w Zimnicach ks. Karola Bromera.
1945 luty – kwiecień – Deportacje Ślązaków do pracy przymusowej w ZSRR. Początki masowego wywożenia tysięcy miejscowej ludności, zwłaszcza górników, na roboty przymusowe do ZSRR, głównie w rejon Donbasu. Z Lubecka do Mysłowic zostaje wywiezionych kilku zadeklarowanych Niemców. Nikt z nich nie wrócił.
1945.03 Władze bolszewickie zmuszają sołtysa do wytypowania 20 mężczyzna niby Niemców. Wozami wywieziono ich do Sierakowa dalej pociągiem do Olesna skąd mieli wyjechać do Rosji. Większości udało się wrócić.
1945.05.6 Krajowa Rada Narodowa likwiduje autonomię Górnego Śląska. Wojewoda Aleksander Zawadzki samowolnie wprowadza nową nazwę: Województwo śląsko-dąbrowskie.
1945.05.8 Koniec II Wojny światowej.
1945.05. Z Lubecka zostają deportowane rodziny Kania, Seget, Bryś, Bańgod.
1945.05 W wyniku repatriacji do Lubecka przybywają cztery rodziny „ze wschodu”.
1945-1969 W Lubeckim klasztorze jest S.M. Julia Stóżyk współzałożycielka przedszkola. Zmarła 1971.01.19.
1945 Dyrektorem szkoły w Lubecku zostaje Józef Kupka.
1945 Powstaje klub LKS w Glinicy.
1945 Polonizacja niemieckich nazw miejscowości.

[madohora]

1950 Podział województwa śląsko-dobrowskiego na: województwo opolskie i województwo śląskie.
1950.11.01 Papież Pius XII w Konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg…) ogłosił
dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny (Assumptio Beatissimae Mariae Virginis in caelum).
1950.07.02 Poświęcenie i pierwsza msza przy ołtarzu polowym przy kościele. Ufundowany jako wotum parafian za ocalenie od nieszczęść II wojnie światowej. Koszt budowy ołtarza 80 000 zł. Ołtarz rozebrano ~2014r

[madohora]

1953.08.27 Zmarł ks. Jan Banaś zostaje pochowany w Lubecku na cmentarzu.
1953–1956 Katowice noszą nazwę Stalinogród.

[madohora]

1957.12.04 Profesję do Tercjarzy zakonu św. Franciszka złożyły profesję 32 osoby.
1957.12.04 Erygowano kaplicę w klasztorze Sióstr Służebniczek. Odprawiono pierwszą Msza św. w kaplicy.

[madohora]

Lubecko jako osada było wzmiankowane już w 1226 roku, kiedy to na prośbę księcia opolskiego Kazimierza bp wrocławski Wawrzyniec zlikwidował komorę celną, jako sprzeczną z prawem świeckim i kościelnym. Skoro zatem nakaz likwidacji punktu celnego wydał hierarcha, zachodzi przypuszczenie, iż w tym czasie istniał tutaj już kościół. Jednak po raz pierwszy parafia pośrednio została wspomniana dopiero w 1362 roku w dokumencie wystawionym przez księcia opolskiego Wojciecha. Proboszcz lubecki występował tam w roli świadka. W 1447 roku wspólnota została już umieszczona w spisie świętopietrza uiszczanego z dekanatu oleskiego. Nie wiadomo czy w czasie reformacji kościół został przejęty przez innowierców. Wiadomo natomiast, że w drugiej połowie XVII wieku na terenie parafii mieszkało kilku luteran, a nawet jedna rodzina (Czamerów) kalwinistów. 20 lutego 1716 parafia w Lubecku weszła w skład nowo utworzonego dekanatu lublinieckiego, wydzielonego z oleskiego. Stan taki trwa do dnia dzisiejszego. Niemniej kształt terytorialny parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ulegał zmianom. Protokół wizytacyjny z 17 września 1720 wspominał o miejscowościach: Glinica, Lisowice, Kochcice, Kochanowice i Zborowskie. Dodatkowo należały także Łagiewniki Wielkie z kościołem filialnym pw. św. Jana Chrzciciela. W schematyzmie z 1857 roku brak było już Kochanowic, ale za to pozostały: Bogdała, Ciasna, Draliny, Lisowice i Zborowskie. Na początku XIX wieku na terenie parafii lubeckiej stał jeszcze drewniany kościółek pw. św. Wawrzyńca w Lisowie. Jednak miejscowość ta została następnie włączona do parafii w Kochanowicach.

[madohora]