TO JEST WĄTEK DLA ZWIERZĄTEK

[madohora]

WZÓR RASY. 1) Głowa wąska, prawie płaska, zwężająca się ku pyskowi. U nasady nosa widoczna jest lekka brózda. Pysk prosty, pokryty dobrze przylegającą skórą. Nos zupełnie czarny. Oczy małe. pełne bla sku, umieszczone blisko siebie i nieco skośne. Uszy dość wąskie, osa dzone wysoko i dość blisko siebie — przycięte. 2) Szyja: zgrabna, lecz mocna, rozszerzająca się ku ramionom, gładka bez podbródka, ku barkom lekko wypukła. 3) Tułów: ramiona ustawione skośnie, pierś między nogami wą ska, głęboka. Grzbiet prosty z silnie rozwiniętemu lędźwiami, żebra dobrze wysklepione. 4) Ogon: krótki, nisko osadzony, zwęża się ku końcowi i opada w pięknej linji na dół.Rys. 100. Black and tan Terrier. 5) Odnóża: nogi zupełnie proste i mocne, osadzone dobrze pod tułowiem. Stopy zwarte, palce wypukłe, pazury czarne — dwa środkowe pazury dłuższe. Stopy nóg tylnych, przypominają łapy kocie. ^6) Sierść: krótka, gęsta, elastyczna i błyszcząca. 7) Maść: kruczo czarna, z mahoniowo czerwonemi ściśle ograni- czonemi odznakami nad oczami, na policzkach, na krawędziach warg, na wewnętrznych brzegach uszu i na podbródku. Tak samo zabar wione są nogi przednie do stóp, na napiętkach i stopach znajduje się po jednej okrągłej czerwonej plamce. Również czerwono odznaczone są wewnętrzne krawędzie tylnych nóg po stawy kolanowe i podogonie, tutaj jednakże granice czerwonego zabarwienia nie śmią wychodzić poza granice grubości ogona. Piękność maści i ocena psa polega na dokładnem rozmieszcze niu i ścisłem rozgraniczeniu tych dwuch kolorów. Wysokość: od 35 do 40 cm.

[madohora]

WZÓR RASY. 1) Głowa: długa i stosunkowo nie szeroka, zwężająca się ku oczom. Połączenie czoła z nosem lekko zaznaczone. Pysk mocny, długi i muskularny i nie tak delikatny jak u białego terriera. Uzębienie mocne i zwarte. Skóra na głowie ściśle przylegająca i gładka — wargi dość pełne i dobrze obrośnięte. Nos czarny. Oczy ciemno kasztanowate, małe, pełne ognia, życia i inteligent nego wyrazu. Uszy analogiczne jak u airedale terriera, są nieco ciemniejsze od zasadniczej maści. 2) Szyja: dość długa, rozszerzająca się ku ramionom, zgrabna, bez podbródka. 3) Łopatki: lekkie, długie i skośne — pierś głęboka i muskularna, jednak nie zapełna i nie zaszeroka. 4) Tułów: w miarę długi, grzbiet mocny i krótki, nadnercze uwy datnione. Żebra dobrze wysklepione, raczej długie niż okrągłe i sięga jące aż do lędźwi. 5) Ogon: krótki, prosty, sztywny, pokryty gładkim włosem — niezadarty za silnie ponad grzbiet. 6) Odnóża: podobne, jak u airedale terriera. 7) Sierść: twarda,‘druciana i nie zadługa, gdyż w przeciwnym razie zakrywa kształty, które muszą być widoczne. 8) Maść: brunatno czerwona — mniej pożądana jest maść kre mowa lub żółta. Biała plamka na piersiach jest dopuszczalna. 9) Giężar psa: od 8 do 11 klg. dla psa, dla suki — od 7,25 do 10 klg. Wzrost 40—45 cm. 10) Wady: jasny lub czerwony nos — długa sierść — mieszane kolory maści i jasne pazury. Ocena punktowa: głowa, pysk, uzębienie i oczy 15, uszy 5, szyja 10, ramiona i piersi 10, grzbiet i lędźwie 10, odnoża 5, zad i ogon 10, uwłosienie 15, maść 10, wielkość 10. Razem 100. Z wzorowych hodowli kontynentalnych wymienią psiarnię Zwin- ger „Naxos“ w Frankfurcie nad Menem.

[madohora]

W końcu XIX ujednolicono pod względem umaszczenia teriery wywodzące się z Irlandii. Od tamtej pory wszystkie teriery irlandzkie były maści czerwonej. 31 marca 1879 roku został utworzony pierwszy klub tej rasy w Irlandii. Pod koniec XIX w. terier irlandzki został uznany przez Kennel Club.

[madohora]

Terier irlandzki wobec ludzi jest łagodny, bywa konfliktowy wobec innych psów. Jest znany ze swej odwagi, wręcz zuchwałości w czasie polowania lub walki. Stąd bywa nazywany "czerwonym diabłem". Psy tej rasy wykazują silny instynkt myśliwski i duże przywiązanie do swego pana. Uczą się łatwo, zalecane jest szkolenie metodą klikerową. Terier irlandzki jest silny, żywy i odporny.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Foksterier krótkowłosy to pies wesoły, żywy, bystry. Jest on również silny, czujny, zwinny, towarzyski, o żywej reakcji, przyjacielski. Wyróżnia go też odwaga oraz wytrwałość. Dość uparty w wykonywaniu niekorzystnych dla niego komend. Potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem co przejawia się ciągłym zwijaniem się w kłębek na stopach pana. Często goni za poruszającymi się szybko obiektami. Uwielbia las i wodę. Do innych psów nie wykazuje agresji o ile nie zostanie sprowokowany. Inne małe zwierzęta, w tym koty traktuje jako zdobycz do upolowania.

[madohora]

Już w XIV wieku hodowano foksteriery, które towarzyszyły sforom psów gończych w czasie nagonki na lisa lub pracowały pod ziemią (wypłaszały z nor). Starszą odmianą są foksteriery gładkowłose. Szorstkowłose pojawiły się znacznie później, dopiero po roku 1814, dzięki pracy hodowcy angielskiego Jacka Russela, który poświęcił się hodowli różnych odmian terierów szorstkowłosych. W roku 1875 powstał w Anglii klub hodowców foksterierów (Fox Terrier Club), który jednak nie uznawał terriera szorstkowłosego. Do ich większej popularności doszło po roku 1913, kiedy to powstało Wire Fox Terrier Association. Organizacja zalegalizowała trymowanie, foksteriery szorstkowłose szybko wyparły foksteriera gładkowłosego. Skorygowana trymowaniem sierść dodawała psom urody, a szorstkość włosów lepiej chroniła psy przed wiatrem i zębami szkodników.

[madohora]

Foksterier jest psem o instynkcie łowieckim, sprawdzającym się nie tylko w pracy w norach, jako pies wypłaszający np. lisy, ale także na powierzchni, gdzie może być dzikarzem, płochaczem czy tropowcem. Chętnie pracuje także w wodzie.

[madohora]

WZORZEC RASY. Głowa: dość długa, czoło wypukłe i gładko owłosione. Pysk długi, mocny, o potężnych szczękach i zwarłem uzębieniu u końca czarny. Czarny jest również nos i podniebienie, ta ostatnia cecha jest zresztą bez większego znaczenia. Oczy ciemno bronzowe, małe, pełne blasku i wyrazu, osadzone głęboko pod czaszką i ocienione silnie widocznemi krzaczastemi brwiami. Uszy małe, stojące, lub lekko u góry załamane, pokryte są krótkim pluszowym włosem. Szyja: królka, mocna, gruba i muskularna. Tułów: kościsty, muskularny i giętki — pierś głęboka, krzyż tęgi, prosty i szeroki. Ogon 7 do 9 cm. długości, nieco podniesiony, nie powinien być obcięty. Odnóża: krótkie, proste i mocne. Zad, golenie, oraz tylne nogi muskularne, dobrze zgięte w stawach skokowych. Stopy okrągłe, zwarte — podeszwa mocna i twarda, pazury czarne. Stopy przednie są większe od tylnych. Sierść: oprócz głowy i uszu, całe ciało jest pokryte twardym, drucianym włosem, lecz nie tak gęstym, by nie można odróżnić kształtu i budowy psa. Maść: stalowa, koloru łupku — ciemno szara, z ewentualnym czarnym lub niebieskim nalotem. Czerwona lub płowa jest mniej pożądana. Biała plamka na piersiach jest dopuszczalna. Ciężar od 7 do 9 klg. Wady: zadługa, wzgl, zakrótka szczęka górna lub dolna, okrągłe, zwisające lub silnie owłosione uszy. Miękki, długi i wełnisty włos, duży ciężar i białe odznaki. Poza Anglją kwitnie zorganizowana hodowla tych psów w Niem czech i w Ameryce. Ocena punktowa: ogólny wygląd 10, głowa 7,5, pysk 7,5, oczy 5. uszy 5, szyja 5, pierś 5, tułów 5, ogon 5, odnóża 10, sierść 15, maść 10, wzrost 10. Razem 100.

[madohora]

Budowa
Głowa: jest długa, ale proporcjonalna do wymiarów psa. Kufa mocna, jej długość powinna być taka sama jak długość mózgoczaszki.

Szczęki są mocne, zgryz nożycowy.
Zęby powinny być duże, ustawione idealnie pionowo.
Trufla jest duża, czarna, niezależnie od umaszczenia zwierzęcia. Linia łącząca truflę z żuchwą wydaje się z profilu cofnięta ku tyłowi. Mózgoczaszka dość szeroka. Stop jest niewielki, ale wyraźny, znajduje się na wysokości oczu.
Oczy w kształcie migdała, ciemnobrązowe, dość szeroko rozstawione, osadzone głęboko pod brwiami.
Uszy są spiczaste (nie kopiowane), wąskie. Powinny być osadzone na szczycie czaszki, ale niezbyt blisko siebie. Uszy zbyt wąsko osadzone lub szerokie u nasady są poważną wadą.

Szyja jest muskularna, średniej długości, przechodząca w długie, skośne łopatki.
Tułów jest mocno zbudowany, stosunkowo krótki. Grzbiet prosty, lędźwie muskularne, głębokie.

Klatka piersiowa jest szeroka, dobrze zaokrąglona, zwężająca się stopniowo ku mostkowi. Przedpiersie wydatne, wyraźnie wysunięte przed krótkie, bardzo mocne, proste kończyny przednie. Klatka piersiowa powinna być noszona nisko między przednimi kończynami.

Łokcie powinny być ustawione równolegle do tułowia (łokcie odstające lub wciśnięte w tułów są wadą). Śródręcza są proste.
Kończyny tylne są dobrze kątowane, uda muskularne.
Łapy mają mięsiste opuszki, palce wysklepione, zwarte. Przednie łapy są nieco większe od tylnych.
Ruch jest równomierny i swobodny. Kończyny przednie i tylne stawiane są równolegle.
Ogon jest średniej długości, jak najbardziej prosty, wysoko osadzony, nie cięty. U nasady ogon powinien być szerszy i zwężać się ku końcowi. Noszony prosto ku górze lub lekko pochylony na grzbiet

[madohora]

Do entuzjastów rasy zaliczał się prezydent USA Franklin D. Roosevelt.

[madohora]

WZÓR RASY. Ogólna charakterystyka: jest to stworzenie zwinne, w ruchach przypominające łasicę. Charakterystyczną cechę tego psa jest wybit nie rozwinięty kościec, silna i elastyczna budowa, krótkie, mocne od nóża i długi, twardy włos, pokrywający całe ciało i zakrywający oczy. Głowa długa o potężnie rozwiniętym pysku i ostrem, dobrze zwartem uzębieniu. Czaszka jest płaska i szeroka, najszersza w oko licy oczu. Uszy wysoko osadzone — stojące, lub z zagiętymi końcami. Brzegi uszu ozdobione frendzlami. Oczy ciemno kasztanowate, blisko siebie położone — nieco większe jak u innych terrierów — : osadzone są głęboko. Wyraz oczu bystry i inteligentny. Szyja: wyrastająca z łopatek, długa, mocna, kark silnie owło siony. Pierś głęboka i szeroka. Grzbiet długi, mocny, elastyczny. Odnóża przednie i tylne, krókie, kościste, muskularne, usta wione pod tułowiem. Stopy małe, zwarte. Ogon ozdobiony pięknym wachlarzem, noszony nisko. Owłosienie: włos długi, twardy, nie kędzierzawy, o pięknym połysku. Na grzbiecie rozdzielony. Bardzo odporny na wpływy atmo sferyczne. Maść: ciemno lub jasno szara, srebrno szara, lub niebieska — musztardowa lub żółtawa; w tych dwuch wypadkach uszy są ciem niejsze. Ciężar: psa od 12 do 18 klg., suki od 10 do 14 klg. Ocena punktowa: głowa 15, uszy 10, szyja 5, tułów 10, ogon 10, odnóża 10, sierść 20, maść 5, wzrost 15. Razem 100. Wybitne okazy szkockich i skyeterrierów hodowli kontynental nej pochodzenia

[madohora]

[madohora]

Wygląd ogólny

Długi, niski pies o obfitej sierści. Jego długość jest równa dwukrotnej wysokości. Porusza się ze swobodą. Ma silny tułów i szczęki oraz przednie i tylne kończyny. Szyja długa o profilu lekko wygiętym. Długość psa od czubka nosa do końca ogona wynosi minimum 103 cm.
Charakter

Pełen godności, elegancki. Jest to pies jednego pana, nieufny wobec obcych, ale nigdy złośliwy.
Głowa

Długa i mocna. Bardziej się ceni mocną niż przesadnie długą. Mózgoczaszka średniej szerokości w tylnej części, stopniowo zwęża się ku mocnej kufie. Stop łagodny. Trufla nosa czarna. Kufa silna. Szczęka i żuchwa mocne, równej długości, zgryz nożycowy, regularny i kompletny. Oczy brązowe, najlepiej ciemnobrązowe, średniej wielkości, wąsko osadzone, o pojętnym spojrzeniu. Uszy stojące lub opadające. Jeśli są stojące, mają frędzle i są nieduże. Brzeg zewnętrzny jest prosty, a wewnętrzny lekko zagina się od czubka do nasady, gdzie rozstawienie uszu jest najmniejsze. Jeżeli są opadające, są większe, opadają prosto i płasko, a ich krawędzie wewnętrzne przylegają do głowy.
Tułów

Długi i niski. Boki wydają się nieco płaskie, gdyż sierść gładko na nich przylega. Grzbiet prosty, lędźwie krótkie, klatka piersiowa nisko położona, głęboko ożebrowana. Ogon, jeśli jest opuszczony, powinien w górnej części zwisać, a w dolnej być lekko zagięty. Kiedy jest uniesiony, powinien stanowić przedłużenie linii grzbietu. Ogon nie może unosić się ponad linią grzbietu ani zakręcać się do góry. Powinien być pokryty frędzlą z włosa.
Kończyny
Przednie krótkie i muskularne. Łopatki szerokie, przylegające. Opuszki palców grube, pazury mocne. Kończyny tylne silne, dobrze skonstruowane i ukątowane, proste, krótkie, muskularne. Nie powinno być na nich wilczych pazurów.
Ruch
Swobodny, energiczny i płynny. Kończyny są stawiane prosto do przodu.
Okrywa włosowa
Włos dwojakiego rodzaju. Podszerstek jest krótki, przylegający, miękki i wełnisty. Włos okrywowy jest długi, twardy, prosty, płaski, bez lokowatości. Na głowie sierść jest krótsza, miększa, przykrywa oczy i wierzch głowy. Uszy porośnięte frędzlami. Umaszczenie czarne, jasno- lub ciemnoszare, płowe lub kremowe z czarnymi koniuszkami włosów. Każde jednolite umaszczenie jest dozwolone z możliwym ciemniejszym nalotem. Nos i uszy czarne. Dopuszczalna jest mała, biała plamka na piersi.

[madohora]

Dandie Dinmont terrier – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów krótkonożnych. Nie podlega próbom pracy.

[madohora]

Są to psy nie pozbawione dobrego węchu.

[madohora]

CLYSDALE - TERRIER.

Podobny do SKYE - TERRIERA, lecz nieco mniejszy, o malut kich stojących uszach, czarnym pyszczku, o włosie długim, gładkim i nie tak gęstym jak u tego ostatniego. Maści ciemnoniebieskiej ze srebrnym odcieniem na odnóżach. Przeciętna waga tych psów docho dzi do 8 kG

[madohora]

Istotną kwestią w pielęgnacji włosów u tych psów są regularne kąpiele i mycie specjalnymi środkami. Uszy ze względów higieniczno-zdrowotnych potrzebują regularnej kontroli, luźny włos musi być usuwany z ich okolic. Starsze psy cierpią czasem na kataraktę. Częstym problemem zdrowotnym u przedstawicieli tej rasy, są pozostające mleczne kły, które trzeba usuwać zabiegowo.

[madohora]

Hodowlę systematyzować zaczęto w mieście Bedlington. Lokalny kamieniarz Joseph Ainsley pokrył sukę Coates Phoebe, a jej miot uważa się za prawdziwy początek rasy. W miocie tym pojawił się reproduktor Ainsley's Phoebe , mający 38 centymetrów w kłębie oraz wątrobianą maść. Maść niebieska, dziś powszechna dla rasy, początkowo była niepożądana. Z tego samego miotu co Piper pochodziła krótkonoga suczka, która dała początek rasie dandie dinmont terier

[madohora]

Psy tej rasy mają obwisłe uszy i jasny, jedwabisty włos. Mają około 40 centymetrów w kłębie i ważą około 10 kg

[madohora]

Obecnie jest to pies towarzyszący i rodzinny.

[madohora]

Sealyham Terrier (najczęściej używane skróty to Sealyham bądź Sealy) to rasa psów z grupy terierów. Jest średniej wielkości, mocnym, wytrzymałym psem. Rasa stworzona została do polowań na borsuki, wydry i lisy, aktualnie rzadko używana do pracy w terenie. Dzięki umiejętnościom adaptacyjnym idealnie nadaje się do życia jako towarzysz osób w każdym wieku, a także zarówno do życia w mieście jak i na peryferiach. Ze strony człowieka sealyham terier potrzebuje sporo uwagi – nie narzuca się, ale potrzebuje bliskości i kontaktu z właścicielem. Szczyt popularności rasy przypada na lata 20. i 30. XX wieku, aktualnie bardzo rzadka.

[madohora]

Rasa ciesząca się ogólnie dobrym zdrowiem. Najczęstszym występującym problemem było PLL (z ang.Primary Lens Luxation), czyli Pierwotne Zwichnięcie Soczewki. PLL może mieć formę dziedziczną lub nabytą i stąd choroba może również występować u psów nieobciążonych genetycznie, jednak dzięki testom DNA dostępnym od 2009 roku udało się hodowcom praktycznie wykluczyć dziedziczną formę choroby. Zgodnie ze statystykami opublikowanymi przez The Kennel Club od 2009 roku na wszystkie przebadane psy w Wielkiej Brytanii jedynie niecałe 3,5% jest obciążonych chorobą genetycznie.

Przez wydłużony format ciała zdarzają się problemy z kręgosłupem i aktualnie trwają badania nad znalezieniem genów odpowiadających za występowanie IVDD (z ang. Intervertebral disk disease) – Choroba krążka międzykręgowego.

Średnia długość życia to 13-14 lat.

[madohora]

Włos powinien być odporny na niepogodę. Szata jest dwuwarstwowa: włos okrywowy – obfity, szorstki i twardy; podszerstek miękki, gęsty i krótki. Przy systematycznym trymowaniu psa włos okrywowy również powinien mieć warstwy. Niepożądana jest rzadka sierść, bez podszerstka. Dopuszcza się lekko falującą.

Dopuszczalne jest umaszczenie szare, pszeniczne, płowe, kremowe, rude lub prawie czarne. Akceptowane pręgowania w każdym z tych kolorów. Pożądane ciemne znaczenia na uszach i kufie.

Wykluczone umaszczenia: białe, łaciate podpalane lub czarne.

[madohora]