DESZCZ NAD NIKISZOWCEM

[madohora]

[madohora]

PIWÓDŹ BŁYSKAWICZNA W WIELKIM KANIONIE - Gazeta - 01.09.2026

[madohora]

POGODA NA DZIŚ - Nasze Miasto - 01.09.2026

[madohora]

W Polsce coraz częściej mamy do czynienia z opadami gradu. Pierwsze dni lipca przyniosły nawet 2-3-krotne burze gradowe w tym samym miejscu, co jest w naszych warunkach ewenementem. Nie były ich w stanie przewidzieć żadne prognozy, nawet krótkoterminowe. Dotychczas statystycznie mieliśmy na terenie RP od 2-4 dni z opadami gradu, owe 4 – to tereny nad Zatoką Gdańską i w Tatrach.

[madohora]

W przypadku opadów gradu – prognozy pogody mogą być jedynie prawdopodobne. Synoptycy wiedzą, z jaką prędkością przesuwa się w jakimś kierunku front cumulonimbusów, ale nie wiedzą, jaką prędkość osiąga wiatr wewnątrz nich. Stąd niekiedy grad jest przykrym zaskoczeniem, głównie dla rolników.

[madohora]

BŁYSK CO 80 SEKUND - Bild - 03.09.2026

[madohora]

WE WRZEŚNIU MRÓZ JAKIEGO NIE BYŁO - www.twojapigoda.pl - 03.09.2026

[madohora]

IDZIE POTĘŻNA WICHURA - www.twojapogoda.pl - 03.09.2026

[madohora]

Mezoskalowy układ konwekcyjny (lub Mezoskalowy System Konwekcyjny) (ang. Mesoscale Convective System, MCS) – rozległy układ, który powstaje w wyniku agregacji chmur cumulonimbus, powodując opady na dużych obszarach. Cykl życia układów MCS opisywany jest w trzech fazach: (1) inicjalizacja odizolowanych komórek konwekcyjnych; (2) agregacja, opad, i rozwój rozległych kowadeł chmurowych, (3) zanik systemu. Z tymi fazami związane są różne rozkłady pionowej głębokości układu, różnice w wielkości systemu oraz intensywności opadów w obrębie MCS. Największymi systemami MCS są Rozległe Mezoskalowe Układy Konwekcyjne (ang. Mesoscale Convective Complexes MCC)

[madohora]

Maksymalny rozmiar Kiedy kryterium A osiąga maksimum

[madohora]

Rozmiar MCS A: Temperatura jasnościowa całkowitej pokrywy chmur (ang. cold cloud shield) Tb < 241 K (-32C), obszar ≥ 40 000 km²

[madohora]

Rozległe Mezoskalowe Układy Konwekcyjne (MCC) są definiowane poprzez zestaw kryteriów opisujących ich rozmiar, czas trwania, kształt oraz procesy inicjalizacji i zaniku. Rozmiar MCC jest określony dwoma parametrami: całkowita pokrywa chmur musi mieć temperaturę jasnościową poniżej 241 K (-32°C) i obejmować co najmniej 100 000 km² (kryterium A), natomiast obszar intensywnej konwekcji musi charakteryzować się temperaturą jasnościową poniżej 221 K (-52°C) na powierzchni co najmniej 50 000 km² (kryterium B). Układ jest klasyfikowany jako MCC, gdy oba te warunki są spełnione, co oznacza osiągnięcie odpowiedniej skali i intensywności systemu. MCC osiąga maksymalny rozmiar, gdy obszar spełniający kryterium A jest największy. Aby system mógł zostać zaklasyfikowany jako MCC, musi trwać co najmniej 6 godzin. Dodatkowo układ musi mieć ekscentryczność wynoszącą co najmniej 0,7, co oznacza, że jego kształt jest stosunkowo zwarty i eliptyczny. Zanik MCC następuje, gdy system przestaje spełniać kryteria A i B[4]. Rozległe Mezoskalowe Uklady Konwekcyjne (MCC) są największymi z Mezoskalowych Układów Konwekcyjnych (MCS) ale podobne kryteria stosuje się dla mniejszych MCS.

[madohora]

Prąd barierowy tworzy się na niskich poziomach atmosfery w pobliżu łańcuchów górskich, gdzie ukształtowanie terenu wymusza jego przebieg równoległy do gór. W regionie Wielkich Równin w Ameryce Północnej kluczową rolę odgrywa południowy niskopoziomowy prąd strumieniowy, znany jako GPLLJ (ang. Great Plains Low-Level Jet). Transportuje on ciepłe i wilgotne powietrze z Zatoki Meksykańskiej w kierunku Gór Skalistych, wspierając powstawanie MCC, szczególnie wiosną i jesienią. Wiosenne MCC charakteryzują się rozległymi opadami warstwowymi i intensywnym deszczem, podczas gdy letnie MCC mają mniejszy zasięg, lecz generują bardziej dynamiczne zjawiska konwekcyjne. Na Wielkich Równinach MCC stanowią główne źródło ekstremalnych opadów w sezonie letnim, przyczyniając się również do występowania powodzi, tornad i innych groźnych zjawisk atmosferycznych.

[madohora]

Opublikowano m.in. 10-letnią klimatologię MCS w Polsce opartą na danych radarowych oraz satelitarną klimatologię MCS-ów w Europie.

[madohora]

Deszcz to
ciekły opad atmosferyczny w postaci kropel o średnicy od 0,5 do 5 mm. Pojedyncze krople deszczu pozostawiają za sobą smugę wody w kształcie rozszerzającego się koła, a na suchych powierzchniach – mokrą plamę.

[madohora]

Mżawka
Charakteryzują się niską intensywnością, monotonią opadów o stałym natężeniu; rozpoczynają się i kończą stopniowo. Czas trwania ciągłych opadów wynosi zazwyczaj kilka godzin (a czasami 1-2 dni). Opady te występują w chmurach warstwowych lub mgle; w większości przypadków zachmurzenie jest całkowite (10 punktów) i tylko sporadycznie znaczne (7-9 punktów, zazwyczaj na początku lub na końcu okresu opadów). Często towarzyszy im ograniczenie widoczności (zamglenie, mgła).

[madohora]

Deszcz
Deszcz o charakterze przelotnego deszczu.

[madohora]

Grad to
opad atmosferyczny o stałej konsystencji, który występuje w sezonie ciepłym (w temperaturach powyżej 10°C) w postaci bryłek lodu o różnych kształtach i rozmiarach. Zazwyczaj grad ma średnicę 2-5 mm, ale w niektórych przypadkach pojedyncze bryłki mogą osiągać rozmiar jajka gołębiego, a nawet kurzego (w związku z tym grad może powodować znaczne uszkodzenia roślinności, nawierzchni samochodów, a nawet wybijać szyby w oknach). Grad zazwyczaj utrzymuje się krótko, od 1-2 do 10-20 minut.
W większości przypadków po gradzie następują ulewne deszcze i burze.

[madohora]

Krystaliczny szron to
biały, krystaliczny osad składający się z małych, drobnostrukturalnych, błyszczących cząsteczek lodu, które powstają w wyniku sublimacji unoszącej się w powietrzu pary wodnej na gałęziach i drutach drzew w postaci puszystych girland (które łatwo odpadają po potrząśnięciu). Obserwuje się go w częściowo zachmurzonej (czystej, z górnymi i środkowymi chmurami lub chmurami warstwowymi), mroźnej pogodzie (temperatury powietrza poniżej -10...-15°C), w zamgleniu lub mgle (a czasami bez nich), przy słabym wietrze lub ciszy.
Szron zazwyczaj tworzy się przez kilka godzin w nocy, stopniowo opadając w ciągu dnia pod wpływem światła słonecznego, ale może utrzymywać się przez cały dzień w pochmurną pogodę i w cieniu.
Szron tworzy się bardzo lekko na powierzchniach przedmiotów, dachach budynków i samochodach (w przeciwieństwie do szronu). Jednak szronowi często towarzyszy szron .

[madohora]

Szron ziarnisty to
biały, luźny, śnieżnopodobny osad, który powstaje w wyniku osiadania małych kropelek przechłodzonej mgły na gałęziach drzew i liniach energetycznych w pochmurną, mglistą pogodę (o każdej porze dnia) przy temperaturach powietrza od zera do -10°C i umiarkowanym do silnego wietrze. Wraz ze wzrostem wielkości kropelek mgły może ona przekształcić się w lód lodowy , a wraz ze spadkiem temperatury powietrza, słabnięciem wiatru i zmniejszaniem się zachmurzenia w nocy, może przekształcić się w krystaliczny szron .
Szron ziarnisty gromadzi się tak długo, jak długo utrzymuje się mgła i wiatr (zwykle kilka godzin, czasami kilka dni). Po osadzeniu, szron ziarnisty może utrzymywać się przez kilka dni.

[madohora]

Mgła to
gęste, mniej lub bardziej jednolite szare lub niebieskawe zachmurzenie atmosfery z widzialnością poziomą (na poziomie oczu obserwatora stojącego na ziemi, tj. około 2 m nad ziemią) w zakresie od 1 do 9 km. Można ją zaobserwować przed lub po mgle , ale częściej jest zjawiskiem niezależnym. Często obserwuje się ją podczas opadów, zwłaszcza opadów płynnych i mieszanych (deszczu, mżawki, deszczu ze śniegiem itp.), ze względu na nawilżenie powietrza w warstwie przyziemnej atmosfery na skutek częściowego parowania opadów.
Mgły nie należy mylić ze zmniejszoną widzialnością poziomą z powodu pyłu, dymu itp. W przeciwieństwie do tych zjawisk, wilgotność względna podczas mgły przekracza 85-90%.

[madohora]

Przenoszenie śniegu przez wiatr z powierzchni pokrywy śnieżnej (prowadzące do redystrybucji śniegu i tworzeni zasp śnieżnych) lub cząsteczek śniegu zawieszonych w atmosferze.

[madohora]

Przenoszenie pyłu (piasku) przez wiatr z powierzchni ziemi lub stałych cząstek zawieszonych w atmosferze (pyłu, dymu, sadzy itp.).

[madohora]

Dym:
Ciągłe zachmurzenie atmosfery o zasięgu widoczności poziomej 2 m (od 1 do 9 km) (czasami widoczność spada do kilkuset, a nawet kilkudziesięciu metrów) spowodowane unoszącymi się cząsteczkami dymu, sadzy itp. różnego pochodzenia (dym przemysłowy, smog miejski ze spalin samochodowych, dym z pożarów torfowisk, lasów i stepów itp.). Odległe obiekty nabierają szarawego lub żółtawego odcienia.
LOG: Zauważalna jest mgła .

[madohora]

Szkwał to
nagły, gwałtowny wzrost prędkości wiatru (8 m/s lub więcej w ciągu 1-2 minut) związany z chmurami kłębiastymi. Prędkość wiatru podczas szkwału przekracza 10 m/s (może osiągnąć 20-25 m/s lub więcej), trwając od kilku minut do 1-1,5 godziny. Szkwały często powodują zniszczenia, łamiąc drzewa, uszkadzając lekkie budynki itp.
Szkwałom często towarzyszą ulewne deszcze i burze z piorunami, czasami grad, a jeśli gleba jest sucha i nie występują opady, burza pyłowa.

[madohora]

MIRAŻ
. Zjawisko, w którym w wyniku anomalnego załamania promieni świetlnych w powietrzu pojawia się pozorny obraz rzeczywistego obiektu (czasami zniekształcony lub odwrócony), niewidoczny w normalnych warunkach. Najczęstsze rodzaje mirażu to:
miraż dolny – występuje w upalny letni dzień jako odbicie nieba na powierzchni ziemi lub na drogach w dużej odległości od obserwatora (kołysząca się srebrzysta „mgła” w pobliżu horyzontu), przypominająca kałuże;
miraż górny może wystąpić o każdej porze roku, wczesnym rankiem, przy spokojnej, częściowo zachmurzonej pogodzie i dobrej widoczności poziomej (przy braku mgiełki lub podobnych zjawisk) w postaci wznoszącego się horyzontu (pojawia się drugi horyzont, ciemniejszy, równoległy do ​​„rzeczywistego” i ponad nim), dzięki czemu obiekty (lasy, wzgórza, tereny zaludnione itp.) znajdujące się w odległości kilkudziesięciu kilometrów od obserwatora i niewidoczne w normalnych warunkach stają się widoczne; po wschodzie słońca miraż szybko się rozprasza, a kontury obiektów zmieniają się w dziwny sposób (może zniknąć pierwsza połowa budynku, potem druga połowa itd.).