Wieża ciśnień

[madohora]

Wieża ciśnień składa się z wysokiej podstawy, wytyczonej na planie ośmioboku. Portalu wejściowego, wybudowanego w stylu neoklasycznym i składającego się z dwóch kolumn, zescalonych z pilastrami i podtrzymujący architraw z datą budowy - " 1916 " Całość wieńczy tympanon z herbem miasta. Podstawy wieży, która zachowała surowe lico muru w postaci czerwonej cegły. Trzonu z podporami oraz głowicy wspartej na tarasie widokowym. Całość wieży ciśnień wieńczy dach kopulasty.

[madohora]

Wieża ciśnień na terenie starej gazowni w Pile.

Wieża ciśnień ulokowana jest na terenie nieczynnej już gazowni miejskiej i została wybudowana na początku XX wieku, w stylu neoromańskim. Wodna wieża jest w bardzo złym stanie technicznym i nadaje się do gruntownego remontu. Wieża ciśnień została wybudowana na planie kwadratu, a użytym materiałem do budowy, była czerwona cegła. Wodna wieża posiada kilka kondygnacji. Fasada posiada podwójne okna zwane biforiami oraz arkadowe fryzy z czerwonej cegły.

[madohora]

Następną kolejową wieże ciśnień, nieco młodsza, bo pochodzącą z lat 20-tych, XX wieku, można spotkać na terenie starej parowozowni. Wodna wieża również powstała z czerwonej cegły i następnie ceglane lico muru , zostało pokryte tynkiem. Wieża ciśnień reprezentuje styl modernistyczny, posiada pionowy i okrągły układ okien. Trzon i głowica wsparta jest na słupach stropowych.

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień w Pleszewie.

Wieża została wybudowana z czerwonej cegły w roku 1941 przez Niemców. Wytyczona na planie ośmiokąta posiada scaloną w jedną bryłę podstawę, podporę i głowicę.

[madohora]

Miasto Pobiedziska otrzymało połączenie kolejowe w drugiej dekadzie XIX wieku. Z tej okazji w 1872 roku, wybudowano dworzec kolejowy i wieżę ciśnień. Wodna wieża została wybudowana z czerwonej cegły na planie kwadratu, w stylu neorenesansowym. Posiada trzy kondygnację, zwieńczoną dachem. Fasada wieży ozdobiona została lizenami, gzymsami nadokiennymi oraz fryzami z czerwonej cegły.

[madohora]

Rawicz miasto położone w województwie wielkopolskim, posiada kolejową wieżę ciśnień, wzniesioną najprawdopodobniej, na początku XX wieku. Wodna wieża została wzniesiona na planie koła i w całości wykonana jest z czerwonej cegły. Charakterystyczną cechą wodnej wieży są ceglane lizeny, z schowanymi wewnątrz otworami okiennymi. Głowica wieży ciśnień, oddzielona od trzonu fryzem ceglanym jest dodatkowo pokryta warstwą betonu. Całość wodnej wieży wieńczy dach kopulasty.

[madohora]

Pierwsza kolejowa wieża ciśnień, którą chcę omówić, jest wieża ciśnień w kształcie grzybka. Większość stacji kolejowych posiada grzybkowe wieże ciśnień. Tu nie zmienia się nic; budowa wodnej wieży na planie koła, z czerwonej cegły; niski cokół, portal wejściowy z szczytem trójkątnym, trzon oraz głowica.

[madohora]

Dawniej wieś Rychtal, leżąca w województwie wielkopolskim, była miastem. Na krótko przed wybuchem drugiej wojny światowej - Rychtal, utracił prawa miejskie. Z dziejów kolejnictwa w Rychtalu, zachowała się do dnia dzisiejszego kolejowa wieża ciśnień. Wodna wieża została wybudowana w 1911 roku, w czasie gdy miejscowość należała do administracji niemieckiej. Wieża ciśnień została wybudowana na planie koła. Trzon wieży pokryty został czerwoną cegłą, która odsłania otwory okienne, imitujące neogotyk. Pas fryzów akcentujący gzyms miedzy kondygnacyjny, oddziela trzon od głowicy, która dodatkowo, została pokryta betonem. Na fasadzie wieży widoczny jest wodowskaz.

[madohora]

W mieście Swarzędz, leżącym w województwie wielkopolskim, zachowała się do dziś miejska wieża ciśnień. Historia wodociągów w Swarzędzu sięga lat 1905 - 1907. Kiedy to burmistrz miasta Hoppmann, postanowił wybudować Swarzędzu - miejską sieć wodociągową. Nowo powstała wieża ciśnień, została wybudowana z czerwonej cegły, na planie koła. Obiekt został zaprojektowany w stylu neorenesansowym i mieści się przy ulicy Strzeleckiej.
Wieża ciśnień składa się z niskiego cokołu, stożkowego trzonu oraz betonowej głowicy.

[madohora]

Wieża ciśnień składa się z cokołu, który wykonany został z kamienia. Wysokiego trzonu z oknami. Masywnej głowicy, wspartej na gzymsie w formie machikułu. Lico muru wieży zdobią dodatkowo zawieszone wykusze. Całość wieńczy dach czterospadowy oraz dodatkowe, smukłe wieżyczki. W Śremie znajduje się również kolejowa wieża ciśnień, wybudowana z czerwonej cegły i betonu.

[madohora]

Wieża ciśnień została zaprojektowana i wybudowana przez firmę J. Scheven z Düsseldorfu. Bliźniaczy projekt został zrealizowany w Bremie, kilka lat wcześniej. Wieża ciśnień na początku XX wieku była dominantą architektoniczną w Środzie Wielkopolskiej. Wysokość obiektu wynosi 42 metry, co w rezultacie czyniło w tamtym okresie z wieży ciśnień, najwyższy obiekt w mieście.

[madohora]

Woda do miejskiej wieży ciśnień była tłoczona za pomocą pomp ( parowych lub elektrycznych ) z ujęcia do zbiornika znajdującego się w głowicy wieży ciśnień przez system rur wodociągowych

[madohora]

Miejska wieża ciśnień przy ulicy Orchowskiej w Trzemesznie.

Obiekt został wybudowany w roku 1905 na potrzeby wodociągowe miasta Trzemeszno. Ta imponująca wieża ciśnień posiada wysokość 35 metrów. Okrągły, nitowany zbiornik typu Barkhausen mieszczący się w głowicy wieży może pomieścić około 150 m3 wody. Wieża została wybudowana na wzgórzu, w południowej części miasta.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jakiś czas temu widziałam podobny wystrój wieży ciśnień w Czechach ale tam mieścił się hotel. Z uwagi na położenie wyjazd tylko z samochodem.

[madohora]

NA TERENIE DAWNEJ HUTY JEDNOŚĆ POZOSTANIE HALA I WIEŻA CIŚNIEŃ - Nasze Miasto

[madohora]

Das W asserhebewerk Adolfschacht der Donnersm arckhüttegrube
bei M ikultschütz.
*
Wie Seite 37 m itgeteilt, entstammen die im Adolfschacht bei
Mikultschütz nutzbar gemachten Wasserzuflüsse der 70 m und der 119 m
Sohle. Die Wasser von der 70 m Sohle werden durch ein Rohr von 400 mm
Durchmesser nach der 119 m Sohle geleitet, wo sie sich mit den Wassern dieser
Sohle vereinigen. Auf der 119 m Sohle befindet sich ein sogenannter Ventil-
ring, das ist ein Tübbingsring, welcher Ventile besitzt, durch welche die im Ge-
birge zirkulierenden Wasser in den Schacht eintreten. Ferner ist daselbst
auch ein Sammelring eingebaut, welcher die aus den Ventilen zuströmende
Wassermenge aufnimmt. Alle Wasser fließen alsdann durch eine Rohrleitung von
325 mm lichter W eite nach der W asserhaltung der 282 m Sohle. Diese Wasser-
haltung besteht aus drei Hochdruckzentrifugalpumpen von je 6,5 cbm Leistung
in der Minute. Die Pumpen sind direkt gekuppelt m it Elektromotoren, die
bei 350 PS. 1500 Umdrehungen in der Minute machen. Durch die Pumpen
wird das Wasser in einer Rohrleitung von 325 mm lichter W eite nach der 70 m
Sohle gedrückt, wo sich die Leitung in zwei Leitungen von je 300 mm lichter
Weite teilt. Auf der 70 m Sohle steht zur Reserve noch eine Hochdruckzentri-
fugalpumpe m it einer Leistung von 8 cbm/Minute. Die beiden Steigeleitungen
von 300 mm lichter W eite führen nach dem Wasserturm, der neben dem Schacht
steht. Die Oberkante seines Behälters liegt bei + 295 m N. N .; der Turm
faßt rund 80 cbm. Die Falleitungen sind getrennt von der Steigeleitung ein-
gebaut. Eine Leitung von 500 mm lichter W eite führt nach der Donnersmarck-
hütte; von dieser zweigt eine Anschlußleitung von 150 mm lichter W eite ab,
welche das Dorf Mikultschütz versorgt. Ferner ist m it dem W asserbehälter
noch eine Leitung von 150 mm lichter Weite verbunden, welche der Donners-
m arckhüttegrube selbst das erforderliche Wasser zuführt. Die 500 mm weite
Leitung führt durch das Dorf Mikultschütz und verfolgt dann die Chaussee
nach der Donnersmarckhütte. In der H ütte teilt sie sich in zwei Stränge, von
denen der eine, der 300 mm weit ist, nach dem W asserturm der Donnersmarck-
hütte führt, und der andere, welcher 350 mm lichte W eite besitzt, der Wasser-
versorgung des Bergfiskus dient. Der W asserturm der Donnersm arckhütte
befindet sich auf dem H üttenplatze, von ihm aus erfolgt die Verteilung des

[madohora]

Zu diesen Zahlen ist zu bemerken, daß das abgegebene Wasser bei der
Leitung Zawada—Zabrze von Anfang an und bei der Leitung Adolfschacht —
Schlesiengrube vom 1. April 1904 ab durch Wassermesser, also m it großer Ge-
nauigkeit, festgestellt wurde. Dagegen ist bei der Leitung Adolfschacht —
Königshütte vor dem 1. April 1904 das verbrauchte Wasser größtenteils nnach den Hubzahlen der Pumpmaschinen auf Grund eines ein für allemal
festgesetzten Wirkungsgrades berechnet worden. Derartige Ermittelungszahlen
können jedoch nie als unbedingt zuverlässig angesehen werden; aus diesem
Grunde geben die Angaben über den W asserverbrauch aus der Leitung Adolf-
schacht—Königshütte vor dem 1. April 1904 kein unbedingt zuverlässiges,
wenn auch ein immerhin annähernd richtiges Bild

[madohora]

Diese Zusammenstellung führt alles Wasser auf, welches aus den staat-
lichen Leitungen Adolfschacht-Königshütte, Adolf schacht-Schlesiengrube,
Zawada-Zabrze, Zawada-Gleiwitz und Donnersmarckhüttegrube-Zabrze ab-
gegeben wurde, m i t Ausnahme derjenigen Mengen, welche an die Stadt
Beuthen und an die aus der gleichen Leitung versorgten Gemeinden und Guts-
bezirke zur Lieferung gelangten.
Von den in der Zusammenstellung genannten Stadt- und Landkreisen
wurden die Stadtkreise Gleiwitz und Königshütte, der Landkreis Zabrze und
die Ortschaft Friedenshütte (Schwarzwald) im Stadtkreise Beuthen ausschließ lieh durch die bergfiskalischen Leitungen versorgt. In den Landkreisen Beuthen
K attow itz und Tarnowitz lieferte der Bergfiskus nur an einen Teil der Gemein-
den und Gutsbezirke Wasser.
Von dem aus der bergfiskalischen Wasserversorgungsanlage abgegebenen
Wasser dienten
zu Trink- und Haushaltungszw ecken.............................. 49,89 % ,
zu Gebrauchszwecken der O rtsch aften .......................... 1,77 %,
zu industriellen Z w eck en ................................................... 48,34 %.
Die Abgabe von bergfiskalischem Trinkwasser zu industriellen Zwecken
war also sehr bedeutend und kam fast derjenigen zu Trink- und Haushaltungs-
zwecken gleich. Besonders umfangreich war die Lieferung an die staatlichen
Steinkohlenbergwerke im Stadtkreise Königshütte und im Landkreise Zabrze;
der Verbrauch dieser Bergwerke betrug etwa 17,00 % des gesamten aus den
fiskalischen Wasserleitungen abgegebenen Wassers.

[madohora]

Von dem aus säm t-
lichen Trinkwasserleitun-
gen zusammen abgegebe-
nen Wasser wurde hiernach
nicht ganz die Hälfte zu
Trink- und H aushaltungs-
zwecken verbraucht. Der
Rest diente in der H aupt-
sache zu industriellen
Zwecken. Der Verbrauch
zu kommunalen Zwecken
war unbedeutend.
Abbildung 23 gibt
eine vergleichende Dar-
stellung der aus den einzel-
A bb. 23. V ergleichende D arstellung der aus den einzelnen llen Trinkwasserleitungen
T rinkw asserleitungen entnom m enen W asserm engen im entnommenen Wasser-
Ja h re 1912. mengen im Jahre 1912.

[madohora]

Die Verwendung von G r u b e n w a s s e r zu k o m m u n a l e n
Zwecken war ziemlich bedeutend; das Wasser gelangte ausschließlich im
Stadtkreis und im Landkreis' Beuthen zur Verwendung; es stam m te in der
Hauptsache von der Karsten Centrum-Grube.

[madohora]

Zu diesen Zahlen ist zu bemerken, daß sie fast ausschließlich die zu
Trink- und Haushaltungszwecken verwandten, aus Leitungen entnommenen
Wassermengen angeben. In den Verbrauchszahlen aus anderen Gegenden
sind dagegen gewöhnlich auch die von den industriellen Betrieben pp. vci
brauchten Wassermengen enthalten; sie lassen sich daher m it den Angaben
der obigen Zusammenstellung in den meisten Fällen nicht ohne weiteres ver-
gleichen. Im allgemeinen läßt sich sagen, daß der W asserverbrauch an Trink-
und Haushaltungswasser pro Tag und Kopf in Oberschlesien demjenigen in
anderen ähnlich entwickelten Gebieten Deutschlands entspricht. Der niedrige
Verbrauch an Leitungswasser in den Landkreisen Tarnowitz und Zabrze ist
auf die umfangreiche Verwendung von Brunnenwasser neben dem Leitungs-
wasser zurückzuführen.
Von den Stadtkreisen wies K attow itz den höchsten und Königshütte den
kleinsten Wasserverbrauch pro Tag und Kopf auf. Zurückzuführen ist dies
darauf, daß in K attow itz der Anteil der Arbeiterbevölkerung an der Ein-
wohnerzahl verhältnismäßig gering, in Königshütte dagegen ziemlich hoch ist.

[madohora]

Aus dieser Zusammenstellung ergibt sich, daß in den Städten (Gleiwitz,
K attow itz, Königshütte und Tarnowitz) die Zunahme des Verbrauches an
den Tagen der höchsten W asserentnahme bedeutend größer ist, als im all-
gemeinen in denjenigen Yersorgungsgebieten, in denen eine größere Zahl von
Landgemeinden liegt (Versorgungsgebiete der Rosaliegrube und der Stadt
Beuthen); am stärksten war der M ehrverbrauch in der S tadt Tarnowitz, wo
das Wasser ohne Kontrolle in die Häuser geliefert wurde.
Die folgende Zusammenstellung enthält die Beobachtungen über die
Steigerung des W asserverbrauches in den Monaten der stärksten Wasser-
entnahm e gegenüber dem durchschnittlichen Monatsverbrauch.
Das Verhältnis des Verbrauches in den Monaten der stärksten Wasser-
entnahme zum durchschnittlichen M onatsverbrauch war hiernach sehr
wechselnd, im allgemeinen scheint es bei den Städten nicht größer gewesen zu
sein, als bei den Landgemeinden.

[madohora]

Da im oberschlesischen Industriebezirk in den letzten zehn Jahren
infolge der Zunahme der Bevölkerung und der Einführung von Vollkanali-
sationen in mehreren Gemeinden m it größerer Bevölkerungszahl der Wasser-
bedarf erheblich gestiegen war, so m ußte im Jahre 1908 damit gerechnet werden,
daß im Verlauf von sechs bis acht Jahren die vorhandenen Wasserversorgungs-
anstalten an der Grenze ihrer Leistungsfähigkeit angelangt sein würden. Man
war daher gezwungen, an die Sicherstellung der Wasserversorgung für die Zu-
kunft zu denken. Um die dam it in Zusammenhang stehenden Fragen zu klären,
wurde, nachdem Verhandlungen zwischen den beteiligten Ministerien voraus-
gegangen waren, eine Versammlung der Interessenten auf den 12. Juli 1908 nach
dem Zwinger in Breslau einberufen. In dieser Konferenz, die unter dem Vorsitz
des Herrn Oberpräsidenten der Provinz Schlesien und unter Teilnahme von
Kommissaren der beteiligten Ministerien, Behörden, Kommunen und Industrie-
verwaltungen stattfand, wurde dieBildung eines Interessentenausschusses für die
Wasserversorgung des oberschlesischen Industriebezirks beschlossen. Dieser
Interessentenausschuß konstituierte sich in einer am 6. März 1909 zu Gleiwitz
abgehaltenen Sitzung. Hier wurde zugleich ein Arbeitsausschuß gebildet.
Diesem Arbeitsausschuß gehören an:
die Königliche Geologische Landesanstalt zu Berlin, welche den Vorsitz
hat,
die Königliche Regierung zu Oppeln,
die Königliche Bergwerksdirektion zu Zabrze,
der Oberschlesische Berg- und Hüttenm ännische Verein zu K atto ­
witz und
eine V ertretung der beteiligten Kommunen.
Der Arbeitsausschuß wurde m it der Aufgabe betraut, die die W asser-
versorgung des oberschlesischen Industriebezirks betreffenden Fragen durch-
zuberaten und gutachtliche Unterlagen für die Erweiterung und Verstärkung
der oberschlesischen Wasserversorgung zu liefern. Mit der Vornahme der er-
forderlichen Erhebungen und m it der Vorbereitung und Ausarbeitung der
gutachtlichen Äußerungen des Arbeitsausschusses wurden der Königliche
Landesgeologe Professor Dr. M ich ael von der Königlichen Geologischen Landes-
anstalt in Berlin und Bergassessor Dr. Geisenheim er vom Oberschlesischen
Berg- und Hüttenmännischen Verein betraut. Von den auf ca. 25 000 Mark
geschätzten Kosten der Arbeiten des Arbeitsausschusses erklärten sich der
Oberschlesische Berg- und Hüttenm ännische Verein und die beteiligten Kom ­
munen bereit, je die Hälfte zu übernehmen. Der Oberschlesische Berg- und
Hüttenmännische Verein stellte ferner ein Büro und die erforderlichen Arbeits-
kräfte zur Verfügung.
Die Arbeiten des Arbeitsausschusses sind inzwischen zum Abschluß
gelangt. Sie haben erfreulicherweise ergeben, daß die Wasserversorgung
des oberschlesischen Industriebezirks durch seine eigenen W asservorräte auf
absehbare Zeit durchaus gesichert ist. Nachdem die Drucklegung des von dem
Arbeitsausschuß gesammelten höchst wertvollen Materials kürzlich beendet
worden ist, wird voraussichtlich noch im Laufe dieses Jahres der Interessenten-
ausschuß für die Wasserversorgung des oberschlesischen Industriebezirks zur
weiteren und endgiltigen Beschlußfassung zusammentreten.
Zum Schluß sei noch kurz erwähnt, daß in jüngster Zeit in der W asser-
versorgung der Städte Beuthen und Gleiwitz und des Landkreises Beuthen
erhebliche Veränderungen eingetreten sind bezw. bevorstehen. Die Stadt
Beuthen und der Landkreis Beuthen haben bereits im vorigen Jahre
aushilfsweise Wasser aus dem bei Karf gelegenen W etterschacht des der
Schlesischen Aktien-Gesellschaft für Bergbau und Zinkhütten betrieb ge-
hörigen Steinkohlenbergwerks Ver. Karsten Centrum bezogen. Kürzlich ist
nun zwischen der Stadt und dem Landkreise einerseits und der genannten
Gesellschaft andererseits ein neuer Vertrag zustande gekommen, nach dem
die Stadt Beuthen und die mit ihr an dieselbe Leitung angeschlossenen
Gemeinden des Landkreises Beuthen künftig auch Wasser von der Anda-
lusiengrube beziehen werden.
Die Stadt Gleiwitz plant die Errichtung eines großen Wasserwerks bei
Laband. Zu diesem Zwecke hat sie bereits umfangreiche Vorarbeiten vor-
genommen. In der Nähe des Dorfes Laband wurden ein Bohrloch mit großem
Durchmesser und zwei weitere Versuchsbohrlöcher niedergebracht. An diese
Arbeiten schloß sich ein Pumpversuch an, welcher ergab, daß Wasser in ge-
nügender Menge und guter Qualität vorhanden ist. Die Vorarbeiten für die
Errichtung eines großen Wasserwerks sind zwar noch nicht völlig abgeschlossen,
doch ist zu erwarten, daß sie zu einem günstigen Ergebnis führen werden.

[madohora]

ZABRZE BĘDZIE MIAŁO SWOJĄ WERSJĘ MONOPOLY - www.miastozabrze.pl - 09.05.2023

[madohora]

Zależnie od funkcji użytkowej wyróżnić można wieże ciśnień: wodociągowe (miejskie), kolejowe i zakładowe.

[madohora]

Wieża ciśnień to duży zbiornik wodny zbudowany w celu przechowywania dużych ilości wody na dużej wysokości w celu zwiększenia ciśnienia w systemach dystrybucji wody. Zwiększenie ciśnienia następuje poprzez podniesienie poziomu wody, na każde 10 cm podniesienia powstaje 1 kPa ; Zaledwie 30 m wysokości wytwarza około 300 kPa, co zapewnia większe ciśnienie do pracy z wymaganiami ciśnieniowego systemu dystrybucji wody.

[madohora]

Wieża ciśnień to nazwa obiektu wodociągowego, który posiada podwyższony zbiornik do przechowywania wody pitnej lub technologicznej . Oprócz tymczasowego utrzymywania wystarczającej ilości wody, podwyższony zbiornik zapewnia również wystarczające i równomierne ciśnienie w podłączonej sieci wodociągowej .

[madohora]

Korzyści obejmują:

Wieże ciśnień mają prostą konstrukcję hydrauliczną. Dzięki swojej konstrukcji kompensują wahania ciśnienia po stronie wlotowej oraz wahania upustu po stronie wylotowej. Powoduje to niskie zapotrzebowanie na napełnianie lub pompę napełniającą.

[madohora]

Wadą jest:

Budowa wieży ciśnień jest kosztowna.

[madohora]

Skocznia narciarska w Hamburgu, jedna z największych wież ciśnień w ówczesnej Europie, miała pojemność 4600 m³. Wieże ciśnień Herten o pojemności 9000 metrów sześciennych należą do największych tego typu zbiorników wyniesionych w Niemczech.
Jedną z największych obecnie wież ciśnień na świecie jest wieża ciśnień w Roihuvuori koło Helsinek, ukończona w 1977 roku, o pojemności 12 600 m³.

[madohora]

Wieża ciśnień została wybudowana na planie ośmiokąta. Posiada wysoką podstawę - cokół, wykonany z ozdobnego kamienia oraz dość reprezentatywny neobarokowy portal wejściowy, zwieńczony szczytem o łagodnych, ostrołukowych liniach. Tuż nad wejściem wmurowany jest herb miasta. Cokół zwieńczony jest gzymsem z bogatymi zdobieniami w formie fryzu ząbkowego.

[madohora]

Miejska wieża ciśnień przy ulicy Lipowej w Wolsztynie.

Wieża ciśnień wysoka jest na 30 metrów i została wybudowana w 1913 roku. Wodna wieża działała do 1992 roku. W zasadzie jest to masywna budowla, posiadająca cokół, trzon i głowicę, wykonaną z czerwonej cegły. Fasada wodnej wieży ozdobiona jest pilastrami i otworami okiennymi w kształcie koła i prostokąta. Cokół wieży ciśnień został wykonany z kamienia. Całość budynku kończy podwójny dach w kształcie stożka z hełmem.

[madohora]

Wieża ciśnień przy ulicy Partyzantów we Wronkach.

Wieża ciśnień w Wronkach została wybudowana w roku 1893. Hydrotechniczny obiekt wchodził w skład kompleksu więzienia w Wronkach. Wieżę ciśnień zaprojektował niemiecki architekt Bohdan Gisevius z Berlina. Wieża ciśnień jest wysoka na 30 metrów, posiada obwód 8,8 metra, a jej powierzchnia użytkowa wynosi 200 m2. W podstawie wieży ciśnień znajdowały się pompy, które tłoczyły wodę do zbiornika wieżowego, mogącego pomieścić 61 m3 wody. Pompy posiadały napęd ręczny i były obsługiwane przez więźniów, którzy zmieniali się co kwadrans. Wodę pobierano z dwukomorowego zbiornika z czystą woda, a ta z kolei była pobierana z głębokiej na 80 metrów studni głębinowej.

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień we Wronkach

Wieża ciśnień została wybudowana w roku 1900. Jest obiektem wzniesionym z cegły, na planie ośmiokąta. Wieża składa się z niskiego cokołu, trzonu i głowicy. Posiada liczne zdobienia wykonane z cegły w formie gzymsów i fryzów. Wieża ciśnień posiada komin, ponieważ we wnętrzu zamontowany był piec do podgrzewania wody.

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień we Wrześni.

Kolejowa wieża ciśnień została wybudowana w roku 1907. Posiada stalowy zbiornik na wodę typu Intze. Obiekt tradycyjnie składa się z podstawy, ceglanego trzonu i masywnej głowicy.

[madohora]

Ważnym rozdziałem w historii miasta jest oddanie do użytku linii kolejowych w roku 1871. Zlotów uzyskał połączenie z miastami Piła i Chojnice. Do zapewnienia sprawnego działania infrastruktury kolejowej, wzniesiono wieże ciśnień. Przy dzisiejszej ulicy Kolejowej znajduje się piękna wieża ciśnień, zaprojektowana na planie przedłużonego sześcioboku. Wodna wieża posiada dwa zbiorniki na wodę. Obiekt został wybudowany z czerwonej cegły, a następnie pomalowany na biało. Głowica wieży ciśnień została wybudowana techniką szachulcową. Kolejną wieżą ciśnień stojącą na stacji kolejowej w Złotowie jest wieża, wybudowana na planie kwadratu z czerwonej cegły. W tym wypadku głowica wodnej wieży, została obudowana deskami.

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień wybudowana w roku 1924, na planie ośmioboku, z czerwonej cegły, tynku i żelbetu. Wieża ciśnień posiada cokół, wykonany z kamienia i zwieńczony gzymsem. Trzon z oknami, zakończony gzymsem. Głowicę i dach. Wieża ciśnień posiada również zawieszony na fasadzie - wykusz. Wieżę zdobi zamontowana na szczycie głowica. Wysokość wieży wynosi 30 metrów. Zbiorniki wieżowe mogą pomieścić 200 m3 wody.

[madohora]

Wieża ciśnień w Śmiglu została wybudowana w latach 1912 - 1913, w tym okresie powstał również budynek przepompowni. Wieża ciśnień posiada wysokość 49 metrów, dno podstawy zbiornika względem terenu wynosi 26 metrów. Dzięki zasilaniu wieży ciśnień przez nowoczesne pompy wodne, wysoka wydajność sieci wodociągowej sprawiała, że wieża ciśnień mogła, dostarczyć na dobę, około 600 m3 wody pod wymaganym dla odbiorców ciśnieniem. Według statystyk z 1914 roku, wodociąg miejski liczył 13 km i w tymże roku, dostarczył około 40 286 m3 wody.

[madohora]

Historia miejskich wodociągów w Kościanie sięga XV wieku. Miasto w wodę zaopatrywał lejwoda, z wydrążonych do tego celu studni i drewnianych rur. Punktem zwrotnym w historii miasta Kościan była budowa ceglanych wież ciśnień na przełomie XX wieku.

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień mieszcząca się na stacji kolejowej w miejscowości Kościan.

[madohora]

Wieża ciśnień została wybudowana z czerwonej cegły, na planie kwadratu w roku 1896. Posiada dwa zbiorniki na wodę, o łącznej pojemności 500 m3. Obiekt posiada dwie kondygnacje. Lico muru ozdobione jest ceglanymi fryzami, machikułami oraz krenelażem.

[madohora]

Zakładowa wieża ciśnień przy ulicy F. Walczaka w Gorzowie Wielkopolskim.

Wieża ciśnień mieści się na terenie Szpitala Wojewódzkiego. Obiekt został wybudowany w roku 1886. Wodna wieża jest wbudowana w kompleks budynków. Wieża ciśnień wybudowana jest z czerwonej cegły i posiada trzon i głowicę , wzniesioną na planie kwadratu. Wieża ciśnień posiada bogatą dekorację w formie fryzów ceglanych i machikuł. Do obiektu dołączony jest ceglany komin, który odprowadzał dym z kotłowni, a we wnętrzu znajdował się piec, służący do podgrzewania wody.

[madohora]

[madohora]

Ponieważ pełny kontener powoduje duże naprężenia ściskające w podporach, podczas wymiarowania wież ciśnień należy zwrócić szczególną uwagę na zapobieganie wyboczeniu . Ponieważ ryzyko wyboczenia jest największe dla osi o najmniejszym momencie bezwładności , wieże ciśnień mają zazwyczaj symetryczne, zwłaszcza okrągłe, rzuty pięter

[madohora]

Inżynier Otto Intze rozwiązał problem rozszerzania się pierścienia dociskowego w 1883 roku za pomocą projektu, który stał się znany jako zasada Intze . Pierścień dociskowy jest umieszczony dalej pod pojemnikiem, a dno składa się z zewnętrznego stożka ściętego i wewnętrznego dna wypukłego. W rezultacie wszystkie siły działające poziomo są zrównoważone i żadne szkodliwe naprężenia nie mogą być przenoszone. Szczególną konstrukcją były pojemniki kominowe , które budowano w pierścieniu wokół istniejących lub nowo budowanych kominów przemysłowych z 1885 r., m.in. B. przy wieży ciśnień zajezdni kolejowej Dahlhausen (obecnie muzeum kolejnictwa Bochum). Pierwszy czołg Intze został zbudowany w Remscheid w 1883 roku. Innym znaczącym przedstawicielem jest wieża ciśnień Deutsche Celluloid-Fabrik (1916) w Eilenburgu .

[madohora]

W 1898 roku August Klönne otrzymał patent na kulisty pojemnik ze stożkową podstawą. Od 1906 roku budowano głównie zbiorniki wodne typu Klönne. Podpory działające na obwód kulistego pojemnika są zwykle połączone stycznie ze ścianką pojemnika, jak ma to miejsce w przypadku pojemników Barkhausena.

[madohora]

W drugiej połowie XIX wieku w Niemczech budowano masowo wieże ciśnień, aby zapewnić publiczne zaopatrzenie w czystą wodę pitną w okresie wilhelmińskim , kiedy postępowała urbanizacja. Wybudowane wówczas wodociągi z dużymi zbiornikami i podwyższonymi zbiornikami w połączeniu z rurociągami zasilającymi i kanalizacyjnymi wniosły znaczący wkład w zapobieganie epidemiom . Bez zaopatrzenia miast przemysłowych z ich często bardzo zatłoczonymi masami żywymi i dużymi ilościami oczyszczalni ścieków wielokrotnie dochodziło do epidemii na dużą skalę.

[madohora]

W wysoce technicznej infrastrukturze, takiej jak Europa Środkowa, wieże ciśnień są obecnie budowane tylko w rzadkich przypadkach, a istniejące systemy są odciążane od zadań związanych z zaopatrzeniem w wodę, jeśli jest to racjonalnie możliwe. Przyczyną tego są z jednej strony trzy do pięciokrotnie wyższe koszty inwestycji, z drugiej zaś konieczność przestrzegania specyfikacji technicznych i wymagań jakościowych dla wody pitnej podczas eksploatacji, co może prowadzić do wyższych kosztów eksploatacji. w porównaniu do zbiorników podziemnych.

[madohora]

Ponieważ Mannheim znajduje się na równinie Renu, wody gruntowe nie znajdują się zbyt głęboko pod powierzchnią ziemi i dlatego często są gorszej jakości. Z tego powodu jeszcze za panowania elektora Carla Ludwiga (1680) kupiec Helferich Geil sugerował, aby „górską wodę z Rohrbach ” (dziś dzielnica Heidelbergu ) skierować do Mannheim. Aż do XIX wieku zapotrzebowanie na wodę dworu elektorskiego pokrywały górne i dolne fontanny książęce na zamku w Heidelbergu . W 1798 roku dyrektor budowlany Palatynatu Johann Andreas von Traitteur pisał o tym transporcie wodnym:

[madohora]

W 1758 roku naukowo wyszkolony jezuita Christian Mayer został wysłany do Francji, aby skontrolować wszystkie tamtejsze rury wodociągowe. Po powrocie ksiądz Mayer dużo pisał o hydraulice , ale nie zbudowano wodociągu.

[madohora]

W tym czasie (1790 i lata następne) ponad 24 000 mieszkańców Mannheim czerpało wodę pitną głównie ze studni pompowych . W gorące letnie miesiące, kiedy pobierano dużo wody, woda pitna była cuchnącym bulionem. Zawiesina w wodzie studziennej nie miała czasu na osiedlenie się z powodu szybkiego wydobycia. Również fosa forteczna rozprzestrzeniała straszny smród z powodu wysychania i wynikającego z tego odsłonięcia lub odparowania bagna. Nie istniał jeszcze zamknięty system kanalizacyjny, a brak wody do spłukiwania nieczystości, fekaliów itp. z powodu suszy powodował ich gnicie na ulicy. Było to obok gorączki plamistej i zgniłejz główną przyczyną wielu chorób, które zabiły wielu mieszkańców Mannheim w miesiącach letnich w tamtym czasie

[madohora]

Pod koniec XIX wieku populacja Mannheim szybko rosła, co oznaczało, że dostawy z wodociągów Käfertal wkrótce przestały być wystarczające. Dlatego miasto potrzebowało własnej wieży ciśnień. Wybrana lokalizacja była idealna, ponieważ stąd potrzebne były tylko krótkie linie do gospodarstw domowych w centrum miasta, Schwetzingerstadt, Lindenhof i dopiero powstającego Oststadt.

[madohora]

„Przewidywane i badane pole testowe zapewnia stałe bezpieczeństwo dostaw wody w ilości przewidzianej do zaopatrzenia miasta Mannheim i zasługuje na pierwszeństwo przed wszystkimi innymi możliwymi źródłami zaopatrzenia, które mogą być jeszcze brane pod uwagę w praktyce.”

[madohora]

„Zewnętrzna część budynku powinna być prosta architektonicznie, ale dostojna i odpowiednia do jego przeznaczenia. W tym względzie należy zauważyć, że planowana budowa znajduje się w jednej z najlepszych lokalizacji w mieście i otoczona jest nowoczesnymi domami, z których część jest bogata w architekturę.”

[madohora]

Ostateczna decyzja o budowie zapadła 25 lutego 1886 r.: Gustav Halmhuber został telegramem poinformowany, że otrzymał zlecenie budowy wieży i że może przystąpić do opracowywania szczegółowych planów.

[madohora]

Firma budowlana była zirytowana, że ​​architekt Halmhuber nie mógł już zostać przeniesiony z Berlina do Mannheim i nie wydawał się już zainteresowany wieżą ciśnień w Mannheim. Wysłał pilnie zamówiony gipsowy model fryzu putti w kiepskim opakowaniu, tak że dotarł uszkodzony do Mannheim. On sam nie spełnił kilku próśb miasta o osobiste przyspieszenie budowy. Po wysłaniu dalszych szczegółowych planów tarasów i wież bocznych, które odbiegały od jego planów, w końcu przybył osobiście w maju 1888 roku. Kompletna dostawa wszystkich planów została opóźniona do października 1888 roku.

[madohora]

Wieża została poważnie uszkodzona podczas bombardowania Mannheim podczas II wojny światowej , w szczególności dach został zniszczony, a zbiornik na wodę był stosunkowo łatwy do naprawy.

[madohora]

Wieża została odrestaurowana w latach 1986/87 i od 1987 roku znajduje się na liście zabytków . Od tego czasu miały miejsce różne drobne remonty.

[madohora]

„Drodzy Liderzy,
jak to było dawno temu,
codziennie coś robicie
, to znaczy nigdy wcześniej tak nie było –
pomyślcie, jak
tam w lesie Käfferdeler jest tak świeżo i zimno,
potem jest trzecia łąki, Ecker,
Un middle unne dorch de Necker
W ogromnym, dużym Rehr,
Mer ment, że byłoby to możliwe.
Tak to wygląda w Heedelberger Dorm.
Stąd pochodzi duży Dorm.

[madohora]

Poeta dialektu Mannheim, Hanns Glückstein, również mówi o cierniu wodnym w swoim wierszu zatytułowanym Die Weltstadt Mannem :
„Och, przeciwko naszemu cierniu wodnemu,
nie, nie, żaden szef o tym nie myśli, możesz się zatracić
w Vienna de Stephansthurm ”.

[madohora]

W Swansea , siostrzanym mieście Mannheim, na terenie dawnych doków znajduje się replika wieży ciśnień o wysokości 2,60 metra. Został zainaugurowany w sierpniu 1985 roku w obecności ówczesnego burmistrza Gerharda Widdera .

[madohora]

Zespół wokół wieży ciśnień został zaprojektowany jako półkolisty park w latach 1899-1903 według planów berlińskiego architekta Brunona Schmitza . Wokół placu prowadzi okrężna uliczka z czterema domami podcieniowymi. Sam park znajduje się około 2,50 metra niżej niż ulica i ma cztery wejścia po zewnętrznych schodach : przy wieży ciśnień, przy wyjściu na Augustaanlage , w kierunku ogrodu różanego iw kierunku galerii sztuki. Pomiędzy schodami a wieżą ciśnień znajduje się kaskada , z której woda spływa do dużego basenu. Od wody do parku biegnie półkolista pergola .

[madohora]

Christian Mayer (* 20 sierpnia 1719 w Mederitz na Morawach ; † 16 kwietnia 1783 w Mannheim ) był niemieckim fizykiem doświadczalnym , astronomem , geodetą , kartografem i meteorologiem . Mayer był jezuitą

[madohora]

W 1763 Mayer został mianowany nadwornym astronomem przez Karla Theodora . W 1768 został wybrany członkiem Leopoldyny . W 1769 roku Mayer został zaproszony do Sankt Petersburga , aby obserwować tranzyt Wenus 3 czerwca 1769 roku . W 1771 zainicjował budowę obserwatorium w Mannheim , którego został dyrektorem-założycielem. W 1773 Mayer został członkiem nadzwyczajnym Palatynackiej Akademii Nauk w Mannheim. Opublikował swoje badanie geodezyjne Palatynatu Wyborczego w Basis Palatina (1763) i Charta Palatina (1773).

[madohora]

Alessandro Galli da Bibiena ( 15 października 1686 w Parmie – 5 maja 1748 w Mannheim ) był włoskim architektem , malarzem , scenografem i inżynierem teatralnym późnego baroku .

[madohora]

W 1719 ożenił się z Charlottą Franziską Becker, służącą elektorskiej księżniczki Elżbiety Augusty . Ślubu udzielił w heidelberskiej kaplicy dworskiej jezuita o. Nikolaus Staudacher . Elektor Karl Philipp wystąpił jako drużba i wręczył jako prezent ślubny pistolet paradny z wygrawerowaną osobistą dedykacją. Związek dał siedmioro dzieci

[madohora]

Franz Albert Leopold Fortunat von Oberndorff (urodzony 15 listopada 1720 w Regendorf (obecnie gmina Zeitlarn ), Górny Palatynat , zmarł 29 maja 1799 w Mannheim ) był Palatynat , później Palatynat-bawarski minister i gubernator Palatynatu Wyborczego