Wielkanoc

[madohora]

W 195 r. Narcyz (+ 212), biskup jerozolimski, przewodniczy wraz z Teofilem z Cezarei soborowi, który postanawia obchodzić święto Wielkanocy zawsze w niedzielę, a nie w rocznicę 14 nisan.

[madohora]

Pierwszy sobór w Arles, pierwszy sobór na Zachodzie, zebrany 1 sierpnia 314 r., ustalił, że Wielkanoc powinna być obchodzona tego samego dnia ( uno tempore et die ) w całym chrześcijaństwie.

[madohora]

Jan IV (640-642) pisze do duchowieństwa Irlandii Północnej, aby zwrócić uwagę na ich błąd dotyczący daty Wielkanocy.

[madohora]

Jednak Kościoły wschodnie, które nie przyjęły kalendarza gregoriańskiego, obchodzą Wielkanoc w niedzielę przed lub po dacie, do której dostosowuje się Zachód. Daty te mogą czasami się pokrywać; ostatnie przypadki miały miejsce w 1865, 1963 i 2004 roku.

[madohora]

[madohora]

W Wielki Czwartek podczas Mszy Krzyżma (można ją przenieść na inny dzień, np. wieczór Wielkiego Wtorku lub Wielką Środę) biskup błogosławi 3 rodzaje oleju: olej katechumenów, który wzmacnia przyszłego ochrzczonego w jego walce przeciwko grzechowi, olej chorych lub ułomnych i krzyżmo święte wykonane z wonnego olejku przez dodanie balsamu (mieszaniny żywic i esencji naturalnych).
Praktyka namaszczania była szeroko rozpowszechniona wśród ludów starożytności, zwłaszcza wśród Egipcjan, Greków i Hebrajczyków, do konsekracji kapłanów i królów. Balsam Aarona, którego używał podczas święceń kapłańskich, składał się z różnych perfum.
W Starym Testamencie królowie Judy byli nazywani mesjaszami (= namaszczonymi).
Chrześcijaństwo zachowuje swoje obrzędy, które łączy z ceremoniami chrztu, bierzmowania, święceń kapłańskich (Wielki Czwartek jest świętem kapłańskim), namaszczenia chorych, koronacji królów (żarówką) oraz konsekracji kościołów i ołtarzy .
Podczas Mszy Krzyżma kapłani odnawiają swoje przyrzeczenia kapłańskie, zwłaszcza celibat .
W IV wieku w Rzymie iw Galii Wielki Czwartek jest dniem uroczystego pojednania penitentów (wyłączonych ze zgromadzenia eucharystycznego z powodu grzechów ciężkich) i ich ponownego włączenia do zgromadzenia, aby mogli uczestniczyć w wielkanocnej Eucharystii. W Hiszpanii jest Wielki Piątek.
W niektórych krajach w Wielki Czwartek biskup przyprowadzał pojednanych penitentów w farandole, trzymając pierwszego z nich za rękę.
5 kwietnia 2007 roku podczas homilii wygłoszonej w Wielki Czwartek w bazylice św. Jana na Lateranie papież Benedykt XVI oświadczył , że Jezus obchodził Paschę ze swoimi uczniami prawdopodobnie według kalendarza qumrańskiego, a więc co najmniej jeden dzień przed oficjalnym databez jagnięcia, jak społeczność Qumran , która nie składała ofiar ze zwierząt.
Ten związek między Jezusem a esseńczykami, znany dzięki rękopisom z Qumran odkrytym nad brzegiem Morza Martwego, jest hipotezą, która nie jest jeszcze przez wszystkich akceptowana – deklaruje Benedykt XVI, dodając, że najprawdopodobniej wyjaśnia ona pozorne sprzeczności między różnymi Ewangeliami, które opowiadają o życiu Chrystusa ( VIS ).

[madohora]

Pierwsze znane przedstawienieChrystusaUkrzyżowanego znajduje się w kościele św. Sabiny w Rzymie około 432 roku. Kościół rzymski przedstawia ukrzyżowanego, ale majestatycznego Pana, noszącego zwycięską koronę. Dopiero w renesansie i baroku pojawił się znany nam bolesny obraz.

[madohora]

Rzymian tortury krzyżowe, upokarzająca kara śmierci, były zarezerwowane dla niewolników , buntowników i głównych przestępców.
Przed jej poddaniem skazany musi otrzymać biczowanie ( Kwintet-Kurce , VII, 11, 28), a następnie zanieść krzyż na plecach na miejsce przeznaczone do egzekucji (Plutarch i Artemidorus mówią o tym zwyczaju w różnych miejscach), zwykle zlokalizowane poza miastem (Plaut, Miles gloriosus ).
"Czy jest człowiek, który wolałby roztopić się w mękach, zginąć kończyna po kończynie i rozkładać swoje życie kropla po kropli tyle razy, ile wydycha to wszystko na raz? Tak, kto przywiązany do przeklętej szubienicy, już kaleki, już bezkształtnej, z ramionami i klatką piersiową uniesioną w dwóch straszliwych uderzeniach, mając w ten sposób, jeszcze przed krzyżem, tysiąc powodów do umierania, chce przedłużyć egzystencję, która przedłuży tyle mąk? „Seneka, Listy do Luciliusza , 101, 14).
Horacy mówi nam, że Rzymianie zwykle zostawiali ciało ofiary przywiązanej do krzyża, gdzie stawało się ono pokarmem dla drapieżnych ptaków.

[madohora]

W 1582 r. 600 ochotników, uzbrojonych przez Hiszpanię i mających za zadanie wychowanie ludności irlandzkiej, katolickiej, przeciwko angielskiemu okupantowi, wchodzi na pokład statków pływających pod banderą Stolicy Apostolskiej, schodzi na ląd w Irlandii; zostają szybko otoczeni i zmasakrowani przez wojska angielskie; ocaleni zostają ukrzyżowani.

[madohora]

Czy odkupienie dla Żydów byłoby zapewnione przez zwłoki, tę nieczystość, której należało się jak najszybciej pozbyć ( Jozuego 10,26; 2 Samuela 21,9; Jan19.31), przez skazańca wiszącego na szubienicy i noszącego na sobie znamię boskiego przekleństwa? ( Powtórzonego Prawa 21,22; Galacjan 3,13)
Na Golgocie asystenci dobrze się bawili, naśmiewając się z Niego, zapraszając Go do zejścia z krzyża ( Mt 27,39-44). Jeśli chodzi o uczniów, można przewidzieć ich przerażoną reakcję. Piotr, który dopiero co rozpoznał w Jezusie Mesjasza, nie mógł znieść zapowiedzi Jego cierpienia i śmierci ( Mt 16,21; 17,22). Również w przeddzień swojej męki Jezus zapowiada, że ​​wszyscy będą zgorszeni z jego powodu ( Mt 26,31).
Jeśli Jezus i uczniowie po nim nie złagodzili zgorszenia krzyża, to dlatego, że ukryta tajemnica nadała mu sens. Przed Wielkanocą tylko Jezus potwierdził potrzebę tego, posłuszeństwa woli Ojca (Mt 16,21). Po Pięćdziesiątnicy , oświeceni chwałą Zmartwychwstałego, Jego uczniowie z kolei głosili tę konieczność, umieszczając zgorszenie Krzyża na właściwym miejscu w Bożym planie. Jeśli Mesjasz został ukrzyżowany ( Dz 2,23; 4,10), powieszony na drzewie (5,30; 10,39) w sposób gorszący ( Pwt 21,23), to niewątpliwie z powodu nienawiści do braci. Ale raz oświetlony przez proroctwo, fakt ten nabiera nowego wymiaru: wypełnia się to, co zostało napisane o Chrystusie( Dz 13,29). To dlatego ewangeliczne opisy śmierci Jezusa zawierają tak wiele aluzji do Psalmów ( Mt 29,33-60 ; J 19,24-28-36). „ Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć i wejść do swojej chwały? "( Łk 24,26), wyjaśnia Zmartwychwstały pielgrzymom z Emaus, ponieważ zgodnie z Pismem Świętym: "Zaprawdę, to nasze cierpienia poniósł i nasze smutki, którymi był obciążony; a my patrzyliśmy na niego jak na ukaranego, uderzonego przez Boga i upokorzonego. Ale został przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy; kara, która daje nam pokój, spoczywa na nim, a jego ranami jesteśmy uzdrowieni ” ( Izajasz 53,4-5).
Z powodu cierpień swojej duszy zobaczy i będzie zadowolony. Swą wiedzą sprawiedliwy, Sługa mój, usprawiedliwi wielu ludzi, a on sam poniesie ich nieprawości. Dlatego dam mu udział wśród wielkich; podzieli się łupami z mocarzami. Ponieważ wydał na śmierć swoją duszę i został zaliczony do złoczyńców; a on sam poniósł winę wielu i wstawia się za grzesznikami ” (Iz 53,11-12).

[madohora]

Spośród 14 stacji Drogi Krzyżowej, 8 jest wspomnianych w Ewangeliach.
1 - Jezus zostaje skazany na śmierć przez Poncjusza Piłata.
2 - Jezus jest obciążony swoim krzyżem.
3 - Jezus upada po raz pierwszy.
4 - Jezus spotyka swoją matkę.
5 - Szymon z Cyreny pomaga Jezusowi nieść krzyż.
6 - Weronika ociera twarz Jezusa.
7 - Jezus upada po raz drugi.
8 - Jezus pociesza płaczące kobiety.
9 - Jezus upada po raz trzeci.
10 - Jezus zostaje rozebrany z szat.
11 - Jezus przybity do krzyża.
12 - Jezus umiera na krzyżu.
13 - Ciało Jezusa zostaje zdjęte z krzyża.
14 - Jezus zostaje pochowany.

[madohora]

Dzień Wielkiej Soboty w Triduum Paschalnym nie obejmuje żadnego szczególnego oficjum: jest to dzień ciszy i skupienia.
W Wielką Sobotę podczas Wigilii Paschalnej kapłan poświęca świecę paschalną i wodę chrzcielną, która będzie używana podczas chrztów.
Wigilia Paschalna rozpoczyna się po zmroku.
Uroczystość rozpoczyna się poświęceniem nowego ognia (dużego ognia rozpalonego na zewnątrz kościoła). Przy tym ogniu zapala się
nowa świeca paschalna, która symbolizujeChrystusa
Procesja światła wchodzi do ciemnego kościoła, symbolizując w ten sposób wyjście z ciemności w naśladowaniu Chrystusa.
Pośrodku nawy płomień świecy paschalnej przekazywany jest na świece wiernych.
Po poświęceniu wody chrzcielnej celebrans udziela chrztu katechumenom.
W XII wieku Kościół ustalił początek roku na Wielką Sobotę.
W Grecji, a dokładniej na wyspie Korfu, mieszkańcy wykorzystują Wielką Sobotę do zrzucania glinianych garnków z balkonów. Ten liczący pięć wieków zwyczaj wywodzi się prosto z Wenecji, gdzie ludzie rzucali wazony w Nowy Rok, aby uczcić odnowę.

[madohora]

Jezus zmartwychwstał rankiem pierwszego dnia tygodnia ( niedziela , przyp. red.), po raz pierwszy ukazuje się Marii z Magdali , z której wypędził 7 demonów. Ona przyniesie wieści tym, którzy byli z nim, a którzy smucą się i płaczą. Kiedy słyszą, że żyje i że go widziała, nie wierzą mu. Następnie ukazuje się w innej formie dwóm z nich, które są w drodze na wieś. Wracają, aby powiedzieć innym, którzy też im nie wierzą. W końcu ukazuje się Jedenastu, gdy siedzą przy stole; i karci ich za niewiarę i zatwardziałość serca, że ​​nie uwierzyli tym, którzy widzieli go zmartwychwstałego ( Mk 16,9-14).
"Pan po rozmowie z nimi został wzięty do nieba i siedzi po prawicy Boga ” ( Mk 16,19).
„ Jeżeli ustami swoimi wyznasz Pana Jezusa i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg go wskrzesił z martwych, będziecie zbawieni ” ( Rz 10,9).
„ A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, daremna jest także wasza wiara ” (1 Kor 15,14). .

[madohora]

POKAZ DAŃ WIELKANOCNYCH - www.msn.com.pl - 05.03.2023

[madohora]

TAK PRZYGOTUJESZ JAJKA - Nasze Miasto - 05.03.2023

[madohora]

1582 r. 600 ochotników, uzbrojonych przez Hiszpanię i mających za zadanie wychowanie ludności irlandzkiej, katolickiej, przeciwko angielskiemu okupantowi, wchodzi na pokład statków pływających pod banderą Stolicy Apostolskiej, schodzi na ląd w Irlandii; zostają szybko otoczeni i zmasakrowani przez wojska angielskie; ocaleni zostają ukrzyżowani.

[madohora]

W micie Hiramica trzej zabójcy Hirama sadzą na jego grobie gałązkę akacji.
Kora akacji (zwłaszcza acacia phlebophylla i acacia longifolia) ma działanie halucynogenne.
Afrykańska legenda Bambara umieszcza akację u źródła rombu. Gdy pierwszy kowal, będąc jeszcze dzieckiem, rzeźbił maskę, drzazga z drewna akacjowego oderwała się i odskoczyła z rykiem przypominającym ryk lwa. Dziecko zawołało dwóch swoich towarzyszy, wzięło kawałek drewna, wywierciło dziurę w jednym z jego końców, przewlekło przez nie sznurek i zakręciło (J. Servier).
Wedyjski nadal obowiązuje: krążek akacji jest przebity otworem; drewnianym kijem z drzewa figowego, szybko obróconym w otworze, wytwarza się pod wpływem tarcia ukoronowany ogień, który będzie używany do składania ofiary. Akacja reprezentuje tutaj pierwiastek żeński, a gałązka figowca pierwiastek męski.
Chochla ofiarna ( sruk ) przypisywana Brahmie wykonana jest z drewna akacjowego.
Dlatego wszędzie widzimy akację uważaną za podporę boskości, w jej aspekcie słonecznym i tryumfu.

[madohora]

Paweł pisze, że Chrystus umarł za nasze grzechy zgodnie z Pismem (I Koryntian15.3). Rozpoznawszy prawdziwą mądrość w Krzyżu, pragnie jedynie poznać Jezusa ukrzyżowanego. W tym bowiem przejawia się mądrość planu Bożego, zapowiedzianego już w Starym Testamencie; przez słabość człowieka objawia się siła Boga. Rozwijając tę ​​fundamentalną intuicję, Paweł odkrywa sens w samych modalnościach ukrzyżowania. Jeśli Jezus został powieszony na drzewie , to po to, aby odkupić nas od przekleństwa Prawa ( Galacjan 3,13). Jego zwłoki wystawione na krzyżu, przypominające ciało grzechu , pozwoliły Bogu potępić grzech w ciele ( Rz 8,3); wyrok Prawa został wykonany, ale jednocześnie Bóg stłumił go, przybijając go do krzyża, i pozbawił mocy ( Kol 2,14). W ten sposób przez krew swojego krzyża Bóg pojednał ze sobą wszystkie istoty; usuwając stare podziały spowodowane grzechem, przywrócił pokój i jedność między Żydami i poganami, tak że teraz tworzą jedno ciało ( Efezjan 2,14-18). „ Uniżył samego siebie, będąc posłusznym aż do śmierci i to śmierci krzyżowej. Dlatego Bóg go wywyższył, aby wszelki język wyznał, że Jezus jest Panem ku chwale Boga Ojca ” ( Flp 2,6-9).
W myśli Jana krzyż nie jest już zwykłym cierpieniem, upokorzeniem: jest już zapowiedzią chwały Bożej. Wcześniejsza tradycja nigdy o tym nie wspominała bez wzmianki o uwielbieniu Jezusa. Ale dla Jana to w niej Jezus już triumfuje. Przyjmując na nowo określenie to, które dotychczas oznaczało wywyższenie Jezusa w niebie ( Dz 2,33; 5,31), ukazuje tam moment wywyższenia Syna Człowieczego ( J 8,28; 12; 32), jak nowy wąż miedziany, znak zbawienia (3,14; Lb 21,4-9). W jego opisie męki wydaje się, że Jezus zbliża się do niej z majestatem. Wstępuje tam triumfalnie, ponieważ tam zakłada swój Kościół, dającJ 19,30) i pozwolić, by krew i woda wypłynęły z Jego boku (19,34). Odtąd musimy patrzeć w stronę tego, który został przebity ((19,37), ponieważ wiara skierowana jest do ukrzyżowanego, którego krzyż jest żywym znakiem zbawienia. W tym samym duchu wydaje się, że Apokalipsa widziała przez to zbawienne drzewo drzewo życia, poprzez drzewo krzyża drzewo życia ( Ap 22,2-14-19). Ujawniając, że dwaj świadkowie ponieśli męczeńską śmierć w miejscu ukrzyżowania Chrystusa ( Ap 11,8), Objawienie identyfikuje los uczniów i Mistrza. Tego właśnie zażądał już Jezus:Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje ” ( Mt 16,24). Uczeń musi umrzeć nie tylko dla siebie: krzyż, który niesie, jest znakiem, że umiera dla świata, że ​​zerwał wszystkie naturalne więzy (Mt 10, 33-39), że godzi się na prześladowanie, którego być może zostanie odebrane życie ( Mt 23,34). Ale jednocześnie jest to również znak Jego oczekiwanej chwały ( J 12,26).
Krzyż Chrystusa, który według Pawła oddzielał Prawo od Wiary, staje się w sercu chrześcijanina granicą między dwoma światami ciała i ducha. To jest jego jedyne usprawiedliwienie i jedyna mądrość. Jeśli się nawrócił, to dlatego, że w jego oczach ukazały się rysy Jezusa Chrystusa na krzyżu ( List do Galacjan 3,1). Jeśli jest usprawiedliwiony, to nie przez uczynki Prawa, ale przez wiarę w Ukrzyżowanego; sam bowiem został

[madohora]

Dzień Wielkiej Soboty w Triduum Paschalnym nie obejmuje żadnego szczególnego oficjum: jest to dzień ciszy i skupienia.
W Wielką Sobotę podczas Wigilii Paschalnej kapłan poświęca świecę paschalną i wodę chrzcielną, która będzie używana podczas chrztów.
Wigilia Paschalna rozpoczyna się po zmroku.
Uroczystość rozpoczyna się poświęceniem nowego ognia (dużego ognia rozpalonego na zewnątrz kościoła). Przy tym ogniu zapala się
nowa świeca paschalna, która symbolizujeChrystusa
Procesja światła wchodzi do ciemnego kościoła, symbolizując w ten sposób wyjście z ciemności w naśladowaniu Chrystusa.
Pośrodku nawy płomień świecy paschalnej przekazywany jest na świece wiernych.
Po poświęceniu wody chrzcielnej celebrans udziela chrztu katechumenom.
W XII wieku Kościół ustalił początek roku na Wielką Sobotę.
W Grecji, a dokładniej na wyspie Korfu, mieszkańcy wykorzystują Wielką Sobotę do zrzucania glinianych garnków z balkonów. Ten liczący pięć wieków zwyczaj wywodzi się prosto z Wenecji, gdzie ludzie rzucali wazony w Nowy Rok, aby uczcić odnowę.

[madohora]

Jezus zmartwychwstał rankiem pierwszego dnia tygodnia ( niedziela , przyp. red.), po raz pierwszy ukazuje się Marii z Magdali , z której wypędził 7 demonów. Ona przyniesie wieści tym, którzy byli z nim, a którzy smucą się i płaczą. Kiedy słyszą, że żyje i że go widziała, nie wierzą mu. Następnie ukazuje się w innej formie dwóm z nich, które są w drodze na wieś. Wracają, aby powiedzieć innym, którzy też im nie wierzą. W końcu ukazuje się Jedenastu, gdy siedzą przy stole; i karci ich za niewiarę i zatwardziałość serca, że ​​nie uwierzyli tym, którzy widzieli go zmartwychwstałego ( Mk 16,9-14).
"Pan po rozmowie z nimi został wzięty do nieba i siedzi po prawicy Boga ” ( Mk 16,19).
„ Jeżeli ustami swoimi wyznasz Pana Jezusa i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg go wskrzesił z martwych, będziecie zbawieni ” ( Rz 10,9).
„ A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, daremna jest także wasza wiara ” (1 Kor 15,14)

[madohora]

Według Klemensa Aleksandryjskiego arcykapłan Aaron nosił u dołu szaty dzwonki, których liczba odpowiada liczbie dni w roku. W Atenach używano ich w misteriach. Widzimy u Teokryta, że ​​starożytni bili dzwoneczkami w ofiarach przebłagalnych, w tajemnicach korybantów, kabirów i Bachusa. Na kilku płaskorzeźbach przedstawiających bachanały widzimy bachantki, do których tunik przymocowane są dzwoneczki, które mają dzwonić podczas wykonywania tańca. Rhesus, król Tracji, ozdabiał nim skrzynie swoich koni. Posunęli się nawet do udekorowania priapów i rydwanu triumfalnego.
Jeśli chodzi o dzwony o dużych wymiarach, służyły one jako sygnał. Zapowiedzieli otwarcie rynków i łaźni publicznych; budzili niewolników każdego ranka . Wreszcie uroczystości pogrzebowe i marsz na egzekucję skazańca odbywały się zawsze przy dźwiękach dzwonu, który ostrzegał płomienników Jowisza przed spektaklem, którego widok mógł go skalać (Rzymianie śmierć uważali za rzecz nieczystą ).

[madohora]

Dzwonimy w czasie podniesienia od XII wieku.
Zwyczaj dzwonienia na procesjach sięga XIII wieku.
Dzwon bije w celu eskortowania świętego wiatyku , odkąd Karol Boromeusz zarządził tę praktykę w 1576 r.
Zwyczaj dzwonienia w Te Deum nie sięga czasów Ludwika XIII.
Dekret z 23 lipca 1793 r. stanowił, że w każdej parafii pozostanie tylko jeden dzwon, a wszystkie pozostałe zostaną oddane do dyspozycji władzy wykonawczej w celu przerobienia ich na armaty.
W 820 r. biskup Rampert umieścił koguta z brązu ( symbol słońca i atrybut Piotra ) na dzwonnicy kościoła Brescia w Lombardii.
Kogut z dzwonnic Francji nie symbolizuje narodu galijskiego , ale wschodzące słońce.
Patryk z Irlandii (w. 389-461) przekształcił to przedchrześcijańskie nabożeństwo w nabożeństwo do Słońca Sprawiedliwości ( Chrystusa ); irlandzcy mnisi, którzy wylądowali około 590 roku, prowadzeni przez Kolumbana, ponownie schrystianizowali Galię i sprowadzili tam koguty wieżowe.

[madohora]

W Pesach (żydowska Pascha), Żydzizanurzyć jajko w słonej wodzie na pamiątkę łez wylanych przez ich społeczność.
Podczas Cerealia , rzymskich świąt (poświęconych bogini urodzaju , Ceres), trwających tydzień od 12 kwietnia i celebrujących wzrost zbóż, jajko było obecne w procesjach jako symbol świata i jego odnowy. o płodności ziemi: „ Nieślimy tam z przepychem, według Makrobiusza (+ po 430, przyp. red.), jajo, „ovum in grainis pompoe apparatu numerabatur primum”; Mówi się, że to jajko reprezentowało świat lub ziemię, którą Ceres wzbogaciła pszenicą ”.
Łaciński poeta Juvenal (+ po 128) napisał, że w Rzymie każdego roku w czasie równonocy robi się hekatombę ze stu jaj, aby oczyścić powietrze i odwrócić burze.
Według tradycji to cesarz Septymiusz Sewer (193-211) jako pierwszy złożył jajko: w dniu narodzin jego syna w cesarskim kurniku odkryto czerwone jajko, które cesarz uznał za szczęśliwe omen; dlatego zaczął oferować jajka na znak przyjaźni .
Praktykujemy oomancję (sztukę wróżenia z jajkiem), badając jajko w całości lub po rozbiciu.
Grecy rozbijali jajko na ogniu, aby wydobyć z niego wyrocznie.
Jajko jest również używane w magii, czarnej lub białej.
Tradycja oferowania zdobionych, barwionych lub obrobionych jaj sięga na długo przed chrześcijaństwem.
Na Ukrainie od czasów prehistorycznych czynność ozdabiania jajek (wówczas zwanych pysankami ) była rytualnie związana z nadejściem wiosny.
Egipcjanie i Persowie zwykli malować jajka na kolory wiosny i dawać je swoim bliskim jako symbol odnowy życia. Celtyccy druidzi
farbowali jajka na czerwono na cześć słońca. Według Pliniusza Starszego (+79), młodzi ludzie używali kolorowych jajek do niektórych zabaw kabalistycznych. Powszechnie przyjęta opinia wiąże genezę zwyczaju pisanek z ustanowieniem Wielkiego Postu

[madohora]

Prowansalski zwyczaj we Francji polega na ofiarowaniu nowo narodzonemu dziecku między innymi jajka, aby było dobre jak chleb, zdrowe jak sól, syte jak jajko (to znaczy pełne błogosławieństwa, życie, łaski).

[madohora]

Królik (lub zając) przez długi czas uważany był za stworzenie magiczne, w szczególności ze względu na jego nocną aktywność; jego łapy były amuletami przynoszącymi szczęście, które miały odpierać szkodliwe wpływy i zapobiegać bólom zębów (w tym celu w Orleanie łapę noszono pod lewą pachą).
Z drugiej strony słowo królikjest zabroniony na łodzi i nie jest przewożony, ponieważ marynarze wierzą, że przynosi pecha.