słuch absolutny

[forresty]

tak się zastanawiam jak ta właściwość przydaje się w codziennym życiu muzyków?
Ilu z Was, waszych znajomych jest absolutami? Jak tak sobie czytam to okazuje
się że wszyscy najwięksi kompozytorzy mieli absoluta. Jak z instrumentalisami
- nie wiem. Wiem że Rubinstein już w wieku 7 lat był absolutem. Ciekaw jestem
jak nasz nowy champion pod tym względem się przedstawia.

[callja]

Hmmm, z tym słuchenm absolutnym to bywa różnie... bywa błogosławieństwem (np.
przy wykonywaniu muzyki atonalnej - odczytanie tekstu nutowego nie sprawia
problemu), bywa przekleństwem. Bo trudno wtedy np. wykonywać muzykę w strojach
dawnych, a akordy w stroju nierównomiernie temperowanym bolą fizycznie. Mam
wśród kolegów po fachu kilku "absolutów" , i wszyscy twierdzą, że jest to
czesem bardzo przydatna właściwość, a czasem... balast. Za to
posiadanie "słuchu kolorystycznego" oraz harmonicznego czyli "wertykalnego"
(odróżnianego od częściej spotykanego "słuchu melodycznego" =
"horyzontalnego") jest cechą bardzo, bardzo przydatną.

Słuch absolutny to "przypadłość genetyczna", cecha wrodzona. Dobry słuch można
wykształcić, udoskonalić - vide męczenie w szkołach i na uczelniach muzycznych
przedmiotem pt. "kształcenie słuchu" - baaardzo przydatna sprawa!! Ale u nikogo
nie da się "wyrobić" słuchu absolutnego, to po prostu fizycznie niemożliwe.

A jak to jest z "absolutem" u konkretnych muzyków, to chyba należałoby ich o to
spytać ;)

[forresty]

www.il.waw.pl/pianobook/sreading.htm
Tu stoi wyraźnie że absoluta można się nauczyć. ja mam ten co go zowią
relatywnym. Potrafię okreśłić wysokość dźwieku na podstawie liczenia sobie od
"c" który mam gdzieś tam zakodowany , ale pomimo treningu to do absoluta mi
daleko. No ale ja nie byłem w szkole.
O wertykalnym nawet nie słyszałem, ale rzeczywiście - to bardzo przydatna
sprawa. Jak rozumiem chodzi o rozpoznawanie dźwięków , tzn składu akordów?

[iwa_ja]

To ja się w takim razie zastanawiam... Bo kiedyś, kiedy miałam 5 lat, określono
mnie jako absoluta. A teraz muszę liczyć, jak przedmówca, od "C".
Czy słuch absolutny trzeba więc ćwiczyć, żeby nie wyjść z wprawy?

[forresty]

W ogóle to jak ze wszystkim - wszystkiego się idzie nauczyć. Jeśłi moja znajoma
potrafiła przyswoić kunszt trzymania kierownicy i zmiany biegów to jestem zdania
że nauczyć sie można wszystkiego. Można nauczyć się kilku kawałków
rozpoczynających się od danego dźwieku i w ten sposób rozpoznawać nutki, ale
jakkolwiek by nie powiedzieć z absolutem nie ma to nic wspólnego

[pafcio01]

Co nieco właściwie mogę powiedzieć.
Mam, powiedzmy, słuch "półabsolutny".
Bez trudu bowiem od ok12 roku życia odgaduję i nazywam wysokości, tonacje i
współbrzmienia fortepianu/pianina, nieco gorzej innych instrumentów solo
(zwł.smyczkowych,z orkiestrą smyczkową nie mam kłopotu) natomiast mam pewne
problemy z nazwaniem pojedynczego dźwięku np. zaśpiewanego przez kogoś.

Myślę, że tego rodzaju słuch jest wynikiem przyzwyczajenia się ucha (mózgu) do
pewnych barw i częstotliwości dźwięków, choć może też mieć pewne podłoże
genetyczne.

W każdym razie nie odczuwam, żeby mi to jakkolwiek przeszkadzało. Za to z głowy
mam przynajmniej w szkole kształcenie słuchu i harmonię:)

[mynia0]

ja jestem "absolutem". rozpoznaję dźwięki wszystkich instrumentów, choć
oczywiście, najłatwiej z fortepianu / kwestia przyzwyczajenia - jestem
pianistką/. mogę też w dowolnym momencie podać jakikolwiek dźwięk głosem -
żaden problem. ale z perspektywy lat uważam, że każdy słuch - ten absolutny,
należy trenować. był czas, że nauczyciel zwolnił mnie z zajęć kształcenia
słuchu / trochę mi sie nudziło :)/, po roku wróciłam na lekcje - było znacznie
gorzej. nadal słyszałam absolutnie, ale brakowało mi wprawy, biegłości. nad
wszystkim zastanawiałam się dłużej.

słuch absolutny jest "wadą" wrodzoną. nie można się go nauczyć - to bzdura.
można słyszeć relatywnie - owszem - skrzypek bez zająknięcia rozpozna dźwięk
a1, do którego się stroi. śpiewak wie, czy śpiewa taki lub inny dżwięk - to
kewstia fizycznego napięcia strun głosowych - i tak dalej.

dlaczego "wada"? wystarczy źle nastrojony instrument - np. ćwierć tonu niżej -
i ja już nie umiem na nim niczego zagrać. w szkole i na studiach miałam ogromne
problemy z rytmem - zapis dyktanda rytmicznego, a szczególnie takiego, które
było grane na fort. lub aplikowane z płyty, graniczyło z cudem - bo zamiast
rytmu, jak słyszałam wyłącznie wysokości. podobnie było z ćwiczeniami
pamięciowymi. śpiewając w zespole, który intonuje - muszę zmieniać klucz, bo
słyszę inne wysokości, niż są w nutach. także - jak wszystko - słuch absolutny
ma swoje zalety, ale ma i wady.

mam 2 znajomych absolutów - oboje z podobnymi problemami.

[zamek]

U mnie jest dość zabawnie. Przez lata nauki - tak w średniej szkole, jak i na
akademii - byłem przekonany, że posiadam niezły słuch relatywny. Umiałem na
przykład ustalić wysokość dźwięku granego na instrumencie smyczkowym
(altowiolista się Państwu kłania, jakby kto nie wiedział), jeżeli nasłuchałem
się danego dnia fortepianu, to też potrafiłem zlokalizować zagraną wysokość. I
tyle. Nie przeszkadzały mi za nisko nastrojone pianina etc.
Kiedy już pracowałem na Akademii, zjawił się u nas taki miły pan z Instytutu
Medycyny Pracy, który robił badania tzw. otoemisji - są to dźwięki emitowane
przez ślimak ucha ludzkiego pod wpływem odbieranych przezeń bodźców
akustycznych. Przy okazji, dla poszerzenia materiału badawczego, królikom
doświadczalnym zrobiono test na rozpoznawanie wysokości dźwięku. Ku mojemu
kompletnemu zaskoczeniu (do rozpoznania były zarówno dźwięki różnych
instrumentów, jak i tzw. tony proste) rozpoznałem wszystkie wysokości ;)
Diagnoza - słuch absolutny! Odkryty dopiero w 27. roku życia!
Zapewn właśnie dlatego, że tak długo nie zdawałem sobie sprawy, iż jestem
"absolutniakiem", nie mam dziś typowych dla tej przypadłości problemów. Bez
kłopotów przestawiam się na strój barokowy etc. Mało tego - zacząłem czerpać ze
słuchu absolutnego korzyści. Na przykład często prowadzę zajęcia z kształcenia
słuchu zupełnie bez użycia instrumentu, podając dzieciom dźwięki do powtórzenia
bądź chociażby zaśpiewania gamy bezpośrednio z głowy :)

[mynia0]

eh, szczęśliwcze.....:)

pozdrawiam serdecznie - mój mąż jest altowiolistą ;)

[przemkowa.b]

Bardzo mi się przydaje. Zanim zacznę czytać utwór który mam grać, długo go
słucham. Dzięki temu wiem, na jakie dźwięki mam "iść" palcami, później, w
czasie grania.

[iwa_ja]

przemkowa.b napisała:

> Bardzo mi się przydaje. Zanim zacznę czytać utwór który mam grać, długo go
> słucham. Dzięki temu wiem, na jakie dźwięki mam "iść" palcami, później, w
> czasie grania.

hehehe, dziecko mi cos zaśpiewało, walnęłam to na klawiaturę.
Dziecko się na mnie obraziło, bo niby znałam wczesniej motyw, a oszukiwałam, ze
nie. Bo skąd nagle potrafiłam to zagrać?

[forresty]

Większoć przypadków które opisujecie to nie jest słuch absolutny tylko określany
przez specjalistów mianem półabsolutnego. Słuch absolutny tak naprawdę nie jest
tylko związany z muzyką (choć właścicieli owego jest tu najwięcej) tylko z
biologią i fizyką. Ktoś kto rozpoznaje tylko dźwieki fortepianu nie przekonaniu
absolutem tylko wyćwiczonym pianistą. Prawdziwy słuch absolutny polega na
poznawaniu bezwzględnej wysokości dźwięku: piły, brzdęknięcia szklanki, kaszlu
itp itd bez względu na barwę i pochodzenie owego.
Po prostu słuch absolutny polega na rozpoznawaniu częstotliwości dźwięku i jeśłi
ktoś potrafi poznać dźwiek fortepianu a nie potrafi innego to znaczy że on
rozpoznaje barwę i "obraz" a nie częstotliwość dźwięku. I dlatego według muzyków
70% japończyków studiujących w akademiach ma absoluta a wedle fizyków tylko 4%.
Kwestia podejścia do badań.

[przemkowa.b]

forresty napisał:

> absolutem tylko wyćwiczonym pianistą. Prawdziwy słuch absolutny polega na
> poznawaniu bezwzględnej wysokości dźwięku: piły, brzdęknięcia szklanki, kaszlu
> itp itd bez względu na barwę i pochodzenie owego.
O! To ja tak mam! Dzwony kościoła Mariackiego w Kraku biją in D na przykład,
kiedyś mi to wpadło do głowy przypadkiem, gdy byłam na Rynku:)))
Mój słuch jest absolutnie absolutny, nie przechwalam się, tylko tak jest, to
nawet czasem przeszkadza:))) Potrafię np. zwrócić mojej mamie uwagę że nuci pod
nosem utwór nie w tej tonacji, w której on jest...nie daj Boże, gdy słucham
nagrania, które jest "przekręcone" zbyt wysokimi obrotami lub zbyt
niskimi...np. kiedyś słuchałam koncertu Dis-dur Czajkowskiego:)))) Usiedzieć
nie mogłam:)))

żeby nie było, że picuję i że nie mam absoluta ;)

[zamek]

wysokość zgrzytu skręcającego tramwaju czy nienasmarowanej furtki też jestem w
stanie rozpoznać, ale nie chce mi się ;P

[quasthoff]

A wysokość pisku, przesuwanego styropianu po szkle?

[zamek]

ależ absolutnie!
(tylko, że jeszcze bardziej mi się nie chce)

[rumburakk1]

dla mnie słuch absolutny jest jednym tylko z rodzajów słuchów jaki można
scharakteryzować u ludzi i wcale nie najważniejszy dla muzyka. Dla tego
najważniejszy będzie słuch harmoniczny czy tez relatywny, choć nie zaszkodziłoby
aby miał i absolutny co jak przyznajecie bardzo ułatwia życie. tyle tylko że tak
naprawdę nikt chyba jednak nie wie gdzie zaczyna się absolutny i gdzie kończy.
Jeśli ktoś mówi że rozpoznaje dźwieki fortepianu a cymbałów już nie to nie wiem
czy można nazwać to słuchem absolutnym. Istnieją nawet spory w kwestii
terminologii. Dla jednych słuch absolutny to właśnie ten kiedy słyszymy i
poznajemy dźwieki własnego fortepianu a dla innych gdzy poznajemy wszystkie
eliminując tembr instrumentu. Burge podaje że ten pierwszy typ to właśnie
absolutny a ten drugi uniwersalny. Tyle tylko że on takie farmazony sadzi w
swoich wydawnictwach że uszy bolą.
Słuch absolutny owszem - ma coś wspólnego z częstotliwością ale tylko tyle że
faktem jest iż częstotliwość wpływa na wysokość dźwięku a słuch absolutny nie
polega na rozpoznawaniu odległości między dźwiękami tylko na rozpoznaniu
konkretnego dźwięku na podstawie jego składowych. jeśli wierzyć publikacjom to
słuchacz absolutny nie zastanawia się nad częstotliwością tylko nad "kolorem"
czy też "obrazem" dźwięku
Tylko jakich skladowych? Jesli wiadomo że dźwięk wydobyty klawiszem wzbudza
rezonans innych strun to o jakiej my obiektywności wrażenia mówimy? Jeśli ktoś
chce rzeczywiście zbadać czy ma słuch absolutnyy to musi się zbadać na
generatorach czestotliwości dźwiekowych. I wtedy szybko zweryfikujemy swoje
przekonania że dźwięk może być wibrujący, ciepły czy zimny jak to klasycy
nauczania słuchu absolutnego podają. Po prostu z generatora popłynie czysty
dźwięk nie zmącony drewnem czy innymi strunami. I niestety wtedy poznać dxwięk
jest bardzo trudno, chyba ze rzeczywiście albo ma się słuch absolutny albo jeden
zakodowany w podświadomości - no ale to nie jest już słuch absolutny
Pozdrawiam

[lilypons]

A ja mam pytanko odnośnie słuchu w ogóle - czy jak ktoś potrafi odtworzyć
fragment utworu jednego a innego nie, to czy jest to sprawa braku słuchu czy
może aparatu głosowego i problemu z trafieniem w dźwięk? No bo ja tak sobie
myślę że gdyby to był kompletny brak słuchu to byłyby problemy z każdym utworem
a nie jakieś wybiórcze. Czy jest na tę przypadłość jakaś rada?