Lang Lang recital - FN 20.02.2007

[jdrk]

Udało mi się dostać wejściówkę :) No i nieźle się ubawiłem :)

Kto jeszcze był? Jakie wrażenia?

Jedrek

[arana]

No to uchyl rąbka tajemnicy i pisz szybko!

[jdrk]

Dopiero teraz mam chwilkę, aby napisać coś więcej...

To, co o Langu napisał 60jerzy w zasadzie by wystarczyło. A przezwisko "Bang
Bang" rzeczywiście pasuje do niego idealnie :D

A teraz szczegóły...

Na początek Lang zagrał jedną z bardziej znanych Sonat Mozarta C-dur KV.330.
Zagrał ją w sposób rzadko u nas wykonywany, czyli wesoło i radośnie, ale... z
kolei przegiął w drugą stronę - Sonata była tak skoczna i wesoła, jakby to była
wiejską przyśpiewką. Artysta przy tym kiwał się, a czasem podskakiwał sobie na
stołeczku :)

Po tej rozgrzewce na warsztat poszła Sonata h-moll Chopina. Myślę, że Lang
wybrał Chopina tylko z jednego powodu - koncertu w Polsce. Może dodatkowym
powodem była chęć popisania się... techniką ;) Romatycznej duszy Lang niestety
nie pokazał, za to, aby nie było nazbyt nudno (Largo), artysta od czasu do czasu
budził słuchaczy mocnym i dynamicznym akordem. No, dość nietypowa to była
interpretacja ;)

Po przerwie "na tapetę" poszły "Sceny dziecięce" Schumanna. Zagrane były dość
klasycznie, wesoło, niektóre nawet nastrojowo - może nie rewelacyjnie, ale
ciekawie ;)

Preludia Rachmaninowa to utwory, w których Lang mógł wreszcie "zaszaleć" :) Już
pierwszy akord wstrząsnął słuchaczami, a z upływem czasu emocje rosły... ;)
Prawdziwym mocnym finałem był Liszt, a zwłaszcza "Rapsodia węgierska". Czegoś
takiego jeszcze na żywo nie widziałem - oszałamiająca technika, szybkość
(uderzeń w klawisze) karabinu maszynowego, przy dynamika sięgała ffff ;) To dla
takich pianistów buduje się współczesne Steinwaye :D Tak sobie pomyślałem, że
Lang z zasadzie mógłby grać wyłącznie Liszta, np. "Etiudy transcendentalne" -
sala na pewno oszalałaby z radości :)

Oczywiście po takim popisie owacjom nie było końca :) Pianista na bis zagrał dwa
razy Chopina (uważam to za miły, polski akcent), oczywiście Liszta, a na koniec
utwór z najnowszej "chińskiej" płyty - interesujący, przypominający utwory
Debussyego.

Przed recitalem nie nastawiałem się na głębokie przeżycia duchowe, więc... się
nie zawiodłem :) Uważam, że była to bardzo dobra zabawa - w sam raz na "ostatki" :)

P.S. Recital będzie retransmitowany, prawdopodobnie w najbliższą niedzielę w PR2.

Jedrek

[60jerzy]

CZy geniusz komiksu jest w stanie wykreować arcydzieło impresjonistyczne. Ocen
a recitalu Langa sprowadza się chyba do odpowiedzi na to pytanie. Po tym
recitalu wiem już, że złośliwa trawestacja jego nazwiska na "Bang Bang" nie
jest złośliwością tylko diagnozą zastanej sytuacji. Olśniewająca - zaiste -
jest sprawność techniczna, ale przez to samo w tej chwili Lang Lang wielkim
pianistą nie jest. Pytanie czy stanie się nim w przyszłości, czy też jest to w
ogóle kierunek, w którym będzie zmierzać pianistyka. Jeżeli tak, to pozostają
nam na szczęście nagrania. Były podczas recitalu takie nieliczne chwile, że
już, już zdawało się, że mamy do czynienia z oczarowaniem, ale zaraz byłem
sprowadzany na ziemię. Natomiast II rapsodia - cóż, możliwości techniczne jak
widać nie zostały jeszcze do końca dookreślone. W każdym razie instrument
zniósł to dzielnie.

[pafcio01]

Lang Lang nigdy nie był przeze mnie zbyt adorowany. Ot, taki pianistyczny
ekshibicjonista. Nie mniej jednak wybieram się na koncert w sobotę.
(bardziej jednak ze względów towarzyskich - zjeżdża się trochę pianistycznego
"półświatka":))

[arana]

Dzięki, Jędrku, za relację. Dziękuję wszystkim - oszczędziliście mi stania po
wejściówki. Nie mam ochoty na takiego Chopina czy Czajkowskiego, więc zadowolę
się transmisją w Dwójce.

Ale oczywiście będę czekać na wrażenia prosto z sali. Piszcie!

[jdrk]

arana napisała:
> Dzięki, Jędrku, za relację. Dziękuję wszystkim - oszczędziliście mi stania po
> wejściówki. Nie mam ochoty na takiego Chopina czy Czajkowskiego, więc zadowolę
> się transmisją w Dwójce.

Ale myślę, że dużo stracisz z widowiska nie oglądając go na scenie, zwłaszcza w
koncercie Czajkowskiego (przypomina mi się Monty Python) ;) Warto choć raz
zobaczyć te jego wirtuozerskie gesty: obszerne ruchy ciałem, odrzucanie rąk na
boki i do tyłu, podskoki na stołku... :)

Chociaż z drugiej strony bardzo jestem ciekaw jak Lang zabrzmi w radio - może
wcale nie tak źle, jak się nam wydaje?

[60jerzy]

Byłem dwa razy na koncercie Lang Langa (raz na I Czajkowskiego z NYPhO oraz III
Rachmaninowa z berlińczykami) i muszę przyznać, że za wiele baletu przy
fortepianie nie było. I bynajmniej nie jestem członkiem fanklubu tego pianisty.
W przypadku I kf Czajkowskiego w finale tak się zapędził, że nawet nowojorczycy
zostali w tyle za ostatnim pasażem w finale. Dlatego z ciekawością posłucham
jutrzejszej transmisji. Zresztą w ogóle tamten koncert (w Brunszwiku)
zapamiętałem jako typowo rutyniarskią produkcję w ramach tournee - zwłaszcza
oceniając nowojorczyków. W przypadku Filharmonii Berlińskiej sytuacja była
inna. Za każdym razem, gdy jestem na ich koncercie, wychodzę w przekonaniu, że
natłuczone w tym celu kilometry i spalone paliwo nie poszły na darmo. Nie
inaczej było podczas ich koncertu z Langiem. I od początku miałem wrażenie, że
orkiestra robi swoją świetną robotę, a solista swoją - ale osobno. Nie było tej
symbiozy, która jest absolutna np. w nagraniu Volodosa. Myślę, że jest to
kwestia pośpiechu w jakim żyje ten młody człowiek. Jak się spojrzy na jego
kalendarz koncertowy to zdumiewa zagęszczeniem. Fakt, że antidotum jest
zmienność granego repertuaru. Ale czy w tym zagonieniu jest czas na
intelektualny namysł nad granym repertuarem? Dlatego wrócę do tego pianisty za
parę ładnych lat (jak dożyję), by sprawdzić, czy pójdzie drogą choćby
wspomnianego Volodosa (góra 50 koncertów w roku, inny stosunek do życia i
fantastyczny efekt na estradzie), czy też dalej gnać będzie w tym kieracie.
Pozdrawiam forumowiczów - chociaż jak widzę małoliczne to towarzystwo.