Polak - to tylko katolik

[Gość: Apolak]

Karol Małłek - "Interludium mazurskie"

"A ja ci chcę dobrze poradzić, Karolu! Posłuchaj mnie! Przejdźcie jak
najprędzej na katolicyzm, a zobaczysz, że was o niemieckość nikt nie będzie
podejrzewał. Ty musisz zrozumieć myślenie Polaka-katolika! Katolik nie uznaje
niekatolika za Polaka i tyle!"
img58.imageshack.us/my.php?image=2067vs1.jpg


W podanym tekście mowa o protestanckich Mazurach z Działdowszczyzny, których
nie uznawali za Polaków polscy katolicy. Równie dobrze można powiedzieć tak o
stosunku polskich rzymskich katolików do prawosławnych, unitów, muzułmanów
czy judaistów, mieszkających od wieków w Rzeczypospolitej.

[Gość: idzikczortu]

Poniewaz uwazasz sie za Apolaka to po cholere probujesz swoj kolejny, pelen
trucizny, kit wciskac na polskim forum?

[Gość: Apolak]

Wielu spośród tutejszych innowierców i niewierzących uważa się za Polaków,
niech się więc dowiedzą (jeśli nie wiedzieli), jak odnosza się (a przynajmniej
odnosili się kiladziesiąt lat temu) do takich jak oni polscy rzymscy katolicy,
stanowiący przytłaczającą większosć w polskim społeczeństwie.

[Gość: babette]

Niektórzy dalej to robią.

jak odnosza się (a przynajmniej
> odnosili się kiladziesiąt lat temu) do takich jak oni polscy rzymscy
katolicy,

[fiat_lux]

Gość portalu: idzikczortu napisał(a):

> Poniewaz uwazasz sie za Apolaka to po cholere probujesz swoj kolejny, pelen
> trucizny, kit wciskac na polskim forum?

idzik ale kiedy takie sa fakty historyczne (pomijajac nick piszacego)
dzialdowo przypadlo polsce w wersalu, ale wiekszosc mazurow szybko stamtad sie
wyniosla z powrotem do prus wschodnich, bo wiadomo ewangelik to nie polak

to samo jest ze wszystkimi. ludzie maja problem ze zydzi nie chcieli sie
integrowac - a jak mieli sie integrowac jak na kazdym kroku slyszeli komentarze
o swojej innosci

Mazurzy Ewangelicy - Szwaby i szkopy

[Gość: Akatolik-Apolak]

"Tegoż samego dnia 17 stycznia 1920 r. pod wieczór przybył do Brodowa
dziewięcioosobowy oddział hallerczyków pod dowództwem kaprala. ...
...
Ludzie obserwowali żołnierzy, a żołnierze ludzi, początkowo z daleka. Jedni
drugim nie dowierzali. Później obie strony poznawały się coraz bliżej,
zwłaszcza za pośrednictwem dorosłych panienek. Współżycie układało się wcale
nieźle, gdyż zarówno żołnierze jak i brodowiacy, mówili po polsku.
Żołnierze pozdrawiali uprzejmie cywilów, a cywile żołnierzy. Zaś młodzież
brodowska obojga płci zbierała się prawie każdego dnia przy budynku szkolnym i
pociesznie rajcowała z żołnierzami. Była nawet muzyka, gdyż jeden z żołnierzy
całkiem udatnie grał na harmonijce. Młodzieży marzyła się potańcówka, ale pan
kapral nie pozwalał wchodzić do kwatery, wszystko więc odbywało się na dworze
przy budynku.
Po kilku dniach żołnierze zaczęli wstępować do domów brodowskich, ale od tego
czasu z ust ich dało się słyszeć określenie: „Szwaby" i ,,szkopy".
Coś się stało, bo żołnierze przestali chodzić po domach, tylko wciąż wymyślali
na ludzi:,,Szwaby", „szkopy". Nikt z brodowiaków nie znał tych wyrażeń i jeden
wypytywał drugiego o ich sens, ale nie potrafili sobie nawzajem nic wyjaśnić. W
każdym razie młodzież brodowska przestała podchodzić pod budynek szkolny.
Wszyscy myśleli, że widocznie kapral zabronił żołnierzom przestawać z miejscową
młodzieżą."
img398.imageshack.us/my.php?image=1213mj0.jpg

[Gość: obserwator]

No niestety katolicyzm ortodoksyjny zbiera swoje żniwo

[Gość: Apolak-Akatolik]

"— A nie mówiłem wam, koledzy, że to są Szwaby! — krzyknął głośno kapral.
— Dalibóg, szkopy! — potwierdził jeden z żołnierzy.
Było jasne, że do nas piją.
Chwilka milczenia, a potem Gustaw Boliński zapytał: — A co panozie nazywają
szwabów i szkopów? Cała trójka żołnierska zaniemówiła. — Chcemy panów prosić,
żeby nama te słowa wytłumacyli, bo my ich nie rozumiemy! — odezwałem się.
Żołnierze poczęli się z nas wyśmiewać, aż po chwili kapral rzekł:
— Szwaby to Niemcy, a szkopy tak samo! — ...
...
— No to dlaczego, panowie, gracie w niemieckiego skata? A dlaczego pijecie
niemieckie trunki?
— A w waszych domach jak wygląda? — przerwał żołnierzowi kapral. Pełne ściany
niemieckich świętości, napisów i obrazów z Wilusiem...
— Nawet w kuchni wiszą niemieckie wyszywki! — dodał drugi żołnierz.
Próbowałem sprawę wyjaśnić.
— Prawda, że ściany naszych izb są upstrzone różnymi Wilusiami, niemieckimi
wersetami i niemieckimi przysłowiami, ale musicie panowie wiedzieć, że nasi
przodkowie wiele wycierpieli, zanim się do tego przyzwyczaili. W okresie wojny
nadsyłano nam wizerunki poległych na froncie żołnierzy — synów i ojców rodzin,
które dla uczczenia ich pamięci zawieszano na ścianie.
Panowie muszą wiedzieć, że ten teren należał przez długie wieki do Niemiec i
Niemcy swoje robili...
— No dobrze, ale dlaczego nie macie polskich obrazów? — przerwał mi kapral.
— Jakich?
— No, na przykład Matki Boskiej.
— Jak to nie ma? W katolickich domach w Brodowie właśnie są! — powiedziałem
kategorycznie.
— Gdzie tu są katolickie domy polskie? Tu są same domy szwabskie — upierał się
kapral.
— No, a domy Krzemieniewskich, Lewandowskich, Kamińskich, Sowów, Walerowiczów,
wdowy Lange...? — A te inne to jakie? — zapytał żołnierz.
— Te inne są ewangelickie...
— No, więc właśnie! Tak i mówimy, że to są Szwaby i szkopy! — wrzasnęli
żołnierzyska. ...
...
— Co? To i tu są Żydzi?! — podskoczyli żołnierze. Po zapłaceniu rachunku
natychmiast opuścili lokal i od tego czasu już nigdy go nie odwiedzili. Moi
koledzy krzyczeli jeszcze za nimi, że są w błędzie, bo mieszają wyznanie z
narodowością, lecz każda strona została przy swoim zdaniu."

img140.imageshack.us/my.php?image=1415sh0.jpg

[max39]

))))))))))))))))

[Gość: Akatolik-Apolak]

"Przez kilka tygodni uprawialiśmy regulaminową służbę polską, wojskową, aż do
ćwiczeń bojowych włącznie. Jedzenie było dobre, traktowanie również. Jedno nam
się tylko nie podobało, to to, że trzeba było łazić na katolickie nabożeństwa i
to nas ewangelickich Polaków bolało. Wymigiwaliśmy się od tego. Czasem się
udawało, ale nie zawsze. Gorzej było z tymi sprawami, kiedy wróciliśmy do
Polski. Staliśmy na granicy śląskiej, bo mieliśmy uderzyć na Śląsk. Wtedy
postanowiliśmy zbiec, no i udało się nam. Było nas czterech. W ten sposób
dostałem się do domu. Ale mówię warn, gdyby nie ten katolicki kościół i te
brzydkie wymyślania i klątwy, czego u nas nie ma, byłbym został w wojsku
polskim na stałe...
— A cy u nas na Mazurach to nie klną ludzie? — przerwał mu ojciec.
— Ba, ale nie tak. Takich szpetnych wyzwisk i klątw tutaj nie słychać. Ach, jak
oni tymi brzydkimi słowami sypią, aż uszy puchną."
img73.imageshack.us/my.php?image=67qo0.jpg

"w Brodowie i od tego czasu tylko do nich chodzili i budzili rozdźwięki między
spokojnym ludem brodowskim. Dzielili ludność na polską i niemiecką, a właściwie
to na katolicką i ewangelicką.
Podobne rozdźwięki zaczęły się i w innych wsiach przygranicznych, tam gdzie
stali hallerczycy. Później zakorzeniły się one w całej Działdowszczyźnie. Takie
dzielenie ludzi i nowe stosunki poważnie niepokoiły mieszkańców Brodowa.
Tymczasem w Brodowie aż uszy puchły od nie znanych ludowi wyzwisk i klątw,
jakimi gęsto posługiwali się żołnierze. Najwięcej nasłuchał się Rajczyk,
kierownik szkoły, i najbliżsi sąsiedzi.
— Jan Zakrzewski miał rację, kiedy zwracał uwagę na straszne plugawienie
języka — rzekł do mnie pewnego wieczoru mój ojciec."
img214.imageshack.us/my.php?image=1617sa4.jpg

Stosunek państwa polskiego do protest. Mazurów

[Gość: Akatolik-Apolak]

Dr Szymanski postawił zagadnienie na płaszczyźnie historycznej. Wytykał
zasadnicze błędy popełniane wobeęc ludu mazurskiego, które w konsekwencji
przynoszą ujmę Polakom oraz Państwu Polskiemu i odtrącają Mazurow od narodu
polskiego. Omówił przygotowane tezy według których należałoby postępować, aby
było lepiej i w końcowym fragmencie zwrócił się do p. Kirtilisa z prośbą aby
ówczesne władze traktowały Mazurów na równi z innymi obywatelami Polskimi, a
nie jako pariasów. Tezy, które dr Szymański wysunął wówczas w swym przemowiemu
opublikowała „Gazeta Mazurska" nr 32 z wrzesnia 1931 r. jako głośne później
Tezy Mazurskie - ideologiczne podstawy programu organizującego się właśnie
Związku Mazurów.
Punktem wyjściowym był postulat: „Jako naiważniejsze, ogólnie wysuwana jest
szczerość i jednolitość poilityki polskiej wobec Mazurów, gdyż:
a) polska opinia publiczna nazywa Mazurów pruskich Polakami i domaga się przy
każdej nadarzającej się sposobności wyzwolenia braci Mazurów spod jarzma
niemieckiego;
b) tych samych Mazurów, znajdujących się wskutek postanowień traktatu
wersalskiego na ziemi działdowskiej w Polsce, traktuje się w praktyce jako
hakatystów i lutrów, to jest wrogów, a co najważniejsze obywateli
drugorzędnych".
img211.imageshack.us/my.php?image=1689vf2.jpg