A było to tak...

[Gość: Marat]

Skoro proponujecie nowy wątek, to proszę. Temat na pewno interesujący kobiety
(Korni, wybacz): pierwsza miłość.
Moją pierwszą miłością była Asia. Mieliśmy wtedy po 5 lat .........
(przepraszam, muszę wytrzeć łzy z klawiatury, ..........., przepraszam jeszcze
raz). Razem z koleżanką zaprowadziły mnie do piaskownicy i pokazały lalki:
chłopca i dziewczynkę. Ale jakie lalki! Chłopiec miał autentycznego siusiaka!
Byłem zszokowany! Nigdy czegoś takiego nie widziałem. Przez dwa dni myślałem,
dlaczego one mi to pokazały. Doszedłem do prostego wniosku: Asia mnie kocha!
Wtedy już wiedziałem, z kim ułożę sobie życie. Oczywiście oświadczyłem się i
oświadczyny zostały przyjęte. W ramach odwzajemniania miłości łapałem też
biedronki i gąsienice i wrzucałem jej za sukienkę (czasami nawet bez
przyklepywania).
Och Asiu, czy mnie jeszcze pamiętasz? Czy pamiętasz małego chłopca z blond
czupryną, który dla Ciebie poszedł po rajskie jabłuszka przez płot przedszkola,
z kijem na psa o głowę większego niż on sam (spodnie i tyłek w strzępach; w
domu poprawka z trzepania d...y)?
Asia była moją miłością całe dwa lata. Przez ten czas byłem jej wierny. Wiem,
co to prawdziwa miłość...
.........., ..........., ..........

[anka1]

tez sie wzruszylam... pochlipie sobie nad statystyka,ktora wlasnie robie...

[Gość: ida]

ja też sie wzruszyłam, taka romantyczna historia

Ty byłeś jej wierny przez całe dwa lata, a ona Cię rzuciła bo rajskie jabłuszka
przestały jej wystarczać???

[Gość: ........]

Ladnie to opisales. Mysle ze nastapila jakas tragedia z ta
miloscia. Prawdziwa milosc zyje ciagle i nie umiera. A Aska,
co? Tak poszla sobie w swiat zakochana?

[Gość: Marat]

Szanowne Panie (Panowie zresztą też)!!!!
To ja się tak staram, pół dnia rozmyślam nad nowym tematem wątku a Wy nic?!!!!
Gdzie są Wasze opowieści o pierwszej miłości?
Rozczarowałem się...

[anka1]

przepraszam ale tak sie wczoraj wzruszylam ze nie dalam rady pisac...
a moja pierwsza milosc? tez miala wlosy blond, przez wiele lat bylismy razem na
wakacjach, zawsze umazani jagodami albo czeresniami, jak zaczynaly sie grzyby
to oddawal mi najladniejsze. ech lza sie w oku kreci... nie bede dalej pisac bo
sie znow wzrusze...

[Gość: Marat]

Też niekiepsko... No ale co dalej? Czy Ci się oświadczył? Czy ustaliliście
liczbę i płeć dzieci, miejsce zamieszkania i markę samochodu?

[anka1]

przeminelo z wiatrem Marat:)))to historia bez happy endu.

[Gość: Marat]

Asia mnie nie rzuciła. Traf chciał, że byliśmy razem w jednej klasie w
podstawówce. Poznałem tam Gosię i jej koleżankę Agnieszkę. Psiakość, jedyny raz
w życiu nie mogłem się zdecydować, z którą kobietą mam być. Gosia była typem
urody słowiańskiej a Agnieszka orientalnej. Mieszkały koło siebie. Codziennie
po południu siadałem na rower, za pasek wrzucałem włoską spluwę-korkowiec
(konkurencja nie śpi!) i fruuu! 4 bloki dalej! Przeważnie urządzałem popisy w
jeździe slalomowej (4 zęby), zjazd rowerem ze zjężdżalni (złamana ręka),
ewentualnie łapanie łapanie huśtawki w ruchu (rozbita broda). A po za tym
robiłem widoczki. Zbierałem kwiatki, wygrzebywałem dołki w ziemi, układałem tam
kwiatki i zakrywałem szybką. całość przykrywało się ziemią a odgarniało ją
pokazując wybrance serca. Do dzisiaj sąśiedzi i administracja nie wiedzą
dlaczego kiedyś pustoszały klomby i ginęły szyby w piwnicach.
Asia chyba mi wybaczyła, że moje serce zaczęło bić dla innej. A one cóż,
zmieniły szkołe i odeszły.
Nie wiem którą bardziej kochałem, ale moja młodsza siostra, która urodziła się
jak miałem 8 lat nazywa się Gosia. I nie był to pomysł rodziców...

[anka1]

pisales co prawda do Idy ale ja sie tez odezwe. mam nadzieje ze teraz jestes
szczesliwy, wydaje mi sie ze na to zaslugujesz.

[Gość: Marat]

anka1 napisał(a):

> pisales co prawda do Idy ale ja sie tez odezwe. mam nadzieje ze teraz jestes
> szczesliwy, wydaje mi sie ze na to zaslugujesz.

Czy jestem szczęśliwy? Może tak, może nie. Bo czyż największym szczęściem nie
jest dążenie do niego?...

PS. Pisałem do wszystkich, do Ciebie też. A im odpowiadałem na konkretne pytania.
A tymczasem , Aniu, muszę się wyłączyć. Napisz coś ciekawego to później
porozmawiamy.

Papatki...

[anka1]

milej pracy! nie wiem co Cie interesuje ale moze cos ciekawego wymysle:)

[Gość: Marat]

No dobra, nadejszła wiekopomna chwila - do roboty!!!

[korni]

pieknie Marat gratuluje i czekam na dalszy ciag

[Gość: Marat]

Tak tu ciekawie, że szybko się uwinąłem z robotą. A opowiadań jak nie było, tak
i nie ma... A może temat nie pasujący; może lepszy byłby: "Moje pierwsze
doświadczenie erotyczne"? Korni, przejmij sprawy w swoje ręce!

[korni]

hmm, w tym problem ze ja mlodziutki bardzo jestem i jeszce nigdy , no wiesz :)))

[maal]

A ja jednak napiszę o pierwszej milości. Miała na imię Beata. Mieliśmy po 6 lat
i chodziliśmy do jednego przedszkola. Było to bardzo romantyczne. Zawsze byłem
pierwszy na huśtawkach, co było najważniejsze w tym czasie, zostawałem czasem
by posprzątać. oczywiście wszystko by zrobić na Beacie wrażenie.Przynosiłem jej
kwiatki itp. W podstawówce też chodziliśmy do jednej klasy przez trzy lata i
byliśmy do siebie przypisani. Wszyscy wiedzieli, że jak coś robimy z
dziewczynami, to ja zawsze z Beatą i nikt nie protestował, ani nikogo to nie
dziwiło. Niestety po trzeciej klasie rodzice ze mną się wyprowadzili 250 km od
tej miejscowości i nastąpiło długie rozstanie. Podstawówka, liceum, nowe
nieważne miłostki, aż w końcu nastąpiły studia. Już 500km nas dzieliło. Wciąż
wspominałem Beatę, bo byla dla mnie najładniejszą dziewczyną pod słońcem. I
mało nie dostalem zawału, gdy któregoś dnia idę sobie po mieście gdzie
studiuję, a miałem już 20 lat, a tu nagle Beata. Nie poznała mnie w pierwszej
chwili, ale zaraz potem już ok. Wiele sie nie zmieniła (jeśli weźmie się pod
uwagę tylko te 10 lat niewidzenia). No ale mimo moich szczerych chęci nie
rozwinęło się to już dalej ponad znajomość koleżeńską. Beata skończyła studia,
wróciła w okolice naszych rodzinnych stron, ja zostałem i dzieli nas te 500km i
już jakieś 6 lat. Ale miło mi się to wspomina i życzę Jej jak najlepiej.

[Gość: Akir]

Moja pierwsza miłość miała na imię Ania i jak teraz o tym myślę to rodzice mi
ją podsunęli (była córką ich znajomych). Znaliśmy się od zawsze kiedy pamiętam
(a pamiętam gdzieś od czasu kiedy mieliśmy po trzy lata)Była bardzo atrakcyjna
bo miała klocki (teraz to się nazywa LEGO wtedy po prostu klocki) Ja za to
umiałem się dokopać do wody w piaskownicy ("Osiedle Młodych" stoi na bagnach).
Mieliśmy nawet synka (mój młodszy brat). Nie mogę jednak sobie przypomnieć
dlaczego przestaliśmy się spotykać. (Jak ta skleroza w życiu przeszkadza)chyba
w pewnym etapie mojego życia (przełom przedszkola i podstawówki) wolałem
chłopców i zabawę w wojnę.

[Gość: Marat]

Gość portalu: Akir napisał(a):

> .......wolałem chłopców i zabawę w wojnę.

No, romantycznie, treściwie i z jajem.
Wojna jak wojna, można ją lubić lub nie. Tylko ci chłopcy... - mam nadzieję, że
ci tak nie zostało...

[Gość: Marat]

A Korni i Ida nic...

[anka1]

moze nie sa az tak wylewni jak my:) i wola swoje wspomnienia zachowac dla
siebie...

[Gość: ida]

no dobra, a było to tak:
mieliśmy po lat 7 i zagraliśmy w amatorskim filmie (po castingu oczywiście)
pt. "I Ty zostaniesz moją żoną". Tam była taka romantyczna scena kiedy dostałam
od niego różę na moście. I była wiosna. Eeeech. Potem tańczyliśmy razem w
zespole tańca ludowego. Próby były wieczorami w szkole na parterze i się
wymykaliśmy na górne piętra, gdzie było zupełnie ciemno...
Uprzedzę pytania i powiem, że do niczego między nami wtedy nie doszło...
Później zresztą też nie, bo się stamtąd wyprowadziliśmy
No i nie zostałam, ani jego żoną, ani zawodową aktorką :))))

[Gość: Marat]

Żebyś powiedziała, że do czegoś doszło w wieku 7 lat, to bym chyba z krzesła
zleciał! 9 lat, to rozumiem, ale 7 ?!!!

Ale ogólnie to pięknie, podobało mnie się...

[Gość: ida]

właśnie nie jestem sobie w stanie przypomnieć dlaczego, pewnie dlatego, że
bylismy wtedy na etapie czytania o Ali co to miała kota i do Wisłockiej jeszcze
nie doszliśmy

Karolek

[Gość: Oka]

No dobra, to teraz ja.
Ale z gory zaznaczam, ze nie bedzie wcale tak romantycznie jak u Was.
Otoz moja pierwsza milosc miala na imie Karolek i jak tylko zobaczylam go w
pierwszy dzien w pierwszej klasie szkoly podstawowej, od razu wiedzialam, ze
to bedzie ON!!!
Niestety Pani nie posadzila mnie z nim w jednej lawce ani w pierwszej klasie,
ani w drugiej, az dopiero w trzeciej za kare, za zle zachowanie Pani
przesadzila mnie do NIEGO!!! Alez bylo super!( zachowanie coraz gorsze, Pani
wpisywala nam uwagi do dzienniczkow, ktore potem sobie nawzajem podpisywalismy
za naszych rodzicow - tak, tak ja juz od najmlodszych lat bylam niezle ziolko).
No i w koncu doszlo do tego, iz obcujac ze swoim lubym (tylko bez skojarzen!!!
Mielismy po 9 lat i po prostu siedzielismy w jednej lawce!!!)nabawilam sie od
niego...wszy!!! Mama mnie ostrzygla prawie na lyso (a ja tak bardzo chcialam
miec dlugie wlosy!!!) i cala moja milosc do Karolka przeszla jak reka odjal.
Cha! Cha! Cha!
No i kto sprobuje pobic moja opowiesc?
Oka.

[Gość: misia]

rewelacyjny sposob na odkochanie sie!!! :))))))))

[korni]

ciekawe jak wygladaja Wasze obecne milosci .....

[Gość: assassin]

no wiecie co nie macie juz o czym innym pisac?o 1 milosci?pffffff pogieło?jak
ja to czytam to normalnie padaka. Było mineło co wy ludzie będziecie tęsknić i
wspominać 1 miłość?ludzie Wy już jestescie dorośli-zajmijcie się
terażniejszością i swoim życiem(bo coraz trudniej zyc w tej Polsce)NO i
pozdrawiam

[Gość: ida]

Gość portalu: assassin napisał(a):

> no wiecie co nie macie juz o czym innym pisac?o 1 milosci?pffffff pogieło?jak
> ja to czytam to normalnie padaka.

Nikt Cię nie zmusza, żebyś to czytał/czytała

Wy już jestescie dorośli-zajmijcie się
> terażniejszością i swoim życiem(bo coraz trudniej zyc w tej Polsce)

to usiądź sobie i popłacz, że tak trudno jest żyć w tej Polsce - to dopiero
bedxie wątek na miarę naszej dorosłości, prawda? Możesz sobie zalożyć, kto Ci
broni?

[Gość: Marat]

Gość portalu: assassin napisał(a):

> no wiecie co nie macie juz o czym innym pisac?o 1 milosci?pffffff pogieło?jak
> ja to czytam to normalnie padaka. Było mineło co wy ludzie będziecie tęsknić i
> wspominać 1 miłość?ludzie Wy już jestescie dorośli-zajmijcie się
> terażniejszością i swoim życiem(bo coraz trudniej zyc w tej Polsce)NO i
> pozdrawiam

Wiesz co facet? Skoro już jesteś taki załamany, to dam ci dobrą radę. Stań w
rozkroku, wsadź głowę między nogi, czułym pocałunkiem pożegnaj się z własną
d..pą, i strzel sobie w łeb. Pomoże...

[Gość: Fixy]

Czytam Wasze posty, czytam i wyczuwając niedosyt założyciela tego przemiłego
wątku postanowiłam i ja coś skrobnąć. Pierwszą dekadę życia przemieszkałam na
dokładnie drugim końcu Polski. Na począku moi rodzice mieszkali w hotelu
robotniczym, bo kopalnia miała za mało mieszkań. Takich małżeństw było w tym
hotelu sporo. M.in. rodzice mojego pierwszego najważniejszego mężczyzny -
Pawła. Zżyliśmy się ze sobą w tych grajdolastych warunkach szybko i
maksymalnie. A nie mieliśmy wtedy więcej niż 1,5 roku. Potem nasi rodzice
dostali mieszkania na tym samym osiedlu, więc odległość drzwi w drzwi zmieniła
nam się w klatka w klatkę. Był ślicznym blondasem o klasycznie niebieskich
oczach i ładnym, wąskim nosku. Jak miał 3 lata przyszedł kiedyś zaprosić mnie
oficjalnie na swoje urodziny. Mama mu kazała buchnąć moją mamę w mankiet. Żeby
wrażenie było bardziej piorunujące - odstroiła go w muchę. Szłam z nim potem do
jego domu na imprezę odziana w sukienkę w kwiatki i byłam święcie przekonana,
że jesteśmy najpiękniejszą parą na ulicy.
W podstawówce trafiliśmy do jednej klasy i oczywiście jednej ławki. Nie należał
do prymusów. Jak były wywiadówki, wzywał mnie do siebie, żeby odwlec lanie.
Te szkiełka w ziemi z kwiatkami u nas nazywały się sekrety. Do dziś, jak jestem
raz do roku na naszym podwórku, bo mam tam rodzinę, chodzę sobie i myślę niemal
automatycznie, gdzie one mogą być.
Rodzice Pawła mieszkają jak dawniej w klatce obok. A on się utopił 10 lat temu
na Mazurach. Wypadł z łódki, zaliczył wstrząs termiczny i nie było szans. O
ironio, tak blisko stąd.
Mam do dziś książki, które od niego dostałam, listy, kilka dupereli. Kamień w
kształcie serca, który kiedyś znalazł i mi podarował, wyrzuciłam w powietrze w
złości, kiedy się dowiedziałam, że nie żyje.
To jest fajno-życiowa historia mojej pierwszej miłości.

Elvis!!!

[Gość: oka]

Elvis, przepraszam za zmyle. Myslalam, ze to byla "Pierwsz milosc", a okazuje
sie,ze troche inaczej. Poczytaj sobie, sa niezle opowiesci. A Twoja o
harcerkach troche cieniutka, oj cieniutka... Nie masz nic pikantniejszego w
zanadrzu? No chyba, ze ciagle jeszcze nalezysz do harcerzy!....
Oka.

[Gość: Elvis]

Bardzo ciekawy wątek.

To z harcerkami to prawda, ale nic nie poradze że Ci sie nie podoba. To było na
obozie zuchowskim w Borkach (może ktoś tam był). Mieliśmy wtedy po 8 lat a te
harcerki to były już pewnie w 7 klasie.

A jeżeli chodzi o pierwszą miłość, to była to Ula starsza o rok. To ona
wprowadzała mnie w tajniki życia dorosłych. Jak miełem 3 lata to zjedliśmy cały
słoik wiśni po jakiejś nalewce, o efektach chyba nie musze pisać. Ale główka
bolała.
Pozdrawiam.