ABSURDALNA ? USTAWA o szkołach wyższych

[Gość: jw]

W jednym z wywiadow Rektor UJ F.Ziejka stwierdzil, że projekt ustawy o
szkolnictwie wyższym proponowany przez NSZZ Solidarnosc jest absurdalny.
Na stronie www.solidarnosc.org.pl/~ksn/ mozna znaleźć ten projekt i
dyskusje na temat projektu prezydenckiego.
Z projektu ustawy NSZZ Solidarność:
" Ustawa stanowi, że stopień doktora jest najwyższym stopniem kwalifikacji
zawodowej, a równocześnie jest jedynym stopniem naukowym. Naturalną
konsekwencją tego jest uprawnienie doktorów do prowadzenia i recenzowania
prac doktorskich. Każdy doktor może brać udział w kształceniu kadry naukowej,
jeśli ma udokumentowane osiągnięcia naukowe, a rada wydziału uzna
przedstawiony temat pracy doktorskiej za godny opracowania. Znosi się więc
drugi, wyższy stopień naukowy, który do polskich przepisów został wprowadzony
po raz pierwszy w ustawie z dn. 15 grudnia 1951 r. o szkolnictwie wyższym i
pracownikach nauki pod nazwą „doktora nauk” (na wzór systemu sowieckiego,
razem z niższym stopniem „kandydat nauk”). Ten wyższy stopień został
następnie przekształcony w stopień naukowy „docenta” [ustawa z dn. 5
listopada 1958 r. o szkołach wyższych], a ostatecznie - w stopień
naukowy „doktora habilitowanego” [ustawa z dn. 20 grudnia 1968 r. o zmianie
ustawy o stopniach naukowych i tytułach naukowych], przybliżając polski
system organizacji nauki i stopni naukowych do systemu niemieckiego.
Wywodzący się z Prus od czasów Leibniza i Humboldta system niemiecki został
ostatnio przez samych Niemców uznany (po odpowiednich badaniach) za
przestarzały, nie nadający się do podejmowania wyzwań obecnych czasów i nie
wytrzymujący konkurencji z systemem anglosaskim. Zastąpiono go systemem
zbliżonym do anglosaskiego, w którym uzyskanie stopnia naukowego doktora
pozwala na szybkie rozpoczęcie, w okresie największych możliwości
intelektualnych, samodzielnej działalności naukowej i dydaktycznej.
Zachowanie dotychczasowego systemu stopni naukowych i sformalizowanego modelu
kariery akademickiej grozi tym, że Polska pozostanie jedynym krajem
pielęgnującym przestarzały i nieefektywny system"
Czy sądzicie, że to co proponuje NSZZ Solidarnosc to absurd ?

[Gość: klm]

Temat ważny, chociaż dyskutowanie go zdaje się daremne. Czy habilitacja jest
przepustką do mądrości? Czy świadczy o poziomie naukowym?
Z pewnością jest jakimś osiągnięciem konkretnej osoby - wszak musiała coś
przygotować. Ale niestety bardzo często nie jest osiągnięciem naukowym. Znam
wiele przypadków, gdy praca habilitacyjna nie ma żadnego dalszego ciągu. Jest
jakimś wypracowaniem, przygotowanym na potrzeby konkretnej procedury i niczym
więcej. Autor nigdzie jej nie wykorzystuje, nikt do tego nie sięga. Celem
bowiem nie jest rozwój nauki tylko zdobycie stopnia naukowego. To jest
przepustka do innego świata - gdzie już nie trzeba się niczym wykazywać a
zyskuje się wiele uprawnień i profitów. Ważne jest więc przejść tę granicę.
Dalej - już się niczego nie musi. Można się obnosić ze swoim stopniem naukowym
i nie robić nic. Wchodzi się do klanu, który jest towarzystem wzajemnej
adoracji. I ten klan stoi na straży swoich interesów w radach wydziałów,
senatach, radach głównych itp. On też przygotowuje lub przynajmniej opiniuje
projekty nowych ustaw. Jak mógł więc ostac się projekt NSZZ "S", skoro był
zamachem na ten klan?
Cały ten obecny feudalny system jest chory. Stymuluje najwyżej zdobywanie
stopni ale nie rozwój nauki. Naukowiec powinien rozwijac naukę a stopnie
naukowe zdobywac przy okazji. U nas - zdobywa stopnie a przy okazji niektórzy
wniosą coś do nauki. W dyskusjach często broni się habilitacji argumentem, że
bez nich pogorszyłaby się kondycja polskiej nauki. Ale z habilitacją - ta
kondycja też jest w wielu dziedzinach beznadziejna. W ilu dziedzinach
naukowych Polacy są znani poza Polską? Niestety w niewielu. I moim zdaniem -
także za sprawą habilitacji. Uzyskanie habilitacji nie jest niestety tożsame z
rzeczywistym osiągnięciem naukowym. A więc z punktu widzenia naukowego parę
lat pracy na jej przygotowanie to ewidentna strata czasu. To kosztowna zabawa,
z której wycofali się Niemcy i która nie jest znana w krajach o wysokich
osiągnięciach naukowych.
W dodatku uzyskanie habilitacji tworzy absolutne bezpieczeństwo materialne i
pozycji w strukturach polskiej nauki. Wtedy można już w ogóle nic nie robić
naukowo (wystarczy dydaktyka, czasem jakiś referat czy artykuł - nie musi być
na wysokim poziomie a nawet - oryginalny). I niestety wielu tak postępuje. Ci
ludzie stają się promotorami prac doktorskich (bo to przepustka do tytułu
profesora), recenzują te prace - a więc wychowują następców. Czy jakość
doktoratów pzrygotowywanych u dr hab. bez własnego rzeczywistego dorobku
naukowego może być wysoka?
To mój pogląd. Niestety utknęliśmy w tym systemie na długo. Kto bowiem zgodzi
się łatwo oddać swoją bezpieczną, komfortową pozycję? Amerykański naukowiec,
nawet noblista, nadal więc - gdyby chciał zatrudnić się w Polsce - będzie miał
klopoty z uzyskaniem statusu "samodzielnego pracownika naukowego".

[alex.4]

upreawnienia do nadawania habilitacji mają tylko najlpesze uczelnie. Dzięki
temu osoby, które nie powinny dostać stopnia naukowego, bo są za głupie, albo
zbyt leniwa nie przechodzą łatwo tego sita.
Można by zlikwidować habilitację, ale pod warunkiem, że uprawnienia do
nadawania doktoratu powiunny być obraniczone do kilku najlepszych osrodków.
Pozdr

[habitus]

Dlaczego? Uważasz, że napisanie doktoratu jest takim osiągnięciem, że niewiele
osób na to stać? Denne doktoraty bywają w SGH, bywają na UJ... Szkoda, że
dopchanie się do koryta jest tak utrudnione. Natomiast mit "najlepszych"
uczelni niestety coraz bardziej świeci gołym zadkiem.

[alex.4]

Generalnie nie. Ale wiele doktoratów w Polsce, a i habilitacji rónież jest na
bardzi skandalicznym poziomie. Brak znajomosci podstawowych prac, plagiaty to
czasami wcale nie takie rzadkie przypadłosci. Nie da się ukryć, że im mniejszy
osrodek tym czasami bardziej skandaliczne rzeczy przechodzą. Wydaje się mnie,
ze w renomowanych ośrodkach jest to rzadsze. Dlatego wydaje się, że sito
powinno być czasami bardziej ostre. Dzięki temu mozna wyeleminować przynajmniej
teoretycznie z pracy na uczelniach osoby które dostały się przypadkowo, okazały
się, że nie spełniaja pokładanych w nich nadziei, zamiast pracować obijają się.
Nie da się ukryć, że spora część osób, które pracuja w Polcse na uczelaniach
wyższych nie powinna tam sie znaleść.
Pozdr

[Gość: habitus]

Jestem, że tak powiem, w temacie. Mój mąż robi właśnie doktorat na SGH.
Zapewniam Cię, nie wiesz co piszesz.

[alex.4]

zapewniam Cuę, że wiem co piszę....
Przynajmniej na kierunkach humanistycznych. To co się dzieje na SGH i
Politechnice jest mi obce, to inna zupełnie bajka.
Pozdr

[ojno]

mimo wszystko, może obecna procedura jest stalinowska, ale nadawanie tytułu
profesora przez "zasiedzenie" wcale nie rozwiazuje sprawy. jeśli ktoś
rzeczywiście jest wybitnym naukowcem to dlaczegonie może udowodnić tego
habilitacją?

mialem styczność z osobami które nie wiem jakim cudem robiły doktoraty. gdyby
wyeliminowac habilitacje, to niesprawiedliwością byłoby porównywanie takich
osób do doktorów z ogromnym dorobkiem, ale jeszcze przed nominacją profesorską

[Gość: klm]

ojno napisał:

> mimo wszystko, może obecna procedura jest stalinowska, ale nadawanie tytułu
> profesora przez "zasiedzenie" wcale nie rozwiazuje sprawy. jeśli ktoś
> rzeczywiście jest wybitnym naukowcem to dlaczegonie może udowodnić tego
> habilitacją?
>
> mialem styczność z osobami które nie wiem jakim cudem robiły doktoraty.
gdyby
> wyeliminowac habilitacje, to niesprawiedliwością byłoby porównywanie takich
> osób do doktorów z ogromnym dorobkiem, ale jeszcze przed nominacją
profesorską

Jeśli ktoś jest rzeczywiście wybitnym naukowcem, to z habilitacją też sobie
poradzi. Tylko dlaczego takie osoby muszą udowadniać swoją "wybitność" poprzez
obowiązkowe pisanie pracy habilitacyjnej a nie poprzez interesujące je badania
naukowe i publikacje w recenzowanych czasopismach?
Problem w tym, że obecnie habilitacja wcale nie weryfikuje mądrości i
przydatności do pracy naukowej. Jest często większym wypracowaniem, wspartym
jeszcze układami z radą wydziału i recenzentami. Doktoraty zresztą też
mieszczą się w tym schemacie. Ten system jest niesprawny, nie jest skutecznym
kryterium jakości. I przepuścił mnóstwo gniotów, które mają stopnie naukowe,
ale niczego do nauki nie wnoszą. I właśnie w przypadku tych osób razi
dochodzenie do tytułu naukowego profesora przez zasiedzenie. A to przenosi sie
kiepski na stan polskiej nauki.
Sumując - rzecz nie w samym zniesieniu habilitacji. To powinno nastąpić i
pewnie kiedyś nastąpi, mimo silnej obrony swojej pozycji praez lobby "hab."
Ale musi równocześnie być zmieniony cały system oceny dorobku naukowego (także
doktoratów) i zatrudniania pracowników naukowych.

[Gość: klm]

ojno napisał:

> mimo wszystko, może obecna procedura jest stalinowska, ale nadawanie tytułu
> profesora przez "zasiedzenie" wcale nie rozwiazuje sprawy. jeśli ktoś
> rzeczywiście jest wybitnym naukowcem to dlaczegonie może udowodnić tego
> habilitacją?
>
> mialem styczność z osobami które nie wiem jakim cudem robiły doktoraty.
gdyby
> wyeliminowac habilitacje, to niesprawiedliwością byłoby porównywanie takich
> osób do doktorów z ogromnym dorobkiem, ale jeszcze przed nominacją
profesorską

Jeśli ktoś jest rzeczywiście wybitnym naukowcem, to z habilitacją też sobie
poradzi. Tylko dlaczego takie osoby muszą udowadniać swoją "wybitność" poprzez
obowiązkowe pisanie pracy habilitacyjnej a nie poprzez interesujące je badania
naukowe i publikacje w recenzowanych czasopismach?
Problem w tym, że obecnie habilitacja wcale nie weryfikuje mądrości i
przydatności do pracy naukowej. Jest często większym wypracowaniem, wspartym
jeszcze układami z radą wydziału i recenzentami. Doktoraty zresztą też
mieszczą się w tym schemacie. Ten system jest niesprawny, nie jest skutecznym
kryterium jakości. I przepuścił mnóstwo gniotów, które mają stopnie naukowe,
ale niczego do nauki nie wnoszą. I właśnie w przypadku tych osób razi
dochodzenie do tytułu naukowego profesora przez zasiedzenie. A to przenosi sie
kiepski na stan polskiej nauki.
Sumując - rzecz nie w samym zniesieniu habilitacji. To powinno nastąpić i
pewnie kiedyś nastąpi, mimo silnej obrony swojej pozycji praez lobby "hab."
Ale musi równocześnie być zmieniony cały system oceny dorobku naukowego (także
doktoratów) i zatrudniania pracowników naukowych.

[Gość: jw]

F. Ziejka nazywa projekt nowej ustawy o szkolnictwie wyższym przygotowany
przez NSZZ ‘Solidarność’ absurdalnym i argumentuje, że ‘Polski nie stać na
obniżanie wymagań naukowych’ , ale przecież tzw. prezydencki projekt ustawy
o szkolnictwie wyższym właśnie prowadzi do obniżenia wymagań naukowych.
Zakłada on mianowicie, że mimo wejścia Polski do Unii Europejskiej, za czym
głosowała większość społeczeństwa, nauka w Polsce będzie nadal kompatybilna z
nauką białoruską, ukraińską, mołdawską, ale nie ze standardami nauki w USA,
czy w krajach unijnych. Jeden z twórców tej ustawy prof. Jerzy Dembczyński
jasno wyrażał się na łamach Forum Akademickiego (nr. 7-8, 2003 ) o innych
propozycjach ustawy, które zakładały włączenie polskiego systemu nauki i
edukacji do systemu światowego: “Myślę, że takie rozwiązanie jest nie do
przyjęcia przez środowisko naukowe. To jedna z kolejnych prób przeniesienia
na grunt polski rozwiązań funkcjonujących w Stanach Zjednoczonych czy w
Europie Zachodniej.” A Ziejka mówi: ”W związku z procesem bolońskim, a więc
tworzeniem jednej przestrzeni dydaktycznej i naukowej w Europie,
przygotowanie ustawy jest konieczne.’ Z ustawy jednak jasno wynika,
że mamy się znaleźć poza przestrzenią dydaktyczną i naukową Europy,
że próby przeniesienia na grunt polski rozwiązań funkcjonujących w Stanach
Zjednoczonych czy w Europie Zachodniej nie są dla Polski,
że ma być właśnie inaczej.

To jest wprowadzanie w błąd społeczeństwa i straszna hipokryzja.
Kto tu głosuje za obniżeniem wymagań ? Polska jest potęgą habilitacyjną czy
profesorską, ale mizerią naukową i tak zdaje się ma pozostać na dziesiątki
lat w ramach deklarowanego podwyższania wymagań naukowych

[alex.4]

1 Znaczna część doktoratów w polsce stoi na bardzo wątpliwym poziomie.
2 Sito jakim jest zatwierdzanie habilitacji działa
3 Na uczelniach pracuje sporo niekompetentnych osób. Można zaryzykować hipotezę
im mniejszy ośrodek, tym niekompetencja większa
4 Oczywiście wiele osób, które ma habilitację, też jest przypadkowa. Niestety
sito nie zawsze było szczelne.
5 Szczególnie dramatyczna sytuacja jest na kierunkach modnych, gdzie praca poza
uczelnią jest duzo bardziej atrakcyjna. Tu kłopoty z osobami, które zostają są
najbardziej dramatyczne.

[aalaa2]

alex.4 napisał:


Całkowicie sie z tym zgadzam. mam tez kilka dodatkowych uwag.
> 1 Znaczna część doktoratów w polsce stoi na bardzo wątpliwym poziomie.

Świeta prawda. Co gorsze, chyba bedzie jeszcze gorzej, bo jest coraz wiecej
instytucji otrzymujacych uprawnienia doktoryzowania. Nikt juz tego dzis nie
kontroluje.

> 2 Sito jakim jest zatwierdzanie habilitacji działa

To tez warto porawic. Mozna by np. zweryfikować niektóre stopnie nadawane w
latach PRL. To jest do zrobienia, bo wiadomo, kto za co dostał habilitację.
szczególnie dokładnie trzeba by przyjrzeć sie tym robionym w "bratnich krajach
socjalistycznych", gdzie czesto z politycznych powodów przepuszczano
wiele "knotów" bo takie było zapotrzebowanie strony polskiej. Dotyczy to
głownie nauk społecznych i ekonomicznych.

> 3 Na uczelniach pracuje sporo niekompetentnych osób. Można zaryzykować
hipotezę
>
> im mniejszy ośrodek, tym niekompetencja większa

Świeta prawda. Tu też przydały by się jasne kryteria weryfikacji.

> 4 Oczywiście wiele osób, które ma habilitację, też jest przypadkowa. Niestety
> sito nie zawsze było szczelne.

Świeta prawda. Tu też przydały by się jasne kryteria weryfikacji. Por. punkt 2.
wyzej.


> 5 Szczególnie dramatyczna sytuacja jest na kierunkach modnych, gdzie praca
poza
>
> uczelnią jest duzo bardziej atrakcyjna. Tu kłopoty z osobami, które zostają
są
> najbardziej dramatyczne.

Świeta prawda. Najlepszym dowodem jest fakt istnienia większej liczby kierunków
zarządzania niz profesorów zarzadzania w Polsce. Zarzadzanie, ekonomia i
politologia to te specjalnosci, gdzie najłatwiej o zmiane specjalności. Mamy
już speców zarzadania po szkołach partyjbych
wojskowych i bedzie ich coraz wiecej, bo szkoły wojskowe likwiduja, a spece od
dowodzenia chcą dalej zarabiać.

[alex.4]

a potem się dziwić że tyle plagiatów u nas powstaje, a makulatura nie warta
zajrzenia rosnie w astronomicznym tempie. Ćwiczenia prowadzone są w
katastrofalny sposób. Tykim osobom powinno powiedzieć się dziękujemy. Powinny
być zupełnie zmienione zasady rekrutacji pracowników.
Pozdr

[Gość: jw]

Może model amerykański nie jest taki zły ? Zamiast petryfikowac system obecny,
prl-owski w znacznej mierze, przyjąc standardy USA czy krajów unijnych.

[Gość: klm]

Ogólnie - zgadzam się. Znaczna częśc prac doktorskich i habilitacyjnych jest
marna, nie dowodzi naukowej dorosłości. Może nawet za dużo wiary masz w
zatwierdzanie habilitacji. Ale problemem jest przede wszystkim to, że w
polskiej nauce w rzeczywistości nie funkcjonuje żaden inny system oceny i
weryfikacji kadry. Zrobienie doktoratu pozwala na spokojne egzystowanie na
uczelni teoretycznie przez okres przynajmniej 9 lat, ale faktycznie - dłużej.
Zrobienie habilitacji - to już bezpieczne i komfortowe dożywocie. W
międzyczasie można robic niewiele lub - po habilitacji - w ogóle nic na polu
nauki i włos z glowy nie spadnie. I moim zdaniem to jest główna słabość
polskiej nauki. Trzeba się sprężyć, aby napisać pracę i ją "przepchnąć" - a
potem można obnosić się ze stopniem naukowym. Co warta jest napisana praca -
już nie ma znaczenia. Tylko posiadanie stopnia naukowego jest atesem - żadne
inne badania, granty, publikacje itp. nie mają znaczenia. Celem staje się więc
stopień naukowy a nie nauka. I jest to układ doskonale zakonserwowany, co
widać po nowym projekcie Utawy.

[Gość: jw]

W Polsce mamy, i mieć mamy profesorów belwederskich mimo, że nikt w świecie
nie słyszał np. o profesorach biało-domowych czy elizejskich, bo w świecie o
tym kto jest, czy nie jest profesorem decyduje uczelnia a nie polityk. To samo
dotyczy komisji do spraw stopnia i tytułu naukowego, która od czasów
stalinowskich umocowana jest przy premierze.
Rektor twierdzi, że na UJ nie ma polityki. Co to ma wspólnego z prawdą skoro
w polskim systemie nauki i edukacji polityka jest wszechobecna i dotyczy
wszystkich uczelni, bo jest to wszechobecność systemowa, wpisana w prawo. W
Karcie Bolońskiej (Bolonia, 18 września 1988 r) czytamy ‘jego ( tj.
uniwersytetu) działalność naukowa i dydaktyczna musi być moralnie i
intelektualnie niezależna od władzy politycznej i ekonomicznej” . Jak się ma
działalność prezydenckiego zespołu do Karty Bolońskiej ? Jak się do Karty ma
mianowanie i ew. odwoływanie profesorów przez Prezydenta? Jak się ma do
Karty Bolońskiej istnienie komisji do spraw stopnia i tytułu umocowanej przy
premierze?
Dlaczego Karta Bolońska podpisana przez polskich rektorów jest łamana ? a
polskie społeczeństwo cynicznie jest okłamywane.

[alex.4]

Obecny system jest zły. Gdy ktoś zrobi habilitację jest nieusuwalny. nawet
jeśli nie napiszę już nic. Albo jest plagiatorem. To czysty absurd.
Dlatego powinno nastąpić odejście od panujacych u nas zasad. Nie ma sensu
odkrywać Ameryki w puszcze konserw. Nalezy zastosować dobre wzorce, sprawdzone.
Zresztą może wprowadzić zasadę, że osoba nie może robić doktoratu tam gdzie
studiowała jak jest to w USA. A potem kontraktować umowy z pracownikami.
zatrudniamy Cię na 5 lat a w tym czasie masz napisać tyle a tyle. Jeśli nie
umowa nie zostanie porzedłuzona...
Pozdr

[Gość: klm]

alex.4 napisał:

> Obecny system jest zły. Gdy ktoś zrobi habilitację jest nieusuwalny. nawet
> jeśli nie napiszę już nic. Albo jest plagiatorem. To czysty absurd.
> Dlatego powinno nastąpić odejście od panujacych u nas zasad. Nie ma sensu
> odkrywać Ameryki w puszcze konserw. Nalezy zastosować dobre wzorce,
sprawdzone.
>
> Zresztą może wprowadzić zasadę, że osoba nie może robić doktoratu tam gdzie
> studiowała jak jest to w USA. A potem kontraktować umowy z pracownikami.
> zatrudniamy Cię na 5 lat a w tym czasie masz napisać tyle a tyle. Jeśli nie
> umowa nie zostanie porzedłuzona...
> Pozdr

I własnie w tym kierunku niczego się nie robi. Nie jest możliwe, aby
jakiekolwiek zmiany w ustawie przeszły bez akceptacji gremiów profesorskich a
dla nich stan obecny jest przecież bardzo wygodny. Puszka konserw więc
pozostanie, co najwyżej ktoś trochę ją potrząśnie. A dodatkowo - przez to
umocni się monopolistyczną pozycję szkół państwowych. W szkołach prywatnych
długo jeszcze nie będzie wystarczającej ilości własnej kadry z habilitacją, co
przy nałożonych przez MENiS wymogach kadrowych zmusza te szkoły do kupowania
tej kadry za cenę nie zawsze adekwatną do jej jakości.
A co do praktyki amerykańskiej. O ile wiem, nie jest tak, że nie można robić
doktoratu na uczelni, w której się studiowało. Na pewno jest natomiast tak, że
po zrobieniu doktoratu nie podejmuje sie pracy w uczelni macierzystej. Jest
organizowana raz w roku ogólnoamerykańska (a nawet o zasięgu międzynarodowym)
aukcja, na której spotykają się nowi doktorzy i przedstawiciele instytucji,
które poszukują pracowników naukowych. W ten sposób następuje mieszanie
środwiska naukowego, przenoszenie koncepcji i szkół, co dla nauki jest bardzo
dobrym stymulatorem jej rozwoju. I oczywiście zatrudnia się na kontraktach -
najpierw 3-letnich. Aby kontrakt był przedłuzony - trzeba się wykazać. Przy
czym najważniejszym kryterium oceny nie jest dydaktyka, ale dorobek naukowy,
rozpatrywany nie tylko z punktu widzenia ilości publikacji (jak u nas) ale
przede wszystkim z uwzględnieniem ich jakości (miejsce opublikowania, oceny,
cytowania). I dopiero duży dorobek naukowy w dłuższym okresie pozwala przejść
na zatrudnienie bezterminowe. W tę stronę projekt ustawy nie robi
najmniejszego kroku. Nie jest to wyraz troski o rozwój polskiej nauki. Żeby to
zmienić - projekt ustawy musiałby powstać bez udziału obecnego lobby
profesorskiego.

[Gość: fredek]

W tym co napisałeś sam sobie przeczysz ! Np. "znaczna część doktoratów w
Polsce stoi na wątpliwym pozoiomie" oraz "im mniejszy ośrodek, tym
niekompetencja większa" - przecież te małe osrodki najczęściej nie mają praw
doktoryzowania, to jak tam mają powstawać te wątpliwe doktoraty ? Poza tym czy
duży ośrodek = mocny ? NIESTETY TE DUZE OŚRODKI SĄ MOCNE, BO SAME SIĘ
WZMACNIAJĄ, TZN. PRODUKUJĄ DOKTORATY, HABILITACJE NA WŁASNY UŻYTEK !
Co do "sita" zatwierdzającego habilitacje, też mam duże wątpliwości. Miałem w
ręku wiele knotów, które przeszły jako habilitacje. Jeden z takich gniotów
autorstwa jednego z obecnych członków CKK, który jest bardzo krytyczny wobec
innych - znajomej, która robiła u niego doktorat doradziłem (zresztą bardzo
dobrze potem na tym wyszła), aby "pracę" tego gościa od razu wrzuciła do
kosza - on bezkrytycznie dał jej te prace aby sie na niej wzorowała.
Twierdzenie, że "im mniejszy ośrodek tym niekompetencje większe" jest też
dyskusyjne. W czym ? Chyba w plagiatowaniu ! Przecież te ostatnio ujawnione
afery plagiatowe dotyczą przede wszystkim duzych osrodków (m. in. Lublin,
Łódź, Poznań), natomiast nic nie wiem o takich praktykach np. w Białymstoku.
W sumie cokolwiek byśmy tutaj nie napisali, pozostanie po staremu. Będziemy
niedługo jedynym państwem w świecie z habilitacjami i coraz niższym poziomem
nauki.

[Gość: fredek]

Sam sobie odpowiedz na pytanie, jakim cudem osoby z którymi miałeś do
czynienia robiły doktoraty. To proste jaki "mistrz" taki uczeń. Przecież te
doktoraty można robić wyłącznie pod kierunkiem "habilitowanych"
Habilitowany kretyn, moze wyprodukować tylko kretyna magistra, doktora.
W ustawie nie ma mowy o "żadnym" zasiedzeniu ! Czytaj uważnie proponowana
zmianę.
Czy jeśli ktoś jest wybitnym naukowcem, czy nie możę tego udowodnić
habilitacją ? MOŻE ! POD WARUNKIEM, ŻE TRAFI NA RÓWNIE MĄDRYCH UCZONYCH,
KTÓRZY MU NA TO POZWOLĄ. Niestety, znam liczne przykłady dołowania takich
ludzi (jednym ze sposobów załatwiania <odmownie> takich ludzi jest
odpowiedź,ze w Radzie Wydziału, gdzie się chce otworzyć przewód habilitacyjny
nie ma ani jednej osoby kompetentnej do oceny pracy i dorobku. Genialne co ?
Kto komu zabroni przyznawać się do niekompetencji ? Wypada się tylko cieszyć,
że niekiedy mają na tyle przyzwoitości, że nike przekreślają takiego kogoś
<ale czy to można nazwać przyzwoitoscią ?>)

[Gość: jw]

Na uczelniach zachodnich można być dożywotnio doktorem, jeśli się jest aktywnym
naukowo i dobrym dydaktycznie. U nas dożywotnio na etatach mogą być
profesorowie, także ci którzy nie są aktywni naukowo i nierzadko bardzo mierni
edukacyjnie. Taki jest bowiem u nas system, i tak ma być w nowej ustawie.
Najwyżej się ceni tych, którzy od studenta do profesora, a nawet do rektora,
tak jak rektor F. Ziejka, wszystkie szczeble tzw. kariery naukowej przeszli
na tej samej uczelni. I to ma być poziom ! W USA jest całkiem odmiennie.
Trzeba wyjść poza swoją Alma Mater. Ale do takiego poziomu my się nie zniżymy
(sic!). Amerykańscy doktorzy niech sobie otrzymują nagrody Nobla, a my będziemy
mieć profesorów doktorów habilitowanych nauki polskiej. Jeśli do rankingów
poziomu nauki włączymy kryterium ‘habilitacyjne’ to i tak jesteśmy górą ! W
Ameryce nie ma bowiem habilitacji. Nauka w USA jednak jest ! Jednym słowem, my
robimy i mamy robić tytuły a w USA robi się i będzie się robić naukę, ale my
wzorców amerykańskich nie będziemy wprowadzać do Polski bo to by obniżyło
poziom narcystycznego samouwielbienia naszych profesorów, i to by było
szkodliwe. Wieczni doktorzy w USA dostają nagrody Nobla, w Polsce dostają
wymówienia, szczególnie wtedy jeśli podważają jedynie słuszne
poglądy ‘profesorów’ nauki polskiej. Kiepscy, ale lojalni doktorzy, podobnie
jak kiepscy profesorowie mogą być spokojni o swój los. Nikt ich nie ruszy.

[Gość: jw]

Dobrze by było dyskusję kontynuować.

[Gość: ing]

Gość portalu: jw napisał(a):

> Dobrze by było dyskusję kontynuować.

Tylko z kim dyskutować? Nikt na tym forum nie broni obecnych ani proponowanych
w nowej ustawie rozwiązań. Czy dyskusja tylko wśród przekonanych ma sens? Oto
młody Polak wyjeżdża po polskich 2 fakultetach do USA, tam robi doktorat na
jednym z czołowych uniwersytetów. Nie pisał specjalnej dysertacji doktorskiej -
wystarczył cykl artykułów. Podejmuje pracę również na uniwersytecie z
pierwszej ligi amerykańskiej (z kilkoma noblistami). Ma znaczące i cytowane
publikacje. Robi to co lubi i co go wciąga, na to ma pieniądze z grantów.
Prowadzi niewiele dydaktyki, zajmuje się głównie badaniami. Ma liczne kontakty
w naukowe w USA i nie tylko, bywa na konferencjach w najlepszych
uniwersytetach, jest członkiem elitarnych amerykańskich towarzystw naukowych.
W Polsce - pewnie mało kto o nim wie, bo Polacy rzadko w jego kręgach bywają.
Jego próby nawiązania kontaktów naukowych w Polsce nie udały się - chociaż
próbował dotrzeć do bardzo znaczących polskich placówek naukowych. Zero
odzewu. Do Polski pewnie już nie wróci - musiałby robić habilitację, a na to
mu szkoda czasu. Bez tego - mógłby być tylko adiunktem, jeśli w ogóle ktoś
chciałby go zatrudnić. I oczywiście musiałby przede wszystkim prowadzić
mnóstwo dydaktyki, bo bez tego miałby mizerię materialną.
To nie są żadne odkrycia. Na tym forum podobne tony słychać w wielu
wypowiedziach. Na pewno wiedza o tym autorzy prezydenckiego projektu ustawy. I
wyprodukowali taki projekt... Warto więc pluć pod wiatr? My mamy rządy
utytułowanych naukowców, którzy nieraz są tylko etykietami. Oto prof. dr. hab.
podejmuje się prowadzenia zajęć, ale wkrótce stwierdza publicznie, że ma z tym
kłopot, bo w lokalnych księgarniach nie znalazł żadnego podręcznika do tego
przedmiotu. Wybierze się więc do Warszawy, może coś znajdzie. I ma prośbe do
wszystkich o pomoc w znalezieniu odpowiedniej książki. Inny profesor w naukach
społecznych posługuje się literaturą z lat 60. Inny przykład - profesor o
znaczącym w Polsce nazwisku nie potrafi wskazać żadnych publikacji z ostatnich
5 lat i po wielu naleganiach pracodawcy w końcu przekazuje swój dorobek w
postaci wykazu prowadzonych prac magisterskich. Itd., itp.... Ale także tacy
profesorowie maja wpływ na kształt ustawy. Oni już niczego nie muszą i nie
robią. Dla nich - najważniejsze jest utrzymać zajęte pozycje.
Może ostatni przykład niemiecki - zniesienie habilitacji - da coś do myślenia?
Ale oczywiście nie tylko o habilitacje chodzi.

[Gość: jw]

Taka wypowiedź ma sens. Dokumentuje niekompatybilnośc nauki w Polsce i w USA i
jej skutki szkodliwe dla nauki w Polsce. To jest argument za projektem
Solidarności, zapewne niedoskonalym a nawet nie do konca dopracowanym ale
nadającym wlaściwy kierunek zmian w nauce i edukacji w Polsce. Takie wypowiedzi
na Forum mają sens bo nie wszyscy maja umysl krytyczny , chyba nawet znakomita
większośc go nie ma bo nasz system jest nastawiony na produkcje bezkrytycznej
masy dyplomowanej. Ilośc dyplomow to jest policzalny dla biurokratów
parametr slużący do oceny poziomu tak jak w czasach PRL używano wskaźnika
ilości produkcji betonu do okreslenia miejsca w rankingu poteg gosporaczych
Europy. Polska aby znaleźć się wysoko w takim rankingu produkowala mnóstwo
betonu, więc była betonową potegą gospodarczą choć była biednym i zacofanym
krajem. Polska jest potęgą tytularna ale mizeria naukową i tak ma pozostać
jeśli projekt prezydencki zostanie przyjęty. Trzeba to demaskować w mediach w
tym w internecie, choć poza Bialystokiem zainteresowanie absurdami projektu
prezydenckiego jest mierne. No coż prezydent ma poparacie 70% więc trzeźwo
myslący sa w zdecydowanej miejszości. Demokracja to kiepski system szczególnie
w nauce, gdzie rację maja na ogół jednostki

[Gość: xxx]

Warto przeczytać dzisiejszą wypowiedź J.Woźnickiego w Rzeczpospolitej - pelny
tryumf petryfikujących system

[alex.4]

System w Polcse jest chory. Jak zostało sie dr hab. nie trzeba nic robić. To
absurd.
Pozdr

PREZYDENCKI PROJEKT USTAWY

[Gość: jw]

Prezydencki projekt ustawy o szkolnictwie wyższym jest niezgodny z Kartą
Bolońską, która mówi, że "działalność naukowa i dydaktyczna musi być moralnie i
intelektualnie niezależna od władzy politycznej i ekonomicznej". Sama ustawa
powstawała pod patronatem Prezydenta i petryfikuje dotychczasowy system nauki
polskiej uzależniony od Prezydenta mianującego profesorów belwederskich i
premiera, przy którym umocowana jest komisja do spraw stopnia i tytułu
naukowego. Społeczeństwo głosowało za przystąpieniem Polski do Unii więc i
ustawa o szkolnictwie winna być zgodna ze standardami unijnymi i prowadzić do
uproszczenia 'kariery' akademickiej. Prezydencka' ustawa z takimi standardami
nie jest zgodna, a jest zgodna ze standardami nauk post-radzieckich.

Próba ograniczenia pracy na wielu etatach jest pozytywem tej ustawy, ale
uzależnienie wieloetatowości od decyzji rektora raczej prowadzi do systemu
autokratycznego.To może być narzędzie formatowania nauczycieli akademickich w
rękach rektorów i nie ograniczy patologii na uczelniach, a może nawet ją
powiekszyć. Ktoś kto patologie uczelni ujawni raczej nie bedzie miał zgody na
pracę na drugim etatcie, jeśli w ogóle zostanie na swojej macierzystej uczelni.

Niezależne wypowiedzi w internecie raczej świadczą o braku poparcia dla tej
ustawy przez krytycznie myślącą cześć środowiska akademickiego. Faktem jest ,
że jest to chyba demokratyczna mniejszość, która uchroniła się przed
sformatowaniem.

DEBATA NAD PLANEM HAUSNERA

[Gość: jw]

Niżej podaję tekst, który nie mógł się ukazać na forum dyskusyjnym
www.debatapubliczna.gov.pl/forum.php
Zaprasza się do debaty ale nawet w internecie usta się knebluje zamiast
podziękować za uwagi.
Brak kultury !!!

Uwagi do: PROGRAMU UPORZĄDKOWANIA
I OGRANICZENIA WYDATKÓW PUBLICZNYCH


Ograniczam się do sfery nauki i edukacji najbardziej mi znanych.

Konieczne jest uporządkowanie wydatków publicznych w nauce i edukacji, bez ich
ograniczenia, ale prowadzących do zwiększenia efektywności tych sfer
podstawowych dla rozwoju ekonomicznego kraju.


Wprowadzenie ustaw antymobbingowych ( w skali kraju). Mobbing (terror
psychiczny w pracy) powoduje co najmniej 10% obniżkę wydajności pracy, a w
sferze edukacji i nauki ta obniżka w skali kraju może sięgać kilkudziesięciu %.
Konieczne jest zatem zmniejszenie aktywności mobberów i przeniesienie ich w
stan nieszkodliwości. Zmniejszyłoby to koszty leczenia ofiar mobbingu,
zmniejszyłoby populację rencistów, niezdolnych do pracy w wyniku szykan jakich
doznali. Zmniejszyłoby także liczbę niezatrudnionych z powodu mobbingowego
systemu instytucji naukowych i edukacyjnych ( i nie tylko tych).
Przeniesienie w stan nieszkodliwości dożywotnich profesorów najczęstszych -
mobberów stworzyłoby nowe miejsca pracy dla ludzi pozytywnie aktywnych,
naukowo i edukacyjnie.

Zwrot nakładów (wraz z odstetkami) na projekty badawcze, które zostały
zaksięgowane po stronie wydatków na naukę a nie przyniosły rezultatów (por.
dane o projektach badawczych www.opi.org.pl/ - to są setki milionow
złotych, a może nawet więcej, nie rozliczonych !!!przed podatnikiem). Z tych
pieniędzy mozna by finansowac badania przynoszące rezultaty.


Wprowadzenie stałego monitoringu wydatków księgowanych po stronie wydatków na
nauke i edukację. Wprowadzenie zasady płacenia za rezultaty badań, a nie
za 'obieckanki cacanki'. Wprowadznie zasady płacenia za efekty naukowe i
edukacyjne, a nie za tytuły i stopnie, często bez pokrycia.


Likwidacja PAN z jednoczesnym włączeniem efektywnych pracowników PAN-owskich w
struktury uczelni wyższych co polepszyłoby efekty edukacyjne i ograniczyłoby
ogromne wydatki na dublowanie infrastruktury placówek niekiedy jedynie z nazwy
naukowych. Na tak rozrzutny i niewydajny sposób uprawiania nauki i edukacji
nie stać chyba żadnego innego kraju.

Wprowdzenie zasady samodzielnego, a nie z kieszeni podatnika, utrzymywania się
JBR-ów

Likwidacja wieloetatowości w szkołach wyższych powodująca blokowanie
zatrudnienia i rozwoju aktywnej kadry naukowej i edukacyjnej. System
akredytacji (punktowanie od tytułu, stopnia) sprzyja fikcyjności etatów.

Likwidacja pseudouczelni stanowiących korporacje kasujących kasę nierzadko za
bubel edukacyjny i kasujących dyplomy często bez wartości.

Likwidacje bezeatatowości nauczycieli akademickich nierzadko pozbawianych
etatów ze względu na kontrast z chałturami realizowanymi przez uczonych-inaczej
na dożywotnich stanowiskach 'profesorów'.

Uporządkowanie systemu nauki i edukacji zgodnie ze standardami światowymi.
Petryfikacja obecnego systemu widoczna w efektach prac zespołu prezydenckiego
tylko pogrąży na dziesiątki lat naukę i edukację w Polsce, a w konsekwencji i
gospodarkę.

Efekty ekonomiczne tych zmian byłyby olbrzymie - w miliardach złotych!

[alex.4]

wieloetatowość jest poważnym problemem.
Na pew3no powinno się wprowadzić model krakowski. Nie można pracować na innej
uczelni w tym samym ośrodku. Zakazany powinno być też pracowanie na 3 i więcej
etatach...
Poxzdr

[Gość: klm]

Absolutna zgoda, że zmiany wcale nie idą w kierunku naprawy nauki polskiej. Na
uczelniach w ogóle nie ma znaczenia merytoryczna ocena dokonań naukowych
pracowników. Namiastką oceny powinny być oczywiście uzyskiwane stopnie
naukowe. Ale nie są. Marne prace doktorskie i habilitacyjne, przygotowywane
jako wypracowania dla uzyskania stopnia, często czytane są tylko przez
recenzentów. Potem - giną w niepamięci a i sami autorzy niechętnie do nich sie
przyznają. Utytulowani prof. dr. hab. mają gwarancję dożywotniego zatrudnienia
i wysokiej pozycji materialnej, niezależnie od tego, co robią. Często więc
głównie obnoszą się ze swoimi tytułami - bo już dorobkiem naukowym pochwalić
się byłoby im trudniej. I te osoby kształcą nowe kadry, są promotorami,
recenzentami... Jacy magą być uczniowie, gdy o mistrzach nie możemy mówić
dobrze?
Problem jest więc nie w stopniach naukowych (to a propos znoszenia
habilitacji) ale w systemie zatrudnienia i oceny dorobku naukowego. Złe jest
mianowanie, bezterminowe zatrudnienie - z tego wynikaja te stada "świętych
krów". Oczywiście można dyskutować o systemie stopni naukowych - ma czy nie ma
byc habilitacja. Ale ważniejszą sprawą jest stworzenie systemu oceny kadry i
instytucji naukowych. Zatrudnienie kontraktowe, więcej elastyczności w
kształtowaniu wynagrodzeń, uzaleznienie dostępu do funduszy od oceny dorobku
naukowego (np. granty - ale bez wzorowania się na doświadczeniach KBN).

I dopiero w takich warunkach miałoby uzasadnienie wprowadzanie ograniczeń
wieloetatowości. Argument, że obecnie wieloetatowość przeszkadza w pracy
naukowej jest absurdem w sytuacji, gdy sam system zatrudnienia w uczelni
panstwowej temu nie sprzyja. Zresztą - takie ograniczenie nie zlikwiduje
dorabiania w wielu miejscach np. na podstawie umowy o dzieło. O co więc
chodzi? Moim zdaniem jest to już wyraz praktyki monopolistycznej, albo coś
zbliżonego do powojejnnej "bitwy o handel".
Praca w uczelni państwowej daje obecnie zbyt wiele profitów (bezpieczeństwo
zatrudnienia, trochę pieniędzy, prawo nicnierobienia, trochę wyjazdów i
środków na badania - bez zobowiązań, drożne ścieżki do tytułu profesora) by
kalkulowało się przejście do uczelni prywatnej. Zdecydowanie lepsze jest
zatrudnienie na drugi etat. A że w szkołach prywatnych - jak stanowi prawo -
do utrzymania kierunku potrzeba odpowiedniej reprezentacji pracowników
samodzielnych (liczą się "sztuki" - bez znaczenia jest co mają do powiedzenia
i jak kształcą), każdy prof. dr. hab. jest na wagę złota. W tej sytuacji zakaz
wieloetatowości jest oczywistym ciosem wymierzonym w uczelnie prywatne. Tylko
po co ubierać to w butne hasła "troski o naukę"? Względy estetyczne?
A poza tym - "zapomniał wół, jak cielęciem był". Przecież UwB i PB rosły
właśnie dzięki dojeżdżającym profesorom z innych miast. Do dziś zresztą
jeszcze dojeżdżają - kilkadziesiąt lat istnienia tych uczelni nie wystarczyło,
by mieć własną kadrę. Jaką mozaikę kadrową tworzy np. Wydział Zarządzania PB!
Zakaz pracy wieloetatowej byłby uprawniony, gdyby uczelnie prywatne i
państwowe mogły zaoferować ten sam status pozapłacowy (piszę o tym wyżej). Bez
tego - jest to zamach na uczelnie prywatne, wykorzystanie pozycji
silniejszego. Co do tego upoważnia? Przecież jest bzdurą, że uczelnie
państwowe coś w tych ludzi zainwestowały. Zainwestowały - najwyżej pieniądze
nas wszystkich, budżetowe. Czy to jest tytuł do ograniczania prawa korzystania
z wiedzy tych ludzi dla uczelni prywatnych? A może wystarczyłoby zatrudnianie
kontraktowe i rzetelna ocena dorobku naukowego? A gdyby tak jeszcze dodać bony
edukacyjne! Tylko czy wtedy nie powstałoby zagrożenie dla trwania przynajmniej
części uczelni państwowych? Dlaczego nie pójść w tę stronę - wolnego rynku w
szkolnictwie wyższym? Zakazy są bronią strachliwych, niepewnych swojej pozycji.

[Gość: fredek]

Klm napisał m. in. "problem jest więc nie w stopniach naukowych (to apropos
znoszenia habilitacji) ale w systemie zatrudnienia i oceny dorobku naukowego"
Rzecz w tym że zarówno o zatrudnieniu jak i ocenach dzecydują wyłącznie
ci "habilitowani" i niestety to oni najczęściej kompromitują środowiska
naukowe. Dowód ? M.in. kolejny wyczyn habilitowanego tym razem rektora AWF w
Katowicach. W Katowicach go "zawiesili" (aczkolwiek z oporami, bo tamtejsza
profesura była oburzona sposobem zatrzymania ich "wodza habilitowanego w
łapówkach" <bagatela tylko 500 tys. wyciagnął od kandydatów> - a jak go mieli
zatrzymać ? Wersal się marzy ? Te habilitacje chyba tylko im pomieszały w tych
pustych głowinach !), natomiast na WSP tenże przestępca z tytułem w najlepsze
dalej sobie "profesorzy". Pewnie bedą trzymać dziada rękami i nogami, bo jak
go braknie, to stracą prawa do prowadzenia studiów na poziomie "pożal się
Boże" magisterskim. Kiedy Polskimi uczelniami i nauka przestaną kierować
szubrawcy ? Niestety największa korzyść z habilitacji, to gwarancja bezkarnego
uprawiania szubrawstwa wszelkiej maści. Nie chcę tutaj krzywdzić PRAWDZIWYCH
PROFESORÓW, powyże uwagi ich nie dotyczą (oni pomimo, ze są po habilitacjach
głośno mówią, ze te habilitacje nie są nikomu do niczego potrzebne, ale kto
ich słucha ?) Najgłośniej domagają się tych hab. największe miernoty i często
szubrawcy (na każdej uczelni znajdzie wiele przykładów).
Smutne to. Pozdrawiam.

[Gość: alex.4]

Wszyscy się zgadzaja, że obecny system jest zły. Problemem jest to, że zbyt
duzo osób jest zainteresowanych utrzymaniem go. Powinno się zerwać z zasadą
bezpieczeństwa dla profesorów. jak na całym świecie powinien liczyć się
dorobek, a nie tytuł, zdobyty często w bardzo dziwny sposób dzieki byle jakim
pracom.
A co do uczelni prywatnych. Nie od razu zbudowano Kraków... Problemem jest to,
że uczelnie prywatne najczęściej nie mają odpowiedniej bazy. Na razie one
raczej bazują (pasozytują) na uczelniach państwowych.
Łaczenie kierowniczych stanowisk na kilku uczelniach prowadzi do schizofrenii.
W końcu niewiadomo kogo interes ta osoba reprezentuje.
Olbrzymim problemem jest nieuczciwość różnych włądz na uczelniach. Ktoś kto
zostaje dyrektorem może znaleść sposób na wyprowadzanie pieniędzy z instytutów.
Problem ten jest dosyć poważny. Nie uniknał on UW czy UJ... Na UW (w jednym
instytutó) udało się odsunąć takich oszustów od włądzy. Na uczelniach powinny
być bardzo jednoznaczne zasady finansowania. Bardzo przejrzyste. I dyrektorzy
powinni być odpowiedzialni za wykonanie budżetu i sposób wykorzystywania
pieniędzy.
Pozdr

[Gość: klm]

Gość portalu: alex.4 napisał(a):

> Wszyscy się zgadzaja, że obecny system jest zły. Problemem jest to, że zbyt
> duzo osób jest zainteresowanych utrzymaniem go. Powinno się zerwać z zasadą
> bezpieczeństwa dla profesorów. jak na całym świecie powinien liczyć się
> dorobek, a nie tytuł, zdobyty często w bardzo dziwny sposób dzieki byle
jakim
> pracom.
> A co do uczelni prywatnych. Nie od razu zbudowano Kraków... Problemem jest
to,
> że uczelnie prywatne najczęściej nie mają odpowiedniej bazy. Na razie one
> raczej bazują (pasozytują) na uczelniach państwowych.
> Łaczenie kierowniczych stanowisk na kilku uczelniach prowadzi do
schizofrenii.
> W końcu niewiadomo kogo interes ta osoba reprezentuje.

Co to znaczy pasożytują? Na pewno nie korzystaja z bazy lokalowej uczelni
państwowych. Oczywiście - zatrudniaja pracowników, ale czy to jest
pasożytowanie? Przecież ci pracownicy więcej zarabiają w uczelniach
prywatnych, niz w państwowych. Gdyby tej okazji nie mieli, pewnie szukaliby
jakiejś innej formy dorabiania. Oczywiście można mieć zastrzeżenia do rektorów
czy dziekanów z uczelni państwowych, jeżeli równocześnie pełnia funkcje
kierownicze w uczelniach prywatnych. Ale prowadzenie dydaktyki - dlaczego ma
być tępione? Gdyby tego nie można bylo robić, uczelnie prywatne w ogóle nie
mogłyby powstać. Przecież wychowanie własnej kadry to wiele lat. Do
ograniczenia wieloetatowości silnie dążą uczelnie państwowe, a jednocześnie
wspiera je MEN narzucając formalne minima kadrowe. Ma to służyc zapewnieniu
należytej jakości kształcenia, ale w praktyce - jest tylko biurokratycznym
ograniczeniem. MEN juz w ogóle nie interesuje, kto naprawdę prowadzi zajęcia -
ważne, ważne aby zgadzała się liczba profesorów. Stąd figuranci i emeryci w
szkołach prywatnych. Uczelnie państwowe mocno naciskają na wprowadzenie
ograniczeń w zatrudnieniu na kolejnych etatach, oczekując, że to poprawi
jakość pracy naukowej. Z niewolnika chce się zrobić naukowców? Metodami
nakazowymi? I dlaczego w takim razie tak ochoczo przyjmują studentów na płatne
studia zaoczne i wieczorowe? Może powinny wstrzymać te studia by nie odrywac
swoich pracowników od nauki? A jeżeli nie będzie wieloetatowości, to czy ktos
zabroni pracy na zlecenie?
Może więc pójść dalej - urynkowic całość szkolnictwa wyższego, stworzyć
równoprawną konkurencję. Każdy student dostaje z budżetu dofinansowanie w
określonej kwocie i te pieniądze idą za nim do uczelni tej, którą wybierze.
Byłyby to równe warunki rywalizacji o studenta. Pracownikom dać te same szanse
korzystania z dofinansowania badań naukowych i rzetelnie z tych środkow
rozliczać. Wprowadzić zatrudnienie kontraktowe na uczelniach państwowych.
Ciekawe, czy w takich warunkach uczelnie państwowe nie straciłyby znacznej
części swojej kadry. Może wtedy zmieniłyby zdanie na temat wieloetatowości? Z
pewnością te zmiany nie zaszkodziłyby poziomowi polskiej nauki. Bez tego -
pozostanie marazm i zaściankowość. Kiedyś była "bitwa o handel" - została
wygrana, ale po latach okazało się, że ten sukces byl dla kraju porażka. Dziś -
ten "niesłuszny" handel powrócił, ale w międzyczasie - wiele jako kraj
straciliśmy. Boję się, żebyśmy nie powtórzyli tej samej drogi w szkolnictwie
wyższym.

[alex.4]

Praktyka, że ktoś pracuje na pierwszym etacie w jednej uczelni, a w drugiej
jest we władzach instytutu/dziekańskich (lub w obóch jest chora)
Praktyka, że ktoś w jednym mieście pracuje na dwóch etatach teżś jest chora.
Konflikt interesów.
Szkoły prywatne mają bardzo słąbe najczęściej zaplecze. Studenci korzystają z
zaplecza uczelni państwowych. Czy nie jest to pasożytowanie?
Oczywiście aby mieć renomę trzeba pracować na nią wiele lat. Uczelnie prywatne
w Polsce są młode, stąd można mieć zastrzeżenia wobec nich.
Nie bronię uczelni publicznych. Wiele z nich dostało akredytację nie mając
poziomu ani naukowego, a ni nie traktując poważnie studentów. Chyba tylko
dlatego, aby nie trzeba było zamykać większości małych uniwersytetów.
Oczywiście problemem polskiej naukie jest również to, że po 89 radykanie
zwiększyła się liczba studentów, podczas gdy liczba pracownikó nie. OIczywiście
nie mas sensu zwiększać liczbę praciowników tylko ze względów duydadktycznych.
Ta dystroporcja miedzy zatrudnionymi i studiującymi jeszcze wiele lat będzie
bolączką polskiego szkolnictwa wyższego. Chyba nawet jak w końcu zacznie
studiować niż demograficzny...
Pozdr

[Gość: klm]

Powtarzasz zarzut o pasożytowaniu uczelni prywatnych na uczelniach
państwowych. Co masz na myśli pisząc o korzystaniu z zaplecza uczelni
państwowych? Z bazy lokalowej i technicznej - z pewnością nie korzystają.
Pozostaje jedynie kadra, ale za nią się płaci. Czy to jest pasożytowanie? I
dlaczego wykształcona za pieniądze budżetowe, czyli podatników, kadra ma byc
administracyjnie przynależna tylko do szkół państwowych?
Ciesze sie, ze zauwazyles słabośc również uczelni państwowych. Z mojej wiedzy
wynika, że przynajmniej w mniejszych ośrodkach i uczelniach nie ma przewagi
jakościowej kształcenia w uczelniach państwowych nad prywatnymi (na
kierunkach, które dadzą się porównywać). Wiele uczelni państwowych w latach
90. wzięło sie za otwieranie modnych kierunków i na nich ma ofertę nieraz
nawet gorszą niż uczelnie prywatne. Tak samo ciułają minimum kadrowe (także
ściągając kadrę z innych uczelni) a zajęcia powierzają ludzom bez
doświadczenia i dorobku naukowego. W dodatku mają kiepskie warunki lokalowe
(bo przecież mocno zwiększyła się liczba studentów a lokali nie przybyło) i
kiepską obsługę administracyjna. I z tej racji, że są państwowe pozwalają
sobie na więcej samowoli programowej - bo przynajmniej przed powstaniem PKA -
czuły sie bezpieczne i bezkarne. A i teraz spotkałem się z informacją o
wypowiedzi przedstawiciela PKA w uczelni państwowej, że oni szukają uchybień
przede wszystkim w uczelniach niepaństwowych.
Tylko że to wszystko jest mniej widoczne, gdyż uczelnie państwowe mają już
jakąś tradycję i przez to lepiej się kojarzą. A że nie ma żadnego tytułu, by
te skojarzenia przenosić na te nowe kierunki - to już nie wszyscy zauważają. I
tak powiela się stereotyp, że państwowe jest lepsze z samej zasady, co
przecież trudno racjonalnie uzasadnić.

Akademicka ustawa

[Gość: jw]

Dzisiejsza Rzepa podala, że w wyniku nowej usatwy "Status akademicki uzyska
zaledwie kilka szkół niepaństwowych.
Autorzy projektu uważają za akademickie te szkoły wyższe, które mają
uprawnienia do nadawania stopnia doktora. I zaproponowali, by właśnie one miały
prawo prowadzić studia podyplomowe oraz zamiejscowe ośrodki dydaktyczne."

[Gość: klm]

Gość portalu: jw napisał(a):

> Dzisiejsza Rzepa podala, że w wyniku nowej usatwy "Status akademicki uzyska
> zaledwie kilka szkół niepaństwowych.
> Autorzy projektu uważają za akademickie te szkoły wyższe, które mają
> uprawnienia do nadawania stopnia doktora. I zaproponowali, by właśnie one
miały
>
> prawo prowadzić studia podyplomowe oraz zamiejscowe ośrodki dydaktyczne."
>

I niech mi ktoś uzasadni, że to nie jest działanie monopolistyczne. Co
wspólnego maja uprawnienia do doktoryzowania z kształceniem podyplomowym -
zdecydowanie przeciez głownie zawodowym a nie naukowym. Szkoły państwowe mają
decydujący wplyw na kształt ustawy i wprowadzaja rozwiązania, które pozwalają
im utrzymać przywileje. Nie wystarczyłoby, aby o utrzymaniu się studiów
podyplomowych decydował rynek? Tylko że wtedy byłaby groźba, że państwowe
mogłyby przegrywać. Lepiej nie ryzykować i załatwić utrzymanie przewagi
metodami administracyjnymi... I takich praktyk jest wiele. Czy w imię rozwoju
nauki chce się je utrzymywać? DOKĄD IDZIEMY? Przecież to zwykłe gangsterstwo.

[prosstaczek]

Własnie. klm dobrze pisze. Wystarczy egzekwować wymóg, by kazdy, bez wzgledu na
stanowisko pisał np. dwie prace w roku. Jak nie, to np. nie zgadzac sie na
prowadzenie prac dyplomowych. Nie trzeba robic szumu i próbować ludzi zwalniac.
Wystarczy uczynić ich dla uczelni RÓWNIEŻ PAŃSTWOWEJ nieopłacalnymi. Nie
walczyć z wieloetatowoscia administracyjnie, bo to nic nie da. Sa odpowiednie
standardy oceny opracowane przez PKA. Wystarczy ich przestrzegać. Pozdrowienia.

[prosstaczek]

A tak przy okazji lektury tego wątku przychodzi mi na myśl pytanie natury
praktycznej. Jak wyobrażacie sobie rezygnację z habilitacji? Na czym miałoby to
polegać i kto miałby to przeprowadzić? Nie idzie mi o sprawy techniczne, ale o
ludzi.

[Gość: klm]

prosstaczek napisał:

> A tak przy okazji lektury tego wątku przychodzi mi na myśl pytanie natury
> praktycznej. Jak wyobrażacie sobie rezygnację z habilitacji? Na czym miałoby
to
>
> polegać i kto miałby to przeprowadzić? Nie idzie mi o sprawy techniczne, ale
o
> ludzi.

To musi byc inicjatywa spoza środowiska uczelni - może wniosek poselski?
Argumentem może być zbliżenie się do UE - wszak nawet Niemcy uznali je za
przeżytek. A poza tym wcale nie trzeba habilitacji znosić. Wystarczy zmienić
system zatrudniania i oceny naukowców - okresowe kontrakty, ocena za dorobek
naukowy w ostatnim okresie (przedłużanie kontraktu - po ocenie osiągnięć w
jego okresie), budżet i środki na granty według kryterium jakości (ranking)
uczelni (a jakość uczelni mógłby wyznaczać dorobek naukowy pracowników). Praca
habilitacyjna liczyłaby się jako jedna z prac naukowych - na równi ze
wszystkimi innymi pracami i tylko w okresie objętym oceną, np. 3-5 lat. Nie
dyskredytowałoby to już obronionych habilitacji a zlikwidowałoby możliwość
dożywotniego nicnierobienia po habilitacji.

[alex.4]

Gość portalu: klm napisał(a):

> prosstaczek napisał:
>
> > A tak przy okazji lektury tego wątku przychodzi mi na myśl pytanie natury
> > praktycznej. Jak wyobrażacie sobie rezygnację z habilitacji? Na czym miało
> by
> to
> >
> > polegać i kto miałby to przeprowadzić? Nie idzie mi o sprawy techniczne, a
> le
> o
> > ludzi.
>
> To musi byc inicjatywa spoza środowiska uczelni - może wniosek poselski?
> Argumentem może być zbliżenie się do UE - wszak nawet Niemcy uznali je za
> przeżytek. A poza tym wcale nie trzeba habilitacji znosić. Wystarczy zmienić
> system zatrudniania i oceny naukowców - okresowe kontrakty, ocena za dorobek
> naukowy w ostatnim okresie (przedłużanie kontraktu - po ocenie osiągnięć w
> jego okresie), budżet i środki na granty według kryterium jakości (ranking)
> uczelni (a jakość uczelni mógłby wyznaczać dorobek naukowy pracowników).
Praca
> habilitacyjna liczyłaby się jako jedna z prac naukowych - na równi ze
> wszystkimi innymi pracami i tylko w okresie objętym oceną, np. 3-5 lat. Nie
> dyskredytowałoby to już obronionych habilitacji a zlikwidowałoby możliwość
> dożywotniego nicnierobienia po habilitacji.
Alex: Dokładnie tak....
Pozdr

[prosstaczek]

Pomysł wydaje się sensowny. Ale dalej nie pojmuję, kto miałby go realizować. To
może wyjść tylko ze środowiska naukowego i to z jego aktualnych elit.
Praktycznie nikt spoza tego srodowiska nie "czuje" problemu; dla przeciętnego
Polaka stopień czy tytuł naukowy to gwarancja duzej wiedzy i cnót moralnych.
Nie ma szans aby go przekonać, ze jest inaczej. A środowisko naukowe jest
feudalne. Nie ma sensu dyskutować teraz czy to dobrze czy źle, to jest po
prostu fakt. A pisze o tym, aby wskazać, iz głosu tzw. "dołów" nikt nie słucha.
licza sie tylko głosy "suwerenów". Obawiam się, że profesorom, którym naprawde
zależy na tym, aby nasza nauka funkcjonowala podobnie do np. amerykńskiej
trudno (a jest ich niemało) jest się zorganizować. Nie widać więc nikogo, kto
mógłby rzecz całą przeprowadzić.

[alex.4]

to nieparwda że srodowisko jest feudalne. W wielu ośrodkach tak nie jest. Mój
szef jest np. liberalny... i tak traktuje swoich uczniów...
Jest wiele miejsc gdzie feudalizm odchodzi w zapomnienie.
Ale masz rację. Potrzeba, aby ktoś zaproponował takie zmiany w ustawie, aby
zniszczyć feudalizm. W końcu Bastylia upadła ponad 200 lat temu. Pora zniszczyć
naszą Bastylię...
Pozdr

[Gość: klm]

prosstaczek napisał:

> Pomysł wydaje się sensowny. Ale dalej nie pojmuję, kto miałby go realizować.
To
>
> może wyjść tylko ze środowiska naukowego i to z jego aktualnych elit.
> Praktycznie nikt spoza tego srodowiska nie "czuje" problemu; dla
przeciętnego
> Polaka stopień czy tytuł naukowy to gwarancja duzej wiedzy i cnót moralnych.
> Nie ma szans aby go przekonać, ze jest inaczej. A środowisko naukowe jest
> feudalne. Nie ma sensu dyskutować teraz czy to dobrze czy źle, to jest po
> prostu fakt. A pisze o tym, aby wskazać, iz głosu tzw. "dołów" nikt nie
słucha.
>
> licza sie tylko głosy "suwerenów". Obawiam się, że profesorom, którym
naprawde
> zależy na tym, aby nasza nauka funkcjonowala podobnie do np. amerykńskiej
> trudno (a jest ich niemało) jest się zorganizować. Nie widać więc nikogo,
kto
> mógłby rzecz całą przeprowadzić.

Zgoda, że w potocznej interpretacji stopień czy tytuł naukowy jest tożsamy z
głęboka wiedzą. I z tym trudno (i chyba nie trzeba) walczyć. Ale też nie ma
wielkich szans na spontaniczna autodestrukcję. Myślę, że szansą może być
podniesienie wątku bardzo drażliwego w społeczeństwie. Chodzi mi o
nagłośnienie sprawy - może z bogatą zsyntetyzowaną prezentacją dorobku
naukowego po habilitacji (najlepiej skupić się na najbardziej renomowanych
uczelniach, by z góry zneutralizować argument, że źle jest tylko w małych
ośrodkach)- możliwości nicnierobienia, dożywotniego bezpieczeństwa bez względu
na dokonania. Atak na habilitacje jest źle odbierany - jako atak nieudaczników
i zagrożenie dla nauki. Pokazać więc, że stan nauki jest niski - mimo dużego
nasycenia prof.dr.hab. Atak na "święte krowy", ciepłe posadki, brak osiągnięć
i pozorowanie pracy naukowej, feudalne zależności, przerosty kadrowe w
największych uczelniach i utytułowane osoby bez pracy dydaktycznej itp. ma
dużo większe szanse na duży rezonans społeczny. To powinno byc wywołaniem
dyskusji o nauce, wyraz zatroskania o jej stan, wskazaniem, że struktury w
nauce są złe. Najlepiej mogliby to zainicjować dziennikarze, a gdy to sie
nagłośni - politycy zwietrzą interes w zmianie tego stanu. I wtedy można
liczyć na głos światłych naukowców. Po tej krytyce - niewielu się odważy
bronic status quo, bo to może byc odbierane jako walka o utrzymanie
przywilejów. Posłużenie się doświadczeniami innych państw (bez habilitacji a z
znacznie większymi sukcesami naukowymi) i "wytrychem" inetgracji z UE powinno
wzmocnić siłę argumentacji. I wtedy zakwestionować można sens dyskusji o
projekcie ustawy. Można nawet zacząć pod sztandarem, że oto kolejny raz
środowisko naukowe chce wprowadzać zmiany tak, aby nic nie zmienić. Chce
utrzymać strukturę, która utrzyma nas w ogonie postępu naukowego. Ma to
pozostac enklawa w świecie konkurencyjnej gospodarki rynkowej. Można powołać
się na duże podobieństwo to walki adwokatów, notariuszy, radców prawnych,
biegłych rewidentów itp. o utrzymanie swoich zamkniętych rewirów,
gwarantujących im bardzo wysokie dochody.

[prosstaczek]

Ja nie sadzę by jakakolwiek gazeta podjęła ten temat. Jeśli znacie takie gazety
to je pokażcie. Wydaje mi się, że raczej trzeba próbować dotrzeć do tej elity
profesorskiej, która chce cos zmieniac. A są tacy.

[alex.4]

a może próboweać dotrzeć do ministra edukacji?

[prosstaczek]

Można próbować. Musi to jednak zrobic konkretna osoba albo równie konkretna
grupa osób. Znasz takich odwaznych?

[prosstaczek]

Ciekawa dyskusja na onecie. Adres


kiosk.onet.pl/art.html?DB=162&ITEM=1140503&KAT=242