To jest moje miejsce...

[elodia]

Coraz więcej ludzi widzę, którzy uważają - tam jest moje miejsce gdzie duuużo
pieniędzy... Czy mi się wydaje czy kiedyś było ich mniej (ludzi tak
myślących) ? Ja nie wyobrażam sobie szczęścia poza swoim krajem za żadne
pieniądze... może dla zdrowia swojego lub bliskich bym wyjechała ale i tak
tęsknota by mnie zżerała - tego jestem pewna. Czytałam niedawno o
przesiedleńcach i rozumiem, że mimo wielu lat spędzonych z dala od swojej
ziemi czują się źle, tymczasowo ale wydaje mi się jednocześnie, że coraz
mniej ludzi ma takie podejście. Mnie wiele rzeczy tu drażni ale i tak chcę
być TU! Nie wiem czy to patriotyzm, miłość do ziemi, do kraju,
przyzwyczajenie, korzenie - nie wiem, wiem tylko, że "to jest moje miejsce,
tu jest mój ciasny ale własny dom..."

[radca]

masz racje Elodio

radca

[maja92]

Zgodze sie i nie.

Mieszkajac od malenkosci w Bydgoszczy, a teraz nie mogac jej widziec - teskinie
okropnie. Ale czy po dlugiej przerwie chcialabym znowu zamieszkac - nie wiem,
to nie jest juz "moja" Bydgoszcz (wiesz co mam na mysli).
Bedac dzieckiem jezdzilam z Babcia za Mlawe, skad Ona pochodzila. Odkad Babci
brat zmarl, przestalysmy tam jezdzic, a ja zaczelam tesknic jako 18latka za tym
miejscem. Strasznie kojarzylo mi sie z latem.

Mozna mieszkac i lubic miejsce gdzie sie jest (uwielbiam Dublin - tu kupilam
moj pierwszy, wlasny dom - radosc z malowania wlasnych scian, a nie
wynajmowanych byla nie do opisania. Tu urodzilo mi sie dziecko, tu chodzimy na
spacery; za tym, a tym rogiem mieszkaja znajomi nasi, naszych chlopcow; itp)
Pytanie brzmi: Teskni sie za miejscem jako takim, czy za wspomnieniami, ktore
masz zwiazane z tym miejscem?

Pozdrowienia,

[radca]

Maju92.... ja rowniez mam te " swoje sciany" w pewnym miejscu, ale....
to nigdy nie sa tak naprawde moje sciany :)

Moje sciany sa jednak w moim kraju.Tam sie urodzilem, chodzilem do szkoly,
biegalem po ulicach, rolem razem z naszym krajem i bylem malenka czasteczka
tego kraju.W Tym kraju - POLSCE jestem " jednym z nich" i nie wazne skad
i od kogo pochodze - bo pochadze stad. Stad gdzie " nadwislanski bialy brzeg "
" gdzie slychac szum lasow,lak i rzek" , dzie moze byc rznie,ale zawsze
jakby nie bylo " jest sie wsrod swoich" Ii nie potrzeba udawac,ze jest sie tym
lub kims innym i " nie takim jak sie powszechnie uwaza" itd. itd.

Kiedys nie moglem zrozumiec slow EDWARDA GIERKA - ktory glosil,ze stwarzac
takie mozliwosci,aby Polacy nie musieli z Tego kraju wyjezdzac.

Jest takie powiedzenie,ze " najlepiej wyciagnac nogi pod swoim stolem"

a takim wlasnie "stolem " - jest POLSKA.Oby tylko jeszcze ten " stol" moglby
byc suto zastawiony.

Ja KOCHAM TEN KRAJ - pomimo tego biednie i skromnie zastawionego " stolu"

radca

[maja92]

Nie Radco, nie to mialam na mysli...

Ja tez kocham Polske, to jest moj kraj, tu sie urodzilam, to chodzilam do
szkol. Polska jest moim miejscem, a na pewno jest nim Bydgoszcz.

Moje pytanie jest bardziej zwiazane z tym, czy teskni sie do miejsc, czy do
wspomnien z tymi miejscami zwiazanymi. To bylo odonsnie Elodii wypowiedzo o
tesknocie i ludziach, ktorzy zostali przesiedleni z ich rodzinnych stron.

Pozdrowienia,

[radca]

maja92 napisała:

> Nie Radco, nie to mialam na mysli...
>
> Ja tez kocham Polske, to jest moj kraj, tu sie urodzilam, to chodzilam do
> szkol. Polska jest moim miejscem, a na pewno jest nim Bydgoszcz.
>
> Moje pytanie jest bardziej zwiazane z tym, czy teskni sie do miejsc, czy do
> wspomnien z tymi miejscami zwiazanymi. To bylo odonsnie Elodii wypowiedzo o
> tesknocie i ludziach, ktorzy zostali przesiedleni z ich rodzinnych stron.
>
> Pozdrowienia,
>

- to prawda Maju,ze czowiek sie po trchu wzywa w nowe otoczenie i zwiazuje sie
poprzez swe codzienne zycie.Dlatego wielu twierdzi,ze...
jak jest tam - to z radoscia jedzie do kraju, ale jak sie jest juz zbyt dlugo
w kraju - to zaczyna ciagnac w tamte strony :)

Ja z ogromna radoscia jade - kiedy tylko moge do Bydgoszczy, ale jak juz jadac
spowrotem i wjezdzam do tamtego kraju - to znowu jakos tak zaczynam sie
ciekawie rozgladac :)

radca

[radca]

przepraszam Maju...

pozdrowienia

radca

[elodia]

hmm... dla mnie to była by chyba tęsknota za językiem, przyrodą, która mnie
otacza, za zwyczajami, które są moje... bo te gdzieś indziej - nawet przyjęte
to byłyby "nie moje", język - nawet najlepiej opanowany- nie byłby językiem
mego serca a przyroda -nawet najpiękniejsza i najbardziej zadbana- nie miałaby
zapachu mojego lasu, wydaje mi się, że tęskniłabym za tym co jest dla mnie
swojskie, zwyczajne, czym jestem przesiąknięta cała a na to składa się wiele
rzeczy, które mnie otaczają, wśród których wyrosłam i zapuściłam korzenie, to
nie jest tylko kwestia miejsca - mogłabym mieszkać w innej części Polski- i
wspomnień... Na pewno gdybym zamieszkała w innej części kraju... tęskniła bym
za miejscem, przyjaciółmi, wspomnieniami i wszystkim co tu w Bydgoszczy
zostawiłam ale jednak... byłabym u siebie:)
Pozdrowienia wiosenne, promienne:)