Dodaj do ulubionych

mozecie zrobic cos dobrego

IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 16.03.04, 19:58
lesbijka.org/petycja/poprzyj_nas.php
Wpiszcie sie...
kazdy wpis sie liczy
Obserwuj wątek
    • Gość: rhemek Re: mozecie zrobic cos dobrego IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 16.03.04, 20:07
      PROJEKT USTAWY O REJESTROWANYCH ZWIĄZKACH PARTNERSKICH
      Art. 1.
      1. Dwie osoby tej samej płci mogą zawrzeć rejestrowany związek partnerski na
      zasadach określonych w niniejszej ustawie.
      2. Rejestrowany związek partnerski zostaje zawarty, gdy dwie osoby jednocześnie
      obecne złożą przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego zgodne oświadczenia o
      wstąpieniu w rejestrowany związek partnerski.
      3. Dwie osoby tej samej płci, będące obywatelami polskimi przebywającymi za
      granicą, mogą zawrzeć rejestrowany związek partnerski przed konsulem lub przed
      osobą wyznaczoną do wykonywania funkcji konsula.
      4. Do zawarcia rejestrowanego związku partnerskiego stosuje się odpowiednio
      przepisy art. 3-7, 9 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    • Gość: rhemek Re: mozecie zrobic cos dobrego IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 16.03.04, 20:07
      Art. 2.
      1. Rejestrowany związek partnerski może zostać zawarty przez osobę, która
      ukończyła osiemnaście lat i posiada pełną zdolność do czynności prawnych.
      2. Rejestrowany związek partnerski nie może zostać zawarty:
      - przez osobę dotkniętą chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym,
      - przez osobę, która pozostaje w związku małżeńskim lub innym rejestrowanym
      związku partnerskim,
      - między krewnymi w linii prostej, rodzeństwem,
      - między przysposabiającym i przysposobionym,
      - między powinowatymi; jednakże sąd z ważnych powodów może zezwolić na zawarcie
      rejestrowanego związku partnerskiego między powinowatymi.
      3. Rejestrowany związek partnerski zawarty pomimo istnienia okoliczności
      wskazanych w ust. 2 jest nieważny.
    • Gość: rhemek Re: mozecie zrobic cos dobrego IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 16.03.04, 20:09
      Art. 3.

      Cudzoziemcy mogą zawrzeć rejestrowany związek partnerski jeżeli jeden z nich
      mieszka w Polsce co najmniej od dwóch lat.


      Art. 4.

      1. Partnerzy pozostający w rejestrowanym związku partnerskim udzielają sobie
      wzajemnej pomocy i wsparcia. Dbają o podtrzymywanie łączących ich więzi
      uczuciowych i pogłębianie porozumienia duchowego. Współdziałają i wspólnie
      planują przyszłość.

      2. Partnerzy mają równe prawa i obowiązki w rejestrowanym związku partnerskim.

      3. Do praw, obowiązków lub odpowiedzialności partnerów stosuje się odpowiednio
      przepisy art. 25, 27, 29, 30 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.


      Art. 5.

      Z chwilą zawarcia rejestrowanego związku partnerskiego powstaje między
      partnerami z mocy ustawy wspólność majątkowa. Do stosunków majątkowych między
      partnerami stosuje się odpowiednio przepisy art. 31-54 kodeksu rodzinnego i
      opiekuńczego.


      Art. 6.

      Partnerzy dziedziczą po sobie jak małżonkowie.


      Art. 7.

      1. Partner jest zobowiązany do wspólnego sprawowania pieczy nad osobą i
      majątkiem dziecka pozostającego pod wyłączną władzą rodzicielską drugiego partnera.

      2. W przypadku zagrożenia zdrowia lub życia dziecka, o którym mowa w ust. 1
      partner nie posiadający władzy rodzicielskiej jest zobowiązany dokonywać
      wszelkich czynności jakich wymaga dobro dziecka. O podjętych czynnościach
      powinien niezwłocznie zawiadomić drugiego partnera.

      3. Partner o którym mowa w ust. 2 ma prawo do reprezentacji dziecka, o którym
      mowa w ust. 1 w bieżących sprawach życia codziennego w przypadku, gdy partner
      posiadający wyłączną władzę rodzicielską jest czasowo niezdolny do dokonywania
      czynności prawnych w imieniu dziecka.

      4. Sąd rodzinny może ograniczyć prawo określone w ust. 3 jeżeli wymaga tego
      dobro dziecka.

      5. Do świadczeń alimentacyjnych stosuje się przepisy art. 144 kodeksu rodzinnego
      i opiekuńczego.


      Art. 8.

      1. Rejestrowany związek partnerski ustaje w chwili śmierci jednego z partnerów
      lub w chwili, która w orzeczeniu o uznaniu jednego partnera za zmarłego została
      oznaczona jako chwila śmierci.

      2. Jeżeli po uznaniu jednego z partnerów za zmarłego drugi partner zawarł nowy
      rejestrowany związek partnerski lub związek małżeński, związek ten nie jest
      nieważny z tego powodu, że partner uznany za zmarłego żyje albo z tego powodu,
      że jego śmierć nastąpiła w innej chwili aniżeli oznaczona w orzeczeniu o uznaniu
      za zmarłego. Przepisu tego nie stosuje się jeżeli w chwili zawarcia nowego
      związku partnerskiego lub małżeństwa strony wiedziały, że partner uznany za
      zmarłego pozostaje przy życiu.


      Art. 9.

      1. Rejestrowany związek partnerski ulega rozwiązaniu z chwilą upływu 6 miesięcy
      od złożenia przez partnerów przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego zgodnych
      oświadczeń o rozwiązaniu rejestrowanego związku partnerskiego, pod warunkiem, że
      żadne z oświadczeń nie zostało wycofane przed upływem tego terminu.

      2. Jeżeli w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia przez partnera oświadczenia, o
      którym mowa w ust.1, drugi z partnerów nie złoży zgodnego oświadczenia lub
      złożone wycofa, każdy z partnerów może żądać rozwiązania rejestrowanego związku
      partnerskiego przez sąd. Koszty postępowania partnerzy ponoszą w równych częściach.

      3. Sąd rozwiązuje rejestrowany związek partnerski jeżeli porozumienie między
      partnerami stało się niemożliwe.

      4. Rozwiązanie rejestrowanego związku partnerskiego przez sąd ma skutki takie
      same jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód bez orzekania o winie. Do
      korzystania ze wspólnego mieszkania, podziału majątku wspólnego lub zmiany
      nazwiska stosuje się odpowiednio przepisy art. 58 § 2, 3 i art. 59 kodeksu
      rodzinnego i opiekuńczego.


      Art. 10.

      1. Podział majątku wspólnego partnerów może być dokonany na mocy umowy zawartej
      w formie aktu notarialnego.

      2. Każdy z partnerów może żądać przeprowadzenia podziału majątku przez sąd.


      Art. 11.

      1. Jeżeli w wyniku rozwiązania rejestrowanego związku partnerskiego sytuacja
      życiowa jednego z partnerów uległa istotnemu pogorszeniu może on domagać się od
      drugiego partnera, przez okres nie dłuższy niż trzy lata od chwili rozwiązania
      rejestrowanego związku partnerskiego, dostarczania środków niezbędnych do
      zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb, stosownie do możliwości zarobkowych i
      majątkowych zobowiązanego.

      2. Obowiązek o którym mowa w ust. 1 wygasa w chwili zawarcia przez uprawnionego
      nowego rejestrowanego związku partnerskiego lub małżeństwa.


      Art. 12.

      Partnerzy pozostający w rejestrowanym związku partnerskim mają takie same prawa
      i obowiązki jak małżonkowie z zastrzeżeniem art. 13, a w szczególności znajdują
      wobec nich odpowiednie zastosowanie przepisy prawa podatkowego, prawa
      ubezpieczeniowego, w tym emerytur i rent oraz przepisy dotyczące świadczeń
      socjalnych.


      Art. 13.

      Partnerzy nie mogą wspólnie przysposobić innej osoby.


      Art. 14.

      Przepisy o aktach stanu cywilnego dotyczące małżeństwa stosuje się odpowiednio
      do rejestrowanego związku partnerskiego.


      Art. 15.

      Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.


      UZASADNIENIE

      Senator RP Prof. Maria Szyszkowska


      1. Cel wprowadzenia ustawy.

      Projektowana ustawa o rejestrowanych związkach partnerskich ma na celu
      uregulowanie sytuacji prawnej homoseksualistów w Polsce. Przewidywane zmiany
      umożliwią homoseksualistom zawieranie związków zbliżonych pod względem
      wywoływanych skutków prawnych do małżeństw. Projekt ustawy zmierza więc do
      zrównania ludzi pod względem przysługujących im praw niezależnie od ich
      orientacji seksualnej. Ma więc na celu dostosowanie stanu prawnego do wymogów,
      jakim powinno odpowiadać państwo demokratyczne: poszanowanie wolności człowieka,
      pluralizm światopoglądowy i tolerancja.

      W państwie demokratycznym nie powinno być miejsca na dyskryminację jakichkolwiek
      mniejszości, jeżeli swoją działalnością nie naruszają obowiązującego porządku
      prawnego. Z tego punktu widzenia głęboko niepokojący jest brak tolerancji dla
      osób o skłonnościach homoseksualnych i nierówne traktowanie ludzi ze względu na
      orientację seksualną, znajdujące wyraz w odmawianiu homoseksualistom prawa do
      zawierania legalnych związków.

      Przepisy obowiązujące w tym zakresie w Polsce nie tylko zaprzeczają poszanowaniu
      równości, ale także wolności człowieka. Wszelka ingerencja w sferę tak bardzo
      osobistą jak życie uczuciowo-seksualne niewątpliwie prowadzi do pogwałcenia
      wolności. Budzi protest narzucanie obyczajowego wzorca heteroseksualizmu i
      utrzymywanie w mocy przepisów prawnych dyskryminujących tych wszystkich, którzy
      od niego odstają. Nie należy nadal utrzymywać sytuacji, która zmusza na przykład
      osoby bezwyznaniowe, ateistów, czy agnostyków do podporządkowywania swojego
      życia dominującej w Polsce koncepcji małżeństwa zgodnej z prawem kanonicznym.

      Warto zauważyć, że rozwiązania zawarte w przedłożonym projekcie ustawy nie
      naruszają dotychczasowych uregulowań odnoszących się do małżeństw
      heteroseksualnych i nie godzą w ich doniosłość.

      Projektowana ustawa ma na celu również dostosowanie stanu prawnego do
      współczesnych przemian i aktualnego stanu wiedzy o seksualności człowieka.
      Współczesna seksuologia domaga się zmiany nastawienia do homoseksualizmu,
      wyjaśniając że nie jest to perwersja, lecz wrodzona lub nabyta zmiana przedmiotu
      pożądania. Z tego powodu uważa się słusznie, że homoseksualizm nie powinien być
      oceniany w kategoriach moralnych, skoro jest to jedna z postaci normalnego życia
      seksualnego. Nie należy zapominać, że w starożytności homoseksualizm był
      kultywowany.

      Uznanie homoseksualizmu za jedną z normalnych orientacji seksualnych
      doprowadziło do wprowadzenia w wielu krajach przepisów prawnych zrównujących
      homoseksualistów z heteroseksualistami i zabraniających jakichkolwiek form
      dyskryminacji ludzi ze względu na skłonności seksualne. Należy zauważyć, że
      problem płciowości człowieka przenika również do polskiego prawodawstwa, skoro
      kończą si
    • Gość: rhemek Re: mozecie zrobic cos dobrego IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 16.03.04, 20:56
      Za przełomowy moment w procesie eliminacji dyskryminacji prawnej
      homoseksualistów należy uznać przyznanie im w niektórych krajach prawa do
      legalizacji tworzonych przez nich związków i nadanie im statusu równego lub
      zbliżonego do związków małżeńskich. Stosowne regulacje prawne zostały
      wprowadzone przykładowo w Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Holandii,
      Niemczech. Skoro osiągnięcia innych krajów europejskich w tak wielu przypadkach
      stają się wzorem dla rozwiązań przyjmowanych w Polsce, nie ma przeszkód, aby nie
      skorzystać z nich także w tym zakresie. Tym bardziej, że proponowane zmiany w
      polskim prawie wynikają nie tylko z potrzeby prawnego uregulowania stosunków
      między partnerami oraz między nimi i społeczeństwem, ale również z potrzeby
      zmiany mentalności i nastawienia społeczeństwa polskiego do homoseksualistów.

      Mogą także znacząco przyczynić się do stabilizacji związków homoseksualnych i
      uchronić wielu ludzi przed dramatycznymi przeżyciami. Ten ostatni aspekt odnosi
      się zwłaszcza do cudzoziemców, którzy nie rzadko pozostając w harmonijnych
      związkach, zmuszani są do rozstań, bo nie mają możliwości ich zalegalizowania i
      podjęcia na tej podstawie starań o prawo legalnego przebywania na terenie Polski.

      2. Przedstawienie rzeczywistego stanu w dziedzinie, która ma zostać uregulowana.

      Przeprowadzone badania wykazują, że homoseksualiści stanowią 4% - 10%
      społeczeństwa. Znaczy to, że liczba homoseksualistów w Polsce wynosi około 2,5
      mln. osób. Homoseksualiści stanowią więc znaczącą mniejszość w naszym kraju.
      Tego faktu nie można ignorować. Nie można tej grupie odmawiać prawa do życia
      zgodnego z własnymi skłonnościami i przekonaniami.

      Państwo polskie nie zrealizowało dotąd postulatów wysuwanych przez
      homoseksualistów w zakresie prawnego uregulowania stosunków faktycznych
      występujących w tym środowisku. Błędne jest przekonanie, że związki te,
      zwłaszcza tworzone przez mężczyzn, są nietrwałe. Badania temu przeczą.

      Z sondaży przeprowadzonych w Szwecji wynika, że 92% homoseksualistów jest w
      stałym związku lub taki związek chce tworzyć. Związki homoseksualne nie są ze
      swej natury mniej stabilne niż heteroseksualne. Jednak ze względu na brak
      prawnej ochrony i akceptacji społecznej są bardziej narażone na rozpad.

      3. Różnice między dotychczasowym a przewidywanym stanem prawnym.

      Zgodnie z przepisami aktualnie obowiązującymi w Polsce homoseksualiści nie mogą
      korzystać z żadnych szczególnych uprawnień z racji pozostawania w stałym
      związku, nawet jeżeli prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. W świetle prawa
      traktowani są niemalże jak osoby pomiędzy którymi nie istnieją żadne więzi. Nie
      mogą korzystać z uprawnień, jakie przysługują małżonkom, a więc osobom
      pozostającym w związku zbliżonym pod względem faktycznym do istniejącego między
      nimi.

      Projekt ustawy przewiduje wprowadzenie istotnych zmian w obowiązującym systemie
      prawnym. Zawarcie rejestrowanego związku partnerskiego, podobnie jak małżeństwo,
      będzie wiązało się z nabyciem szeregu uprawnień, głównie o charakterze
      ekonomicznym. Do najważniejszych należą: prawo do dziedziczenia po zmarłym
      partnerze, prawo do korzystania z najniższej stawki podatku od spadku po zmarłym
      partnerze, prawo do korzystania z ubezpieczenia zdrowotnego dla członków
      rodziny, prawo do wspólnego opodatkowania się, prawo do świadczeń po zmarłym
      partnerze, np. emerytury.

      W wyniku zawarcia rejestrowanego związku partnerskiego, partnerzy otrzymają nie
      tylko nowe przywileje, ale także przyjmą na siebie określone obowiązki. Zostaną
      prawnie zobowiązani do wzajemnego wspierania się, także finansowego. Z chwilą
      zawarcia rejestrowanego związku partnerskiego powstaje pomiędzy nimi wspólność
      majątkowa z wszelkimi konsekwencjami wynikającymi z odpowiednich przepisów
      kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Partnerzy ponoszą także odpowiedzialność
      solidarną za zaciągnięte zobowiązania i spoczywa na nich obowiązek alimentacyjny.

      Partnerzy pozostający w rejestrowanym związku partnerskim nie będą mogli
      wspólnie przysposobić innej osoby, choć prawo to przysługuje małżeństwu.

      4. Oczekiwane skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne wprowadzenia ustawy.

      Ustawa nie spowoduje dodatkowych obciążeń, które doprowadziłyby do
      destabilizacji finansów publicznych. Nie będzie też miała bezpośredniego wpływu
      na rynek pracy, konkurencyjność gospodarki, czy rozwój regionalny. Konsekwencje
      gospodarcze są znikome, choć niewątpliwie nie bez znaczenia pozostaje fakt
      powstania wspólności majątkowej między partnerami.

      Podstawowym skutkiem społecznym będzie przyspieszenie procesu społecznego
      polegającego na integracji środowiska homoseksualistów z pozostałą częścią
      społeczeństwa. Proces ten jest krokiem w kierunku budowania demokracji
      obywatelskiej, w której pokojowo współistniejące a różniące się światopoglądowo
      grupy społeczne podejmują twórcze współdziałanie opierając się na wzajemnym
      porozumieniu.

      Proponowana zmiana przepisów prawnych pozwoliłaby jawnie - nie zaś w ukryciu -
      żyć znacznej grupie społeczeństwa w sposób zgodny z własnymi skłonnościami i
      poglądami.

      5. Założenia podstawowych aktów wykonawczych do ustawy.

      Nie przewiduje się konieczności wydania aktów wykonawczych do ustawy.

      Uwaga: w niniejszym projekcie ustawy zostały uwzględnione uwagi Biura
      Legislacyjnego Kancelarii Senatu.

      Uwagi zawarte w opinii Biura z dnia 20.10.2003 r. zostały uwzględnione z
      wyjątkiem sugestii, aby sprecyzować prawa i obowiązki partnerów poprzez
      nowelizację ustaw odnoszących się do uprawnień małżonków. Sformułowanie zawarte
      w art. 12 projektu ustawy będące ogólnym odesłaniem do wszystkich przepisów
      regulujących te kwestie stanowi lepszą gwarancję uprawnień partnerów
      pozostających w stałych związkach niż rozwiązanie zaproponowane przez Biuro
      Legislacyjne. W art. 12 projektu ustawy znalazła wyraz ogólna zasada. Przyznanie
      w przyszłości nowych uprawnień małżonkom będzie wiązało się z automatycznym
      przyznaniem ich partnerom lub koniecznością gruntownego uzasadnienia
      zastosowania wobec nich odmiennych regulacji.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka