Elegancja a praca

[kosmos_pierzasty]

Jakie zawody wg Was wymagają elegancji?

Ma wg Was znaczenie, czy np. lekarz, który Was leczy jest elegancki?

Sama właśnie nie wiem, czy są jeszcze w ogóle takie zawody.
I nie, nie ma dla mnie znaczenia strój lekarza, prawnika, nauczyciela, itp. Wychodzi mi, że bardziej tu dochodzą do głosu czyjeś preferencje, niż jakieś ogólnie obowiązujące normy.

[mikams75]

chyba od pracownikow bankow wymagaja elegancji, smieszy mnie to zawsze, bo kiedys w banku pracownik siedzial po prostu w okienku i tylko bluzke bylo widac, a teraz wychodza do klienta chybotliwym krokiem, bo ledwo sie utrzymuja na szpilkach. Wg mnie ta wymuszona elegancja w banku jest zupelnie niepotrzebna.

[annajustyna]

Ja kiedys przez stroj pani, jakby sie z solarki i studia tipsow urwala, zrezygnowalam z lokaty w pewnym banku...

[maaria33]

To Twój problem jeżeli oferta lokaty była najatrakcyjniejsza na rynku.

[double-facepalm]

Mogła pójść do innego oddziału 😂

[maaria33]

Dla mnie - żaden. Natomiast taki wymagający kontaktu z ludźmi - estetyczno-higieniczny. Podobać się nie musi, ale brzydzić nie może.

[damartyn]

maaria33 napisała:

> Dla mnie - żaden. Natomiast taki wymagający kontaktu z ludźmi - estetyczno-higi
> eniczny. Podobać się nie musi, ale brzydzić nie może.
Podpisuje się ,elegancji - żaden. Schludności - każdy.

[sumire]

Przecież to bardzo zależy od tego, co dokładnie robisz. Ja mam akurat pełny przekrój, bo zdarza się, że w poniedziałek siedzę w domu w dresie, we wtorek mogę przyjść do biura ubrana umiarkowanie elegancko, ale już w środę na spotkanie z jakimiś very busy and important ludźmi muszę się odstawić jak śledź na święto morza. Przy czym niewykluczone, że z każdym kolejnym spotkaniem poziom naszej elegancji będzie lekko spadał.
Są w mojej branży działy, które nigdy nie wyskakują z dżinsów i koszulki z Kurtem Cobainem, bo nigdy nikogo nie widują. Ale są i doradcy klienta, wyglądający jak z żurnala i ubrani w równowartość mojego mieszkania, bo muszą zrobić odpowiednio piorunujące wrażenie na klientach. Z mojego doświadczenia to właśnie jest normą,jeśli można to tak nazwać - wszystko zależy od tego, ilu ludzi w pracy spotykasz, w jakim celu i kim oni są. I od jeszcze paru zmiennych...

[zasiedziala]

Kurczę, to ja mam odwrotne spostrzeżenia. Często spotykam się z ceo albo cfo wielkich przedsiębiorstw i rzadko ich widuję w garniturach/marynarkach jak z żurnala. Raczej smart casual. I w moim odczuciu doradcy zaczynają się do tego przystosowywac i już nie przychodzą odstawieni jak stróż w boże ciało, ale raczej w umiarkowanej elegancji.

[ewbal]

Odstawić się jak śledź na święto morza 😂 Nie słyszałam, dobre

[unaragazza.bionda]

Możesz jeszcze wystroić się jak szczur na otwarcie kanału 😉

[mgla_jedwabna]

Możemy sobie wmawiać, że strój nie ma znaczenia, ale ludzie zupełnie inaczej traktują człowieka w bluzie z kapturem, a w marynarce. Raczej nie są tego świadomi.

[kouda]

oczywiscie, ze tak
kiedys bralam udzial w ciekawym szkole i na temat budowania marki nauczyciela, czy jakos tak - bardzo duzy nacisk byl polozony na stosowny ubior - jak najbardziej neutralny i nie rzucajacynsie w oczy, taka wlasnie dyskretna elegancja, smart casual, ale jednak wzbudzajacy zaufanie i respekt

[mikams75]

tak, ale pomiedzy bluza z kapturem a przesadna elegancja jest duzo miejsca na schludny wyglad. Jak wyzej pisalam - bardzo wysokie szpilki i stroj, w ktorymi widac, ze pracownikowi jest niewygodnie, wyglada komicznie i mozna sobie darowac, nie wiem czemu stalo sie to norma w bankach. Zwykle baleriny/botki/niesportowe buty, bluzka, kardigan to dla nie normalny stroj nadajacy sie do pracy.

[zasiedziala]

Może i tak, ale taki lekarz w kitlu czy sędzia w todze nie pokazuje czy ma pod spodem frak czy dres. Więc w zasadzie sprowadzaloby sie to do zawodow, ktorych przedstaqiciele maja ciagly kontakt z ludzmi i nie nosza mundurkow

[kouda]

poza tym, w pracy najemnej reprezentujesz nie siebie, ale instytucje, firme
imho ma ona prawo wymagac odpowiedniego wizerunku

[kosmos_pierzasty]

Tyle, że to wymagania (jak ktoś pisze o bankach np.) to często jest parodia elegancji, a nie elegancja. Kiepskiej jakości biała bluzka, rozchodząca się na biuście i kolorowe pazurki np.
Instytucja, czy firma, która chce, by pracownik był elegancki chyba musi mieć na to fundusz jakiś, czy coś (nie wiem, jak to się rozwiązuje), bo inaczej efekty najczęściej są opłakane.

[sumire]

Fundusz, hehe...

[mail-na-gazecie]

Musi dobrze płacić.

[zasiedziala]

Jak dla mnie, to tylko w takich, w których wygląd ma znaczenie, typu modelka, spikerka itd.

[grru]

Nie ma znaczenia, czy jest to strój elegancki, ale jakieś znaczenie ma. Bez problemu zaufałabym np. prawniczce w bluzie z kapturem i w kolorowych trampkach, ale niechętnie powierzyłabym moją sprawę prawniczce z długimi sztucznymi pazurami i ciemnymi odrostami przy tlenionych włosach. Mnie wystarcza czysto, schludnie i z gustem - wiadomo, oceniam wedle własnego gustu. Fanką klasycznej elegancji w ogóle nie jestem, chyba że mówimy o mundurach galowych
Mam lekarza, który ma bujne dready i fartuch narzucony zwykle na koszulkę z jakimś zespołem albo inną dziwną. Mam do niego stuprocentowe zaufanie w kwestiach medycznych.

[kosmos_pierzasty]

grru napisał(a):

zaufałabym np. prawniczce w bluzie z kapturem i w kolorowych trampkach, a
> le niechętnie powierzyłabym moją sprawę prawniczce z długimi sztucznymi pazuram
> i i ciemnymi odrostami przy tlenionych włosach.
A to też fakt. Choć gdyby byłą z polecenia, sprawdzona, przymykałabym oczy na pazury.

[madzioreck]

Nie ma to dla mnie znaczenia. Żyję już wystarczająco długo, żeby nie oceniać ludzi po wyglądzie, ubiorze.

[potworia116]

Uwielbiam patrzeć na ciekawie ubranych ludzi, choć mam wychył raczej w stronę indywidualności niż klasyki (klasyka mnie nudzi). Ale nie wymagam od nikogo, żeby się nosił według moich gustów i nie mylę stylu ubraniowego z kompetencjami zawodowymi.
Ostatnio naprawdę elegancką osobę widziałam w cukierni w małym miasteczku pod Warszawą - srebrzystowłosa starsza pani, piękna jak kamelia, o ujmującym głosie i czarującym uśmiechu. Promieniała czymś, co nazwałabym głęboką wewnętrzną kulturą - i to coś jest według mnie podstawą dobrze pojętej elegancji, nie koszulowa bluzka, czy czółenka.

[fawiarina]

Elegancji? To chyba tylko muzycy w filharmonii czy operze są jeszcze eleganccy w pracy. Reszta powinna wyglądać profesjonalnie, a co to znaczy, to już zależy od wykonywanej pracy. Przy czym ci wszyscy kolesie od różnych mlmów czy innych sprzedaży bezpośrednich są absolutnie kiczowaci w tych swoich gajerkach.

[beneficia]

Zapewniam Cię, że na próbę możesz przyjść nawet w dresie czy klapkach ☺
Frak i lakierki to strój roboczy.

[heavy_metal_thunder]

Jesteś muzykiem?

[beneficia]

Tak

[heavy_metal_thunder]

A ja myślałem, że jesteś finansistką. Unikasz politycznej jatki i piszesz w sposób wyważony. Widzisz, ja zawsze chciałem być gwiazdą rocka z lat 80tych, mieć skórzane ubrania, Harleya i stado groupies, ale mi nie wyszło :p

[beneficia]

Kochany, bycie gwiazdą rocka to jest ciężki kawałek chleba
A ja dziś na luzie pocinam Beethovena...

[heavy_metal_thunder]

To Ty muzyk klasyczny? Wow, pod wrażeniem jestem. Może jak kiedyś będę nagrywał prawicowy blackmetalowy album z elementami folku i muzyki poważnej to Cię zaproszę, będziemy do siebie pasować. Ja na muzyce poważnej się nie znam, ale wszak Wagner to był ulubiony kompozytor "wodza"

[beneficia]

Zaproszenie przyjmuję, a z pobliża Twoich klimatów to graliśmy koncert z Gilmourem

[35wcieniu]

I o roboczych wlasnie rozmawiamy.

[beneficia]

Praca w filharmonii czy operze polega głównie na próbach, nie musisz na nich siedzieć we fraku.

[35wcieniu]

No wlasnie. I dokladnie o tym piszemy. Ze zawodow wymagajacych elegancji na co dzien juz prawie nie ma, prawdziwa elegancja rozumiana w tradycyjny sposob przetrwala jeszcze tylko w paru miejscach, np. w filharmonii. Nikt nie twierdzi ze oni w tym chodza na proby ale sa ubrani kiedy musza.

[mail-na-gazecie]

Prawnicze, kadra menedżerska, handlowcy, doradcy na pewno. Nauczyciele schludnie, ale ci wczesnoszkolnej kolorowo. Dzieci lubią mieć ładną panią Lekarze schudnie. Elegancja nie wszędzie jest wymagana, ale wszędzie jest w cenie. Dlatego, że wymaga wysiłku, choć tego nie widać, a ludziom nie chce

[mail-na-gazecie]

Się starać. Stąd wysyp odpowiedzi : biegam w trampkach i mi lotto, co inni powiedzą, Ważne co w głowie...bla bla bla

[maaria33]

mi lotto, co inni powiedzą

Prawda jest taka, że cokolwiek założysz to ludzie "mogą powiedzieć" . Nikt nie jest w stanie zadowolić wszystkich. Oczywiście , że są granice typu raczej nie papuzie kolory na pogrzeb, ale te granice nie są tam gdzie sięga mój gust, oczywiście "obiektywnie" . Dlatego jako klient zadowalam się podstawową estetyką/higieną. Naprawdę nie mam potrzeby, żeby dr Zębata albo recepcjonistka Bogumiła zachwycały MNIE stylem. Może zadowalają innych a może tylko siebie. Co za różnica.

[mail-na-gazecie]

No to ja mam takie potrzeby, bo jestem estetką. Wolę patrzeć na piękno, wolę ludzi, którzy się starają i im to wychodzi, bo są zwyczajnie bardziej pracowici i bardziej wrażliwi. Z takimi ludźmi bardziej mi po drodze.

[maaria33]

Ale wiesz, że Twoje poczucie estetyki może nie byc uznawane przez innych/niektórych jako takie? Czyli np uważają, że masz fatalny gust i cierpią jak z Tobą przestają, bo ...są estetami

[mail-na-gazecie]

Jest uznawane, wiem i czym piszę, miałam od dziecka dobre wzorce i interesuje się sztuką. Bylejakości mówię stanowcze nie.

[maaria33]

Ludzie, których gust i smak kwestionujesz zapewne myślą tak samo o sobie A Twojemu smakowi mówią stanowczo nie

[double-facepalm]

Aha i gustowny ubiór wg Ciebie łagodzi w jakiś sposób czyjś brak profesjonalizmu?

[mail-na-gazecie]

Zdecydowanie podnosi wartość tej osoby w moich oczach i sprawia że, jestem skłonna bardziej wybaczyć pewne niedociągnięcia. Taka osoba ma większe wymagania względem siebie, jest bardziej wyczulona i uważna. Żeby się dobrze ubrać i jeszcze zaprezentować

[mail-na-gazecie]

... coś mi się wysyła za szybko, piszę z telefonu
kontynuując ...trzeba mieć trochę i więcej energii i obeznania w temacie.

[maaria33]

Ale cały czas nie dociera, że ktos może kwestionować Twój gust? I na przykład ucieka z obrzydzeniem z banku, w którym pracuje ktos ubrany wg Twoich standardów?

[maaria33]

BTW Najwięcej wpadek zaliczają chyba osoby przekonane o swojej nieomylności i wyczuciu stylu

[mail-na-gazecie]

Bez przesady.

[kosmos_pierzasty]

Tak, nadmiernie "nastarany" wygląd może sprawiać, że człowiek zaczyna się zastanawiać, czemu ten człowiek aż tyle wysiłku wkłada w powierzchowność i czy na pewno kwalifikacje zawodowe są na równie wysokim poziomie.

[mail-na-gazecie]

A dlaczego nie miałyby być? Znasz ludzi, którym staranie się o wygląd odbiera energię na rozwój, pracę, podnoszenie kwalifikacji? To Ci powiem, że istnieją osoby nieprzeciętne, którym udaje się i jedno i drugie. Nie mówię o geniuszach, czy naukowcach, ale o zwykłych ludziach, którzy mają to oko i potrafią zestawić dobrze ubrania bez wysiłku.

[kosmos_pierzasty]

Nie czarujmy się, że dzisiaj "zadbanie" to jest umiejętne zestawienie ubrań. To jest masa innych zabiegów, czasochłonnych też. Ale ok, jak ktoś lubi to jego sprawa. Tyle, że zwracam uwagę na inny punkt widzenia.

[komorka25]

Zastanawiam się, czy w ogóle jest jakiś zawód, który ZAWSZE wymaga klasycznej elegancji. Naprawdę nie uważam, żeby nauczycielka, lekarka czy pani pracująca np. w informacji turystycznej musiała przychodzić do pracy w "garniturze". Spódnica w kwiaty i tiszert z pewnością nie odbierają im umiejętności zawodowych. Rozumiem, że różne firmy ubierają swoich pracowników w "mundurki", ale w większości przypadków nie mają one - moim zdaniem - uzasadnienia. Taka np. recepcjonistka spokojnie może mieć bordową czy zieloną koszulę.

[sumire]

Już chyba nie.
Nie znam firmy, w której codziennie obowiązywałby business formal - okazyjnie jasne, ale na co dzień nie. W mojej byłej firmie, w której pracowałam dość długo, obserwowałam zmiany - kiedy zaczynałam, był ścisły dress code, kiedy odchodziłam 7 lat później, nie było go wcale. Czasy utożsamiania krawata z profesjonalizmem już minęły, i chyba dobrze.

[al_sahra]

sumire napisała:

> Już chyba nie.
> Nie znam firmy, w której codziennie obowiązywałby business formal - okazyjnie j
> asne, ale na co dzień nie.

W USA znam trzy rodzaje takich organizacji:

Finanse (banki, biura maklerskie)
Biura prawnicze, zwłaszcza w dużych korporacjach.
Wyższe szczeble rządowe: pracownicy Białego Domu, biura Kongresu, agencje rządowe z siedzibą w Waszyngtonie.

Poza tym pracownicy na kierowniczych stanowiskach w wielu firmach/instytucjach, przedstawiciele handlowi w wielu firmach (nie wszystkich).

[yuka12]

W UK to jeszcze agenci nieruchomości.

[maaria33]

Mam podobne obserwacje. Ścisły dress code to chyba domena lat 90. Może początków 2000.

[beanka]

Takie rzeczy zupełnie nie mają dla mnie znaczenia o ile osoba ubrana jest po prostu schludnie i czysto. Czułabym się skrępowana gdybym miała załatwiać służbowe sprawy z kimś w stroju, który odkrywa za dużo. Jakaś elegancja nie jest mi do niczego potrzebna.

[klaramara33]

Uważam, że do pracy typu lekarz, prawnik , nauczyciel nie wypada zbyt wyluzowanie ubierać się. Jakas elegancja jest miło widziana jak dla mnie. Lubię gdy ludzie ubierają się dosyć szykownie. Lubię zadbanie u siebie i u innych.

[yenna_m]

Oczekuję przede wszystkim kompetencji a nie stroju.
Jesrem juz w wieku, gdy szmaciany albo gadany marketing nie robią na mnie wrażenia.
Oczekuję twardej, rzetelnej wiedzy popartej doświadczeniem i usługi na wysokim poziomie merytorycznym. Ostatecznie po to do takiej osoby przyszlam. A nie popatrzeć.

[nuta15]

Ja też oczekuje przede wszystkim kompetencji, jednak wygląd i odpowiedni strój ma znaczenie i świadczy o profesjonalizmie. Bardzo dobrze utkwiła mi w pamięci pani w biurze pewnej firmy ubezpieczeniowej. Wiek około 50, fryzura tapir z kilkoma kolorami pasemek, w uszach wielkie błyszczące kolczyki, taki sam ciężki naszyjnik, bluzka w kolorowy wyrazisty, męczący wzór z bardzo dużym dekoltem i widocznym biustem. Nie można tego nie widzieć Tak epatowała i szokowała swoim wyglądem, że trudno było skupić się na rozmowie.

[maaria33]

I założę się, że była przekonana, że ma smak i gust. Jak niektóre forumki tutaj

[yenna_m]

Guzik swiadczą o profesjonalizmie.
Bardziej łebski gość, na granicy geniuszu, moze odbiegać strojem od otoczenia. Takk nie boi się mysleć niestandardowo, jesf dobą, często bywa mądrze kreatywny i blyskotliwy. Bywa skupiony na meritum niż drobiazgach w stylu ciuch.
Wolę lebskiego niż poprawnego politycznie niezłego

Umowmy się - pani w firmie ubezpiexzeniowej to zwykla biurwa w srednim personelu. Jest przeciętna do bolu, szybko zastępowalna i powinna do bólu przecietnie się nosic w garsonkach.

[sumire]

Dlaczego powinna?

[yenna_m]

Bo jest do bólu przecietna a ematki lubią przecietne dziunie w garsonkach.

[nuta15]

Fakt, praca przeciętna, ale pani chciała wyglądać nieprzeciętnie Nie wiem czy w te sposób wyrażała swoją barwną osobowość, ale to nie było miejsce na takie manifesty. Nie, nie musiała się wbijać w sztywną garsonkę, wystarczyłaby gładka bluzka z mniejszym dekoltem i delikatna biżuteria.

[potworia116]

nuta15 napisała:

> Fakt, praca przeciętna, ale pani chciała wyglądać nieprzeciętnie Nie wiem cz
> y w te sposób wyrażała swoją barwną osobowość, ale to nie było miejsce na takie
> manifesty.

Dlaczego?
Nie, nie musiała się wbijać w sztywną garsonkę, wystarczyłaby gładk
> a bluzka z mniejszym dekoltem i delikatna biżuteria.

Ponownie: dlaczego?

[nuta15]

Dlaczego pytasz?

[potworia116]

Bo jestem ciekawa, jakie założenia, czy idee stoją za tak kategorycznie formułowanymi normatywami

[nuta15]

Kategorycznie sformułowane normatywy? Eee, przesadzasz przecież sztywną garsonkę jej odpuściłam

[potworia116]

Ale bluzka równie kategorycznie gładka, a biżuteria koniecznie delikatna
Serio: dlaczego czyjaś indywidualność, wyrażona w ubiorze, powoduje w Tobie jako klientce/petentce taki dyskomfort? Nie pytam złośliwie, wydaje mi się, że stoi za tym jakieś ciekawe psychosocjologiczne zjawisko .

[yenna_m]

Mnie też dziwi potrzeba tlamszenia cudzej indywidualności i docinania jej do szarej normy.

[nuta15]

Można wyrazić swoja indywidualność bez ferii kolorów i wzorów, biustu na wierzchu i oślepiającego blasku tandetnej biżuterii. Ale jak nie potrafimy inaczej to po pracy też jest życie

[potworia116]

Ale indywidualność polega na tym, że wyraża się indywidualnie, nie wg przepisu Nuty15. Poza tym jeśli chodzi o meritum wciąż nie odpowiedziałaś nic poza „nie bo nie”.
PS Też marzę o społeczeństwie, w którym podstawowa edukacja artystyczna uformowałaby zrąb tak zwanego gustu. Sztuką zajmuję się zawodowo i czerpałabym z tego również osobiste korzyści. Ale skoro już i tak większość nie posiada świadomości wizualnej (wolę to określenie niż klasistowski, enigmatyczny „gust” czy „smak”), to niechże będzie barwnie, różnorodnie i z fantazją, a nie przewidywalnie, schematycznie i poprawnie.

[yenna_m]

Potworio, myślę podobnie.

[mail-na-gazecie]

Bardzo się z Tobą zgadzam potworki

[nuta15]

Ależ ja bardzo doceniam osoby kreatywne, z fantazją które potrafią wyrażać własną indywidualność także poprzez sposób ubierania się, umiejętność łączenia form, barw i wzorów. Zgadzam się, że edukacja estetyczna kuleje, więc jeżeli masz odpowiednie przygotowanie i predyspozycje wręcz namawiam cię do spróbowania takiej działalności. Mamy coś wspólnego, wprawdzie artystą nie jestem, ale sztuka jest mi bliska, także zawodowo.

[yenna_m]

A nie zauważyłaś, że wszystko to rzecz gustu?
Co to jest edukacja esteteczna?
Patrz na pokazy mody ocierajace się o artystyczne wydarzenia. I co? I jajco. W zyciu byś w tym nie wyszła do ludzi z Twoim stosunkiem do ubioru i indywidualności Pomimo tego, ze ciuch projektowałby mistrz światowej rangi.

[yenna_m]

Ale czy trzeba, jeśli ma sie ten luz, że sie jest swietnym merytorycznie i nie musi czlowiek dostosowywać się do konwenansów, aby ludzie walili drzwiami i oknami?
Szczerze? Wybitni nie muszą. Nic nie muszą. I tak ustawisz się do wybitnego lekarza/prawnika w kolejce i powieka Ci nie drgnie, ze wycekinowany albo w jeansach i jarmarcznej biżu

Na pewnym poziomie fachowości to, co na d..pie się nie liczy.

[potworia116]

Przytakuję nawzajem

[katja.katja]

Dziwnym trafem dobrzy lekarze najczęściej (podkreślam - najczęściej bo zaraz ktoś wystąpi ze swoim anegdotycznym "lekarzem w kolorowych piórkach") ubierają się klasycznie i bez udziwnień.

[yenna_m]

Różnie bywa.

[katja.katja]

Ja się nachodziłam ze schorowanym bliskim, po prywatnych i państwowych.
Zawsze tzw. spokojna elegancja. Żadnego różowego irokeza, tatuażu na twarzy, dziwacznego ubioru.
Sama chodzę do endo, dobre opinie wysoko w ZL. Też klasyczna elegancja.
Psychiatra - to samo.
Psycholog - jak wyżej.
Na SOR-ze - tak samo.
Nawet ratownicy medyczni nie mieli dredów czy choćby różowego fryza na łbie. Jak żyć?

[yenna_m]

Ok. Ale nadal przecietniaki i mozesz pojsc gdzie indziej, jak ci nie pyknie.
Ja tam nie oczekuję, aby kroił mnie chirurg ubrany w garnitur. Ma mu byc wygodnie, ma mieć pewną rękę i ma to zrobić dobrze.

Ty oczekujesz elegancji - twoje prawo. Ja oczekuję rezultatu.

DLA MNIE nie to ważne, co kto na na tyłku, tylko co potrafi i co na w głowie. I tyle. Nie dam sie zabrac na ciuchowy marketing. Nie jestem łosiem.

[kosmos_pierzasty]

A widzisz, też się nachodzę i wśród lekarzy widzę właśnie różne stroje - jedna pani przyjmuje w bluzie i dżinsach, inna w eleganckiej sukience. A ponowie to w ogóle raczej ubiór zdecydowanie codzienny preferują, wygodny (np. dżinsy, koszula w kratkę). Dla mnie ok.

[yenna_m]

A fantastyczni informatycy? Taka czołóweczka?

[katja.katja]

Informatycy to często dziwadła z ZA, im się więcej wybacza.

[yenna_m]

Też jestem ciekawa.

Wybitne umysły rzadko podporzadkowują się wytyczonym schematom. Nie boją się czegoś zrobić inaczej niż wszyscy. Dlatego są wybitne.

Schematy ciuchowe są przereklamowane. Mają ociosać czlowiela, pakując jego i jego umysł w ciasny uniform i w ciasne myślenie.

Ja wolę ludzi, którzy nie boją się byc sobą i nie boją się myśleć nieschematycznie.

Ale wiadomo - niech kazdy robi to, co lubi i tak jak lubi

[nuta15]

Zgadzam się co do idei , ale w tym przypadku pani sama wpisała się w pewien schemat - dzidzia piernik skupiona wyłącznie na swoim "kobiecym" i "seksownym" wyglądzie.

[yenna_m]

Wpisała albo nie wpisała. To Twoje zdanie.

Ja tam uwazam, ze każdy może zyć sobie jak chce. I nikomu jic do tego.
Dopierdzielanie się do tego, co kto nosi, z kim sypia, gdzie wyjeżdża itp jestcteż zachowaniem dzidzi-piernik. Albo hest typowe dla gatunku pań przesiadujących na laweczce, ktore ja określam jako "urząd skarbowy"

Nic sobą taka osoba nie reprezentuje, nic nie osiągnęła w życiu (bo jest do bólu nijaka i przeciętna) a do wszystkich się dopitala

[nuta15]

Wbrew temu co deklarujesz sama łatwo wydajesz oceny i szufladkujesz ludzi.

[yenna_m]

Ponieważ uważam inaczej?
Raczej wyśmiewam te szufladę, że garsonka albo garnitur robi z kogoś specjalistę.
Nie. Nie robi.
Specjalistę zrobi z ciebie to, co masz w głowie, to co potrafisz, a nie to, co założysz na tyłek.

Dlaczego jest tendencja do wmawiania ludziom, że strój wplywa na odbiór? Bo to jest kwestia pierwszego wrażenia. Ale to wrażenie musi zrobić nie specjalista ale osoba, która nie ma albo ugruntowanej pozycji zawodowej, albo wybitnych kompetencji.

Wybitni nic nie muszą. I tak będą się o nich bić.
Niezależnie od tego, co włożą na tyłek.
Po prostu.

[sumire]

Nie będąc fanką ubierania się na pokaz, byłabym jednak trochę bardziej ostrożna. Oczywiście, że ubranie nikomu profesjonalizmu nie doda, natomiast ludzie lubią myśleć na skróty i każdy z nas ma w głowie jakieś tam stereotypy. Z drugiej strony każdy - profesjonaliści też - musi regularnie robić pierwsze wrażenie, praca wielu ludzi właśnie na tym polega. Jak mówię - nie jestem fanką dress code'ów, ale umysł ludzki działa, jak działa...

[madzioreck]

No, ludzki umysł działa jak działa, dobrze, że wspomniałaś o stereotypach. Bo garniturek=profesjonalizm to właśnie stereotyp. Ale jeszcze dochodzi przyzwyczajenie - chyba nikt dotąd nie próbował na większą skalę sprawdzić, jak działałaby swoboda ubioru/wyglądu.

[nuta15]

Nie rozumiemy się, trudno. Nigdzie nie napisałam, że garnitur czy garsonka robi z kogoś specjalistę, a wręcz przeciwnie, że w kontakcie z klientem oczekuję przede wszystkim kompetencji. I tu wracam do mojego pierwszego postu. Osoba, które swoim wyglądem zwraca uwagę przede wszystkim na siebie, do tego stopnia, że nie można skupić się na meritum rozmowy nie wzbudza mojego zaufania. A teraz kończę dyskusję, pora na spacer z psem.

[astomi25]

Ja bardzo dobrze rozumiem, co nuta ma na mysli. Co z tego ze pani kolorowy ptak? Jestem u niej, bo chce cos zalatwic a nie da sie, bo goly biust pani powoduje ze nie moge sie na rozmowie skupic. Czasem przyjdzie taka yenna i dobije interesu, a potem taka nuta ktora ucieknie, a po niej astomi, ktora podazy za nuta. Serio serio. Ubior powinien byc taki, aby nie rozpraszal klientow.
Nie zapomnie jak kiedys skladalam papiery na podyplomowke. W dziekanacie siedziala mloda dziewczyna, ktora miala tak monstrualne rzesy, dlugie chyba na 4 cm geste i rowne jak szczotka...normalnie zamiatala tymi rzesami podloge. W ogole nie moglam sie skupic na rozmowie, patrzylam jej na usta zeby wyczytac co do mnie mowi, ale i tak sie nie udalo.
W koncu udalam atak kaszlu i wyszlam, na korytarzu ogarnal mnie taki atak smiechu, ze juz tam w ogole nie poszlam, a sprawe dokonczylam w kolejny weekend u innej pani.
I dodam, te rzesy nie wygladaly jak efekt nieudanego zabiegu. I co, mam uznac ze pani jest oryginalna i super cool i ze to swietnie, iz ma wlasny styl i chce sie wyrozniac? Co mi po tym, jak nie jestem w stanie zalatwic u niej prostej sprawy? ( zeby nie bylo, nie tylko ja mialam z tym problem z pol mojej grupy i paru wykladowcow tez co sie okazalo potem)

[yenna_m]

Ubior ma być taki, aby nie rozpraszał, w przypadku szarego pracownika średniego szczebla, ktory nie za wiele osiagnął i jest zastepowalny.
Jesli idziesz do najlepszego w Europie chirurga czy onkologa, to Ci zwisa kalafiorem, co on ma na tylku. Ma Ci uratować życie. I masz inne oczekiwania.
Jego stroj rozprasza? Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zapukać gdzie indziej.

[katja.katja]

Najczęściej też nie są dziwadłami ubraniowymi tylko ubierają się zwyczajnie.

[yenna_m]

Ale nie pomykają w gajerach tylko w stroju casual. Czyli normalnie a nie elegancko.

[astomi25]

No toz przeciez odnioslam sie do tego co pisala nuta! A ona nie pisala o chirurgu prawda?

[yenna_m]

Ale ja pisalam o wybitnych dpecjslistach a nie szarych, bardzo przecietnych merytorycznie i latwo zastępowalnych, pracownikach sredniego szczebla

[sumire]

Ja mam taką lekarkę. Jej makijaż i ilość noszonej biżuterii mnie niezmiennie zadziwiają. Ale muszę przyznać, że jej to jakoś pasuje... To generalnie jest barwna osoba i ten jej osobliwy stajl jest bardzo, trzeba przyznać, konsekwentny

[yenna_m]

Ale jesf niezła, prawda?

[yenna_m]

W sensie: merytorycxnie wyroznia sie in plus.

[sumire]

Owszem
A swoją drogą - tak kolorowo i błyszcząco często ubierają się ludzie nieśmiali, to coś w rodzaju tarczy. Wiem coś o tym, bo w mojej szafie dominuje malinowy róż

[potworia116]

Operowy styl zdarza się równie często wśród sprzataczek, sędzi, aktorek i kobiet biznesu. To typ osobowości, choć oczywiście różnice klasowe zaznaczaja się w detalach. Bardzo lubię tę wyrazistość i szeroki gest. Nigdy nie odnotowałam negatywnej korelacji z poziomem świadczonych usług.

[yenna_m]

Popatrzmy teraz na informatykow. Tych, ktorzy ocierają się o geniusz

[35wcieniu]

Trudno na nich popatrzec bo zwykle nie maja kontaktu ze swiatem zewnetrznym.

[yenna_m]

Mają, mają.

[kosmos_pierzasty]

Chodzą 10 lat w tym samym t-shircie

[madzioreck]

nuta15 napisała:

> Ja też oczekuje przede wszystkim kompetencji, jednak wygląd i odpowiedni strój
> ma znaczenie i świadczy o profesjonalizmie.

Nie, nie świadczy. Gajerek, garsonka, "stosowny" makijaż czy biżuteria nie robią z człowieka z profesjonalisty.

[yenna_m]

A czesto wręcz rażąco podkreślają brak profesjonalizmu.

[madzioreck]

Czasem świadczą tylko o tym, że ktoś się za profesjonalistę przebrał. Malo to partaczy w garniturku? Cóż, najwyraźniej ludzie czują się lepiej, kiedy ktoś coś spartaczy ubrany w zgodzie z dress codem, niż jak jest faktycznie profesjonalny w stroju dowolnym

[narita04]

yenna_m napisała:

> Oczekuję przede wszystkim kompetencji a nie stroju.
> Jesrem juz w wieku, gdy szmaciany albo gadany marketing nie robią na mnie wraże
> nia.
> Oczekuję twardej, rzetelnej wiedzy popartej doświadczeniem i usługi na wysokim
> poziomie merytorycznym. Ostatecznie po to do takiej osoby przyszlam. A nie popa
> trzeć.

[swiezynka77]

osoby prowadzące uroczystości pogrzebowe.

[zazou1980]

Kiedys na poczatku kariery w mojej obecnej fabryce, na spotkanie do klienta (bank) ubralam sie polformalnie - spodnie w kant i sweter taki ciemnoszary z wszytym bialym kolnierzykiem. Ludzie w banku, czyli nasi przyszli klienci w jeansach, tshirtach, ew. swetrach, ale bardzo casual. Biznes ukrecilismy, ale we firmie mialam zjebke, ze stroj nieodpowiedni. Mamy wygladac jak chlodni profesjonalisci - w stylu Men in black...

[maaria33]

Oczekuję elegancji w zachowaniu. Nachalne ocenianie cudzego ubioru z samozadowoleniem i pewnoscią nie jest eleganckie

[yenna_m]

O to, to!