Mistrz i Małgorzata

[21mada]

Czy może mi ktoś wyjaśnić fenomen tej książki? Co jakiś czas pojawiają się zachwyty nad tą książką, niektórzy ciągle do niej wracają. Co w niej takiego widzicie? Ja czytałam w liceum i wcale mnie nie urzekła, zwłaszcza fragmenty o Piłacie, ale reszta też nie.

[ichi51e]

A mi właśnie fragmenty z Polarem podeszły…
No i kot…
Chyba najbardziej mi język i sposób pisania podszedł - Vonnegut podobnie pisał.

[ichi51e]

*Pilatem

[ursydia]

Pilatesem

[figa_z_makiem99]

Moja ulubiona, wracam do niej i zawsze trochę inaczej odbieram, dojrzalej. Urzekły mnie wyobraźnia, poczucie humoru i styl pisania Bułhakowa. Małgorzata jest mi trochę bliska. Chodzę namiętnie do teatru, kiedy ją wystawiają.

[figa_z_makiem99]

“– To wódka? – słabym głosem zapytała Małgorzata.(...)
– Na litość boską, królowo – zachrypiał – czy ośmieliłbym się nalać damie wódki? To czysty spirytus. ”

[krwawy.lolo]

A piłaś kiedyś czysty spirytus, nierozcieńczony?

[eagle.eagle]

Ja piłam. Da się wypić.

[iwles]

Ja też. Żyję 🤣

[mysiulek08]

moja wlasna matka dostala zalecenie picia 'naparstka' spirytusu przy uporczywym zapaleniu zoladka, przeszlo 'jak reka odjal' w alkoholizm nie wpadla

[ichi51e]

Ale oni to chyba lekko rozcieńczają wodą juz w kieliszku mam wrażenie.

[iwles]

Nie, nie rozcieńczają.

[figa_z_makiem99]

Piłam rozcieńczony, też jestem amatorką mocnych wrażeń.

[memphis90]

Ja zostałam kiedyś uraczona w ramach niespodzianki . Ale nie zrobiło to na mnie wrażenie, w sensie, ze niby jakoś super piecze czy tam dech zatyka.

[mdro]

Ja piłam. I popijałam wódką. Chyba się zaliczam do dam

[eagle.eagle]

Szacun.

[azalee]

Ja pilam, jak na dame przystalo.

[ayelen40]

Spirytus?

[azalee]

Tak

[majenkirr]

Mówiłam, że dama!

Moja mama na żołądek też dawała mi spirytus, ale na orzechach.

[marzeka11]

Pierwszy raz przeczytałam jako 16-latka i wsiąkłam, a to nie była wtedy książka-lektura. Potem miałam kilka powrotów i za każdym razem podobało mi się coś innego. Znakomicie oddająca mroczne czasy rosji (w sumie zawsze tak tam jest), te świetne dialogi, cytaty, które weszły do obiegowego języka. Do tego cała ta biograficzna historia Bułhakowa, ten specyficzny "związek" ze Stalinem z listami w tle.

[marzeka11]

I lubię te cytaty:
"To fakt. A fakty to najbardziej uparta rzecz pod słońcem."

"Tak, człowiek jest śmiertelny, ale to jeszcze pół biedy. Najgorsze, że to, iż jest śmiertelny, okazuje się niespodziewanie, w tym właśnie sęk!"

Plus te o niepłonących rękopisach, "drugiej świeżości", o słowach o wódce nie zapominając.

[langsam]

Miałam kiedyś w rękach wydaną na zachodzie w tłumaczeniu na angielski, i miała taki dodatkowy smaczek, że wszystkie fragmenty zdejmowane przez radziecką cenzurę były wydrukowane kursywą. Sowieci wywalili między innymi ten kawałek:
"O, nie, mój filozofie, nie zgodzę się z tobą – tchórzostwo nie jest jedną z najstraszliwszych ułomności, ono jest ułomnością najstraszliwszą!"

[marzeka11]

O, to także znakomity cytat.

[figa_z_makiem99]

Dla mnie niesamowite, że tamtą rzeczywistośc można było ująć w sposób jaki zrobił to autor, książka zawiera ponadczasowe wątki, porusza kwestie aktualne do dzisiaj. Dojrzały człowiek odbiera ją inaczej niż nastolatek, a za każdym razem bawi. Facet miał wyobraźnię.

[nellamari]

Ja uwielbiam. Zawsze lubiłam książki o totalitaryzmach ( w zderzeniu z jednostką) i zawsze fascynował mnie Faust

[taje]

Ciekawa jestem, czy czytałaś (i jeśli tak, co sądzisz o) Ayn Rand.

[nellamari]

Zapoznałam się na szybko z kilkoma fragmentami. Podzielam, ale tylko częściowo myśl filozoficzną, ultraindywidualizm i brak kontroli zewnętrznej zakłada wielką wiarę w ludzkość, której nie podzielam. I pozycja kobiet w świecie jest trochę niejasna w jednym tekście.

[aankaa]

do niektórych książek (jak do koniaku) trzeba "dorosnąć". Niektórym się to udaje, innym nie

[memphis90]

Tja, słyszałam to w kontekście Sienkiewicza.

Nadal dorastam.

[daniela34]

Akurat z Sienkiewiczem jest moim zdaniem odwrotnie. Z niego się wyrasta, z wiekiem dostrzegając wszystkie wady "pierwszorzędnego pisarza drugorzędnego."

[zona_glusia]

>Z niego się wyrasta, z wiekiem dostrzegając wszystkie wady "pierwszorzędnego pisarza drugorzędnego."

Wyrasta się, a potem przez przypadek człowiek natyka się na profesora Koziołka gdzieś w internecie i twórczość Sienkiewicza ukazuje się w jeszcze innym świetle.

[damartyn]

Jego cykl rozmów u Ewy Niewiadomskiej „ Poczet pisarzy polskich” był fantastyczny!

[zona_glusia]

Parę odcinków udało mi się posłuchać, gdy archiwum polskiego radia zdołałam uruchomić. Te kilka było fantastyczne! Chętnie bym poznała całość.

[lady.madrugada]

Gdy czytałam pierwszy raz, na początku liceum, fragmenty "religijne" omijałam, bo wydawały mi się nudne. Doceniłam je wiele lat później. To jedna z tych książek, które na każdym etapie życia mają dla mnie inne przesłanie.

[figa_z_makiem99]

Zgadzam się, trzeba do nich dorosnąć.

[21mada]

Ale ja w ogóle nie trawię fantastyki. Wątpię czy do tego można dorosnąć. Chyba to jednak nie dla mnie.

[figa_z_makiem99]

Jeśli ktoś żyje wyłącznie popędami, postrzega świat konsumpcyjnie i jego celem jest jak najwięcej się nachapać, nie zadaje sobie żadnych pytań egzystencjalnych, uważa, że istnieje tylko ciało, a dusza rozumna to wymysły szarlatanów. Nie będzie w stanie zachwycić się tą książką. 

[figa_z_makiem99]

To książka wielowarstwowa.

[21mada]

Jeśli ktoś nie wyznaje żadnej religii i nie wierzy w diabły i życie pozagrobowe to nie znaczy że jest pusty i postrzega świat konsumpcyjnie. Ale owszem, istnieje „tylko” ciało. Do tej świadomości też trzeba dorosnąć.

[lella_two]

Nie wyznaję żadnej religii, nie wierzę w diabły i życie pozagrobowe, a książkę uważam za doskonałą, szczególnie wątek Piłata. A wiesz, dlaczego? Bo to tak nie działa po prostu. Gdyby tak było, takie na przykład kryminały czytaliby tylko mordercy i gliniarze.

[figa_z_makiem99]

Ja też nie wyznaję żadnej religii. Nie chodziło mi o religię i wiarę w diabły i kotły ze smołą

[lella_two]

Odpowiadałam 21mada

[marzeka11]

"Ale owszem, istnieje „tylko” ciało. Do tej świadomości też trzeba dorosnąć."
Serio? A emocje, uczucia, to, co "siedzi" w człowieku- może być nazywane duszą albo czymś, co mamy jako dodatek "do ciała"- akurat niczego bardziej nieprzemijającego niż ciało nie ma- a żyjemy w świecie dającym ułudę jego stałości i trwałości.
No ale powiem, przywołując Bułhakowa: "Każdemu będzie dane to, w co wierzy".

[atoness]

Owszem, tylko ciało. To coś, co może być nazywane duszą, jest przez nie produkowane.

[bene_gesserit]

21mada napisała:

> Jeśli ktoś nie wyznaje żadnej religii i nie wierzy w diabły i życie pozagrobowe
> to nie znaczy że jest pusty i postrzega świat konsumpcyjnie. Ale owszem, istni
> eje „tylko” ciało.

Pewność w tę czy inną stronę to najgłupsza postawa, jaką można przyjąć.

[figa_z_makiem99]

Dajmy na to przykład, zobaczyłam film z kotem w fundacji, popatrzyłam w jego oczy i wypełniłam ankietę pod wpływem impulsu. Pojechałam po niego, okazywałam mu przez jakiś czas miłość i czułość, po jakimś czasie kot zaczął ją odwzajemniać i sprawia mi to cholerną przyjemność. Wydałam na podróż, muszę wydawać na utrzymanie siersciucha i ktoś pomyśli, nienormalna baba, a ja za każdym razem patrząc na niego czuję coś, czego nie można zmierzyć, zważyć, a i tak to czuję. I w tym jest właśnie magia, w emocjach, uczuciach, wyobraźni, i w połączeniu z wiedzą, to dar dzięki któremu człowiek może stworzyć na przykład taką książkę, bo potrafi dostrzec coś, czego większość z nas nie widzi. I ja to podziwiam. 

[figa_z_makiem99]

Autor potrafił zaglądać ludziom w dusze.

[figa_z_makiem99]

I dodałabym jeszcze do tego mixu cech intuicję.

[borsuczyca.klusek]

Dla mnie to bardziej realizm magiczny niż fantastyka

[figa_z_makiem99]

Zgadzam się, że realizm magiczny.

[okruchlodu]

Aż przyszła mi ochota, żeby przeczytać po raz kolejny.

[smoczy_plomien]

Właśnie. Chyba mam lekturę na święta.

[aadrianka]

Ja też, zresztą wracam co jakiś czas, to jedna z moich najukochańszych książek. Ale najpierw odświeżę sobie "Egipcjanina Sinuhe".

[lella_two]

Ale co tu wyjaśniać? Jedni lubią kaszankę, drudzy tort.

[iwles]

Oddziałuje na wszystkie zmysły, nie tylko wzrok.
Kocham.
A za Wolandem poszłabym w ciemno, w każdej chwili 🤪

[mysiulek08]

to ksiazka z gatunku dojrzewajacych razem z toba, zeby sie zgrac z "Mistrzem i Malgorzata' trzeba tez miec jako takie rozeznanie w tle historycznym i umiec wylapac 'smaczki'

przeczytalam dosc pozno i wyszlo mi to na dobre, podobnie zreszta jak i "Pana Tadeusza" co za piekny kawalek literatury

[jolie]

Nie zgadzam się. Bardzo dobrze znam tło, smaczki też potrafię wyłapać, a jednak nie przepadam za tą książką. Nie i już.

[mysiulek08]

nie wszystko musi sie podobac kazdemu przeciez

[borsuczyca.klusek]

Pytanie czy kiedykolwiek powstało czy powstanie dzieło, które będzie się podobać absolutnie wszystkim?

[jolie]

Wiadomo, że nie. I chyba nikt tego nie oczekuje od sztuki czy literatury.

[zona_glusia]

>to ksiazka z gatunku dojrzewajacych razem z toba,
Zgadzam się. Jak każdą klasykę, odbiera się ją inaczej wraz z nabywaniem doświadczeń i wiedzy.

>zeby sie zgrac z "Mistrzem i Malgorzata' trzeba tez miec jako takie rozeznanie w tle historycznym i umiec wylapac 'smaczki'
Tu mam odmienne doświadczenia. Miałam 15 lat jak ją przeczytałam po raz pierwszy, zerowe pojęcie o historii, na pewno nie umiałam wyłapać żadnych smaczków, a od razu "się zgrałam" i ogromnie mi się spodobała.

Ostatnio zresztą spotkała mnie miła rzecz w związku z tą książką.

[kotejka]

zona_glusia napisał(a):

> >to ksiazka z gatunku dojrzewajacych razem z toba,
> Zgadzam się. Jak każdą klasykę, odbiera się ją inaczej wraz z nabywaniem doświa
> dczeń i wiedzy.

Jakiś czas temu sięgnęłam znowu po zbrodnie i karę
Pierwszy raz czytałam będąc w wieku plus minus raskolnikowa
Trudne to było, ale myslalam glownie - gupek, po co się przyznawał
Teraz przeczytałam będąc w wieku jego matki i jej oczami na to patrząc, bardzo mocno dostojewski te postać, relacje i proces rysuje
Ludzie złoci, o ilekroć bardziej bolesna była to lektura
>
> >zeby sie zgrac z "Mistrzem i Malgorzata' trzeba tez miec jako takie rozezn
> anie w tle historycznym i umiec wylapac 'smaczki'
> Tu mam odmienne doświadczenia. Miałam 15 lat jak ją przeczytałam po raz pierwsz
> y, zerowe pojęcie o historii, na pewno nie umiałam wyłapać żadnych smaczków, a
> od razu "się zgrałam" i ogromnie mi się spodobała.
>
> Ostatnio zresztą spotkała mnie miła rzecz w związku z tą książką.

[zona_glusia]

>Ludzie złoci, o ilekroć bardziej bolesna była to lektur
Kuszisz bardzo, choć nie wiem czy chcę to sobie robić.

[atoness]

Zgadzam się. Dla Dostojewskiego i dla "Mistrza i Małgorzaty" nauczyłam się czytać po rosyjsku. "Zbrodnię i karę" czytam co kilka lat i rzeczywiście jakby się zmieniała i bolała coraz bardziej.

[damartyn]

Powiem ci uczciwie- to już cie nie urzeknie.
Wracam do niej cyklicznie. Cytaty na co dzień lecą w domu. Jeden mój kot nazywa się Behemot.

[sueellen]

Też czytałam w liceum i też nie byłam wtedy specjalnie zachwycona. Ale widzę że na audiotece jest superprodukcja. Jeśli dalej będzie mi się chciało sprzątać przed świętami z takim entuzjazmem jak dziś, to wysłucham i może zmienię zdanie. Dzięki audiobookowi pokochałam tak pana Tadeusza. Sama z własnej woli nigdy bym nie sięgnęła i nie przeczytała.

[szorstkawelna]

Hmm. Wątek Piłata jest najbardziej poruszający i (dla mnie) chyba najważniejszy.

[katecat1]

Tak, najbardziej wzrusza. I jego zakończenie. Nawet teraz, na samą myśl, łzy napływają mi do oczu. To prawdziwa miłość i miłosierdzie wobec człowieka.

[alpepe]

Uważam, że to klasyka, dobra, ale nie rzuciła na kolana.

[okruchlodu]

Kocham

"Miłość napadła na nas tak, jak napada w zaułku wyrastający spod ziemi morderca, i poraziła nasoboje od razu. Tak właśnie razi grom albo nóż bandyty!
Ona zresztą utrzymywała później, że to nie było tak, że musieliśmy się kochać już od dawna, jeszcze się nie znając i zanim się jeszcze spotkaliśmy, i że ona żyła z innym mężczyzną... a ja, tam, wtedy...z tą, no, jakże jej...- Z kim? - zapytał Bezdomny.
- Z tą, no... z tą, no... - odparł gość i pstryknął palcami.- To pan był żonaty?- No tak, przecież właśnie w tej sprawie pstrykam... Z tą... Z Warią... Z Manią... nie, z Warią... taka sukienka w paski,muzeum... Zresztą nie pamiętam. No więc ona mówiła, że wyszła tego dnia z bukietem żółtych kwiatów właśnie po to, bym ją wreszcie odnalazł, i gdyby tak się nie stało, otrułaby się, bo jejżycie było pozbawione sensu. Tak, miłość poraziła nas w jednej chwili. Wiedziałem o tym jeszcze tego samego dnia, po godzinie,gdyśmy znaleźli się, sami nie wiedząc jak i kiedy, nanadrzecznym bulwarze pod murami Kremla. Rozmawialiśmy zesobą, tak jakbyśmy się rozstali dopiero wczoraj, jakbyśmy się znali od wielu lat. "

"Przychodziła do mnie co dzień w południe, ale czekać na nią zaczynałem już od rana. Oczekiwanieto wyrażało się w ten sposób, że przestawiałem przedmioty na biurku. Na dziesięć minut przed jej przyjściem siadałem przyokienku i nasłuchiwałem, kiedy stuknie rachityczna furtka. I jak tosię dziwnie składa - zanim ją spotkałem, bardzo niewiele osób przychodziło na nasze podwórko, można powiedzieć, że nikt tamnie przychodził, teraz zaś wydawało mi się, że całe miasto podążana nasze podwórze.Ona przechodziła przez furtkę tylko raz, ale nie skłamię, jeśli powiem, że zanim weszła, serce zaczynało mi walić przynajmniejz dziesięć razy. A potem, kiedy zbliżała się godzina, o której onamiała przyjść, kiedy wskazówki zegara zbiegały się na dwunastej,serce w ogóle już nie przestawało łomotać, dopóki ona, nawet niestuknąwszy furtką, niemal bezgłośnie, nie zjawiała się, dopóki niezobaczyłem za okienkiem jej pantofli z czarnymi kokardkami zzamszu, ściągniętymi przy pomocy stalowych sprzączek. Niekiedy swawoliła zatrzymując się koło drugiego okienka istukając w szybę czubkiem bucika. W tejże chwili dopadałem okna, ale pantofelek znikał, znikał czarny jedwab przesłaniającyświatło, i biegłem, by jej otworzyć drzwi. "

[figa_z_makiem99]

😊

[aadrianka]

I to przepiękne, chwytające za serce: on nie zasłużył na światłość, on zasłużył na spokój.

[jolie]

Fragmenty o Piłacie były dla mnie najciekawsze. Fanką powieści zdecydowanie nie jestem.

[jammer1974]

Kot oczywiscie 🤩

[armamagedon]

Uwielbiam. Boli zawsze, gdy czytam. Ma w sobie ludzkie DNA, wszystko jest w niej prawdziwe. Najprawdziwsza historia Jeszuy z jaką się zetknęłam.
Z kolei DNA powstawania państwa, jego elit i szarych eminencji, zwłaszcza w ujęciu Polski zapisał Golubiew w Bolesławie Chrobrym (uwielbiam to tu pisać, bo wiem że książka nie jest tu zbyt popularna 😂). Przeczytanie jej otworzyło mi bardzo oczy na współczesność, może to też była kwestia wieku, w którym ja czytałam.

[zona_glusia]

Ja jej tu za każdym razem bronię, bo to świetna książka.

[armamagedon]

Piąteczka 😀

[smoczy_plomien]

Ja pisałam o Mistrzu i Małgorzacie w wątku o powrotach do książek, więc czuję się wywołana.

Absurd i czarny humor. Brawura. Postać Małgorzaty jako silnej, zdeterminowanej kobiety, wiedźmy. Wątek jej poświęcenia dla słabego, chorego Mistrza akurat mnie tak bardzo nie bierze, wolę Wolanda i jego trupę. Lubię ogólnie literaturę rosyjską*, za jej brutalny realizm[!]. Głowę Berlioza toczącą się po bruku, racjonalizujące diabły. Czysty absurd. Piękny język. Ulubione cytaty: o wódce i spirytusie, o łososiu drugiej świeżości (używam w języku codziennym). Jeden z transparentów na Marszu Kobiet mówił "Annuszka już rozlała olej...".

Tak teraz patrzę, że Mistrz i Małgorzata ma sporo cech wspólnych z filmami Tarantino

*Wiem, że Bułhakow był Ukraińcem

[gunila7]

To był jesiotr, jeśli dobrze pamiętam.

[smoczy_plomien]

Tak, racja

[rafaleczka]

Czy kto przełożył ma wpływ na odbiór? Nigdy nie czytałam i dziaiaj chce zacząć, ale na Legimi są 4 przekłady

[ramonda_alp033]

rafaleczka napisała:

> Czy kto przełożył ma wpływ na odbiór?

Zawsze.

> Nigdy nie czytałam i dziaiaj chce zacząć, ale na Legimi są 4 przekłady

turbotlumaczenia.pl/blog/ktore-tlumaczenie-mistrza-i-malgorzaty-warto-wybrac/

[iwles]

Jestem wierna pierwszej wersji tłumaczenia, którą czytałam: Irena Lewandowska i Witd Dąbrowski.
I to do ich słownictwa jestem na tyle przyzwyczajona, że inne mi "nie pasuje".
Ale pewnie nie znaczy, że są gorsze.

[senin1]

Ciekawe z tymi przekladami, Ja czytalam po polsku po raz pierwszy w 1976 (chyba) roku. Jezyk mnie zachwycil. Wrocilam do niej po kilku latach, i glownie skoncentrowalam sie na watku Pilata, Emigrujac do Austalii nie ciagnelam ze soba moich ksiazek, ale na szczescie natknelam sie an M&M ( ) w jakims second hand book store. Po angielsku oczywiscie. I wiecie co, Jezyk, styl byl identyczny. Taki sam nastroj jak w tlumaczeniu polskim. Do dzis sie zastanawiam nad tym, jak to bylo mozliwe. A poza tym to ciesze sie bardzo, bo wlasnie odkrylam, ze ja w dalszym ciagu mam, bo pozyczylam kiedys kolezance i wydawalo mi sie ze przepadla. Pozadna kolezanka, swoja droga,

[memphis90]

Jak dla mnie wersja Przebindow okropna, zmienili Annuszce imię…

[ayelen40]

Książka mojego życia.

[shmu]

Zaczęłam czytać i nie skończyłam. Ale akurat o Połacie mi się podobało.

[ewa_2009]

Ostatnio właśnie koleżanka (50+) opowiadała, że w liceum czytała i się nie zachwyciła. A ostatnio wróciła do książki i zupełnie inny odbiór ma.

[asia_i_p]

Tego się nie da wyjaśnić, to jest jak sushi. Albo lubisz i wtedy nic nie trzeba wyjaśniać, bo oczywiste, albo nie lubisz i żadne wyjaśnienia nic nie zmienią.

[kotejka]

Sadze, ze nikt nie wyjaśni.
Obiektywnie można stwierdzić, ze to kawał wybitnej literatury.
Subiektywnie - nikt kochać nie każe i nie wytłumaczy, jak pokochać
Ja jestem wyznawca tej teorii, gdzie mamy w procesie twórcę-dzieło-odbiorcę
Od odbiorcy ostatecznie zależy, jak dzieło odbierze, no bo jak inaczej
Jak jest wyrobiony, jakie ma inne doświadczenia czytelnicze i życiowe, jaka wiedzę ogólna, jaka wrażliwość,
Musi ziarenko na podatny grunt upaść - w skrócie
Tak Zenek martyniuk jak i Bułhakow, każdy znajdzie swoje grono zachwyconych odbiorców

[21mada]

Tak, bo jak kogoś nie zachwyca Bułhakow to na pewno słucha Zenka Martyniuka. To tylko dowodzi że można przeczytać tysiąc książek i nadal być głupim.
Lubię literaturę rosyjską, lubię czytać o czasach stalinizmu, ale ta książka raczej mnie nie urzeknie. Niektóre wpisy w tym wątku też mnie zniechęciły. Nie wierzę w przeznaczenie, w to że ona akurat wyszła i on akurat kupił róże bo. „tak im było pisane” i tak miało być że się spotkali bla bla bla. Nie, nic nie było z góry ustalone a to że ktoś kogoś spotkał to przypadek.
W MIM realistów przedstawiono jako głupków. Cha cha nie wierzy w Boga no boki zrywać. Nie wierzy w diabła.
Zalatuje mi klimatami Coelho i egzaltowanymi cytatami w stylu „każdego czeka po śmierci to w co wierzy”. Nawet jako nastolatka nie byłam egzaltowana, może dlatego takie złote myśli na mnie nie działają.

[21mada]

Realizm magiczny to jednak nie moja bajka. Chętnie poczytam realistyczne powieści o tamtych czasach. Może coś polecicie?

[iwles]

21mada napisała:

> Chętnie poczytam realistyczne powieś
> ci o tamtych czasach. Może coś polecicie?

W.Lenin "Dzieła zebrane" w 54 tomach.

[danaide2.0]

A to, że fakty są uparte to nie z Lenina?

[kotejka]

21mada napisała:

> Realizm magiczny to jednak nie moja bajka. Chętnie poczytam realistyczne powieś
> ci o tamtych czasach. Może coś polecicie?

Rosji tamtych czasów? Czy w ogóle tamtych czasów? Gdzie
Inne czasy były wtedy w Moskwie inne w nowym Jorku a inne w Neapolu
Jak ktoś zna trochę historię, to wie, co się działo w literaturze rosyjskiej
Pięknie rozkwitał realizm
Ale socjalistyczny
Bułhakow swoim dziełem podjął aktywna polemikę z tym właśnie
Polecać ci socrealistow? Np Klujev wiersze z kołchozu, Gorki (Matka)i Bucharin
Wtedy też powstają te wszystkie związki pisarzy z ich programowymi założeniami, jaką rolę ma literatura dla ludu pelnic
Współcześnie z bulhakowem tworzyli platonow, pasternak, zamiatin m.in
Wiele się nie działo, bo te lata to terror i czystki, a później wybuch wojny,.więc i literatura inna
Tym bardziej niezwykle, że w takich niebezpiecznych niesprzyjających czasach powstały takie dzieła

[21mada]

Chodzi mi o Rosję tamtych czasów. Niekoniecznie musi być pisana w tamtych czasach, pewnie większość książek powstała później.
Dobre to porównanie z Alicją w krainie czarów. Ja w dzieciństwie kochałam Dzieci z Bullerbyn i właśnie taka literatura mnie zachwyca. Smaczkiem jest szczegółowy opis jak wyglądał pokój Lisy. Czyli realizm aż do bólu. 😁

[nowamamagapka]

Mam dokładnie taki sam odbiór- porównanie z Alicją w Krainie Czarów... i uwielbiałam Dzieci z Bullerbyn. (nie chcę spłycać, ale również Reksia z jego remontem budy )

21mada napisała:

> Chodzi mi o Rosję tamtych czasów. Niekoniecznie musi być pisana w tamtych czasa
> ch, pewnie większość książek powstała później.
> Dobre to porównanie z Alicją w krainie czarów. Ja w dzieciństwie kochałam Dziec
> i z Bullerbyn i właśnie taka literatura mnie zachwyca. Smaczkiem jest szczegóło
> wy opis jak wyglądał pokój Lisy. Czyli realizm aż do bólu. 😁

[piesfafik]

Jak chcesz realizm z tamtych czasie to poczytaj pamietniki Nadiezdy Mandelsztam . Moze wtedy zrozumiesz czemu Bulhakow pisal jak pisal.

[figa_z_makiem99]

Materialiści umarli i nikt o nich nie pamięta, a magiczny Bułhakow wiecznie żywy i ludzie do niego wracają

[21mada]

Gdyby nie ci straszni materialiści to czytałabyś książkę przy świecy. O ile w ogóle miałabyś drukowaną książkę. Nie mówiąc o czytnikach. 😉

[iwles]

21mada napisała:

> Gdyby nie ci straszni materialiści to czytałabyś książkę przy świecy. O ile w o
> góle miałabyś drukowaną książkę. Nie mówiąc o czytnikach.

Tu się akurat mylisz. To zasługa fantastów i wizjonerów.

[figa_z_makiem99]

😊

[kotejka]

No właśnie dlatego ty jako odbiorca nie jesteś gruntem podatnym
A Zenek nie był albo albo
I nic tu do ciebie
Urpszoczone rozważania na temat triady
Autor-dzielo-odbiorca
Ja uwielbiam te klimaty, gdzie nie wiadomo, o co chodzi
Btw Kiedy dopiero zaczynałam swoją przygodę z literaturą jako kilkulatka to wsiaklam w Alicję w krainie czarow
A kot z Cheshire zaraz obok wielkiego tłustego kota Bułhakowa to jeden z moich ukochanych bohaterów literackich do dziś
Mama moja nie mogła się nadziwic, że dziecko to czyta z miłością, bo mówi, że ja od tej książki głowa bolała po kilku minutach i męczy się okrutnie
A jest bardzo oczytana i wyrobiona czytelniczo wyjątkowo
Każdy kocha co kocha
Sztuka ma to do siebie, że nie jest taka sama dla każdego
W sumie bardziej to działa w drugą stronę, jak coś jest beznadziejne, to po prostu jest

[21mada]

Dlatego nie zgadzam się ze stwierdzeniem że trzeba być wyrobionym czytelniczo żeby zachwycać się MiM. Jedno z drugim nie ma nic wspólnego.
Jeśli lubisz klimaty ze nie wiadomo o co chodzi to polecam „Pożegnanie jesieni” Witkacego. 🤭

[piesfafik]

Ja mialam chyba 12 czy 13 lat jak przeczytalam MIM jak sie ukazalo pierwsze polskie wydanie. Byc moze wychowanie w PRLu pomagalo w zrozumieniu tej opowiesci bo nikt mi nie musial tlumaczyc zadnych smaczkow - ja to czulam po prostu I uwielbialam wyczyny Wolanda I spolki.
Byc moze jest jak poezja czy humor - mozna rozumiec ale nic nie czuc I nic ma to nie mozna poradzic

[damartyn]

Coś w tym jest, że życie w jedynie słusznym wtedy ustroju wzmacniało odbiór tej książki.

[memphis90]

>Nie wierzę w przeznaczenie, w to że ona >akurat wyszła i on akurat kupił róże bo. „tak >im było pisane” i tak miało być że się spotkali >bla bla bla.
Ale przecież autor tudzież narrator niczego takiego nie mówi… To są słowa jednego z bohaterów, który tak opisuje swoją miłość.

[memphis90]

>W MIM realistów przedstawiono jako >głupków. Cha cha nie wierzy w Boga no boki >zrywać
Ale to jest kreacja. Książka nie ma udowodnić istnienia Boga 🤦‍♀️