jestem młoda mam 24 lata ,smierć dookoła to z reguły 60-letni znajomi
rodziców,kilka lat temu moje babcie i dziadek....ale nikt młody..dzień przed
wigilja dostałam wiadomość że zginął mój kolega...bardzo dobry..zginął w
wypadku ,kończyliśmy razem LO...to był najlepszy chłopak w klasie!!!!!!!!!!!!!
siedział koło mnie na matematyce i do dziś pamiętam jak śćiągał


ale był
przekochany....Paweł..przystojny,chyba nawet w pierwszej klasie się w nim
kochałam,reszta to były straszne imbecyle poza może jeszcze jednym....a to
był taki wspaniały chłopak...strasznie się z tym czułam w wigilję ,na pogrzeb
nie dałam rady iść...praca,a do tego w pracy zachorowała nagle matka szefowej
(rak)i w ogóle była masa roboty....potem byłam zadowolona że nie poszłam na
pogrzeb bo znam siebie strasznie bym ryczała całe święta,a teraz mam wyrzuty
że mnie tam nie było....tak sobie pomyślałam że Paweł zrobiły wszystko żeby
przyjść na mój pogrzeb...taki był...wspaniały przyjaciel...i taki
młody......jakoś nie umiem się z tym pogodzić...