jest mi smutno

[mik5]

bo zostałam odtrącona. Bo nowa koleżanka w pracy dała mi wyraźnie do
zrozumienia, że nie chce ze mną gadać towarzysko. Bo nie rozumiem dlaczego,
bo nie mam przyjaciół. Pocieszcie...

[ada_zie]

A musisz z nią gadać towarzysko w pracy?? Nie chce to nie narzucaj się.
Poczytaj o prawdziwych problemach to z pewnością spojrzysz na to inaczej...
Uszy do góry!

[mik5]

no własnie poczytałam o prawdziwych problemach, a pogadać towarzysko jednak też
bym z kimś chciała...

[lila1974]

Może to chwilowa sytuacja?
Może zajęłaś miejsce kogoś, kogo ona bardzo lubiła i teraz w ramach
solidarności z tamtą osobą okazuje Ci niechęć. Może zajęłaś stanowisko, na
którym widziała siebie. Może miała swoją kandydatkę po znajomości i nie udało
się jej wkręcić. A może zwyczajnie rekompensuje sobie Twoim kosztem kompleksy -
pokazuje nowej, kto tu rządzi.

Postaraj się przejść do porządku dziennego nad jej zachowaniem. Bądź ponad to.
Z czasem okrzepniesz w firmie, pokażesz, że jesteś wartościową osobą i może
dziewczyna przekona się do Ciebie.

Przeszłam podobne rozterki, gdy zaczynałam obecną pracę. Nawet spotkało mnie
coś gorszego jak bojkot towarzyski - nagonka mająca na celu usunięcie mnie ze
stanowiska.

[mik5]

Kiedy to jest tak, że to ona jest nowa...Nie rozumiem dlaczego dosyć stanowczo
odrzuca moje przyjazne nastawienie.
Bojkot towarzyski - chyba też to znam. Zwykle się trzymam, ale dziś tak mnie
jakoś przycisnęło, że się skarżę.
Odczułam ze brakuje mi przyjaciół, dzielenia się radościami i smutkami.
Wczoraj z gazety dowiedziałam sie o urodzeniu się dzieci u znajomych i też nie
maiałamz kim o tym pogadać...

[lila1974]

Czyli dziewczyna zadziera nosa i tyle. Długo już pracuje?
Może nie masz przyjaciół, bo nie masz dla nich czasu, np. za długo pracujesz?
Zastanawiałaś się, dlaczego tak się dzieje? Do jakich dochodzisz wniosków?

[mik5]

Dzięki za pocieszenie, ale nie umiem sobie jakoś tego tak prosto wytłumaczyć.
Myślę że jest coś w moim charakterze,co trochę odstręcza: jestem dosyć
zasadnicza, czepliwa, lubię miec inny punkt widzenia. Ciężko się żyje bez
przyjaciół...

[lila1974]

Sama więc wiesz, gdzie jest pies pogrzebany.
Ludzi przyciąga miły uśmiech, życzliwość, poczucie humoru. Spróbuj zatem być
mniej czepliwa i zasadnicza. Te cechy męczą zarówno innych, jak i samą Ciebie.

Przymknij oko na ludzkie niedoskonałości i nabierz dystansu do samej siebie.
Może koleżankę wystraszyłaś?

Na pewno jest jakaś dziedzina Twojego życia, w której czujesz się świetnie -
tam poszukaj znajomych. Nie stroń od ludzi ale też nie narzucaj się im, bo się
wystraszą. Zagadnij czasami miło do kogoś, pochwal, skomplementuj, zaczep
żartobliwie.

A przede wszystkim polub samą siebie, bo mam wrażenie, że masz niesympatyczny
stosunek do własnej osoby, czym dajesz innym pozwolenie, by odbierali Cię
podobnie.

[mik5]

Zgadzam się z tym, ze dystansu do siebie mi troche brak - a to sie chyba kłóci
z nielubieniem siebie?
Ciężko byłoby mi poszukać znajomych poza pracą, bo zajmuje ona rzeczywiście
sporą część mojego czasu.
Wiesz dlaczego tak odebrałam zachowanie koleżanki? - bo uważam je za
niesprawiedliwe. Czy często czujesz sie potraktowana niesprawiedliwie, czy
tylko ja tak mam?

[jagasz]

Może Cię pocieszę... na przyjaciół w pracy nie liczę, zawiodłam się kilka razy,
ktoś mi mówi jedno, za chwilę widzę robi i mówi drugie. Nie rozumiem takich
relacji.
Przyjaciele poza pracą???? Masz rację, nie ma czasu na szukanie. Najlepsi
przyjaciele to koleżanki jeszcze z liceum, studiów. Możemy się nie kontaktować
kilka miesięcy ale wimy, ze możemy na sobie polegać.
Poza tym dzieci....Mam nadzieję, że będę miała z nimi przyjacielskie kontakty (
nie mylić z kumplowskimi)..

Uśmiechnij się, slońce za oknem...

aga

[mik5]

Pocieszyłaś mnie
jednak bojkot towarzyski to naprawdę nic milego...

[lila1974]

Nie kłóci się według mnie wcale. Skoro odbierasz się na poważnie i przejmujesz
wszystkim, to chyba świadczy o kompleksach? A skoro je dostrzegasz to i nie
lubisz.

Nie musisz być doskonała. Świat byłby nudny, gdyby chodziły po nim wyłącznie
kryształowe i nieskazitelne jednostki.

Trzeba się urodzić z pogodą ducha ale można ją też wytrenować w sobie. Spróbuj
powiedzieć do siebie "to nic takiego", "są gorsze rzeczy na świecie", "jutro
będzie lepiej" ... itd. itp. Uwierz, że to działa.

A czemu poczułaś się potraktowana niesprawiedliwie. Piszesz dość ogólnikowo i
nie wiem, czy wyciągam poprawne wnioski?

Teraz poprzynudzam.
Zaczęłam pracę i już po dwóch dniach przyszedł do mnie mój przełożony i
powiedział, że są na mnie skargi. Ale nie były to skargi skierowane
bezpośrednio do niego, tylko przypadkowo usłyszał rozmowy innych pracownic.
Zarzut 1.
- Dezorganizuję pracę robiąc wszystko po swojemu.
Domyśliłam się o co chodzi i wyjaśniłam. Przełożony stwierdził, że mam
absolutnie prawo organizowac sobie stanowisko pracy tak jak mi wygodnie.
Zarzut 2.
- Powiedziałam do pielęgniarki, która weszła do mnie, żeby wyszła, bo ją
przepędzę kopem w dupę.
Tu ręce mi opadły i szczena. Bzdurą to było kompletną. Zarządałam więc
konfrontacji z osobą, ktora to powiedziala lub ktorą tak potraktowalam. Co
nastąpiło następnego dnia. Tylko, że na dywanik wezwana zostala nie
pielęgniarka, ktorą teoretycznie tak potraktowałam, a koleżanka z kasy, która
przychodzi jako moja zmienniczka. Przełożony powtórzył jej słowa i zapytał, czy
potwierdza. Zaczęła się motać i plątać w zeznaniach. Szef już wiedział o co
chodzi. Mnie podziękował a jej kazał jeszcze zostać.

W takiej sytuacji miałam prawo czuć żal i złość, prawda? Zostałam
niesprawiedliwie o coś oskarżona. Nie leży jednak w mojej naturze złośliwość,
mściwość, czy co tam jeszcze. Domyślałam się, skąd ta nagonka na moją osobę i
tyle. Posunęły się również do oszustwa w papierach, by tylko mnie
zdyskredytować w oczach przełożonych. Domyśliłam się tego i podpisywałam
wszystkie papiery, które dostawałam do rozliczenia. Od tego momentu nagle
przestałam się mylić, co mi zarzucano zanim zaczęłam podpisywać papiery.
Niestety, dopięły swego i podziękowano mi za pracę. Na szczęście dla mnie, nie
tylko ja się domyśliłam jak wyglądał proceder i po 2 miesiącach poproszono mnie
do pracy.
Uwierz, że mimo tego zła, ktore mi wyrządziły dziewczyny nie próbowalam się
mścić, czy chociaż źle je traktować. Wiedzialam, ze te wszystkie świństwa
robiły ze strachu. Przeszlam nad tym do porządku dziennego.
Pracuję w tej firmie już 9 rok i teraz nawet tamte dziewczyny traktują mnie
dobrze.

[mik5]

Nie umiem tworzyć klik, nie umiem się domyslac podstępów przeciwko mnie, chcę
grać w otwarte karty (odsłaniam się więc to źle?)
Niestety koleżanka jest sekretarką więc chcąc nie chcąc musimy się kontaktowac,
a w tej chwili on np. ignoruje moja prośbę o zakup zszywek (a gdy się upomnę to
napewno na mnie nakrzyczy). Okropna sytuacja.

[lila1974]

Może za bardzo się starasz i w ten sposób dajesz do zrozumienia, że jesteś
zdeterminowana? Ludzie czują takie rzeczy i unikają ludzi. bo podejrzewają, że
coś znimi jest nie tak, skoro usilnie proszą o przyjaźń.

Może przestań się tym zdręczać lub dojdź do sedna problemu. Zrób listę plusów i
minusów swojego zycia a nóż dojdziesz do konstruktywnych wniosków.

Dziewczyny pomóżcie, bo sama już nie wiem, jak dziewczynę podnieść na duchu.

[soffica]

Jeśli dała Ci do zrozumienia, że nie ma ochoty uttzymywać kontaktów na stopie
towarzyskiej-odpuść...
Może poruszasz tematy zawodowe w których ona nie chce/boi się zająć
stanowisko/wyrazić własne zdanie?

[mik5]

Dziś już mi lepiej.
Ale tego właśnie nie rozumiem: dlaczego to jest podejrzane jeżeli komuś zależy??

[lila1974]

Czemu?
Chyba temu, ze skoro się mocno starasz to znaczy, że Ci bardzo zależy. Skoro Ci
bardzo zależy to znaczy, że jest Ci źle z samą sobą, a w takim razie MUSI być z
Tobą coś nie tak skoro nie masz przyjaciół i musisz o nich zabiegać. trzeba
więc na tę dziewczynę uważać i najlepiej się nie spoufalać.

Podstawą nawiązywania dobrych kontaktów z ludźmi jest lubienie samego siebie,
oczywiście bez popadania w samouwielbienie, bo to przegięcie w drugą stronę.
Jeśli dajesz sobie prawo do normalności, akceptujesz swoje wady i dostrzegasz
zalety, wtedy łatwiej Ci się zyje. Łatwiej również odnaleźć drogę do innych.

Wiesz, czego np bardzo nie lubię?
ANALIZOWANIA ludzi ale takiego w negatywnym świetle. Powątpiewania w dobre
intencje, doszukiwania się podstępów. Brania wszystkiego i wszystkich jednakową
miarą.

Pisałaś coś na początku, ze masz dosyć sztywne zasady - może to innym
przeszkadza?

[2005k]

Minęło już trochę czasu od twojej informacji jak u ciebie Smutek minął ?

[mik5]

Dzięki za zainteresowanie.
Sytuacja z koleżanką się poprawiła, także dziś już z tego powodu nie jest mi
smutno

[lila1974]