On nie chce rozmawiać ... (dlugie)

[krychah]

Witam,
chciałam się trochę pożalić, i jednocześnie zapytac o radę, co zrobiłybyście
na moim miejscu. Ja już nie mam pomysłów ...

Staż małżenstwa - 4 lata
Dziecko - 2,5 roku

Przed slubem znalismy sie 3 lata, kochalismy sie bardzo, jedno dla drugiego
zrobiloby wszystko. Jezdzilismy dzien w dzien 100 km by sie widziec przez pare
chwil, slowem zyc bez siebie nie moglismy. Pobralismy sie, przez ponad rok
mieszkalismy osobno, bylismy malzenstwem weekendowym. Po dlugich staraniach
zaszlam w ciaze, zamieszkalismy razem (maz rzucil prace i zaczal szukac blizej).
Dziecko wiele zmienilo.
Nie uwazam za dobre wychowanie tego co moj maz robi. Daje klapsy, zmienia
zdanie, zabrania byle blachostek, drazni sie. Jak ktos ma 3 latka w domu to
wie, ze awantury sa praktycznie o byle gowno. Przyklad: maz gwizdze jakas
melodyjke. Syn mowi: tatusiu nie spiewaj. Maz sie usmiecha pod nosem i gwizdze
jeszcze glosniej. Syn: nie spiewaj tatusiu! Maz jeszcze glosniej ... Smiechu
warte ... Takie debilne zachowanie doprowadza mnie do szewskiej pasji !!!
Awantura pomiedzy nimi gotowa, mnie od razu od wrzaskow boli glowa i mam dosc.
Tlumaczenie nic nie daje. Duze dziecko po prostu.
o klapsach nawet mi sie nie chce gadac ...

Inna sprawa: miedzy nami jest zle. Przez to jego debilne zachowanie w
stosunku do syna ja mam takie a nie inne zdanie o nim. Do tego dochodzi pare
innych spraw: ciagle siedzenie przy komputerze, nie rozmawianie ze mna, nie
odnoszenie talerza do zlewu, nie zajmowanie sie dzieckiem, NIECHEC do
zajmowania sie dzieckiem, mimo ze syn go czesto prosi o to. Kiedys w koncu
prosic przestanie ...

Dzien wyglada tak: on przychodzi, rzuca torbe w przedpokoju, wlacza laptopa,
powie czesc, siada do stolu. I siedzi. Mowie: sciagnij komputer, daje obiad.
On: tak, tak zaraz ... i klepie w klawiature. Stoje nad nim z miska gorącej
zupy na przyklad a ten dalej klepie. W koncu odklada kompa, je. Zje, odsunie
talerz w nieuzywany kąt stołu, bierze laptopa, stawia przed soba. i klepie. po
jakiejs godzinie-dwoch kiedy juz mnie rozsadza od srodka mowie, ze jade do
sklepu albo ide do wanny a on ma sie zajac dzieckiem. Po glupiej dyskusji po
co jade do sklepu kladzie sie na lozko i zamyka oczy a dziecko skacze wokol
niego i szarpie by sie z nim bawil. On prawie spi. Ja jade do sklepu pelna
stresu, ze zasnie, co mu sie zreszta pare razy zdarzylo. Dziecko bylo samo
sobie albo spalo z tatusiem. Wieczor wyglada tak ze ja robie kolacje w kuchni,
dziecko sie bawi wokol mnie, a tatus przy kompie. Jemy razem, kladziemy
dziecko spac (on myje mu zeby!!!), on siada na fotel z kompem w dloniach. I
tak siedzi. Ja ide sie myc, ide spac a on sobie wreszcie uswiadamia ze pozno
juz i tez idzie sie myc. Potem wlazi do lozka, nie patrzy czy spie juz moze i
sie przytula, wiadomo w jakim celu. Ja go odpycham, zeby spadal, bo spie, on
sie dalej tarabani. Czasem ustapie, czesciej nie.

No i teraz to wszystko, cale zachowanie meza (ten komputer!) rzutuje na seks.
No bo jak ja mam sie kochac z facetem, ktorego zachowanie doprowadza mnie do
szewskiej pasji ? Jak mam byc czula i cudowna w nocy kiedy on jest tak
totalnie beznadziejny w ciagu dnia ? Nie poswieca mi nawet 15 minut, nie
dostaje buziaka, nie ma przytulanek, nie ma pytania: co robiliscie przez caly
dzien ?

Kilkanascie razy probowalam z nim rozmawiac. Mowie do niego : kochanie,
chcialabym z toba porozmawiac. On: to rozmawiaj. I wysluchuje moich wywodow z
glupim usmieszkiem na gebie. Zadnego komentarza, bez slowa. Nie powie, ze jemu
sie cos we mnie nie podoba. Nie mowi nic. Ja w koncu wybucham placzem i ide do
lozka.

Co ja mam zrobic ? Jak widac "rozmowa" w ogole nie odnosi efektu.
Spojrzcie swiezym okiem na te cala sytuacje i powiedzcie, co zrobic ???

[mamaliv]

krychah napisała:


>
> No i teraz to wszystko, cale zachowanie meza (ten komputer!) rzutuje na seks.
> No bo jak ja mam sie kochac z facetem, ktorego zachowanie doprowadza mnie do
> szewskiej pasji ? Jak mam byc czula i cudowna w nocy kiedy on jest tak
> totalnie beznadziejny w ciagu dnia ? Nie poswieca mi nawet 15 minut, nie
> dostaje buziaka, nie ma przytulanek, nie ma pytania: co robiliscie przez caly
dzien


A czy wlasnie to mu powiedzialas Bo wydaje mi sie ze takie argumenty powinny go
przekonac lub sklonic do rozmowy A jesli nie no to naprawde juz nie wiem

[krychah]

Mowilam mu to wszystko kilka razy. Niestety mam wrazenie ze on sie wylacza w
pewnym momencie naszej "rozmowy"i przestaje mnie sluchac. Mysle, ze jemu sie
wydaje ze to wszystko moja wina, ale nie chce mi o tym powiedziec, nie umie
moze, nie wiem.
Naprawde nie wiem co robic.
Meza jeszcze w jakims sensie kocham, zalezy mi, chce to naprawic poki jeszcze
jest czas. Ale on zupelnie nie wspolpracuje.
Jest skrytym czlowiekiem, nie mowi o swoich uczuciach, dlatego nie wiem co ja
robie zle. Nie powie mi tego. Nie powie mi rowniez ze mnie kocha.

Jestem juz bardzo zmeczona całą ta sytuacja

[gosiula81]

Hmmm, ciężka sprawa. Wszak nie jestem jakimś ekspertem, ale nie jest to
normalna sytuacja. Mój mąż ma podobne zachowania, ale opiekuje sie dzieckiem i
mi pomaga. Ale jakby mógł to cały czas by siedział przy kompie. Nie znam Was i
nie wiem jakie macie charaktery. Ja mojemu mężowi zawsze dogryzam (on mi
wybacza). kiedyś, jeszcze przed ślubem zepsuło się między nami, ale on był tak
pewny naszego związku, że nie zauważał ze coś jest nie tak i chyba nie wierzył
że ten związek może się skończyć. Ale do dnia pewnego, kiedy oznajmiłam mu, że
to koniec. Jego pierwsza reakcja to były słowa: "ok, to ja sie pakuje i
przeprowadzam do matki". Dodam, że mieszkalismy wtedy razem. W ciągu godziny
zabrał swoje rzeczy i sie wyprowadził, a ja wyłam jak głupia, choć to on mnie
zranił. Jednak na drugi dzień zaczęły się smsy, wproszenia na herbatkę, później
błaganie żebyśmy znowu byli razem, że mnie kocha ponad życie i przeprasza, że
nie zauważył że doszło do takiej sytuacji. Powiedziałam mu, że muszę się
poważnie zastanowić i napisałam mu list czego od niego oczekuję, co mi sie nie
podoba. 4 miesiące później braliśmy ślub (gdzie wcześniej nawet o nim nie
chciał słyszeć, a teraz sam zaproponował) a w noc poslbną spłodzilismy naszą
córeczkę - też jego inicjatywa. Dla mnie dziecko było marzeniem, które mój
mężczyzna życia spełnił. Od tamtej pory rozmawiamy o wszystkim, nie ma
niedomówień, które wcześniej zniszczyły nasz związek. Po prostu zobaczył, że
może mnie stracić na dobre i się zastanowił nad swoim życiem. Nie chce Ci
doradzać co dla Was byłoby najlepsze, ale nieraz warto zaryzykować i zastosować
radykalne środki, jak np. rozstanie. Trzeba jednak brać pod uwagę to, że nie
zawsze takie histrorie kończą się dobrze, jak u nas. Ale skoro do Twojego męża
nic nie przemawia... Życzę aby wszystko się ułożyło i aby Wasza trójka była
baaaardzo szczęsliwa.

[g0sik]

Przestań mu usługiwać, podawać pod nos jedzenie, sprzątać po nim. Przestań się
starać dla niego, rób wszystko dla siebie i dziecka. Zapytaj dlaczego się tak
zachowuje czy ma jakieś problemy no i czy zamierza się zmienić dla Ciebie i dla
dziecka. Jeśli jemu jest dobrze i nie potrzebuje zmian aby Tobie było lepiej
wystaw mu walizki za drzwi. Jeśli zimny prysznic nie podziała nic nie stracisz
a będziesz zdrowsza...

[herrenna]

wiesz co mi sie wydaje, ze głownym problemem jest to, ze w ogole przed slubem
nie mieszkaliscie razem, baa nawet po slubie przez rok nie... ty go praktycznie
nie znałas, bo co to za znanie kogos, kogo sie widzi tylko w weekendy. Rozumiem,
ze sie ze soba zgadzaliscie wtedy, no ale nie było miedzy wami zycia
codziennego, on przyjezdzał i odjezdzał... wydaje mi się, ze macie zupelnie inne
charaktery, szkoda, ze dopiero teraz sie o tym przekonałas, jak już macie
dziecko. No tak, tylko co Ci to da, że to napisałam, skoro na pewno sama już to
wiesz. Nie za bardzo widze wyjscie z sytuacji, a już te jego durne usmieszki do
Ciebie czy do dziecka to są przegięciem. Co zrobic? JA bym sie powaznie
zastanowiła nad tym związkiem. Ale to tylko moje zdanie, bardzo brutalne, ale
czy całe życie chcesz mieszkać obok człowieka a nie z nim?
pozdrawiam

To nie jest kwestia nie mieszkania razem!

[gacusia1]

My z mezem poznalismy sie przez telefon i 10 dni przed slubem widzielismy sie
pierwszy raz.Po slubie tez nie mieszkalismy razem przez 8 miesiecy.Teraz od
roku jestesmy razem,mamy polrocznego synka i moja corke z pierwszego
malzenstwa.Jest cudownie.Kocham Go do szalenstwa.On mnie tez.(!)Wiadomo-raz na
wozie,raz pod wozem...jak w malzenstwie.To On nauczyl mnie ROZMAWIAC,mowic o
tym,co boli,co sie nie podoba...Moj M byl dlugo sam i wiele z tego pozostalo
a ja natomiast jestem chorobliwie zazdrosna...Nikt nie jest idealny.Gdy jednak
sytuacja jest taka,ze Ty nie chcesz sie kochac(nie dziwie sie)a meza interesuje
tylko komp,to moze nastrasz go troszke?Tak,jak napisala jedna z poprzedniczek-
wystaw walizki za drzwi.Ale wczesniej uprzedz,ze tak zrobisz,jesli sie nie
zmieni jego stosunek do Ciebie i dziecka,no i jego zachowanie.Trzymaj sie!

[herrenna]

bo Tobie się udało! I jak dla mnie to był przypadek, oczywiscie szczesliwy. Ile
ludzi sie rozstaje wlasnie po jakims czasie od zamieszkania ze sobą! Większość!
To, ze Tobie się udało jest wyjątkiem stanowienia reguły. Ale sie bardzo ciesze
z Twojego szczescia, naprawde, bo rzadko się coś takiego zdarza... a może masz
po prostu jakiś taki dar, że umiesz tak dobrze kogoś poznać przez tak krótki czas.

[gacusia1]

To byl baaardzo dlugi czas i dlugie rozmowy przez tel.Oboje z mezem
stwierdzilismy,ze o wielu rzeczach latwiej powiedziec przez telefon i dzieki
temu poznalismy sie lepiej niz "chodzac ze soba".To fakt,ze lepiej poznaje sie
gesty,zachowanie,nawyki,odruchy czlowieka przebywajac z nim,a nie przez
telefon Ja na poczatku znajomosci nie potrafilam mowic,co mnie "boli",tylko
pisalam dlllugie listy i smsy.Musialam to z siebie wyrzucic.Najgorsze sa
NIEDOMOWIENIA i domyslanie sie,co czuje partner.

[herrenna]

sluchaj, ja tez bylam ze swoim facetem przez dwa lata tylko na telefon i
internet, bo mieszkalismy daleko od siebie. Ale jak sie przeprowadzilam do
niego, to moglo sie wszystko stac, bo przy takich rozmowach przez telefon
zazwyczaj sie nie gada o tym, ze ktos ropzrzuca przyslowiowe skarpetki albo
domaga se codziennie obiadu z trzech dan. Ja mialam szczescie takie jak ty, bo
sie okazało, ze pasujemy do siebie pod kazdym względem. Jedyna roznica to taka,
ze ja sie nie wprowadzalam do niego jako zona tylko narzeczona i zreszta nadal
slubu nie mamy. Ale bez pomieszkania z nim przed slubem to sobie nie wyobrażam.

[sasza2004]

Wiesz co? Też by mi się nie chciało w nocy przytulać. Ciekawe, jak Twój mąż
poradziłby sobie, gdybyś wyjechała z dzieckiem na jakiś czas. Nie namawiam do
separacji tylko tak sobie myślę, że chyba by tęsknił...? Nie tylko za obiadami,
może powinien trochę stracić pewność siebie, bo z tego, co piszesz odnoszę
wrażenie, że Twój mąż jest chyba bardzo pewny Ciebie, Twoich uczuć, tego, że
jakkolwiek się nie zachowa, nic się nie zmieni. Nie chcę niczego doradzać bo
się nie znamy, ale przykro, że nie podejmuje z Tobą rozmowy. Mój mąż też jest
z tych trudniejszych w obsłudze i też się krzywi na moje "musimy
porozmawiać", ale daje się sprowokować do rozmowy i nawet jak się w efekcie
pokłócimy to już coś się wyjaśnia, oczyszcza. Mam nadzieję, że wszystko ułoży
się tak, żeby dla ciebie i synka było jak najlepiej. Pozdrawiam Cię bardzo
serdecznie.

pewnosc siebie ...

[krychah]

Masz racje. On jest pewny siebie, a raczej mnie. Jakis czas temu kiedy juz
naprawde mialam dosc napisalam pozew rozwodowy (mam go dalej w komputerze) i
powiedzialam ze zakladam sprawe w sadzie. On sie smial z tego, Smial sie. Nie
wierzyl, ze wysle to do sadu. On nawet sobie sprawy nie zdaje ze rozwod jest
rzecza mozliwa.
Pozew mam przygotowany, ale na razie nie chce rozwodu. Chce jeszcze probowac.
Wiem, ze nie ma nikogo.

Jesli chodzi o obiadki: on nie musi jesc. Naprawde Jak mnie nie ma on nie je.
Mimo, ze ma przygotowany w lodowce gar fasolki po bretonsku na przyklad to on
sobie nie odgrzeje, bo mu sie nie chce Zje dwa batoniki i bedzie siedzial o
glodzie przed kompem. Taki typ z niego. I jeszcze powie, ze nie jest glodny.

I jeszcze jesli chodzi o tesknote. Byl prawie dwa tygodnie na nartach w styczniu
z kolegami. Wrocil steskniony, przytulal sie co chwile. To byla niedziela. W
poniedzialek poszedl do pracy, a jak wrocil popoludniu to powtorzyl sie schemat
dnia codziennego.

Zabic to malo

[sasza2004]

Tak to wygląda, że on w ogóle nie bierze pod uwagę zmiany sytuacji. A z tym
jego niejedzeniem to czysta demonstracja - nie podasz obiadu, biedak zje
batony. Ja nie myślę od razu o rozwodzie, sama wiesz najlepiej, co czujesz i
czy warto walczyć. Tyle, że sama nie dasz rady, jeżeli będzie miał taką
postawę, jak piszesz to pewnie wcześniej czy później cię ta walka zmęczy. A
zapytałaś wprost, czy Ciebie kocha, Was kocha, dlaczego tego nie okazuje (bo,
że nie mówi to już pomijam - chłopy chyba myślą, że raz na całe życie
wystarczy...). A może jesteś od niego zależna finansowo i to daje mu takie
poczucie pewności?

[krychah]

Ja wiem, ze facetowi nie powinno sie zadawac takich infantylnych pytan jak
"kochasz mnie?" ale w czystej rozpaczy pare razy mi sie zdarzylo. I odpowiedz
zawsze brzmiala "tak" albo "a czemu pytasz?".

A z jedzeniem to naprawde jest tak ze on glodu nie odczuwa i jego niejedzenie
nie jest forma demonstracji lecz tylko i wylaczenie spowodowane jest lenistwem.
Zalezna finansowo w pewnym sensie od niego jestem, bo obecnie siedze na urlopie
wychowawczym, ale za rok wracam do pracy. Poza tym sprawy finansowe nie graja
roli, nie czepia sie mnie ze wydaje kase itp.

Mysle ze przyczyna jest gdzie indziej. Jego mama jest typowa "kura domowa". W
calym swoim zyciu przepracowala dwa lata, przed urodzeniem jego starszego brata.
Od 35 lat siedzi w domu, doskonale gotuje, pierze, prasuje, dba o sprawy domowe
itp. Ojciec sie z nia nie liczy, nie mowi jej o wielu rzeczach, olewa jej
zdanie, czesto podsmiewa sie z niej i jej pomyslow. Ale obiadki wpieprza ze
smakiem. Maz jest mlodszym synem tesciowej, rozpieszczonym, ukochanym. Dbala o
niego wyjatkowo i chuchala. Wiem, ze odpowiadalaby mu zona taka jak mamuska. Ja
nie lubie gotowac, wiele rzeczy zrobionych przeze mnie mu nie smakuje, mowi ze
jego mama robi to inaczej i on tak woli. Tesciowa mu zarcie pod nos podstawiala,
sprzatala po nim itp. Ja nie mam zamiaru. Poza tym za rok wracam do pracy i
ciekawe co wtedy powie.

[sasza2004]

No tak, podobno wynosimy z domu model rodziny... Tylko czy na pewno chciałby
Cię mieć taką kurę? A może wtedy zachowywałby się, jak jego ojciec? Z teściową
na pewno ciężko się "walczy", nie wiem bo nie mam - mój mąż stracił mamę, jak
był nastolatkiem, ale myślę, że to niefajnie być porównywaną do teściowej.
Piszesz, że go rozpieściła i chyba Ty teraz ponosisz tego konsekwencje. Pewnie
kiedyś wobec mamy wszystko mu było wolno i nawet jak nabroił był szybko
rozgrzeszany i tak się przyzwyczaił, że sam się potrafi szybko usprawiedliwiać.
I może stąd Wasze problemy - on się tak szybko oczyszcza, że nie uważa, żeby
robił coś nie tak (chociaż trudno mi zrozumieć, jak można nie widzieć pewnych
rzeczy, tego, że kogoś coś boli). Ale to go nie tłumaczy, jest dorosły i
powinien wziąść odpowiedzialność za swoje zachowanie, Wasze relacje, za Twoje
uczucia. Dobrze, że wracasz do pracy, że masz jakąś perspektywę. Może to coś
między Wami zmieni? Trzymaj się w każdym razie i myśl przede wszystkim o sobie
i dziecku, a gdyby Cię "przycisnęło" i miałabyś ochotę się wygadać - wiesz,
jakiego mam maila (bardzo błyskotliwe ), na GG się nie umawiam bo przy moim
synku to się nie uda Pozdrawiam Cię jeszcze raz i życzę spokojnej nocy.

[lolinka2]

Ja w domu nie gotuję, maż najchętniej też nie ), obiad pojawia sie na moje
wyraźne życzenie (co 2-3 dni, młoda je codziennie w przedszkolu), bo on... nie
lubi obiadów. Zjada tzw co popadnie i nie jest to demonstracyjne czekanie ze ja
podam tudzież ukazywanie niedoli tylko taki durny nawyk zywieniowy... to po
prostu kanapkowiec.

[krychah]

Ja tez jestem kanapkowiec, moge zjesc trzy identyczne kanapki przez caly dzien i
wystarczy. Moj maz ma inne nawyki zywieniowe (wychowanie tesciowej). W sumie nie
mam nic przeciwko obiadom, ale nie lubie bezsensownego siedzenia przy garach,
typu obiad z trzech dan, albo robienie jakiegos dania przez 3 godziny. Robie
proste jedzenie, czesto z mrozonek, jakies rybki, kurczaki z grilla, sosy ze
sloikow itp.
Zalezy mi jednak na wspolnych posilkach, na wspolnym siedzeniu przy stole, na
rozmowie. Zeby moje dziecko nie bylo kanapkowcem Zeby wiedzialo jak sie
zachowac w restauracji, zeby nauczylo sie rozmawiac, zeby obiad byl wspolnym
posilkiem. Jednego niestety nie udalo mi sie wyeliminowac - telewizora

[montija]

Nie patrzysz przypadkiem na moją rodzinkę z jakiegoś ukrycia?? Jakbym była u
siebie. Jeśli tyle czasu korzysta z kompa to już jest uzależnienie. Ja też
najpierw z mężem gadałam, było ok góra 2 dni potem dalej stara śpiewka. W tej
chwili jesteśmy na tygodniowym urlopie w górach u tesciów ( koniec w niedzielę)
i on ciągle siedzi przed kompem. Wczoraj pojechaliśmy w odwiedziny do Krakowa do
jego chrzestnej matki i poszedł na górę tylko na chwilkę w celu zgrania zdjęć i
przepadł na około 3 godziny. Dzisiaj się już poryczałam, nie przy nim tylko w
pokoju obok ale tak żeby słyszał. I zaproponował mi nowe buty, palant jeden. A
ja w czasie tego urlopu odpoczęłam górę 2 godziny. Tesciowie mają gospodarkę
więc robią, synek 21 miesięcy i jest bardzo absorbujący. Seksu zero. On
inicjatywę ma, a jakże ale ja nie daję Też nie wiem co już robić.
Piszcie dziewczyny jak żyjecie z komputeromaniakami

[krychah]

Przepraszam Cie bardzo, ale powiem szczerze: ciesze sie ze nie jestem sama z tym
problemem. Musi byc jakas metoda na nich!

[mcgosia1]

Rozumiem Cie doskonale. U nas nie jest az tak zle, ale wiele opisanych przez
Ciebie zjawisk jest mi bliskich. Moj maz przesiaduje godzinami przed
komputerem, ale na szczescie nie codziennie. Komputer po prostu musze wylaczyc
zanim on wroci z roboty, wtedy jest szansa, ze do niego nie zasiadzie. Tez nie
lubi rozmawiac, odnosic naczyn i nic sobie na gazie nie przygrzeje. Poza tym
jest cholerykiem i czasem potrafi wybuchnac absurdalnie o jakas totalna
pie.. i potem to jeszcze ja go musze prosic, zebysmy sie pogodzili.
atmosfera potrafi byc beznadziejna przez kilka dni. Wtedy mnie roznosi.
Chcialabym sie napic - ale nie moge bo karmie. A seksu chcialby ciagle. Oni sa
faktycznie z innej planety ci faceci. Na szczescie jest dobrym tata, bawi sie z
dziecmi, pomaga w kapieli, tylko karmic nie lubi, bo moj syn (nota bene 2,5
latek) jest straszliwym niejadkiem. Mamy jeszcze 6 miesieczna coreczke. Poza
tym jestem sfrustrowana, bo urodzilam zaraz po studiach, pracowalam na
zlecenie, wiec od 3 lat siedze w domu i doluje sie brakiem pracy i rozwoju
osobistego. obecnie pracy szukam, ale wiadomo, nie jest lekko.
Co do Twojej sytuacji, to mysle, ze musicie cos zmienic, bo tak sie nie da zyc,
wczesniej czy pozniej zlapiesz depresje. Rada - nie uzywaj "straszakow" jesli
wiesz, ze nie bedziesz mogla ich zastosowac - np. nie strasz rozwodem, jesli
wiesz, ze nie zlozysz pozwu. On nie bedzie wtedy reagowac na Twoje grozby. Ale
pomysl z Twoim wyjazdem jest niezly. Powiedz mu, ze wyjezdzasz, bo nie mozesz
tak zyc, ze musicie od siebie odpoczac, przemyslec pewne sprawy. Pojedz do
przyjaciol lub rodziny, pobaw sie, odetchnij troche. Polecam tworcze spedzenie
czasu. Ja probuje napisac scenariusz do filmu offowego o zyciu jak nasze.
Zajecie sie czyms ciekawym pomaga.
Wroc jak sam Cie o to poprosi, jak cos zrozumie. Wiem, ze to trudne, ale Wasze
obecne zycie tez nie jest przeciez latwe...
Pozdrawiam serdecznie, dziewczyny nie poddawajmy sie!!!

[trawa_cytrynowa]

To straszne jak jesteśmy ślepe przed ślubem.

[monia145]

Słuchaj, a może Wy po prostu nie macie O CZYM rozmawiać? Może komputer jest
atrakcyjniejszy dla męża niż to, co Ty masz mu do powiedzenia?

[betka77]

Kurcze, faceci to jednak palanty. Moj-informatyk tez przesiaduje przed kompem
non stop, a jakze! Od dziecka by tylko wymagał, najlepiej wcale nie wychowując.
Ja sie do tego przyzwyczaiłam, zajmuje sie swoimi sprawami, dzieckiem, pracą,
rozwojem. Tak jest łatwiej. Gdybym cale zycie uzalezniała od niego-chyba bym
zwatpila. Na razie jakos jest, raz lepiej, raz gorzej. Do decyzji o rozstaniu
jeszcze nie dojrzalam..Z drugiej strony wiem ze samo sie nic nie naprawi ale mi
sie juz nie chce gadac w proznie. Mysle ze na facetów dzialaja tylko radykalne
kroki, do których jeszcze nie dojrzalam. Paradoksalnie trochę z lenistwa)
Pozdrawiam serdecznie

[krychah]

Wiesz, a nie wpiernicza cie fakt, ze mu po prostu ułatwiasz życie ??? Ja tez mam
takie momenty, że olewam meza, i robie wszystko sama, o nic nie prosze, bo po co
sie stresowac. Ale pod koniec dnia gotuje sie we mnie, bo widze ze on sie dobrze
bawi a ja zapierd.lam jak kon w kieracie! Ja sie po prostu nie moge zgodzic na
taki "podzial rol"!

[triss_merigold6]

To złóż ten pozew i nie trać reszty życia. Facet jest leniwy i wygodny. I
będzie taki, bo tylko silny wstrząs może go ewentualnie wyrwać z marazmu. Skoro
nie ma żadnych korzyści ze wspólnego życia to związek lepiej skończyć i iść
dalej. Rozwod to nie jakiś koniec świata, to pobycie się toksycznego elementu
ze swojego życia.

[milko2411]

Identyczna sytuacja była w domu mojej przyjaciółki,tylko że u niej dochodził
jeszcze problem finansów.Jak chciała coś kupić do jedzenia,dziecku ubranie
itp.to musiała się gęsto tłumaczyć na co potrzebuje pieniążki.Facet lubił dobrze
zjeść,musiał mieć codziennie zupę i drugie danie a za 15 zł dziennie na wszystko
to trochę za mało(na wyprawienie wigili dał jej 50zł!!!).A kasę miał i to
niemałą,więc nie wyliczał,bo nie miał-tylko typowa kutwa.Trwało to 5 lat,nie
pomogły rozmowy, prośby,grożby itp.W końcu coś w niej pękło,zamówiła za
pożyczone pieniążki ekipę od wyprowadzek i powiedziała mu
pa,pa.Płakał,błagał,przepraszał ale ta nie uległa.Dzisiaj jest szczęśliwa,ma
drugiego męża,ten ją szanuje,kocha jej córkę i we wszystkim jej pomaga(przy
małej też).A jej były?-nic się nie zmienił i te same błędy powiela z drugą żoną