Kiedy opuszcza się kraj... to jak to jest?

[mathiola]

Zaświtała nam z mężem nowa szalona myśl (bo życie stało się doprawdy zbyt
nudne). Otóż rozglądamy się (na razie) w możliwościach opuszczenia naszego
kraju i szukania szczęścia w innym. To na razie tylko projekt, ale...
Po pierwszych chwilach euforii przychodzą mi teraz do głowy myśli związane z
praktyczną stroną życia: a co z dzieckiem, które powinno iść do zerówki? A co
z dziećmi, które osiągną wiek przedszkolny? A co ze szczepieniami, których
tutaj pilnuje nasza przychodnia? A co z M jak miłość i Miodowymi latami??? ))

Jak rodziny układają sobie życie w obcym kraju? Jak dzieci to znoszą? Bo
obawiam się, że mój starszak nie będzie zachwycony tym pomysłem. No i z kim on
by gadał na ulicach, skoro tam się mówi w innym języku?

[bsl]

ja tez mam takie dylematy
za 7 miesięcy przenosze sie do innego karju , mam dzieci w wieku
szkolnym i przdszkolnym i wiem ze bedzie ciężko
my sie wyprowadzamy do Brna i pojęcia nei mam jak to poukładać

bsl

[l.e.a]

Zazdroszczę ja strasznie tęsknię za domem rodzinnym. Bsl w Czechach
sobie poradzicie i szybko się zaaklimatyzujecie, przychodnia tak jak
w Polsce wzywa na badania profilaktyczne i szczepienia. Tylko w
Czechach nie ma zerówki, do 1 klasy idzie się w wieku 6 lat. I nie
zdziw się jak Ci dziecko - które się narazie nie uczy będzie pisać
innycm charakterem pisma niż by pisało w Polsce )) w Czechach
wszystkie dzieci uczą pisać skosem ))

[bsl]

młody da sobei rade , a moje starszaki ?? teraz są w 5 i 6 klasie
jak wygląda edukacja w RC ?
chodzi mi o system

[polaola]

Proponuje abys rozejzala sie na Forum Polonia za krajem do ktorego
masz zamiar sie wybrac, poczytala troche i moze wyrobisz sobie
zdanie na temat z jakimi problemami borykaja sie Polacy w danym
kraju. Podaje link:
forum.gazeta.pl/forum/0,80312,4086260.html?x=2384309
Mysle ze nie mozna uogolniac. Na ten przyklad: mozesz zyc w
Niemczech, pare kilometrow od polskiej granicy, wtedy nie masz
zbytnich dylematow z tesknota za Polska, bo Polska jest na
wyciagniecie reki. A mozesz wyladowac w N.Zelandii skad zapewne nie
bedziesz mogla co weekend jezdzic do kraju. Itp itd

[dorisja]

Pchi da sie znesc. W sumie ja mam ulatwiona sytuacje bo moje dziecko urodzilo sie juz nie w Polsc. Natomiast mam rodzine ktora wyjechala 3 lata temu z dziecmi (6 lat, 9 mieciecy) Obaj w tej chwili chodz do szkoly swietnie sobie radza. Starszy swietnie mowi po angielsku, mlodszy sie uczy. To zalez gdzie sie jest, ale generalnie szkoly pomagaja takim dzieciom.

PS M jak milosc i Miodowe lata mozna zabrac ze soba za pomaca telewizji satelitarnej

[zzz12]

Jest ok. Latwiej, niz mozna sobie wyobrazic, pod warunkiem, ze sie
nie jedzie zupelnie na dziko, ale ma sie zorganizowane podstawowe
rzeczy: zrodlo utrzymania (praca) i mieszkanie. Nie do przecenienia
jest znajomosc jezyka kraju emigracji, to bardzo ulatwia poruszanie
sie po kraju, zarowno w sprawach codziennych (zakupy, szkola,
praca,lekarz, urzedy), jak i poprawia wlasne samopoczucie (bez
znajomosci jezyka czuje sie jak obywatel gorszej kategorii, co z
reguly idzie w parze z ograniczonymi mozliwosciami znalezienia pracy
zgodnej z aspiracjami i wyksztalceniem). A jak sie juz wszystko
utrzesie, jest ok.

[mamab26]

Hm...ja nie wiem ,jak to jest ,ale wiem jedno

Na emigrację zdecydowałabym się tylko w przypadku ,gdybyśmy mieli
przysłowiowy nóż na gardle...Gdyby tylko wyjazd miał polepszyć moje
warunki życia ,to nie wyjechałabym

A dlaczego?
Jestem osobą bardzo sentymantalną ,a to przecież tutaj jest mój
dom ,tu żyją i mieszkają moi rodzice ,bliscy ,przyjaciele...To tu
czuję się jak u siebie (choć zdaję sobie sprawę ,że życie w naszym
kraju do łatwych nie należy)

Ważne jest dla mnie to ,że moje dziecko ma nie tylko rodziców ,ale
też dziedków ,ciocie ,wujków ... I że ma z nimi kontakt na
codzień ,a nie od święta .Mogę w każdej chwili wsiąść do samochodu i
jechać kogoś odwiedzić .To dla mnie bardzo ważne

Może gdybym miała taką rodzinę ,z którą nic by mnie nie łączyło ,to
myślałabym inaczej .Ale oni wszyscy są dla mnie tak istotni ,że
pieniądze tego nie zastąpią

Nie ukrywam ,że pieniądze są też bardzo ważne ,że nie sposób cieszyć
się życiem ,kiedy nie starcza do pierwszego ,ale myślę ,że niekiedy
cena ,jaką ludzie płacą za rozłąkę z bliskimi ,jest bardzo wysoka .
Piszę to o ludziach ,którzy wyjeżdżają razem ,tzn. mąż ,żona i dzieci
Bo sytuacji takiej ,że mąż tam ,a ja tutaj ,to już w ogóle nie
potrafię sobie wyobrazić...

[mamab26]

Za wcześnie mi się kliknęło

Podsumowując moją poprzednią wypowiedź napiszę tak

Emigracja ze względów finansowych ,gdy nie mielibyśmy innego
wyjścia ,to ok .Pod warunkiem ,że RAZEM ,ja ,mąż i Mały

Emigracja ,bo mi się nudzi i chcę coś zmienić ,absolutnie nie
wchodzi w rachubę

Ale to tylko moje skromne zdanie

[myelegans]

Grunt to odpowiedziec na zadane pytanie ;0)

Autorka pytala JAK to jest jak sie wyjedzie, a nie CZY wyjechac.


Ad rem, wyjechalam jako singiel, tesknilam za klimatami, ludzmi,
architektura, krajobrazami, jedzeniem, muzyka, klubami jazzowymi,
Rawa Blues, splywami kajakowymi, rejsami mazurskimi, za krajem w
ktorym trzeba pracowa i sie leczyc, nie.
O dzieci bym sie nie martwila, zaadoptuja sie szybciej niz Wy. A Wy,
o ile bedziecie jakos spelniali sie zawodowo, to zycie jest o wiele
latwiejsze, chociaz w Polsce tez sie mozna dobrze urzadzic.

[dyzurna]

a ja mam zupelnie inne zdanie. juz prawie 5 lat mieszkam na
obczyznie. najpierw w Irlandii teraz w Belgii. i za nic nie
chcialabym wrocic do Polski pomimo iz kocham ten kraj i cala moja
rodzina tam jest. Jest w tej chwili taki wynalazek jak tanie latanie
gdzie nie raz za male pieniadze doslownie poleciec prawie gdzie sie
chce. Stac mnie na to by kupic babci czy siostrze bilet i tu u mnie
je pogoscic.
Za moim wyborem przemiawia napewno to ze maz jest obcokrajowcem i
gdzies trzeba bylo zamieszkac razem. W jednym zgodzilismy sie bez
problemu na pewno nie w Polsce. (kto wie moze kiedys jak sie
wreszcie cos zmieni)

moja odp byla do mamab26

[dyzurna]

[mamab26]

Wasza sytuacja jest trochę inna ,skoro mąż jest obcokrajowcem

Ale w ogóle to się tak wcięłam z moimi przemyśleniami na temat
emigracji ,bo sporo moich znajoych wyjechało w ostatnim czasie i
mimo ,że finansowo dużo lepiej im się powodzi ,to jednak tęsknią
ogromnie ... I gdyby nie chęć zapewnienia dzieciom lepszej
przyszłości ,na pewno wróciliby do kraju...

A jednak tanie linie ,to nie to samo ,co możliwość wpadnięcia na
szybką kawkę do rodziców czy przyjaciółki. I chociaż telefony i
internet zdecydowanie ułatwiają możliwość kontaktu ,ja dalej upieram
się przy swoim ))

W miom przypadku to odwiedziny w Londynie u przyjaciółki ok ,ale
zamieszkanie tam ( czy gdziekolwiek indziej ,niż mieszkam ) ,dla
mnie osobiście było by straszne...Ale nie twierdzę ,że dla innych też

Każdy ma własne zdanie i inne priorytety w życiu

Pozdrawiam