Wiesława Kwiatkowska nie żyje

[Gość: gdanszczanin]

Wielka szkoda.
Fantastyczny,uczciwy człowiek o szlachetnym sercu.
Historii Gdyni i wydarzeniom grduniowym 1970 r. Pani Wiesława Kwiatkowska
poswięciła lata Swojego zycia.
Ile miast w Polsce moze poszczycic się własną encyklopedią?
Jest w panteonie wielkich postaci Gdyni .
Panie Prezydencie Szczurek - oczekuję na inicjatywe uhonorowania Pani
Redaktor i nazwanie Jej imieniem znaczacego miejsca lub ulicy w Gdyni

Czesc Jej Pamieci

[rakunica]

Pani Wieslawa byla niezwyklym czlowiekiem. Ogromny zal, ze odeszla. Lata cale
poswiecila wydarzeniom grudnia 70. Nie doczekala ukarania sprawcow. W Googlach
znalazlam kilka sladow o Niej. Nie za wiele jak na tak wyjatkowo szlachetnego
czlowieka. Byla wierna sobie i prawdziwej Solidarnosci ludzi pracy i Polakow.

Niech Twoja dusza bedzie wsrod tych, ktorzy Cie kochali i szanowali.

Amen.

Anna Kozlowska
Ottawa

-----------------
Grudzien 70
Only 1 message in topic - view as tree
From: kaczusia - view profile
Date: Mon, Dec 16 2002 9:52 pm
Email: "kaczusia" <[e-mail]>
Groups: pl.soc.polityka

Im dalej od wydarzen, które rozegraly sie przed 32 laty na Wybrzezu
Gdanskim, tym trudniej mlodym ludziom zrozumiec, co naprawde kryje sie pod
haslem "Grudzien '70".

O chleb i wolnosc
Dlatego tez Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamieci Narodowej w Gdansku
zorganizowalo dla mlodziezy licealnej i gimnazjalnej sesje, podczas której
pracownicy IPN przypomnieli atmosfere tamtych dni, starajac sie przywrócic
im wlasciwa range na kartach historii.
Janusz Marszalec, naczelnik Oddzialowego Biura Edukacji Publicznej IPN w
Gdansku, przyblizajac wydarzenia z grudnia 1970 r., powiedzial, ze nalezy
dostrzegac w nich elementy powstania narodowego. Podkreslil, ze walka
toczyla sie nie tylko o "chleb i kielbase". W tamtych czasach kazdy sprzeciw
wobec wladzy byl aktem politycznym, z tego powodu w pierwszym rzedzie stawal
sie zadaniem wolnosci, nawet jesli jego bezposrednia przyczyna byla chec
poprawy warunków zycia. O krystalizowaniu sie dazen do wolnosci swiadcza
napisy na murach miasta, takie jak: "PZPR zdrajcy i pacholki Moskwy", oraz
spiewanie przez demonstrantów hymnu polskiego.
Trudno tez nazywac wydarzenia, które rozegraly sie w Trójmiescie,
zamieszkami, rozruchami czy wypadkami, skoro w operacji wojskowej wzielo
udzial 27 tys. zolnierzy, 550 czolgów, 750 transporterów opancerzonych.
"Powstancy grudniowi", jak wyrazil sie Janusz Marszalec, zdobyli nawet
czolg, na którym wywiesili bialo-czerwona flage.


Nieznana liczba ofiar
Chociaz oficjalna wersja mówi o 45 osobach zabitych, to jednak Wieslawa
Kwiatkowska, która od wielu lat zajmuje sie gromadzeniem dokumentacji i
relacji swiadków wydarzen rozgrywajacych sie w grudniu 1970 r., jest
przekonana o znacznie wiekszej liczbie ofiar smiertelnych, siegajacej ponad
300 osób.
Janusz Marszalec przytoczyl fragment listu bedacego w posiadaniu Instytutu
Pamieci Narodowej, w którym autorka pisze: "...U nas jest gorzej niz na
wojnie. Gdynia jest uslana trupami...". Podobne wspomnienia w swojej pamieci
zachowal pan Adam Gotner, który zostal postrzelony szescioma kulami. "W
momencie otrzymania postrzalu taki obraz utkwil mi w pamieci, ze chodzilem
po trupach. Swiat mi wirowal, a wiec szukalem jakiegos twardego gruntu, a
ludzie lezeli po prostu pokotem na ziemi, no i musialem chodzic po
cialach..." - wspominal.
Grudniowy sprzeciw nie mial, jak chcialaby dzisiejsza propaganda, wylacznie
robotniczego charakteru. Bralo w nim udzial wielu ludzi mlodych, w tym
uczniów i studentów. Wsród 2300 aresztowanych osób az 1500 nie ukonczylo 18.
roku zycia. Piotr Szubarczyk z IPN wspominal podczas wykladu: - Pamietam
moich kolegów, którzy do szkoly dojezdzali z Gdanska. Wielu z nich mialo na
krótko ostrzyzonych glowach rany. Milicjanci zatrzymywali ich i scyzorykami
obcinali im wlosy. Kazdy mlody czlowiek byl podejrzany. Kazano im pokazywac
rece, jesli byly brudne, to chlopców bito. Jesli tu padlo okreslenie
"powstanie", to nie bójmy sie tego powiedziec - to naprawde bylo powstanie.


Pokolenie "Janka Wisniewskiego"
Pochód demonstrantów podazajacych ulicami Gdyni niósl napisany krwia
transparent, na którym widnialy slowa: "Krew naszych dzieci". O nich,
ofiarach kolejnej komunistycznej zbrodni, których jeszcze dzis Wojciech
Jaruzelski publicznie nazywa chuliganami, opowiadal zgromadzonej na sesji
mlodziezy Piotr Szubarczyk. Jest to pokolenie "Janka Wisniewskiego" -
chlopca zabitego seria z karabinu, którego demonstranci niesli na drzwiach
"naprzeciw glinom, naprzeciw tankom". Janek Wisniewski to prawdopodobnie
osiemnastoletni Zbyszek Godlewski. W tamtych dniach wyslal do domu list:
"Kochani rodzice! Bylem dzis w Gdansku. Wszystko widzialem. Nie martwcie
sie".
Dwudziestoletni Ludwik Piernicki, jadac do Gdyni, do pracy, powiedzial
zatroskanej matce: "Mamusiu, nie moge zostac w domu, bo tam sa moi koledzy.
Chcialabys, abym zostal w domu, kiedy oni sie narazaja". Ludwik byl
honorowym krwiodawca. W jego legitymacji widnialy slowa: "Oddanie krwi jest
najwyzszym czynem humanitarnym swiadczacym o wielkiej solidarnosci
spolecznej". Zginal zabity seria z broni maszynowej.
Zygmunt Gliniecki byl uczniem szkoly podstawowej, mial pietnascie lat!
Podobnie jak Jurek Skonieczka, który zginal w poblizu swojej szkoly. Do tej
listy dodac nalezy siedemnastoletnich Zbyszka Mastale i Jurka Zebrowskiego,
osiemnastoletniego Staszka Sieradzana - harcerza wodniaka.
Wieslawa Kwiatkowska mówila o wciaz nieukaranych sprawcach Grudnia '70: o
postepowaniu sadowym ciagnacym sie przez dwanascie lat, o kruczkach prawnych
pozwalajacych na przenoszenie sprawy do sadów róznych instancji, co
pociagalo za soba koniecznosc zapoznawania sie sedziów z dokumentacja sprawy
za kazdym razem od nowa, powodujac wielomiesieczne przerwy. Samo sledztwo
trwalo prawie piec lat. Mówila o dopuszczeniu tylko tych dowodów, które sa
dokumentami. Dokumenty z tamtego czasu byly wystawiane wylacznie przez SB
lub pod jej scisla kontrola! Wieslawa Kwiatkowska, która byla obecna przy
przesluchaniach swiadków i miala równiez prawo zadawania im pytan, uwaza, ze
prokuratorzy wykazywali sie kompletnym, wrecz zenujacym brakiem
dociekliwosci. Pierwsza rozprawa odbyla sie dopiero za dziesiatym
posiedzeniem sadu, poniewaz obroncy znajdowali powód, dla którego proces nie
mógl sie odbyc, a sad przychylal sie do ich wniosku.
Andrzej Kolakowski