problem z dziadkami

[yeanne]

trochę się pożalę- ani moi rodzice, ani teściowie nie chcą zostawać sami z
moimi chłopakami /mają 10 miesięcy/, bo twierdzą, że nie dają sobie rady. O
zostawieniu ich na noc nawet nie mówię. Odkąd się urodzili byłam z moim mężem
na kawie jeden raz - w domu cała chmara ludzi, a kiedy wróciliśmy tylko płacz
i zgrzytanie zębami. Może mogłybyście coś poradzić? Jak ich zachęcić do
zostawania z nimi?
Joanna - mama Tymka i Mikołaja

[nadipati]

Niestety ja nie mam rady dla Ciebie sama mam prawie roczne bizniaczki i
podobnie NIKT nie ma odwagi(nie chce) zostać. Ja przestałam już pytać
wszędzie chodzimy z dziecmi , na zakupy latem na rynek na piwko do znajomych ,
trudno cóż zrobić , niedługo dzieci dorosną i bedzie lepiej - zobaczysz

[mruwa9]

zmusic nie zmusisz, bo dziadkowie nie maja obowiazku opieki nad wnukami..Moze w
przyszlosci sami zechca, jesli chlopcy beda wieksi latwiejsi w obsludze...
Mozecie poszukac i zatrudnic opiekunke do dzieci, na pewno trudniej znalezc
taka osobe dla blizniakow, niz dla jednego dziecka, ale nie jest to niemozliwe.
Przynajmniej np. na 1 dzien w tygodniu. Niestety, wielu mlodych rodzicow nie ma
pomocy z zewnatrz w osobie dziadkow i musza sobie radzic samemu, bez mozliwosci
wyjscia na kawe bez dzieci, bez wzgledu na ich liczbe.

[yeanne]

chyba najbardziej boli mnie to, że moi rodzice nigdy nie mieli problemu,
żebyśmy zostały z siostrą u jednych bądź drugich dziadków. Mieli czas na
imprezy, wyjazdy w góry, wspólne zakupy, itd. I chyba dalej uważają, że różne
rzeczy im się należą /prawie każdy weekend imprezują ze znajomymi/, a nie mają
zadnych obowiązków - ani wobec dzieci ani wnuków. A ja zawsze wierzyłam, że to
co się "dostaje" od swoich rodziców i dziadków, to "oddaje się" później swoim
dzieciom i wnukom. Ale może moje myślenie jest błędne.

[aankaa]

chyba najbardziej boli mnie to, że moi rodzice nigdy nie mieli problemu,
żebyśmy zostały z siostrą u jednych bądź drugich dziadków. Mieli czas na
imprezy, wyjazdy w góry, wspólne zakupy, itd. I chyba dalej uważają, że różne
rzeczy im się należą /prawie każdy weekend imprezują ze znajomymi/, a nie mają
zadnych obowiązków - ani wobec dzieci ani wnuków. A ja zawsze wierzyłam, że to
co się "dostaje" od swoich rodziców i dziadków, to "oddaje się" później swoim
dzieciom i wnukom. Ale może moje myślenie jest błędne.

===
jest _jak_najbardziej_błędne_
Twoi rodzice swoje już "odbębnili", należy im się wolne

obowiązki to macie Wy - rodzice maluchów, dziadkowie - najwyżej "przyjemność",
z której nie muszą korzystać

i nie obrażaj się na dziadków

[yeanne]

nie obrażam się na dziadków. Po prostu chciałabym czasami odpocząć w
towarzystwie męża - należy mu się nie tylko mama jego dzieci, ale także żona w
zwiewnej sukience i z beztroskim uśmiechem na twarzy. Moje znajome posiadające
pojedyncze potomstwa mają do pomocy i babcie i ciocie. Dlatego trochę się
rozżaliłam.

[mruwa9]

Odpoczac w towarzystwie meza chcialaby kazda matka, a ze sie nie da..taka jest
cena macierzynstwa, bez wzgledu na ilosc dzieci. Ja mam trojke dzieci w roznym
wieku i dziadkow 2000 km ode mnie, wiec tez nie ma szans na odpoczynek czy
wyjscie jedynie w towarzystwie meza. Taki life. W takiej sytuacji jest wiele
mlodych rodzicow, z calym szacunkiem dla Twojego zmeczenia. Naprawde chyba
jedynym wyjsciem bedzie znalezienie i zatrudnienie niani chociaz na np. jeden
dzien w tygodniu. Tylko nie jestem pewna, czy zostawiajac dzieci pod opieka
nawet najlepszej niani, uwolnisz sie od niepokoju o nie. Zycze Ci duzo sil!

[nadiusza]

współczuję.. ja mam odwrotny "problem", bo muszę się co chwila tłumaczyć, że
nie dziękuję, poradzę sobie sama.. ale tak naprawdę bez świadomości że zawsze
mogę na nich liczyć nie poradziłabym sobie..
nie wiem jacy są dziadkowie ani Wasze z nimi relacje, ale może gdybyście kilka
razy "zmusili" ich do pilnowania dzieci i przecierpieli późniejsze zgrzytanie
zębami to dziadkowie nauczyliby sie radzić sobie z maluchami i przyzwyczaili do
swojej roli?

Pozdrawiam gorąco!

[yeanne]

próbowałam!
zostawali z nimi na noc /u mnie w domu, z moją albo męża asystą/ i guzik z tego.
Samodzielnie nie dawali sobie z nimi rady nawet w dzień - a przynajmniej tak
twierdzili.

[gacek39]

Mnie pomaga przy dziewczynkach (trzymiesięcznych) mama, jest u mnie cztery razy
w tygodniu, ale myślę,że będę musiała ograniczać jej pomoc i zacząć radzić
sobie częściej sama. U mnie jest odwrotna sytuacja, niż u ciebie, moja mama
wychowywała swoje dzieci sama i miałaby prawo oczekiwać,że teraz jej dzieci też
same sobie poradzą ze swoimi dziećmi. I pewnie by tak było, gdyby nie to,że ja
mam bliźniaczki. Ale jak pisałam chcę mamie dać więcej wolnego, jest osobą
starszą , schorowaną i ma prawo oczekiwać od życia więcej niż zajmowanie się
wnukami. Tak jak ktoś tu pisał - zajmowanie się dziećmi ma być przyjemnością ,
a nie obowiązkiem. kiedy myślę perspektywicznie, za jakieś dwadzieścia parę lat
ja też nie chciałabym być uwiązana opieką nad wnukami.

i jeszcze jedno

[aankaa]

dziadkowie _naprawdę_ znajdują przyjemność w zajmowaniu się wnukami gdy
(dzieci) są już "niekłopotliwe w obsłudze"

zdajcie sobie z tego sprawę, (niektóre) młode matki

ps. jestem matką bliźniaków

[aankaa]

[muzyczka6]

Jeanne , nie jestes sama. Moi rodzice generalnie odkąd się urodziły dzieci
zwiewają gdzie pieprz rośnie. Zdarzają się telefony od mojej mamy typu: mialam
przyjsc, ale mam tyle pracy w domu i na ogrodzie... to samo jest ze strony
mojej siostry, która była u mnie i dzieci ze 3 razy od 7 miesięcy i to na
godzinkę -góra!! Ale wiesz, może to ma dobre strony?? Nie pomagacie, to się nie
wtrącajcie i tyle, przynajmniej masz ten jeden zasadniczy argument w razie prób
ingerencji w metody wychowawcze itd... Na pocieszenie dodam jeszcze, że
moja mama ani razu nie przewinęła żadnego z chłopaków, bo ją deprymuje widok
kupy... hehe, to sie nazywa babcina miłość... ) Pozdrawiam ciepło

[gacek39]

Wczoraj była u mnie teściowa, była drugi raz od czasu narodzin dziewczynek.
Powiedziała,że przyjechała pomóc, a tymczasem było - daj jej jeść, połóz ją
spać, przykryj ją, zrób mi kawy, przewiń ją, a jej pomoc polegała na dobrych
jeej zdaniem radach, typu powinnaś coś zrobić , aby ona noie płakała. Mam
nadzieję, że nigdy więcej teściowa nie przyjedzie mi pomagać przy dzieciach.
A tobie zyczę, aby udało ci się znależć prawdziwą pomoc od czasu do czasu.
Jeśli zawodzą bliscy, moze pomogą znajomi. Jak pisałam wcześniej nie wyznaję
zasady,że dziadkowie maja obowiazek nam pomagać nacodzień, ale od czasu do
czasu mała wyręka byłaby mile widziana.A może obawiają się, że jak pokażą,że
potrafią, bedziesz ich prosić o pomoc zbyt często. może spróbuj szczerze
porozm,awiać z mamą, z teściową nie radzę, bo sama nie umiem rozmawiać ze swoją.
Pozdrawiam

[yeanne]

dzięki za wsparcie Czasem właśnie tego potrzeba - kilka słów pocieszenia i
od razu człowiek ma więcej siły

[basia_mar]

Z tymi "obowiązkami" dziadków w stosunku do wnuków, to jest różnie. Wiele
zależy od indywidualnego podejścia do sprawy.

Moi rodzice od samego początku aktywnie uczestniczyli w opiece nad
dziewczynkami. Nie było to na zasadzie, że siedzieli u mnie 24h/dobę, ale przy
spotkaniach np. raz w tygodniu, to oni przebierali dziewczynki, trzymali do
odbijania, teraz karmią, czytają książeczki. Moja mama już się zapowiedziała,
że zabiera wnuczki w przyszłym tygodniu na kilka dni (nareszcie się wyśpię!!!),
czasem zabiera je moja siostra. Podobnie postępowali moi dziedkowie w stosunku
do moich rodziców, więc wydaje mi się to naturalne.

Okazuje się, że nie wszyscy tak na to patrzą. Moi teściowie, szczególnie teść,
mają trochę inne podejście do tej sprawy. Oni nigdy nie zostali z żadnym ze
swoich wnuków na noc. W ciągu dnia można maluchy u nich zostawić, pod wrunkiem,
że nie trzeba będzie ich usypiać. Teść ogranicza się w zasadzie do przywitania
z maluchami i zrobienia im kilku zdjęć. Potem, to w zasadzie, moglibyśmy do
razu z nimi wyjść.

I tu "pazurki" zaczynają pokazywać dziewczynki. Na widok moich rodziców rzucają
wszystko, pędzą do babci i dziadka, wspinają się na nich, a przy rozstaniu jest
wielka rozpacz. Natomiast teść jest ostatnio "karany" przez Olę, która nie chce
dać mu buziaka na do widzenia. Dziewczynki zaczęły odpłacać pięknym za nadobne.
Kochają i okazują przywiązanie tym, którzy też się tak do nich odnoszą.

Dziewczyny, na prawdę Wam współczuję, że nie możecie liczyć na kogoś bliskiego,
szczególnie, że przy dzieciach pomoc jest potrzebna. Ale jeśli nie bliscy, to
może warto zatrudnić kogoś obcego. Do nas przychodzi niania dwa razy w tygoniu,
na 2 - 3 godziny, żebym mogła spokojnie zrobić zakupy, posprzątać, ugotować
obiad, wyskoczyć z meżem na kawę albo nawet na imprezkę (wybieramy się w
najbliższy piątek). Nie chcę zanadto zangażować rodziców lub siostry,
szczególnie, ze oni też mają swoje obowiązki. A teściów nie mogę poprosić o
pomoc, bo z imprezy musielibyśmy wrócić ok. 22, żeby uśpić dzieci.