Czy to normalne?

[angu]

Hej laski, mam pytanko do mam starszych bliźniaków, moje mają 14 m-cy, czy to
normalne,że dzieci w tym wieku nie potrafią ani chwilki wytrzymać same? np.
muszę wyjść do kuchni a one w ryk! nie mogę nawet stać w ich obecności bo się
denerwują muszę siedzieć oczywiście na podłodze na krześle też jest źle. I
nie chodzi tu konkretnie o moją osobę obojętne kto ale ktoś musi być zawsze z
nimi w pokoju ( z wyjątkiem pory snu ). Wydaje mi się, że w tym wieku powinny
już " umieć" wytrzymać same zwłaszcza że mają siebie nawzajem. U Was też tak
jest?

[anula9910]

Moi chłopcy mają 16 miesięcy i spokojnie zostawali i zostają sami w pokoju lub
w kojcu. Potrafią się sami bawić.
_____
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=46823558&v=2&s=0

[kunna]

u nas też tak jest. ale się uczą.
wychodze na chwilkę i tłumacze, że mamusia musi zrobić to czy tamto, nie
płaczcie, pobawcie się etc. etc.

[grzalka]

nie wiem, czy normalne, ale moim zaczęło sie jak mieli 8 m-cy i nie przeszło do
tej pory (mają 23 m-ce)...moim zdaniem moi nie są normalni, zwłaszcza jak czytam
o innych bliźniakach na forum- nie dość, że są strasznie głośni, że ciągle
płaczą, to jeszcze bez przerwy wymagają mojej obecności- zyć, nie umierać

[monikap31]

pewnie,że normalne...niestety.Ja nie mogę się wysikać,żeby młode mnie nie
podglądały...jaki czort kazał mi zrobić w drzwiach łazienkowych zamontować
dziurki wywietrzniki a nie krateczkę???tak więc robię siusiu i widzę oczka w
dziurkach...i śmichy chichy.a co powiecie na wieczny bałagan.Przecież to jest
niesamowite -ile można sprzątać dziennie te same pomieszczenia-ja juz chyba
rozdwojenia jaźni dostaję.a jak wasze maluchy reagują na ich rozłąkę(np.jedno
do lekarza,drugie zostaje w domu) -moje baaardzo cierpią,zaczynam już mieć
obawy co będzie dalej...pozdrawiam.

[justinka2]

nie wiem czy normalne, ale tak się czasem dzieje, niestety.....

moje (19 mcy) mają dni, że bawią się ładnie same i mogę sobie zupełnie
spokojnie coś w domu zrobić. bywają jednak i takie, kiedy o byle co jest ryk,
chodzą za mną krok w krok jęcząc:"maamamama, mamuuuuuuuuuuuuuu!". wrrrr!!!
szlag jasny mnie wtedy trafia!

u mnie też był okres, że nie pozwalały mi wychodzić z pokoju. ja jednak
musiałam od czasu do czasu, niestety, "porzucać" moje dzieci na rzecz
ugotowania obiadu, bądź posprzątania itp. tłumaczyłam spokojnie co i jak. ryk
był nieziemski. trudno. nikt nie mówił, że będzie lekko........