moje frustracje

[prolens]

A ja po czasie euforii znow wpadam w kryzysy.. Chodzą za mną, wyją (maja
prawie 14 miesiecy). Owszem, są chwile że się ladnie bawią, ale w ogólnym
rozrachunku wychodzi że bez mamy nie da się żyć
A nawet jak się bawią - wtedy musze poświęcić czas starszej corce (3 lata, do
przedszkola pojdzie dopiero od wrzesnia).
I zyje w ciaglym poczuciu zaniedbywania ktoregos, bo nie da sie z malymi
bawic i starszej pomagac lepic z plasteliny.. Jak to godzić? Moja mama
chetnie mi pomaga ale ja chce te pomoc ograniczac do minimum.
A prace domowe? Moge z nimi nastawic i wyjac pranie ale jak tylko wchodze do
kuchni dra sie jak szaleni.. A nie moge wszystkiego ciagle zostawiac na
wieczory, jak juz spia..

Jak Wy sobie radzicie? Zwlaszcza majac starsze dziecko w domu?

[monikgebicka]

Dobrze Cie rozumiem mam podobną sytuację w domu: 13m-czne bliźniaki i
trzylatek, który do przedszkola pójdzie od września(mam nadzieję).Chłopaki chcą
by być z nimi cały czas, czepiają się nóg, marudzą, a starszy baw się ze mną
itd itp.
Moją odskocznią jest praca, a ułatwieniem to, że 3 razy w tygodniu kupuję tam
obiady.Dla młodszych gotuję osobno 1,2 razy w tygodniu duży garnek jest na 2
dni i jeszcze zamrażam, by było w zapasie.Czasem daję im jeszcze kupcze
zupki.Gotuję jak chłopaki śpią (ok. 1,5 do 2godz.)starszy niestety ogląda bajkę
na DVD czasem rysuję czy coś podobnego w kuchni w czasie gotowania.Ty masz
lepiej możesz gotować z córcią.Mojego to jakoś nie bawi.
Porządki ogólnie leżą.sprzątamy jak sie uda razem z mężem raz na tydzień jak
chłopaki wyjdą na dwór z babcią lub ze mną.Mąż myje podłogi, a wieczorem jak
zasną ja kończę łazienkę. na bieżąco myjemy tylko naczynia i zamiatamy
codziennie.
Ja żyję nadzieją, że już niedługo chłopaki będą bawić się razem, będzie lato
więcej czasu na dworze więc może się trochę od nas odkleją.
Ja mam pytanie do Ciebie?codziennie wychodzisz z cała trójką na spacer?
codziennie kąpiesz bliźniaki?
U mnie to leży nie zawsze mam siłę na to i trochę gryzie mnie sumienie.
Przepraszam, że tak się rozpisałam, ale tak się podekscytowałam, że ktoś
podobnie czuje jak ja.
Pewnie jest nas więcej!!!! Odezwijcie się dziewczyny.Dobrze jest się tak
czasami wyżalić, czy podzielić radościami, a nam będzie raźniej się zmagać z
codziennością.
pa

[prolens]

Wychodze codziennie, chyba że starsza jedzie do babci wtedy śpią na balkonie.
Ale wychodziłam dotychczas jak spali, podcazs porannej drzemki, nie chcieli mi
inaczej siedziec w wózku, chyba że podczas szybkiej jazdy ale Basia szybko nie
chodzi. Więc dla wygody i spokoju chodziłam jak spali. Teraz bardzo się
wszystkiminteresują, zaczynaja chodzić więc wychodzimy jak nie śpią. Ale ciężko
jest wtedy zgrać potrzeby trójki dzieci.

Kąpiemy też codziennie, na raz wszystkich w dużej wannie, ładnie się wtedy
bawią i jest to dla nas chwila oddechu. Ale sama trójki na raz bym nie wykapała.

[mathiola]

Ja nie wiem, ale chyba dużo rzeczy olewam po prostu. Prace domowe wykonuję
wtedy kiedy mam ku temu sposobność albo ochotę ) Nie zabijam się, żeby mieć
błysk w mieszkaniu, grunt, żeby podłogi były czyste, bo maluchy raczkują )
Jeśli muszę coś zrobić, a małe jęczą, no to jęczą, po prostu. Od jęczenia
jeszcze nikt nie umarł, (co najwyżej ja na nerwy). Synek z plasteliny lepi sam,
bo wie, że ja jestem beztalencie. Podobnie z rysunkami. Czytanie książki odbywa
się w pokoju na podłodze między maluchami, albo wtedy kiedy one śpią, albo
wtedy, kiedy są grzeczne. Synek wie, że kiedy jest nerwowo i mówię, że nie mam
czasu, to znaczy że jest nerwowo i ja naprawdę nie mam czasu. Może jest jakiś
wyjątkowo rozumny pod tym względem, a może tak go nauczyłam, nie wiem. Nigdy
nie miałam oporów, żeby odmówić mu wspólnej zabawy, jeśli mi coś nie leży,
obiecuję, że zrobimy to później i robimy to później (staram się dotrzymywać
słowa).
Generalnie trzymam się zasady: moje zdrowie (również psychiczne) przede
wszystkim, reszta jest resztą.

[mathiola]

A obiady dla małych gotuję raz w tygodniu - duży gar - i zamrażam.
Wieczory są dla mnie i tylko dla mnie. Żadnego sprzątania, najwyżej ciuchy
powiesić.
Kąpię małe co drugi dzień. Spacery codzienie, jeśli ładna pogoda, bo i dla mnie
to relaks (pomijając schodzenie po schodach i wdrapywanie się na górę, horror),
lepiej się wtedy czuję jak trochę połążę.

[bwas]

Jak fajnie, że nie umnie tylko dzieci zaniedbane. Ciągle ktoś płacze a ja jedna
na trójke Jedyne czego pilnuje to żeby nie były głodne reszta pozostaje
historią. Ja ciągle sobie powtarzam, że za rok bedzie lepiej - twój post mnie
lekko podłamał.

[prolens]

Będzie lepiej, bo jak pomyślę co sie u mnie w domu działo rok temu to włos się
na glowie jeży i za nic nie chciałąbym tego roku jeszcze raz przezywac... Jest
lepiej odkąd siedzą, potem raczkuja.
No ale niestety jedna osoba na trójkę małych dzieci to mało.. Wiadomo, sa
chwile gdy wszystkie maluchy zadowolone bawią się grzecznie a ja mogę kątem oka
poczytać gazetę.. Ale najczęściej jest młyn i marudzenie któregoś od rana do
nocy. No i zaczęłą się zazdrość i rywalizacja na całego między bliźniakami -
jak jedno płacze ijest tulona na kolanach od razu przychodzi drugie i tez
zaczyna płakać i chce na kolana. A jak wtedy muszę wytrzeć pupę starszej?

[anna_sla]

Ja wprawdzie jeszcze nie jestem na tym etapie, bo chłopcy jeszcze nawet nie
raczkują, ale mam pewne sugestie, może się sprawdzą??.. Córa w większości chodzi
za mną krok w krok i nawet jak się bawi szybko zauważa, że mnie nie ma i zaraz
zaczyna szukać po mieszkaniu, przez co w 90% czynności uczestniczy razem ze mną
i chłopcami.. Kiedy śpiewam im do snu, ona albo śpiewa ze mną, albo wgramola się
na mnie i tuli albo razem tańczymy. Pranie to raczej staram się wstawiać tak by
wieszanie wypadło w porze ich snu albo wieczorem, ale pewnie już wkrótce cała
trójka będzie w tym uczestniczyć (podając mi pranie??).. Kiedy karmię chłopców
(łyżeczką) córa wtedy albo dosadza się z książeczką i każe sobie czytać lub
opowiadać o obrazkach albo każe sobie farbki podać.. a ja staram się robić
wszystko na raz tj.
- gdy każe sobie czytać ja proponuję jej wybrać taką książeczkę co ma duże
litery (i najlepiej mało tekstu) i trzymać ją sobie na kolankach (siedząc obok
mnie) i czytam wolno tak by w międzyczasie odrywając oczy od książki zdążyć
chłopcom po łyżeczce amku włożyć do ust.. Opowiadanie jest proste, bo wystarczy
raz rzucić okiem co tam jest i wciągać ją do rozmowy - co tam jest, a jakiego
koloru itp. - ona już przyzwyczaiła się, że nie zawsze patrzę wówczas w jej
kierunku, ale liczy się sam fakt, że rozmawiamy/czytamy..
- farbki.. jeśli jestem w trakcie karmienia, wyciągam kiedy chłopcy nie krzyczą
lub gdy mają zaspokojony pierwszy głód i albo podpowiadam jej co ma malować,
chwalę za to już zrobiła (udając, że widzę np. piękne serduszko, chmurkę itp) i
gdy mam naprawdę chwileczkę namaluję szybko kwiatka itp.
- albo odwracam jej uwagę od tego czego ode mnie chce mówiąc "zobacz jak chłopcy
za Tobą patrzą, kochają Cię bardzo, pewnie chcą się z Tobą popatrzeć" albo
proszę by dla nich zatańczyła (lubią na nią patrzeć) lub pomachała do nich
różnymi zabawkami (albo np. nałożyła mi na głowę jakiegoś misia - wszyscy to
uwielbiają)..

Generalnie do wszystkiego wciągam całą trójkę na tyle na ile się da i jestem
przekonana, że tak będzie dalej i kiedy będę szła do kuchni wszyscy będą ciągnąć
za mną sznurkiem, zwłaszcza, że córa jest tego nauczona od urodzenia, bo kiedy
nie dała mi od siebie odejść zabierałam ją ze sobą w nosidełku, w leżaczku, albo
rozkładałam na podłodze kołdrę, wysypywałam zabawki i bawiła się grzebiąc często
w słoikach albo garnkach.. Teraz naczynia staram się myć na bieżąco, dlatego w
kuchni nie przebywam długo.. Obiad gotuję wieczorami na następny dzień albo
drugie danie w porze południowej drzemki dzieci.. Obiadek dzieciom gotuję albo
rano kiedy śpią albo również w czasie południowej drzemki albo i wieczorem na
następny dzień (ale wolą bardziej świeżą).. Moi chłopcy śpią 3-4 razy dziennie
po trochę (ząbkują i mają zaburzony cały harmonogram, nie)..

Staraj się wciągać ich wszystkich do wszystkiego w taki czy inny sposób, dzieci
z tak małą różnicą wieku mogą wiele rzeczy robić razem, jedno pokazywać, drugie
opowiadać, przekładać itd.. choćbyś miała w tym celu wyciągnąć po 3 garnki i 3
łyżki i wysłuchiwać koncertu podczas np. mycia naczyń ) bylebyś mogła zrobić
najważniejsze rzeczy a resztę ogarnąć wieczorem gdy śpią (np. umyć podłogę czy
zebrać czyste garnki czy zabawki z podłogi)

Ja nie regulowałam swoich dzieci do jednego określonego harmonogramu, śpią kiedy
chcą, jedzą kiedy chcą, kąpanie czeka gdy conajmniej dwójka nie śpi i jestem z
tego zadowolona, ponieważ są chwile kiedy jesteśmy wszyscy razem (jest ich
najwięcej), ale są też chwile, kiedy jestem osobno z każdym, np. gdy jeden
bliźniak śpi, córka się bawi sama (bo przecież też to robi) lub ogląda bajkę,
mogę wtedy poświęcić czas drugiemu bliźniakowi.. Bywa, że chłopcy zajmą się sami
sobą i zabawkami, mam wtedy chwilę dla córy, albo gdy chłopcy śpią, tak, że
codziennie conajmniej raz jestem z każdym z osobna.. Dzięki temu żadne raczej
nie powinno się czuć zaniedbane.. ale zobaczymy czy tak samo będę mądra za 7m-cy
;P (a swoją drogą sądziłam, że jest większa różnica między naszymi bliźniakami)

P.S. ha, rozwiązałam problem schodzenia po schodach z coraz większą trójką
dzieci na raz ;P Kupiłam sobie nosidło turystyczne i jednego zarzucam na plecy,
drugiego na ręce i córa idzie sama, albo za rączkę ))))

[prolens]

Dzieki Aniu za rady, w zasadzie staram się postępować podobnie jak Ty, ale
trudniej bawić mi się z trójką razem na podłodze, bo maluchy wszystko Basi
zabierają, psują. Jak czytam jej książeczkę, podchodzą i wyrywaja. Jak budujemy
z klocków domy dla zwierzątek, rozwalą wszystko. A jak staram się robić z nią
coś na stole staja przy nas i płaczą bo też chcą się tym samym bawić.
Myślę ze dopóki nie zmądrzeja, jeszcze te pół roku, będzie ciężko.

A potem będą pewnie wpólnie budować zamki.

U nas jest sztywny harmonogram, drzemki i posiłki o okreslonych porach,
wszystko wspólnie. Tylko podczas porannej drzemki Basia nie śpi z nimi. Przez
pierszwe pół roku spali i jedli na zmianę ale potem udało się ich wyregulować.
Także cały czas spędzamy wspólnie.

[anna_sla]

prolens napisała:

> Dzieki Aniu za rady, w zasadzie staram się postępować podobnie jak Ty, ale
> trudniej bawić mi się z trójką razem na podłodze, bo maluchy wszystko Basi
> zabierają, psują. Jak czytam jej książeczkę, podchodzą i wyrywaja.

hihi, to rozkładajcie cztery książeczki i po paru stronach wymieniajcie się ;P
Tak się teraz śmieję tylko.. wiesz ja nie wiem tak naprawdę jak to jest czytać
książeczkę, bo u nas zwykle po 2 stronach max. córa się nudzi i sama mi wymienia
książeczkę lub wciąga tylko w opowiadanie o ilustracjach. Nie wiem czy już za
pół roku to się zmieni, bo trwa to u niej od bardzo dawna. To, że czasem
wysłucha nawet te dwie strony, że w ogóle każe mi czasem czytać to jest dla mnie
szok ))))

> Jak budujemy z klocków domy dla zwierzątek, rozwalą wszystko. A jak staram się
robić z nią coś na stole staja przy nas i płaczą bo też chcą się tym samym bawić.

No właśnie i tego też jeszcze nie znam, bo córa całą ma przyjemność właśnie w
tym, że układa piramidę i ją burzy, a jak proponuję układanie domku itp. to ją
też nudzi i rozwala )) Ona w ogóle we wszystkim jest krótkoterminowa i ustala
własne zasady, bo nawet jak kolorujemy coś wyrywa mi jedną kredkę by wcisnąć
drugą zamiast dać mi szansę samej zmienić ;P Chwilę maluje na jednej stronie by
potem obrócić na drugą i wkrótce pobiec po drugą kartkę.. Nie wiem czy jest to
jakiś efekt mojego niedociągnięcia czy ona po prostu taka jest, a może
faktycznie się zmieni za te pół roku??.. albo może właśnie rozwinie się pod
kątem wszechstronności?? )))) Póki co ja jedną ręką np. maluję z nią na jej
stoliczku siedząc na podłodze a drugą bawię się z chłopcami na podłodze obok. Na
razie im to odpowiada i póki w ogóle maluję córa się nie bulwersuje ))