trójka lub więcej-jak znaleść czas dla starszaka?

[optymist1]

Zanim urodzili sie chłopcy (3 miesiące) myślałam, ze skazywanie dziecka na
bycie jedynakiem to czysty egoizm rodziców Teraz nie jestem tego juz taka
pewna ... Moja 3-letnia córka wspaniale przyjęła braci, nie okazuje im
wrogości ani jawnej zazdrości, co najwyżej jest bardziej nieposłuszna i często
płacze z byle powodu akurat wtedy, kiedy chłopcy też ryczą ... wiadomo, chce
zwrócić na siebie uwagę ...
Do tej pory dużo sie razem bawiłyśmy, nwet w leżącej ciązy miałyśmy wiele
zabaw na leżąco a teraz córka chodzi za mną i prosi "pobaw sie ze mną" a co
słyszy ? " Kochanie, jak nakarmę chłopców", "Kochanie, teraz płączą, muszę ich
wziąć na ręce i uspokoic/zabawic/pohuśtać w leżaczku". Ona to przyjmuje jak
wyrok, nie buntuje sie, tylko ma takie smutne oczy A ja jestem chodzącym
wyrzutem sumienia .... Najpierw chłopcy ciągle byli przy piersiach, teraz chcą
zeby poświęcać im uwagę, stosy karuzelek, przyrządów gimnastycznych itd
załatwiaja sprawę tylko na kilka minut. Spią niewiele, najwyżej 3 godziny
dziennie, głównie na spacerach ....
Moze macie jakies patenty na wspólne zabawy z dzieciakami, w tym niemowlakami
? Jak znaleść czas dla starszaka ? Ile czasu dziennie przeznaczacie na
wylączną zabawę ze starszym dzieckiem ?
Nie moge sie doczekac az będą tacy duzi, ze wezme ich wszystkich na kolana,
poczytam bajki, albo bedziemy razem grać w piłkę Ale co do tego czasu ?
Nie chce, zeby cierpiało moje strasze dziecko.

[traganek]

Ja co prawda mam tylko bliźniaki ale koleżanka ma 6 miesięczne
bliźniaki i trzyletnią córeczkę. Też był bunt i próby zwrócenia
uwagi. Ona robi tak, że jak najczęściej angażuje małą w pomoc przy
chłopakach. Robi to tak, żeby mała traktowała to jak zabawę. Długo
jej tłumaczyła, że jest dzielną trzylatką, która musi się
zaopiekować małymi braciszkami. Trzeba wytłumaczyć dziecku, że
maluchy tak naprawdę jeszcze nic nie rozumieją i tylko starsza
siostra/brat może im wszystko pokazać, pomóc zrozumieć. Dziecko
starsze musi czuć, że to co robi jest ważne, że bez jego pomocy
maluchy nie dały by sobie rady...

[blizniaki14]

Ja też mam trójkę Antoś ma 2,5 roku, bliźniaki 10,5 m-ca.
Ja zrobiłam tak,że bliźniaki nie śpią na spacerach tylko w domu. Obecnie dwa
razy po 1-1,5 godziny + przed każdym spaniem do 30-40 minut zasypiania, bo
gadają, skaczą w łóżeczkach. Ale ja daję ich do łóżeczek i róbta co chceta,
dzięki temu mam od nich wolne na 3-4 godzin dziennie hehehehe
Teraz też jest o tyle lepiej,że dzieci już bawią się razem, cała trójka żyć bez
siebie nie może.
Od małego tez bliźniaki są "samodzielne", rzadko je zabawiam, od początku bawią
się same.
Staram się też wykorzystywać czas gdy gotuję obiadek, młody siedzi w kuchni, coś
tam rysujemy, czytamy. Ale ogólnie chciałabym mieć dla niego jeszcze więcej
czasu, bo za dużo bajek w TV ogląda niestety.
Ale już czekam na wiosnę, będzie mógł spędzać całe dnie w ogródku i więcej
spacerków będziemy mieć

[optymist1]

Stram sie angażować córke, ale szczerze przyznam, ze od tej pomocy często włos
mi sie jezy na głowie Trzylatce brak delikatności i wyobraźni, np. co sie
stanie jak do wanieniki, w której kąpany jest braciszek wleje kubeczek zimnej
wody ! Oczywiscie tłumaczę jej, ze trzeba delikatnie itd. i mam oczy wokół głowy.
Spanie chłopaków to nie jest jeszcze zbyt regularne a na spacerach na razie są
tylko dwie opcje : spanie albo wycie
Co do samodzielnej zabawy, to starałam sie od poczatku uczyć ich
"samodzielności" m.in. wieszając zabawki w kojcu na wysokości oczu i w zasięgu
rączek .... cóż, moze zabrakło konsekwencji ? Brałam na ręce jak sie zaczynali
nudzic albo sama zabawiałam, ale jakoś nie jestem w stanie zachować "zimnej
krwi" kiedy widzę, ze dzieciaczki chca sie po prostu przytulić.

[tusia21]

Rozumiem cię dokładnie. Jak czytałam twój opis, to aż mi się łezka w
oku zakręciła, bo mam w domu to samo. Moja córka ma 3 latka.
Bliźniaczki 9,5 mies. Jest okropnie. Wcześniej małe dużo spały,
leżały w leżaczkach itp. Teraz jest dużo gorzej. Wymagają dużo
uwagi. O wspólnych zabawach to może pomyślą za rok. Ala oczywiście
mi pomaga, kocha małe, wie, że jest nam potrzebna itp, ale co z tego!
Ona chce się bawić! A ciągle słyszy: zaraz. Nie wie, co robić.
Zaczynamy myśleć o opiekunce do małych żebym znowu mogła spędzać
czas z Alą, bo nie mogę już patrzeć na jej smutne oczka. Na razie
ogląda niestety dużo bajek, ale chyba to lepsze od poczucia, że nie
mam dla niej czasu.
Nie wiem jak ma mi pomagać w karmieniu, czy przewijaniu. Podawanie
kremu jej nie fascynuje. Może ja nie potrafię zorganizować tego w
ciekawy sposób, ale jestem wykończona wychowywaniem 3 dzieci i na
pomysłowość często brak sił.
Pisz, co u was. Jakoś tak lepiej, jak człowiek wie, że nie jest sam
ze swoimi problemami. A może jesteś z Warszawy to nasze dziewczyny
razem by się pobawiłyMy mieszkamy w Markach

[gosiajanda]

hej dziewczyny
u mnie niestety im dalej tym gorzej. Jak male byly male, to mialam
duuzo czasu dla synka 5 lat. Teraz male maja 18 mcy i po prostu za
cholere nie moge nawet 10 minut wygospodarowac dla synka. Jak jedna
spi to druga nie spi i wtedy jestem z synkiem ,a le na zasadzie on
sie bawi ja patrze, bo jak zaczynam z nim sie bawic (gry, klocki
etc) to mala nam wszsystko psuje i on kaze ja wyrzucic z pokoju.
Powiadam wam, jak byly mniejsze to nawet jak nie spaly to lezaly w
lezaczkach i patrzyly jak sie bawimy z synkiem. teraz to juz bawie
sie tylko z nim jak one spia czyli po 20, a on wtedy jest juz tez
zmeczony i trudno mu sie skupic na zabawie. Oglada bajki, ja mu
pozwalam max 2h dziennie, co i tak jest za duzo, ale coz on ma bidny
rovbic, jak matka ciagle z malymi. Oj marzy mi sie, ze jak juz one
beda mialy 3 lata to sie wszystko zmini na lepsze. A poki co tez
jestem chodzacym wyrzutem sumienia. Nic nie pomaga. A milosc mu
zabawy nie zastapi. pozdrawiam.

[anna_sla]

chłopcy mają 3 miesiące? U na wkrótce po ukończeniu 3-ch m-cy nastał trudny
okres, trwało to do ok. 5-go m-ca. Cały ten czas głównie z dziećmi, nie mogłam
odejść od nich, było bardzo ciężko, całymi dniami prawie siedziałam z nimi. Tak,
wtedy córeczka najbardziej była zazdrosna, zaczynała się stopniowo coraz
bardziej buntować, zwłaszcza, że w domu musieliśmy się wszyscy wyciszyć,
zwolnić, bo Bartula z emocjami sobie nie radził (nadpobudliwość) a do tego kolki.

Ja swojej córeczce pozwalałam na wiele, czyli nie tylko przynieść krem, ale też
posmarować pupę braciszkow. Nabierała troszeczkę na paluszek i pokazywałam jej w
którym miejscu może smarować, wybierałam na ogół pachwinkę albo pośladek, aby
nie dotykała tam gdzie nie wypada.

To wtedy zaczęłam kombinować z różnymi zabawami dla dzieci. Podam Ci kilka
linków do moich zdjęć, może bez słowa już mojego pozwolą Ci coś wymyślić,
pokombinować
www.photoblog.pl/annas/1576189
www.photoblog.pl/annas/1522015 - kołyska dla lalek, frajda dla starszej
córeczki
www.photoblog.pl/annas/1515759 - to był pomysł córeczki
www.photoblog.pl/annas/1653477 - pozwalałam jej również delikatnie ich
myć, ale nigdy po główce i buzi
www.photoblog.pl/annas/1796428
www.photoblog.pl/annas/1788826
www.photoblog.pl/annas/1922956 - a tak można schudnąć, zrelaksować się,
zabawić dzieci i jednocześnie coś zrobić w kuchni, po prostu tańcząc ;P
www.photoblog.pl/annas/1962071
www.photoblog.pl/annas/1952822 - co jakiś czas wymiana grzechotek,
zawieszona karuzelka mała, zmiana melodyjek (3 karuzelki miałam), pluszaków itp.
www.photoblog.pl/annas/1944406
ZASTOSOWANIE DOMKU:
www.photoblog.pl/annas/1900003
www.photoblog.pl/annas/1894164
www.photoblog.pl/annas/1885960
www.photoblog.pl/annas/1806099 - zmiana grzechotek
www.photoblog.pl/annas/2127485 - wszystko na sznurówkach i gumkach z
bielizny ;P
www.photoblog.pl/annas/1931577
www.photoblog.pl/annas/1907321 - pianinka do grania nóżkami - konstrukcja
z domku
www.photoblog.pl/annas/3146237
----------
www.photoblog.pl/annas/1914359 - i znów pianinka
www.photoblog.pl/annas/2246041
www.photoblog.pl/annas/2201260
www.photoblog.pl/annas/2167195
www.photoblog.pl/annas/1415315 - wózek dla lalek, córcia mogła wozić pod
naszym nadzorem braciszka po mieszkaniu
www.photoblog.pl/annas/1362496
www.photoblog.pl/annas/1302490
www.photoblog.pl/annas/1639717
www.photoblog.pl/annas/1815752
www.photoblog.pl/annas/4292457
czytaj opisy pod zdjęciami
i to:
www.youtube.com/watch?v=K2i_fKj41vs
www.youtube.com/watch?v=dlPURNAwND0
Ja wiem, że boisz się aby krzywdy dzieciom nie zrobiła i nie masz cierpliwości
do tego jak córeczka wykonuje niektóre czynności przy braciszkach, ale pamiętaj,
że Ty kiedyś też nie umiałaś ) Ja nie raz zagryzałam zęby i byłam w gotowości,
że zaraz będę któreś dziecko ratować.. nic takiego się nie stało ) to ona im
nakręcała pozytywki w karuzelach

[prolens]

Ja mam prawie dwuletnie bliźnieta i córkę 3 lata i 10 miesięcy. Od
urodzenia sie bliźniat sporo pomagała mi mama, właśne chodziło o to
by nie zaniedbac starszej córki. Moze Was to cos pocieszy, ale odkąd
bliźniaki maja ok. półtora roku jest lepiej - więcej rozumieja, nie
niszczą jej wszystkiego i potrafia coraz lepiej sie wspólnie bawic.
NAjtrudniejszy byl chyba okres w okolicy 1 roku życia maluchów -
zaczęli wstawać, chodzić, wszystko psuli (Basia kazala sie wrecz
zamykac w pokoju przed nimi). Gdy siedziałyśmy razem przy stole i
ona rysowała - darli sie bo tez chcieli byc z nami, sadzałam ich
takze - co kończyło się z reguly darciem jej rysunków, wywalaniem
kredek itp. Był to równiz czas (Basia miała prawie 3 lata) kiedy nie
nteresowało jej mycie pup, wycieranie buziek itp, co na poczatku
było dla niej fascynijące. Ale wiadomo, im starsze dziecko tym ma
wieksze wymagania. Zorganizowalam wtedy mame do pomocy, Basia
jeździła do niej raz w tyg na jeden albo dwa dni a ja w tym czasie
nadrabiałam w domu i leczyłam sumienie z wyrzutów

Gdy miała 3,5 roku zaczęła sie juz bardzo nudzić w domu, zabawy z
dziecmi o 2 lata młodszymi zupałenie jej nie interesowały. Miałyśmy
czas dla siebie tylko gdy maluchy spały. Zabawy podczas ich
aktywności kończyły się jak u Was - poczekaj, bo.. zaraz wróce.. itp.

Wtedy podjęłam decyzje ze posyłam ja jednak do przedszkola (była
zapisana i na liscie rezerwowej). Chodzi tam 3 miesiące na ok 4-5
godzin dziennie. I to był strzał w 10. Tam sie bawi z dziećmi w
swoim wieku, wiele uczy. Jak wraca oni spią więc mamy czas dla
siebie (lubi np pomagac mi w kuchni, spiewamy razem, rozmawiamy,
bawimy się). A gdy maluchy wstana bawi się z nimi, jest stęskniona
za rodzenstwem!!.

Zaczęliśmy inwestowac w duze zabawki ktorymi moga sie wszyscy troje
bawic (kuchnia dla dzieci, drogi dla samochodów).. Mam parę lal i
czasami we troje ubieraja lele, bujaja w wózkach..

Jest fajnie a pewnie będzie jeszcze lepiej jak maluchy zaczna mówić
i z nia rozmawiać.

pzdr
Ania

[optymist1]

Ja też mam kilka karuzelek, kładę ich do kojca, w którym na uchwytach i
sznurkach wiszą zabawki, które zmieniam codziennie .... ale mam jednak wrażenie,
ze bardzo często dzieciaki chcą po prostu sie przytulić a nie bawić.
Najlepszą zabawka jest świetna na chwilę, później najlepiej jest w ramionach
mamy ! A ja jestem tylko jedna ! Rozważam klonowanie ))
Tak jak napisałam wyżej, pozwlam smarowac pupy, oliwkowac, czesać, zabawiać itp.
ale trzeba zachowac rewolucyjną czujność zamarłam kiedyś jak sopel lodu
kiedy zobaczyłam, ze córka chciała przesunąć braciszka na kanapie ! "tylko
tlosiećkę".

[optymist1]

Do tusia21 : niestety mieszkam pod Poznaniem A posyłasz swoją starszą
pociechę do przedszkola ? Ja moją posyłam, na 5 godzin dziennie, wiec
przynajmniej mam pewność, ze z rówieśnikami sie wybawi
Ja tez pozwalam córce smarowac kremem pupcie braciszków i smarowac ich oliwką po
kąpieli i czesać Jednak asystowanie przy całej kapieli juz powoduje
problemy, bo dziecko sie nudzi i wykazuje sie ułańską fantazją W ostatniej
chwili zdołałam złapac ją za rękę kiedy chciała dolać do waniennki wody (lodowatej).
Czasami biorę jednego na ręke, lub karmię go, drugiego kładę do leżaczka i wolną
ręką bawię sie z córką. Czasami, kiedy mam obie ręce zajęte bawię sie tylko gębą
, ale przynajmniej siedze przy niej. Córa nie jest tym jednak
usatysfakcjonowana ....
Ja też posiłkuje sie bajkami w tv, bo zwyczajnie nie jestem w stanie
zagospodarować jej całego popołudnia. Bywa tez tak, ze zwyczajnie padam na twarz
i nie mam siły nawet bawic sie "na gębę".
Ale myślałam, ze tak za rok to juz będzie z górki !!!! A tu sie okazuje, ze
niekoniecznie

[anna_sla]

wiesz u mnie z jednej strony może i dobrze, że po urodzeniu się chłopców Magda
zrobiła krok wstecz. Wróciła do pieluch, karmienia łyżeczką, wożenia w wózku,
gaworzyła jak oni, wymachiwała tak samo rączkami i nóżkami jak oni, właziła z
nimi na matę (było im ciasno, ale nie protestowali zbytnio), wchodziła pod
pianinka i włączała je.
Dzięki temu mi łatwiej było ich traktować jak trójkę niemowlaków niż jak starsze
i młodsze. Po prostu szłam za ciosem, przewijam jedno, przewijam drugie,
przewijam trzecie. Butla nr1, butla nr2, butla nr3 ) Najgorzej było tylko z
wchodzeniem po schodach, tej jednej czynności nie byłam w stanie podołać i tu
odwoływałam się do jej wieku, że musi iść sama. Tylko raz zrobiła mi taką wielką
scenę, że za nic nie pójdzie, chłopcy płakali, ona się darła dosłownie, więc
musiałam ją zostawić na klatce schodowej, pobiegłam zanieść chłopców i wróciłam
po nią, albo jak chłopcy spali zanosiłam najpierw ją a potem wracałam po malce..

Przytulanie przytulaniem, ale jak za dużo na ręce będziesz brała to się tylko
pogłębi, będziesz miała większy problem. Ja swoich nie nosiłam raczej i na ogół
przytulałam jednak raczej na leżąco, ale to nie znaczy, że czasem jednak na
rękach lądowali. Obkładając się zabawkami różnymi wiadomo, że wystarczają na
krótko, ale karuzelki wymieniałam raz na kilka dni, 10-15 minut karuzelek i na
czas grania oddalałam się mimo ich niezadowolenia, potem siedziałam z nimi i
włączałam pianinka, potem pokazywałam pluszaki itd. itp. i mimo wszystko
starałam się chociaż dla zasady oddalić się, aby nauczyć ich, że i tak wrócę, a
rozłąka nie jest straszna. Tymi zabawkami poruszysz wyobraźnię dziecka i
wzbudzisz apetyt na poznawanie.


A teraz możesz mi wierzyć bądź nie, ale moje dzieci bawią się same. Bywają
chwile, kiedy się kłócą, wyrywają zabawki czy wręcz biją czy popychają, że
córcia ucieka od nich. Dlatego ona ma swój azyl na górnym piętrze piętrowego
łóżka, na którym z jednej strony ma spokój a z drugiej nie traci kontaktu z
braćmi, którzy bawią się na dole na podłodze. Nie mogłam rozdzielić ich
pokojami, bo nie mam na to metrażu i każde odcięcie pokoju czy przedpokoju to
straszna ciasnota dla nich, a odizolowywanie jej w kuchni nie dawało dobrego
rezultatu, bo tam czuła się samotna, bo choć chce mieć chęć na własną niczym nie
przerywaną zabawę nie chce tracić ich z oczu..

U nas jest zasada, że zabawa typu malowanie, układanie puzzli, domina czy innych
gierek bądź zabawek delikatnych albo drobnych zawsze odbywa sie tylko i
wyłącznie wtedy kiedy chłopcy śpią. Ma na to 2-3 godziny, a i tak najczęściej
każdą zabawą nudzi się po 15-20 minutach i tęskni za nimi do tego stopnia, że
czasem woli po prostu położyć się spać obok nich.. Taka już jest, od zawsze
tęskniła konkretnie za dziećmi, nawet jak nie miała rodzeństwa i żadne zabawy z
dorosłymi raczej ją tak nie satysfakcjonują, zwłaszcza na dłuższą metę. Potrafi
nawet wrócić wcześniej od babci, które uważa, że są tylko dla niej )..

[anuska.pl]

Oj dawno mnie tu nie było....
Czytam i czytam i jakbym o swojej trójce czytała
Córa ma w tej chwili prawie 5 lat, a chłopcy 20 m-cy... I mysle ze
teraz jest łatwiej-faktycznie bawia się razem!!! Oczywiscie bywa ze
starsza ma taka zabawe w ktorej chlopcy raczej przeszkadzają (psują,
jedzą itd.) i wtedy jest wielka awantura, ale tez staram sie jak
moge oddzieli starsza tak aby mogla spokojnie sie bawic (np. tak aby
maluchy nie siegnely).
Nie wiem jak jest u was ale moi chłopcy potwornie się...gryzą. Nie
mam pojecia skad to wymyslili (instynkt stadny???), ale bywa
potwornie. najgorsze ze ten gryzacy (na zmiane raz jeden raz drugi)
nie rozumie ze zrobil cos zlego (cierpliwie tlumaczę, ale...).
Wracajac do tematu: moim zdanie wazniejsze zeby dla starszej znalezc
odrobine czasu, bo maluchy jeszcze tak tego nie pojmują-zajmuja sie
soba nawzajem, a cora cierpi...Powodzenia (taaa sobie tez!)
Pzdr.
P.S. Do tusia21: do Marek mam samochodem rzut beretem... Jak masz
ochote sie poznac pisz na priv

optymist

[tusia21]

Starsza nie moze chodzic do przedszkola!
Poszla od wrzesnia i do tej pory caly czas wszystkie chorowaly!
Jak chodzila bylo ok.
Teraz nie mam ani chwili dla siebie. Pediatra powiedzial, ze musze
przerwac te chorobska i nie moge dluzej posylac Ali do przedszkola,
bo to jest pastwienie sie nad blizniaczkami-tak powiedzial
I wlasnie teraz zaczely sie problemy. Do tego w nocy niewiele spimy.
Zmeczenie robi swoje.
Od marca bede probowala znowu ja poslac, ale te 2 mies jakos musimy
przetrwac.

[optymist1]

Nasza chorowała trzy razy, w tym zapalenie krtani i oskrzeli. Chłopcy tez trzy
razy ale jakos, odpukac, skonczyło im sie na infekcjach wirusowych. Przez kilka
mies. podawałam córce rybomunyl - szczepionke doustną, a teraz daje imunoglukan
- prep. uodparniający. Mam tez nadzieje, ze przez swieta troche sie wzmocnił jej
organizm Jak wszyscy sa chorzy to w domu Wietnam

[grzalka]

też mam trójke, różnica wieku 3 lata- ja od poczatku założyłam, że
czas dla córki znaleźć muszę, choćby nie wiem co, oraz że ona wcale
nie musi mi w niczym pomagac (nie chciała)

na spacerach chłopcy spali, a my się razem bawiłysmy, czasem na
drugi spacer nie wychodziłam, tylko wystawiałam ich na balkon i
wtedy też miałam dla niej czas

poza tym żelaznym punktem dnia było pół godzinki wieczorem tylko dla
niej- czytanie bajek, przytulanie, wspólne zasypianie- między innymi
z tego powodu uczyłam chłopaków samodzielnego zasypiania i ustaliłam
im plan dnia wg Tracy Hogg, bo często byłam sama

generalnie to wystarczyło, ona nie czuła się zaniedbana, wiedziała,
czego się spodziewac, wybuchów zazdrości nie było, jedyna
demonstracja to kompetne ignorowanie braci przez jakieś pierwsze 6
miesięcy

teraz oni mają 3 latka, a ona 6 i bawią się razem super

[optymist1]

A jak wieczorem spedzałas czas z córką to chłopcy nie krzyczeli ? Moja córka
strasznie sie denerwuje, stresuje kiedy maluchy płacza. A malcy nie chca spac
wystawieni na balkon, bo wózek nie jedzie !
6 miesiecy niezauważania braci nazywasz jedyną demonstracją ?

[grzalka]

optymist1 napisał:

> A jak wieczorem spedzałas czas z córką to chłopcy nie krzyczeli ?

starałam się tak to rozwiązywać (jeśli byłam sama) żeby ich
wcześniej nakarmić i połozyc, a potem, jak już załapali rytm to nie
było problemu- kilka razy zdarzyło się, że jeden z nich był brany do
nas, a raz plan nie wypalił, bo obaj się wydzierali,

Moja córka
> strasznie sie denerwuje, stresuje kiedy maluchy płacza

a moja nie aż tak strasznie

. A malcy nie chca spac
> wystawieni na balkon, bo wózek nie jedzie !


a nie, moi spali na balkonie po 2 godziny, tylko na początku trzeba
było trochę ten wózek pobujać

> 6 miesiecy niezauważania braci nazywasz jedyną demonstracją ?

no a jak mam nazywać, skoro to była jedyna demnstracja?
nie było wybuchów zazdrości, nie było histerii i prób zwrócenia na
siebie uwagi w inny sposób, było tylko kompletne ignorowanie- każdy
sobie radzi inaczej, a wg mnie najtrudniejsza sytuację gdy rodzą się
bliźnięta ma ich niewiele starsze rodzeństwo

ja to wszystko w/w planowałam już w ciąży, bo wiedziałam, że będzie
trudno i że nie mogę pozwolić, żeby córka poczuła się odtrącona

[tusia21]

Moja córka uwielbia bliźniaczki! Jak wróciłam ze szpitala po
porodzie, to pytała o nie, a nie o mnie
Ciężko mi to opisać, ale widzę jej miłość do nich i bardzo mnie to
dziwi, bo nie dostaje przeciez od nich nic w zamian. Np. wieczorem
pyta:co robią Julka i Nel? Ja: Śpią. Ona: To nie będę włączać tej
pozytywki, bo je obudzę.
Co do spędzania czasu, to pol godz przeds snem i 2 godz w dzień, to
dla mojego dziecka zdecydowanie za malo. Ona, co chwila pyta, czy
sie pobawimy. Poza tym ja nie mam 2 godz w dzień, bo moje tez z
tych, co to w wozku dlugo nie pośpią.
A wieczorem małe też chodzą wcześniej spać, a potem mam dla niej
czas.
Najgorsze to, ze jak ona zaczyna sie czyms bawić, to mała szarańcza
leci to jeść, a ona nie jest tym zachwycona
U mnie już jakoś lepiej, bo ja psychicznie czuję się lepiej.
Postanowiłam dalej ćwiczyć cierpliwość i nie mówić do córki "zaraz"
jak o coś prosi, tylko choć słownie się z nią bawić, choć potańczyć
ramionami jak przewijam ipt, żeby ona wiedziała, że jej słucham bez
względu na sytuacje. I to pomaga

[optymist1]

Tak, moja córka też uwielbia braci, właściewi od samego początku. Czasami tak
ich tuli, ze muszę uważac, zeby nie za mocno
Byle do przodu ! Będzie lepiej ))

[optymist1]

Oczywiscie bawię sie z córką jak chłopcy śpią (czasem tylko pół godziny
dziennie, czasem dwie) i co drugi dzien wieczorem mamy czas na czytanie bajek,
usypianie itd. ale córka była przyzwyczajona do poświęcania jej wiekszej ilości
czasu .....
Tusia, masz rację, najważniejsze jest chyba, zeby jej słuchać choć przyznam,
ze chłopaki tak czasem krzyczą, ze jej nie słysze ))