Czy umiemy U R A T O W A Ć nasze dzieci?

[iljana]

Czy czytałyście wypowiedź kaga-1 w wątku
• Re: szukam pomocy zmarł mi syn w szpitalu

Jej wypowiedź skłoniła mnie wkońcu do napisania poniższego.


Poruszam pewną kwestię, ktora jak podejrzewam nie tylko mnie dręczy. Ale
zanim to zrobię, zacznę od:

Mam synka który ma ataki duszność spowodowane obturacją oskrzeli. Pierwszy
raz było gdy miał około roku. Całą niedzielę był taki osowiały, leżący,
senny, bez apetytu i pragnienia.
Miał nietypowe ruchy brzuszka, i regularny odruch wymiotny. Myślałam że coś
mu na żołądku leży więc pod koniec dnia włożyłam mu palec do buzi, by
pobudzić wreszcie te wymioty. Ale nic się nie stało.
W nocy pojechaliśmy do szpitala. Lekarka powiedziała, że zabieraja synka. My,
że absolutnie - no jak to tak. Ona na to, że syn jest w strasznym stanie, ma
zagrażającą życiu saturacje. Niewiele zrozumiałam i gotowi byliśmy uciec
stamtąd. Lekarka ostro do nas: Pani nie zdaje sobie sprawy w jakiej kondycji
jest Pani syn, on się dusi, dusi od conajmniej 14-stu godzin.. i jeszcze
trochę i się udusi. Dziecko zostaje czy Państwo tego chcecie czy nie. Ja je
zabieram. Oniemiałam. Mąż też. Dziecko zostało. (Wiem że mogła policję
wezwać, a potem dostać od jakiegoś dyżurnego lekarza zgodę na zabranie
dziecka bez zgody rodziców)

Ataki się ponawiają ale potrafie je poznać.I albo podaję leki, albo jadę do
szpitala i ZOSTAWIAM im dziecko.

I tu dopiero przechodzę do sedna sprawy. Uczą na szkole rodzenia jak rodzić i
jak się małym opiekować i pielęgnować. OK. Czytamy poradniki i takie tam. OK.
Ale to niewystarczająca wiedza dla rodziców moim zdaniem. Powinny być jakieś
zajęcia medyczne o objawach chorób, o reakcjach na nie oraz o możliwości
leczenia.

Ile tu czytam: co zrobić jak gorączkuje? Dałam co kazał lekarz, ale to nie
działa? Co zrobić jak boli brzuch? Dziecko wymiotuje czy już jechać do
szpitala?

Czy i wy nie uwazacie, że rodzice powinni mieć minimalną wiedzę medyczną?
Nie zawsze mozemy udać się do lekarza, nie zawsze podejrzewamy cokolwiek poza
złym humorem dziecka. Myślę, że lekarz dałby nam do wiwatu za cotygodniowe
wizyty z pierdółkami, nazywając nas przerważliwionymi.

Jakie jest wasze zdanie?

[teletombola1]

W zupełności się zgadzam! A tak na dobrą sprawę to umiałybyście zrobić dziecku
w razie potrzeby sztuczne oddychanie, albo masaż serca, bo ja z przerażeniem
stwierdzam, że nie!

[iljana]

ALBO tracheotomię - jak w przypadku reakcji uczuleniowej na jad osy/pszczoły
przy ukąszeniu w okolicach ust/gardła (aktorka Sałacka)
Ja sie przymierzam nauczyć, i chciałabym obejrzec w internecie instruktarzowy
film.
Reanimacji bym profesjonalnie nie zrobiła, ale wogóle to zrobiłabym.

[dagny71]

TRACHEOTOMIA jest zabiegiem chirurgicznym przeprowadzanym w znieczuleniu ogólnym
na sali operacyjnej przez chirurga. Zabiegiem doraźnym polegającym na
przecięciu więzadła pierścienno-tarczowego tchawicy jest tzw. KONIKOTOMIA.

[iljana]

Tak racja czyli minitracheotomia. Mówię tylko o sobie, ale chciałabym się tego
nauczyć.. to moze skrzywienie moje bo ja niedoszły medyk jestem

www.apteka2000.com.pl/pomoc/zachl.html

[olamad]

No nie przesadzajmy - większosć dolegliwości zagrazajacych życiem nie
przechodzi bezobjawowo.
Najważniejsze to nie popadać w paranoję - ja mam taką teorię, że jeśli nie
działają na dziecko moje zabiegi, to albo dzwonię na pogotowie (tam zawsze coś
poradzą), albo biorę d... w troki i jadę do szpitala.
Przypadki, gdy normalnie zdrowe dzieci, nagle stają na krawędzi życia i śmierci
są naprawdę sporadyczne. Co innego dzieci przewlekle chore - rodzice muszą
wiedzieć, co robić by uratować swoje dziecko (vide specjalne traktowanie
gorączkujacych dzieci skłonnych do drgawek).
Jak nie wiesz co robić - to do szpitala - taka moja rada.

[kiniamum]

dlatego postanowilam poszukac malemu pediatry ktory o kazdej porze dnia i nocy
odbierze telefon.. wiem ze nie kazda mama moze sobie na to pozwolic, dlatego
podpisuje sie rekoma i nogami pod autorka tego postu.. ja profilaktycznie
kupilam ksiazke o pierwszej pomocy dziecku no i wnikliwie studiuje internetowe
informacje na ten temat.. z reszta ja mam latwiej, bo u mnie w rodzinie jest
kilku lekarzy i medycyna (chce czy nie chce) nie jest mi tak do konca obojetna.
wierze jednak ze kazda z nas ma instynkt macierzynski i nawet w najbardziej
ekstremalnej sytuacji bedzie potrafila pomoc swojemu dziecku..

[madziulec]

Do najblizszego DZIECIECEGO szpitala mam 30 km.
I powiem Ci, ze mimo calego mojego opanowania tez nie wiedzialam co robic. Dziecko raptem dostalo w nocy 41,6. Zaznaczam, ze w dzien mialo goraczke ok. 38.
W takich sytuacjach czlowiek glupieje, naprawde. Robi jesli cos to bardzo machinalnie

[gofer73]

jedyny sposób to znaleźć kogoś kto nas nauczy zasad pierwszej pomocy np.
ratownika medycznego. My tak zrobiliśmy - zebraliśmy cała rodzinę i
zaprosilismy ratownika własnie do domu aby zrobił nam szkolenie (no oczywiscie
nie za darmo). Pan poświęcił nam dwa dni, ćwiczylismy pierwszą pomoc na
fantomach. Koszt w Warszawie - 500 zł za 2dni po 6 godzin szkolenia. Naprawdę
polecam! My nieoczekiwanie musileiśmy resucsytować własne dziecko i dlatego
wiemy że taka wiedza jest BARDZO BARDZO WAŻNA.

[iljana]

Warto wiedzieć gofer, zainteresuję się.

Podam jeszcze jeden przykład tragicznej sytuacji dziecka, na szczęście nic się
nie stało:
Bliska koleżanka poszła do szpitala ze skurczami rodzić synka. Miala oczywiście
opłaconą położną.
Położne na dyżurze nie zaglądały do niej częściej jak do innych mam, i nie miał
tu znaczenia fakt że była z nią jej położna.
Podłączyli ktg... tętno skacze i skacze rozpietość między 140-170, a ona myśli
ale dziecko się denerwuje. Jej położna wyszła, w jakiejś sprawie.. a koleżanka
patrzy jak wartości się stabilizują (dziecko się uspakaja) i normalizuje
utrzymując stały poziom około 100. Cieszy się!! Wraca położna i taki raban że
koleżanka w 5 min cesarkę ma. Zszokowana: Ale co się dzieje? Czy to źle.

Po cesarce: Boże nie wiedzialam, myślałam ze tak być powinno to i nikogo nie
wołałam. Cieszyłam się.

[iljana]

Nie do końca się zgodzę. Pierwszy atak krtani skończyl się u lekarza ktroy mial
takze ambulatorium i mógł jakieś zabiegi robić. Kolejny atak wybudził nas w
nocy i było już strasznie. Karetka przyjechała po 15 minutach albo i dłuzej. 15
min to wystarczający czas na to by było po dziecku.

[iljana]

powyższy post odniosłam do wypowiedzi:
olamad 08.11.06, 00:58

"No nie przesadzajmy - większosć dolegliwości zagrazajacych życiem nie
przechodzi bezobjawowo.
to albo dzwonię na pogotowie (tam zawsze coś
poradzą), albo biorę d... w troki i jadę do szpitala. "


Jak widac wiele chorób przychodzi bezobjawowo.
Atak krtani
obturacja oskrzeli
wygłobienie jelita
inne?
Bezobjawowo moze oznaczac także banalnie, jak w przypadku ostatniego, brak
apetytu. Dopiero gdy nastąpiły chlustajace wymioty i krew w kale, mama
pojechala do szpitala. I czytałaś: jeszcze tylko 2 godziny, i byłoby po
wszystkim.
BTW ja trafiłam w wieku 18 lat w podobną diagnozą zapętlenia.. ale rozpędzili
to lekami, bo był to początek. Tak twierdzili lekarze. Objaw - zatwardzenie, i
brak apetytu. Kogo to nie dopada? A kto ma z tego zapętlenie, zagrażające życiu?

[jedynataka1]

to fakt niestety!! dużo edukowałam się sama, dużo nauczyło nas życie- jak
właśnie postępować przy nagłej duszności itp. , syn też mi się kiedyś solidnie
zakrztusił. We wszystkich tych sytuacjach poradziliśmy sobie, zachowaliśmy
zimną krew i działając trochę instynktonie wyszliśmy z opresji ale uważam,że
powinna być większa edukacja wsród całego społeczeństwa w kierunku pierwszej
pomocy. Nawet się ostatnio zastanawiałam czy Panie u mojego syna w przedszkolu
poradziłyby sobie w jakiejś trudnej sytuacji- czy czekałyby na pogotowie....
Wiem , nie ma co popadać w paranoję ale lepiej byśmy się czuli wiedząc- umiejąc
rozpoznać chorobę- czy wystarczy tylko paracetamol czy już gnać do szpitala
albo np. jak zrobić sztuczne oddychanie....

[iljana]

Znów się wetknę.

Paracetamol... lakarka mówiła że takie leki mogą maskować coś bardzo poważnego.
Ból brzucha bólowi brzucha nierówny. A jednak lekarze proponują podawać. Jak
mój maluch się skarży, to kładę go i każę mu noge do góry podnieść. Jak nie
boli, to ok. Jak boli to - pewnie wyrostek. A nie kazdego przy wyrostku
przeszywająco boli. Moja ciocia 2 dni chodziła, i trzeciego pojechała maluchem
do szpitala. Lekarze byli zaskoczeni jej postawą.

[iljana]

No więc wlaśnie! czy nie powinna być poza szkołą rodzenia, szkoła
o..zagadnieniach medycznych - czyli choroby nie koniecznie pokroju ospy, zap.
oskrzeli, ale właśnie o chorobach zdradliwych, o chorobach popularnych nie
leczonych antybiotykiem, typu ból głowy i brzucha u malucha (wyrostek),
złamania, zachłyśnięcia, niebezpieczne reakcje poszczepienne, o ratownictwie
ogólnie.

Znajomej syn udusił się pestką śliwki w wieku 6 lat w przedszkolu.
Dziewczynka zmarła w wyniku reakcji poszczepiennej - niekrzepliwość krwi.

Czy mama LEKARZ nie znalazlaby objawów tej reakcji i nie zareagowala, czy
pielęgniarka w przedszkolu nie umialaby zrobić reanimacji/tracheotomii temu
chłopcu?

Nie polegalabym na karetkach aż tak! Raz że ja czekałam na karetke 15 minut,
dwea -sanitariusze powiedzieli że nie są przygotowani do zabiegow na tak malym
dziecku, ani lekow ani sprzętu odpowiedniego nie mają. Dobrze, że reakcja
szokowa na trzech czerwonych dryblasów odetkała krtań mojego malucha!

Samodzielny dojazd do szpitala, ok, ale i tam można się naczekać, az lekarz
zejdzie do pokoju lekarskiego. Tak było w przypadku pierwszej obturacji
oskrzeli syna, o której pisalam w pierwszym swoim poście. Lekarka się nie
śpieszyła, ale po zbadaniu dziecka było: RUCHY, RUCHY Ludzie!

W lakarzach też nie pokładałabym zawsze 100% zaufania, przepraszam jeśli urażę
jakiegoś medyka. Ale przykładem są stracone dzieci, przez zaniechanie i
niewiedzę medyczną lekarzy.

O ile bardziej zdesperowany rodzic jest w stanie pomóc dziecku niż lekarz.
przykłady? Choćby tzw. olej lorenca, czy inne znane wynalazki rodziców. Ale to
już poza tematem. Tylko tyle by pokazać zaangażowanie rodzica.

[gofer73]

na Służbę zdrowia też bym uważała. Dziś rano pisałam jakie to ważne umieć pomóc
własnemu dziecku a już po południu znow się o tym przekonałam. Mąż pojechał z
synkiem do Centrum Zdrowia Dziecka na badania polegające min na podaniu
kontrastu. I Szymon sie nim zaksztusił tak że wpadł w bezdech. I zgadnicie kto
mu udzielił pierwszej pomocy? Pielęgniarki obecne podczas zabiegu? Nie! Mój
Mąż. Ich jedyna pomoc ograniczyła się do wezwania anestezjologa z OIOM a ten
dobiegł jak już było po wszystkim. Liczcie tylko na siebie i swoją intuicję! Ta
prawie nigdy nie zawodzi!

[kiniamum]

www.ratownictwo.waw.pl/strona_glowna.html POZWALAM WKLEIC SOBIE LINK,
KTORY CHOC TROSZKE UCZY JAK RATOWAC.. napisalam juz do tworcow tej strony aby
utworzyli link z pierwsza pomoca dla malutkich dzieci.. jesli tylko odpisza
umieszcze na swoim forum link do tych informacji.. zapraszam wiec do siebie-na
forum "pierwsze dziecko" link w sygnaturce.

[olamad]

W moim poście powyzej zupełnie nie miałam na mysli kompletnej ignorancji w
sprawach pierwszej pomocy naszym dzieciom. Doskonale zdaję sobie sprawę, ze
polska służba zdrowia pozostawia wiele do życzenia, więc tak jak i Wy robię co
mogę by nie byc w tej dziedzinie kompletnym ignorantem. Moja mama była
lekarzem, brat mojego męża i jego żona takze są medykami, wiec temat lecznictwa
jakoby mam we krwi, przez co zawsze trzymam oczy i uszy otwarte. I mam
nadzieję, ze to wystarczy: potrafię zrobić masaż serca, wiem, w którym miejscu
należy przebic krtań w razie obrzęku (inne pytanie, czy potrafiłabym to
zastosować w rzeczywistości? eeeee...), nie tracę zimnej krwi, gdy moje dziecko
się np zakrztusi. Uważam, ze ta wiedza mi w zupełnosci wystarczy. Oczywiście
super by było, bysmy wszyscy mieli umiejętności bliskie lekarzom medycyny, i
nie tracili zimnej krwi w sytuacjach podbramkowych, ale niestety tak nie jest.
I trzeba sie z tym pogodzić, że nie wszystko jesteśmy w stanie sami zrobić, i
że czasami jednak trzeba będzie z usług naszej ukochanej służby zdrowia
skorzystać.
Pozdrawiam,

[iljana]

jakoby mam we krwi, przez co zawsze trzymam oczy i uszy otwarte. I mam
> nadzieję, ze to wystarczy: potrafię zrobić masaż serca, wiem, w którym
miejscu
> należy przebic krtań w razie obrzęku (inne pytanie, czy potrafiłabym to
> zastosować w rzeczywistości? eeeee...), nie tracę zimnej krwi, gdy moje
dziecko
>
> się np zakrztusi.

I może dlatego ze właśnie masz tę znajomość nie tracisz zimnej krwi. Czujesz
się pewniej. Ponadto zawsze do kogos z rodziny możesz zadzownić.

Ja też wiem wiecej jak dotąd i daje mi to pewien spokoj. Ale np o niedrozności
jelit nie miałam dużego pojęcia. Przebić krtani też nie potrafię bo nie wiem
gdzie. Ale nie zawachałabym się tego zrobić mając minimalna wiedzę, ale jednak
jakąś.

[kerry_weaver]

Uratowałam moje dziecko kiedy się zadławiło.
madziulec ma rację, zrobiłam to całkiem machinalnie, kiedy wreszcie wypluła to
czym się dławiła, stałam z nią już na klatce schodowej gotowa do biegu do
szpitala, lekarza, kogokolwiek. Nie wiem jak i kiedy wybiegłam z nią z
mieszkania.
Oczywiście trzeba znać zasady 1. pomocy, heimlicha, umieć zatamować krwotok -
ale w pozostałych przypadkach jednak pogotowie, nie wszystko da się
przewidzieć, nauczyć, zastosować. Ty wreszcie zabrałaś dziecko do szpitala bo
intuicyjnie coś Ci nie pasowało. Ja moje dziecko z "rotawirusem" intuicyjnie
zabrałam do szpitala i następnego dnia wycięli mu wyrostek w stanie zapalnym,
tylko intuicja, nie miał typowych objawów ale COŚ mnie niepokoiło a USG
potwierdziło obawy.
Sama staram się panować nad moją hipochondrią i raczej nie przyswajać więcej
wiedzy medycznej niż jest mi absolutnie niezbędne do codziennej obsługi
zdrowych dzieci. Wiem że posiadaną wiedzę wykorzystuję w najgorszy możliwy
sposób - wyszukując sobie i dzieciom choroby.

[iljana]

Intuicja dobra rzecz, ale czasem, czasem zawodzi... a uważam ze na taki luksus
niedopatrzenia a tym samym (( matki nie mogą sobie pozowolić.

Niemniej jednak co można zrobić poza samodokształcaniem i wypytywaniem lekarzy,
czy też myszkowaniem na forum.

Twoja sygnaturka... bardziej mi się skojarzyła z nagłymi wypadkami u dzieci niż
tym serialem.
)

[kk1962]

Moje dwa grosze:
jak moje dzieci byly malutkie mieszkalismy w Kalifornii.
Na pierwszej wizycie u pediatry (to byl zespol bodaj 5 pediatrow)
wreczono nam broszurke (broszure, bo dosc gruba), podpisana przez
wszystkich tych lekarzy, w ktorej napisane bylo co robic i jak postepowac
przy najczestszych objawach.

Przy objawach bylo napisane, czy:
a) wzywac natychmiasz pogotowie,
b) dzwonic natychmiast (czyli o 3 nad ranem tez) do lekarza - w Polsce nie
mamy tej mozliwosci,
c) poczekac do rana/nastepnego dnia (co na polskie warunki tlumaczy
sie jako "rano do przychodni"),
d) zadnego lekarza nie alarmowac, leczyc domowymi sposobami, zobaczyc
co bedzie nastepnego dnia.

Aha no i bylo jeszcze napisane - jezeli masz watpliwosci - zawsze zadzwon.

Mam te broszurke do dzis. Dodam, ze w mysl zalecen zdarzylo nam
sie i wzywac pogotowie, i szukac pomocy w srodku weekendu Thanksgiving
(to tak jakby w nasze Boze Narodzenie), jak rowniez leczyc domowo.

Moze by tak samo i u nas...

Pozdrawiam,
Kasia

[czarna_maruda]

Często czytam wątki typu "zabrałam dziecko ze szpitala czy dobrze zrobiłam?"
Wiekszość odpowiedzi to "tak, tak oczywiście że dobrze, przecież tam mogłoby
się czymś jeszcze zarazić" i wielki pokalask "brawo, brawo za odwagę -
najlepiej wyleczysz dziecko sama w domu"
Nigdy nie zabrałabym chorego dziecka ze szpitala na własną prośbę(a leżałyśmy
kilka razy i wiem jaka to udręka), o jego pobyciena oddziale decyduje lekarz.
Bałabym się leczyć dziecko na własną rękę w domu - skoro lekarze zadecydowali,
że wymaga pobytu w szpitalu.

[szeniaa]

no właśnie na intuicji można się niestety przejechac
moja córka zadławiła się kiedyś cukierkiem aż się sina zrobiła
trzepałam we plecy, ściskałam od tyłu za żebra jak na filmach robią i
wrzeszczałam ze strachu
na szczęście ten wrzask usłyszała sąsiadka, przybiegła i uratowała mi dziecko
gdyby nie ona to moje dziecko by się udusiło bo ja nie potrafiłam jej pomóc
potrafiłam tylko panikować, mimo że nie jestem histeryczką.
powiem szczerze
NIE UMIEM URATOWAĆ SWOICH DZIECI
smutna prawda
nie mam w rodzinie lekarzy
nie jestem wykształcona
cała moja wiedza na temat pomocy pochodzi z poczty pantoflowej co samo w sobie
dowodzi że to żadna wiedza
od niedawna mam internet i przyznam też smutno że to właśnie jest dla mnie
jedyne żródło informacji, ale to wciąż sucha teoria
bardzo by się przydało jakieś pseudopodstawowe przeszkolenie medyczne dla
każdych rodziców właśnie co do reanimacji, odksztuszania , czy innych opisanych
wcześniej przypadków
pozdrawiam

[iljana]

Ujęłaś całe sedno sprawy.
Bardzo prawdziwy jest twój post i taka rzeczywistość jest udziałem wielu mam,
niestety. Najgorsze co jest dla mnie, to fakt że matki mogą sobie zawsze przy
chorobie dziecka zarzucać niedopatrzenie, zbyt małe zainteresowanie, nie
zrobienie wszystkiego, co mogły itp.

Wiem, nie dajmy się zwariować.. ale ryzyko jest tak duże.

Tym wątkiem chciałam zainteresować także mamy z edziecko - i tam zamieściłam
fragment twojej wypowiedzi, mam nadzieję że się nie gniewasz.

BTW. Co zrobiła sąsiadka, czego ty nie mogłaś próbując "odksztusić" dziecko?

[szeniaa]

nie nie gniewam się
nawet cieszę się że ten temat jest poruszony
a co do pomocy sąsiadki to nadal nie do końca wiem czemu jej udało się
może dlatego że ona odwróciła małą brzychem do podłogi ( w powietrzu)i uderzała
w plecki
nie wiem czy to pozycja czy też po prostu mocniej trzepła...
fakt że cukierek wyleciał
a ja nie potrafiłam tego zrobić
pozdrawiam

[joanna1982]

Witam!
Ja też sie podpisuję. Brakuje czegoś takiego u nas. Lepiej byłoby wiedzieć co
zrobić gdy coś sie z dieckiem dzieje, bo nie raz decydują minuty.
Jeśli chodzi o sztuczne oddychanie to dziecku obejmuje się usta i nosek a masaż
serca robi się dwoma palcami a nie całą dłonią. Też nie mam lekarzy w rodzinie
ale zawsze sie interesowałam medycyną i pierwszej pomocy - ogólnej takiej
uczyłam sie w podstawówce i jeżdziłam na konkursy z tym związane.
Córeczke też uratowałam jak się dławiła. Trzeba dziecko klepac w plecy ale
mocno przechylić do przudu a nieraz przełożyć przez kolano mocno głową w dół.

Powinny być jakieś kursy przy szkołach rodzenia z pierwszej pomocy
niemowlaczkom i małym dzieciom.
Pozdrawiam
Asia, mama 2,5 letniej Natalki i 11 m-cznego Piotrusia

mam link do pierwszej pomocy dzieciom

[kiniamum]

free.polbox.pl/g/gracz123/ dla wszystkich zainteresowanych oby sie nie
przydalo...

[podyanty]

Link amerykanski (z wideo)
depts.washington.edu/learncpr/quickcpr.html
oraz australijski
www.rav.vic.gov.au/media/CPRChart.pdf
Wazne :
No matter what, NAJPIERW WZYWASZ KARETKE !!!
Potem przystepujesz do reanimacji.
Nasz znajomy (lekarz chirurg, nb) uratowal zycie swojej 11-letniej corce. Dziewczynka zeszla
wieczorem do kuchni, zeby sie napic wody i stracila przytomnosc. Ojciec wezwal karetke i do jej
przyjazdu robil CPR. Okazalo sie, ze dziewczynka miala wylew.

A tutaj niedawne zdarzenie : 3, 5 -letnia Abby doznala ataku serca. Na szczescie wsrod sasiadow byla
pielegniarka i paramedic, ktorzy natychmiast zaczeli reanimacje. Serce zaczelo bic po 45 minutach
akcji reanimacyjnej. Dziewczynce wszczepiono rozrusznik serca
www.news.com.au/heraldsun/story/0,,20586617-24331,00.html
A ponizej historia mamusi narkomanki (na programie metadonowym - to oddzielny rozdzial), ktorej
dziecko byc moze by przezylo gdyby kobieta kontynuowala CPR czekajac na karetke (instrukcje
dostawala przez telefon).
Ale ona musiala sobie zapalic papierosa.

www.smh.com.au/news/national/mum-stopped-cpr-to-have-a-smoke/2006/10/26/1161749196776.html

[iljana]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=566&w=51887220
Link do podobnego tematu na edziecko, gdzie mamy inforumują iż są nawet
bezpłatne kursy z zakresu pierwszej pomocy.

[moni_flis]

Dwa razy uratowałam zycie mojemu synowi, raz 30 letniemu kuzynkowi ktory
zaczadził sie w wannie! Miłosz przestal oddychac majac miesiac, robilam mu
sztuczne oddychanie do czasu pryzjazdu karetki! Moj maz nie pamietal nawet jaki
nr jest na pogotowie. Malo pamietam z tego dnia! Wiem, ze krzyczalam, ze on nie
zyje a mimo wszystko nie zaprzestawałam wentylacji pluc! Nie mam wyksztalcenia
medycznego! A zasad pierwszej pomocy uczylam sie na wykladach z pilotazu
wycieczek! Nigdy nie sadzilam, ze obecnoasc na tym wykladzie uratuje zycie
mojemu synkowi! Mieiac pozniej sytuacja sie powtorzyla ( mały mial zapalenie
pluc) Z tym,ze wyciagnalema juz wnioski: zapadanie sie klatki piersiowej dalo
mi informacje, ze dzieje sie cos nie tak! Zadzwonilam po pediatre! W bezdech
wpadl gdy bylismy jeszcze sami, jadacdo szpitala wentylowala go juz pediatra!
Po tym wydarzeniu zakupilam ambu!!!!! Uratowalo ono zycie mojemu kuzynowi! Stan
byl juz krytyczny! Wentylujac go chodzilo mi po glowie tylko pytanie: czy nie
przywracam oddechu "roslinie" Udalo sie! Zyje i ma sie dobrze! A moj syn ma
dzis 21 miesiacy i jest kochanym i zdrowym dzieckiem (od tamtego czasu nie
przebyl zadnej infekcji)! czego boje sie najbardziej to zakrztuszenia! boje
sie, ze nie potrafilabym zadzialac! Stadmoje dzieci nigdy nie dostaja:
cukierkow, paluszkow, lizakow i jablka w calosci!
Na reakcje jest naprawde tak malo czasu ;/

Pozdrawiam

[iljana]

Moni spójrz na link poniżej o aparatach ambu. Czy masz któryś z
przedstawionych. Czy ten który kupiłaś jest przeznaczony takze dla dzieci?
Napisz coś więcej, moze to nie reklama - ale napisz jaki masz aparat (firmę) i
czy kupiłaś na mieście czy w internecie.

www.sklep-med.pl/index.php/cPath/84
Dzięki!