Ciąża

[selena88]

Witam wszystkim pierwszy raz jestem na takim forum. Przeczytałam kilka
komentarzy i widzę ,że naprawdę można tu liczyć na pomoc więc piszę . Chodzi o
to ,że kilka dni temu dowiedziałam się ,że jestem w ciąży .. Nie planowaliśmy
tego..ale stało się mam nadzieje ,że jakoś sobie poradzimy . Nie mam mamy z
którą mogłabym porozmawiać..może dlatego pisze tutaj . Sama nie wiem boje się
tego wszystkiego co mnie czeka .. Pewnie nie jedna z Was ma już dzieci .
Możecie mi udzielić informacji nie wiem jak sie odżywiać .. Zawsze lubiłam
uprawiać sport nie wiem jaki tryb zycia mam teraz prowadzic czuje sie
strasznie zagubiona . Co prawda moj chlopak bardzo mi pomaga ..ale on ma 19
lat tak jak ja i tak naprawde tak naprawde boje sie ze nie jestem gotowa do
roli mamy przeciez ja nic nie wiem..sama nie mialam mamy wiec jak mam byc
dobra matka...

[ewuncia.a]

Dasz radę! Głowa do góry! Co do trybu życia to najlepiej porozmawiaj z lekarzem.
Wszystko na pewno się ułoży tylko musicie trzymać się razem i myśleć pozytywnie.
Dziecko to największy skarb !!!

[aga.r.72]

Myślę, że już samo to, że szukasz pomocy świadczy, że jesteś materiałem na dobrą
mamunię. Ja też miałam 19 lat, gdy zaszłam w ciążę. dziś oczekuję trzeciego dziecka.
Jeśli chodzi o odżywianie, to na pewno to, co ma wartościowe składniki: warzywa,
owoce, ale i np. ryby.
Jeśli wcześniej byłaś aktywna, to i teraz pewnie uprawianie sportu Ci nie
zaszkodzi. Jednak tak jak pisała moja poprzedniczka- lepiej porozmawiaj z lekarzem.
Jak będziesz potrzebowała "pogadać" to możesz pisać na priv.
pozdrawiam i 3maj się

[amerrill]

Wiadomość o nieplanowanej ciąży jest trudna dla każdej dziewczyny, więc rozumiem
Twoje obawy. Ja też zostałam mamą w młodym wieku sama mając mamę, z tym że moja
matka uznała, że ciąża to mój "problem" i powinnam za karę poradzić sobie bez
jej pomocy. Przez całe 9 miesięcy i kilka miesięcy po porodzie, kiedy moja córka
była maleńka i często nie wiedziałam jak sobie poradzić z kolkami, karmieniem i
opieką nad nią, moja matka skutecznie się ode mnie izolowała robiąc to świadomie
i celowo. Mam za to do niej żal do dziś, chociaż później nasze stosunki ułożyły
się całkiem nieźle. Współczuję Ci, bo ta sytuacja jest dla ciebie o wiele
trudniejsza niż dla mnie. Co do rad: wspieraj się na swoim chłopaku (mój mąż był
dla mnie i jest do dziś nieocenionym wsparciem), jedz to na co masz ochotę, nie
nadużywaj wysiłku fizycznego, nie pij alkoholu i przede wszystkim postaraj się
nabrać dystansu. Te początki niby wydają się trudne, ale z czasem spojrzysz na
nie zupełnie inaczej. Przy każdej okazji sprawiaj sobie małe lub większe
przyjemności - to naprawdę świetni poprawia nastrój, a teraz masz pełne prawo, a
nawet obowiązek czuć się dobrze sama ze sobą. To prawda, że możesz nie być
gotowa do roli matki, ale takie wątpliwości ma wiele kobiet a mimo to radzą
sobie doskonale. Natura wyposażyła nas w siłę, której nawet mężczyźni powinni
nam zazdrościć, więc jestem pewna, że dasz sobie radę. Trzymam za ciebie kciuki
i dbaj o siebie.
pozdrawiam

[selena88]

Dziękuje za wsparcie i dobre rady .Mam jeszcze jeden problem od jakiegoś czasu
popalałam papierosy . Gdybym przewidziała ,że zajdę w ciążę w życiu bym się za
to nie złapała .. Oczywiście gdy się dowiedziałam o dzidziusiu od z miejsca
przestałam palić..ale boję się że to mogło zaszkodzić dziecku ... Jeszcze nie
rozmawiałam o tym z lekarzem..Gdy powiedział ze jestem w ciąży byłam w takim
szoku ,że nawet o tym nie myślałam..mam nadzieje ze to nie zaszkodziło dziecku .

[amerrill]

Nie martw się, najważniejsze, że teraz już nie palisz. Ja w pierwszej ciąży, też
oczywiście o niczym nie wiedząc, paliłam papierosy i zdarzało mi się pić
alkohol. Po zrobieniu testu odstawiłam używki. Dziecko urodziło się całkowicie
zdrowe. Znam przypadki, gdzie kobiety przez całą ciążę paliły (po kryjomu) i
dzieci rodziły zdrowe, ale nie jest to recepta, bo z pewnością nikotyna może
zaszkodzić maleństwu.
Bądź dobrej myśli, dzidzia będzie zdrowa.
Pozdrawiam

[selena88]

Ufff..to troszkę mnie uspokoiłaś . Mam nadzieje ,że wszystko będzie dobrze . Już
Kocham moje maleństwo najmocniej na świecie i zrobię wszystko żeby niczym mu nie
zaszkodzić .. Na wtorek mam umówioną wizytę u lekarza to mam nadzieje dowiem się
wszystkiego ...

[maja-pl]

Witam,ja również w twoim wieku zaszłam w ciążę,choć nie było to dla
mnie szokiem,bo planowaliśmy dziecko.Ja też jestem w podobnej
sytuacji,gdyż bardzo wcześnie straciłam mame.Wszystkiego się sama
musiałam nauczyć,bo na teściową również nie mogłam liczyć,no ale cóż
nikt nie rodzi się wzorową mamą.Zresztą człowiek uczy się całe
życie.Dziś mam wspaniałego synka,który za pare dni skonczy 4 latka,a
ja ponownie zostanę mamą.Zapamiętaj sobie,że dziewczyną,które życie
dało w kość lepiej sobie radzą,niż te,które mają rodziców i
dziadków.Dasz sobie radę-najważniejsze,że masz odpowiedzialnego
chłopaka,który Cię nie zostawił-Razem napewno dacie radę!A propo co
byś chciała mieć chłopca czy dziewczynkę?Pozdrawiam

[selena88]

No ja mam o tyle dobrze ,że przyszła teściowa bo muszę się pochwalić ,że mój
chłopak dzisiaj mi się oświadczył jest dla mnie bardzo dobra.. Na wieść o
ciąży też zareagowała niespodziewanie dobrze podobnie jak jego tato.. ale czasem
człowiekowi łatwiej porozmawiać z kimś obcym..nie wiem może tylko ja tak
mam..Zanim zaszłam w ciąże jeszcze jak byłam młodsza chciałam mieć zawsze
bliźniaki najlepiej chłopca i córeczkę .. A teraz powiem Ci ,że jest mi to
bez różnicy, żeby tylko urodziło się zdrowe niczego więcej nie pragnę

[maja-pl]

Bardzo się ciesze ze masz dobrych tesciow.Ja rowniez mam tak,ze
czasem wole z obca osoba pogadac.No to zycze Wszystkiego Najlepszego
na NOWEJ DRODZE ŻYCIA.A co do dzidziusia to napewno będzie zdrowe!!!

[amerrill]

No to gratulacje. Twój chłopak udowodnił, że choć nie masz wsparcia w mamie, to
możesz liczyć na niego i stanął na wysokości zadania
Moja teściowa przy mojej pierwszej ciąży to była raczej sceptyczna, ale później
oswoiła się z sytuacją i nakupowała mi wory ciuszków, niestety rozmowy z nią
kończyły się zawsze tym, że próbowała przeforsować swoje zdanie i przekonać
mnie, że to ona ma rację we wszystkim. Nawet jak już urodziłam, to próbowała mi
wmówić, że źle karmię , bo powinnam zupełnie inaczej trzymać dziecko itp. Na
początku mnie to wkurzało, a potem tylko jej przytakiwałam dobrze, że mieszka
daleko ode mnie, bo byśmy się chyba zjadły nawzajem
pozdrówka

[sympatyczna1980]

gratuluje serdecznie i ciazy i narzeczenstwa i trzymam kciuki zeby wszystko Wam
sie ulozylo ))

Jak to jest u mnie...

[szarlottta]

dasz radę. Cóż, ja wychowałam się tylko zmamą, z którą niestety nie
miałam najlepszego kontaktu. Zwsze wszystko co robiłam w życiu było
złe.

Teraz jestem przed obroną pracy mgr, kończę studia, mam świetną
pracę, mieszkanie i męża. NIESTETY na wieść o tym, że jestem w ciązy
moja mama nie zareagowała entuzjastycznie. Usłyszłam, że za
wcześnie, że przed obroną, że w trakcie remontu, i... że zawsze
stawiam ją przedfaktem dokonanym.

Generalnie to... beznadzieja. Zadzwoniłam do ojca, z którym od 7
roku życia widywałam się średnio przez 1h raz na miesiąc. Zareagował
ciszą w słuchawce.

Okropnie borykam się z tym wszystkim czuję się potwornie. Ciągle
chce mi się beczeć, czuję się mega zagubiona, niby mam wszystko a
nie mam niczego. Mój związek małżeński też przebiega bardzo
burzliwie. Mąż raczej nie rozumie tego wszystkiego, co dzieje się we
mnie. Tych zmian hormonalnych, zmiennych nastrojów itd. Ciągle się
kłócimy. Razem chcieliśmy tego dziecka, bardzo. Ja już nie mogę się
doczekać, moż wreszcie pojawi się taka istotka, która bdzie mnie
kochać.

[selena88]

W pewnym stopniu rozumiem. Z tym że tato był troszkę zaskoczony ale obiecał
pomoc , przytulił ..jakoś tak mi się lżej na sercu zrobiło . Szkoda ,że mama nie
zobaczy wnuka .. To też jakoś przetrwam . W ciąży mamy prawo mieć nastroje
..Myślę ,że oboje musicie się z mężem też oswoić z tym wszystkim ( mówi to ktoś
, kto sam się oswaja ) i na pewno będzie lepiej !! . Mimo że strasznie się boję
też cieszę się ,że zostanę mamą i wcale nie żałuje tego co się stało mimo,że
przyznam gdy zrobiłam test to byłam w takim szoku ,że szkoda gadać .. Mieszkania
własnego raczej nie mamy ale myślę ,że do porodu już na pewno będziemy mieli
jakieś własne gniazdko i dzidzia pierwszą noc po wyjściu ze szpitala spędzi już
w naszym wspólnym domu . Chociaż jak sobie pomyśle o porodzie to jestem
przerażona..Wiem ,że mam jeszcze sporo czasu żeby się z tym oswoić ale póki co
piekielnie się boję . Trzymaj się cieplutko i życzę żeby wszystko się ułożyło .

[amerrill]

szarlottta, z mężami tak już bywa. Nie są w stanie zrozumieć natury kobiecej,
czasami nie umieją, a czasami po prostu nie chcą. Daj mu trochę czasu, a z
drugiej strony nie koncentruj się całkowicie na ciąży i przyszłym
macierzyństwie. Wiem, że to jest stan wyjątkowy dla kobiety, ale to minie i
wówczas trzeba będzie ogarnąć wszystko, nie tylko to co dzieje się w Tobie.
Poświęć mu trochę uwagi, poróbcie coś razem, coś co szczególnie lubicie,
porozmawiajcie o czymś przyjemnym, a zobaczysz, że wasze stosunki ułożą się. A
co do rodziców - nie wybieramy ich sobie, natomiast to oni kiedyś świadomie bądź
nieświadomie wybrali nas - swoje dzieci. Teraz przyszła kolej na nasze pokolenie
i my dążymy do bycia rodzicami, więc starajmy się być lepsi niż nasi rodzice i
dajmy naszym maleństwom więcej miłości, opieki i zrozumienia niż sami
otrzymaliśmy. Rodzice, którzy reagują tak jak Twoja mama, to osoby, które bardzo
chcą żyć życiem swoich dzieci. Nie umieją na pewnym etapie odciąć pępowiny i
pomyśleć o córce/synu jako o autonomicznej jednostce, ponieważ wiąże się to ze
zmianą sposobu myślenia, która czasami jest nie do wykonania. Natomiast ludzie
tacy jak Twój Tato zbyt szybko na pewnym etapie odizolowali się i teraz są
przekonani, że nic, cokolwiek by zrobili, nie jest w stanie naprawić stosunków
między nimi a ich dziećmi.
Pozdrawiam i trzymaj się, wszystko się ułoży

[szarlottta]

Dzięki dziewczyny, ja tez mam nadzieję, że się ułoży...

[moni4444]

wszystkiego sie nauczysz ja milam 17 lat jak poraz pierwszy zostalam
mama dzis moja cora ma 13 lat i dalam radeteraz jestem w czwatrej
ciazy 38tc i tez mysle jak ja sobie poradze pozdrawiam i zycze duzo
sily i cierpliwosci

[rybitka]

Witaj.Może na początek cię pociesze tym że ja mam 27lat i czuje się
przerażona tym jak to będzie jak urodze.Faktem jest to że to już
5miesiąc,albo dopiero.Jest to już moja trzecia ciąża,ale niestety
dzieci jeszcze nie mamy.Poprzednie bardzo wcześnie się zakończyły i
miałam wtedy 20lat.Tak więc teraz większy stres czy wszystko będzie
dobrze.Podobnie jak ty nie mamy nikogo.Męża mama nieżyje,moi rodzice
bardzo daleko i za bardzo się nie interesują co u nas się
dzieje.Ciąża to wspaniały stan,ważne jest to żeby o siebie dbać.Ja
mimo rezygnacji z pracy i leżenia plackiem nie zwątpiłam ani na
chwile że się uda.Faktem jest to że było pare momętów zagrożenia dla
ciąży,ale to indywidualna sprawa.Teraz tylko martwie się tym jak my
sobie poradzimy,bez pomocy bliskich,bez własnego mieszkania i co z
dzieckiem jak trzeba będzie wrócić do pracy.To jest narazie moją
zmorą codzienną a przyznam że dopiero niedawno takie myśli mie
nachodzą.Tak więc ty masz jeszcze czas i ciesz się z każdego dnia
ciąży.Najfajniej jest jak dziecko zaczyna kopać,ale to też
stresujące ponieważ tak się przyzwyczajasz do kopniaczków że jak
dziecko sobie smacznie śpi to ty sobie wyobrażasz najgorsze.Ważne
jest też żeby wybrać dobrego lekarza,na którego zawsze możesz
liczyć.Pozdrawiam i trzymajcie się ciepło.Napewno razem dacie rade.

[selena88]

Dziękuje Wam Kochane za te wszystkie słowa pociechy i wsparcie .Pozdrawiam Was
serdecznie !!

[selena88]

Dzisiaj byłam u lekarza i zrobił mi USG .Dowiedziałam się ,że będę miała
bliźniaki .Boże jeszcze sie nie oswoiłam z samą ciążą a tu dwójka dzieci na
raz!! . Powiem Wam ,że teraz to jestem naprawdę przerażona .

[rybitka]

Gratulacje x 2.Strasznie Tobie zazdroszcze bliżniaków.My mażyliśmy o
bliżniakach,ale solista jest i też się bardzo cieszymy,mimo tego że
właśnie właściciel nam wypowiedział mieszkanie znowu
przeprowadzka,mam nadzieje że coś znajdziemy.A wam życze wytrwałości
i wysypiajcie się za wczasu bo potem będzie ciężko jak dzieciaczki
będą na zmiane dawały znać o sobie.Pozdrawiam i wszystkiego dobrego.

[artdesign84]

musisz iść do lekarza on Ci powie jaki tryb życia proawdzić
A do roli matka to masz jeszcze 9 miesięcy żeby się przygotwać

[sielke1981]

halo, halo,

przeczytałam wszystkie Twoje wpisy i ogromnie sie wzruszyłam. Z całego serca
życzę Tobie wszystkiego najlepszego. Jestem przekonana że wszystko się ułoży,
masz odpowiedzialnego narzeczonego, sama pisałaś, że chciałaś mieć bliźnięta.
Już wkrótce stworzysz sobie własną, pełną rodzinę
Dasz sobie radę. Wiek nie ma tu znaczenia, sama wiesz, że są starsze a
nieodpowiedzialne i nie zasługujące na to miano MATKI.
Na pewno nieraz będzie ciężko. Sama ciąża to nieraz okres wyrzeczeń i poświęceń
ale miłość jaką darzysz już swoje dzieciaczki (a świadczy o tym jak o nich
piszesz, troszczysz się) naprawdę dodaje nadludzkich sił.
Napisz czasem co u Ciebie. Bedę kibicowała z całego serca.

[mamakacperka-pl]

ja również jestem bardzo młodą mamą) w wieku 19 lat urodziłam
swojego pierwszego planowanego dzidziusia, od przeszlo 3 lat jestem
mężatką.mój mąż jest ode mnie 5,5 roku starszy. teraz mam 22 lata i
2 miesiace temu urodziłam drugiego synka))... tak więc mam 3
letniego Kacperka i 2 miesięcznego Konradka.. nie martw się
najważniejsze by dzieci zdrowe były i mąż cie wspierał i jakoś się
ułoży..co do mieszkania to też jeszcze swojego nie mamy i mieszkamy
na wynajmie ale cóż zrobić takie teraz chore czasy nastały..
pozdrawiam przyszłą mamusię)

[mamakacperka-pl]

może fakt że jesteś w podobnym wieku co ja i że ja mam doświadczenie
już jako takie to jakbyś miala chęci pogadac tak poprostu jeśli
chodzi o ciąże i wogole z kimś pogadać to sie odezwij to podam numer
gg

[selena88]

Bardzo chętnie skorzystam z propozycji .

[selena88]

Zaczyna do mnie powoli docierać jakie szczęście mnie spotkało . Powiem Wam że
normalnie zaczyna mi sie to podobać .Normalnie jestem traktowana jak królowa
jakaś he he . I wszystko było by super gdyby nie poranne mdłości . Nie mogę
sobie dać rady . A jak czuje kiełbasę albo jakieś gotowane mięso to jest po
prostu tragedia . Wyjechaliśmy nad morze wczoraj . Miałam małe obiekcje ale
chłopak jakoś mnie przekonał . Jakoś tak wolałabym być w domu . No ale ciąża to
nie choroba a myślę ,że pobyt nad morzem dzieciaczkom nie zaszkodzi na pewno .
Pozdrawiam Was serdecznie i dziękuję za miłe słowa .