Co to jest ADHD?

[Gość: reno]

wspolczuje rodzicom,ktorzy maja dzieci chore na ten zespol,ale zrozumcie
tez,co czuje wiekszosc dzieci,gdy widza dziecko chodzace po
klasie,agresywne,nie stosujace sie do norm,ktore jest w stanie o byle co
zaatakowac,a z drugiej strony mowi si im,ze takie zachowania sa
naganne.Trudno na kazdym kroku im przypominac,ze Piotrusia czy jakiegos tam
Lukasza te zasady nie obowiazuja,bo "ON jest chory,to trzeba zrozumiec"-ucza
sie ze choroba jest parasolem ochronnym i nauczyciel nic nie moze z tym
zrobic.Bez przesady z integracja,takie dzieci powinny byc w specj klasach.

[Gość: Bonnie]

Byłam "takim dzieckiem" i powiem ci, że to się da, można i trzeba cywilizować.
W klasach 1-3 przynosiłam uwagi i dwóje z zachowania, w klasach 4-6 miałam zły
kontakt z rówieśnikami, ale wyniki w nauce więcej niż dobre. W klasach 7-8
udało mi się mniej lub bardziej przystosować, znaczy - nie byłam
najpopularniejszą dziewczynką w klasie, ale miałam koleżanki. Po dziś dzień na
ścianie mojej starej szkoły wisi... moje zdjęcie - pośród innych laureatów
olimpiad przedmiotowych. Szkoła specjalna? Moja polonistka zabiłaby cię
śmiechem. Zresztą nie tylko ona.
Skończyłam liceum. Skończyłam studia w terminie. Pozostałam nadpobudliwa, ale
to dopiero "wychodzi", jak się lepiej mnie pozna. Jestem emocjonalnie kilka lat
do tyłu, nie przestaję walczyć z moją osobowością w pracy (spóźnianie,
nieprzemyślane uwagi, emocjonalność), ale da się żyć. Staram się jak najlepiej
wykorzystywać moje zdolności, tak żeby "nadpobudliwa" zmieniało się w "pełna
energii", "twórcza", "pełna inicjatywy".
Warto było? Warto.
Są dzieci znacznie gorsze, niż ja w przeszłości - jedno takie rozwalało naukę w
klasie mojego brata. I zgadnij co - poszło na leczenie, dwa lata później
przypadkowo znowu ląduje w klasie z bratem... i okazuje się, że może jest
trochę "ananasem", ale w żadnym wypadku "tornadem". Znaczy, warto? Warto!!!