Dwujęzyczne nazwy na Łemkowszczyźnie

[Gość: Irek]

Decyzja o tym powinna być podejmowana - moim zdaniem - na szczeblu prezydenckim, podobnie jak w sprawie obywatelstwa.
Po zasięgnięciu opinii światłego zespołu obradującego jawnie, przy kamerach.
Po gruntownym sprawdzeniu, że to istotnie będzie służyło "ozdobie" (w szerokim tego słowa znaczeniu), a nie będzie pogłębiało podziałów niebezpiecznych dla społecznego pokoju.
Rozbicie dzielnicowe już mieliśmy, konflikty narodowościowe również dawały się we znaki (jednym i drugim).
Łatwo sprawdzić w policyjnych, prokuratorskich i sądowych dokumentach, czy w danej okolicy zdarzają się lub zdarzały w ciągu ostatnich 15 lat bójki lub inne zatargi o tle narodowościowym.
Nie ma sensu wykładać pieniądze na tablice, które - być może - zostaną już pierwszej nocy zniszczone. To już lepiej sfinansować jakąś integracyjną watrę. Albo - jeśli nie ma na to woli po obu stronach - dofinansować wydłużenie wodociągu.
Ludzie najłatwiej się zaprzyjaźniają wtedy, kiedy się cieszą, szczególnie zaś, gdy tym samym wspólnym dziełem czy ogólnie - wspólnym dobrem (droga, most, prąd, kanalizacja, wodociąg).
Bo że dwie strony tam są - to pewne.

koniec z udawaniem!

[mimix1]

skąd nagle taka delikatność? czy podczas akcji "Wisła" ktoś stawiał takie
pytania? Łemkowszczyźnie takie napisy po prostu się należą! pora skończyć z
udawaniem, że Polacy to krzywdzona przez wszystkich, niewinna jak baranek
społeczność miłujących pokój. warto zobaczyć, jak to wygląda po stronie
słowackiej, gdzie akcji "Wisła"nigdy nie było. Poza tym o konfliktach
narodowościowych najlepiej zapomina się zarabiając na wspólnym dziedzictwie
kulturowym i o tym w gruncie rzeczy jest ten tekst.

Dwujęzyczne nazwy na Łemkowszczyźnie

[Gość: szach]

Po co wskrzeszać upiory? Niech bida lepiej śpi.

proponuje trojjezyczne

[Gość: cff]

jeszcze po niemiecku aby uczcic ss galizien i inne jednostki tych benkartow,
kolaborujace z hitlerem oraz mordujace cywili polskich w czasie II ws - przez
zywcem wrzucanie do studni kobiet i dzieci czy przybijanie ich do drzew - takze
zywcem

Jeżeli mogą być po łemkowsku to niech będą!!

[Gość: anielka]

W Irlandii stawiają znaki w języku polskim i nikomu to nie przeszkadza, nikt nie sugeruje "rozbicia dzielnicowego"..
Trzeba pamiętać o historii naszego państwa, które tak naprawdę przez większą część swojego istnienia nie było "jednorodne", tylko właśnie "porozbijane" na różne dzielnice. I dało się żyć. Wszystko zależy od dobrej woli ludzi, a nie od napisów na tablicach.
Nie zakładajmy od razu że wszędzie czają się nienawistni nacjonaliści. Ludzie w większości są dobrzy.

[Gość: Irek]

Byłbym jednomyślnie z tobą "za", gdybym potrafił uwierzyć, że za takim przykładem pójdą Ukraińcy i dopuszczą to samo u siebie (polskie tablice).
Tylko że Polacy na Ukrainie nawet nie śmią o tym śmieć...
Teraz komentarz do Mimix1'a ("koniec z udawaniem!")
>skąd nagle taka delikatność? czy podczas akcji "Wisła" ktoś stawiał takie pytania? Łemkowszczyźnie takie napisy po prostu się należą! Pora skończyć z udawaniem, że Polacy to krzywdzona przez wszystkich, niewinna jak baranek społeczność miłujących pokój. Warto zobaczyć, jak to wygląda po stronie słowackiej, gdzie akcji "Wisła"nigdy nie było. Poza tym o konfliktach narodowościowych najlepiej zapomina się zarabiając na wspólnym dziedzictwie kulturowym i o tym w gruncie rzeczy jest ten tekst.
Kom. Moim zdaniem poczucie sprawiedliwości (krzywdy, co się komu należy) jest nie do wyważenia.
Nikt nie jest w stanie rozliczyć rozprutych brzuchów i rozbitych o węgieł główek. Wiem również - od kombatanta (odznaczonego Virtuti Militari) - co nasi wyrabiali pod Piłsudskim w okolicach Kijowa. Za to się nie zapłaci ani polskimi ani ruskimi (cyrylicą) tabliczkami.
Uwaga o udawaniu niewiniątek też jest obosieczna. Wiem coś o tym z autopsji. Ja niczego nie udaję i piszę prosto z mostu: znaczna część Łemków (Rusnaków) utożsamia się z ukraińską tradycją nacjonalistyczną (rewanżystowską) i to im zależy na tej manifestacji. Marzy im się - jednym - autonomia, a drugim wcielenie do Samostijnej. Tylko bez zmiany granicy, uchowaj boże!
Z pewnością wolą zarabiać na "wspólnym" dziedzictwie kulturowym tak jak dotąd w złotówkach, a nie w hrywnach.
A o czym jest tekst - też każdy zrozumiał. Po swojemu.
Co do mnie. Bardzo dobrze się czuję jako Polak wśród Rusnaków, którzy nie są obrażeni na Polaków (wiedząc - to kwestia określonego kształcenia - że to nie my zmieniliśmy granice krajom i narodom Środkowej Europy w Poczdamie). Bywam u nich w gościnie i zapraszam ich do siebie. Nie mają nic przeciw temu, że sobie postawiłem domek na "ich" ziemi (w cudzysłowie, bo kupiłem kilka arów). Tak samo ja nie mam nic przeciwko, jeśli któremu z nich się poszczęści i postawi sobie domek (lub kupi) w Krakowie naprzeciw "mojego" bloku (też w cudz., bo taki on mój...).
Szanuję ich i daję temu wyraz w stosunkach prywatnych, a czasami też publicznie. Co nie znaczy, że nie widzę oznak i nie słyszę głosów nienawiści ze strony tych ich pobratymców, którzy nigdy nie wyzbędą się żądzy odwetu. Wielu moich rodaków, niestety, też żywi takie uczucia.
Na koniec zagadka. Kto i z jakich motywów okradł mi ten skromniutki domek w Beskidzie?
Odp.: miejscowe szczeniaki, nie noszące tatuaży z cyrylicą.
I niech tak zostanie, czyli amen.

[Gość: duży]

>Byłbym jednomyślnie z tobą "za", gdybym potrafił uwierzyć, że za
>takim przykładem pójdą Ukraińcy i dopuszczą to samo u siebie
>(polskie tablice).


Tak jak łemkowie/Ukraińcy serdecznie witali niebiosko-zółtymi
flagami Prezydenta Ukrainy na Watrze, tak tym samym jednocześnie
opowiedzili się za swoją ojczyzną. Czym zmaterializował się ten
ukraiński nacjonalizm, chyba nikomu nie trzeba przypominać. Pomysł
jest zły i szkodliwy zważywsze na to co wypisuje obecnie w Polsce i
Kanadzie nacjonalistyczna prasa ukraińska.

[Gość: anielka]

Dlaczego patrzysz na wszystko przez pryzmat "jak oni nam tak my im". Trzeba pokazać swoją "wyższość" (oczywiście nie w sensie nacjonalistycznym, że my jesteśmy lepsi, tylko my jako naród dojżeliśmy do tego, że mamy na naszym terytorium mniejszość i chcemy je uszanować).
Konflikt z Ukraina powstał w XVII wieku tylko dlatego że ludzie nie potrafili się szanować i każdy myślał tylko o swoim stanie posiadania, dodatkowo zabrakło nam umysłów wybitnych, które mogłyby temu zapobiec (i kto wie czy nie uchroniłoby to obu krajów przed nieszczęściami).
Bądźmy mądrzejsi teraz. To tylko tablice przecież.

[Gość: Muniek]

na Łemkowszczyźnie? a co na to MSWiA? czy taka jednostka
administracyjno czy jaka tam istnieje?, z tego co przeczytałem to
Łemkowszczyzna stanowi obszar etnicznych ukraińskich ziem !

ps. może by tak powrócic jeszcze do takich nazw jak Preussen,
Warthland, Galizien, a tradycyjne rosyjskie nazwy zostawić tylko w
Kongresówce ?

[Gość: m_pol]

a co ma do tegop rozbicie dzielnicowe???? Chodzi raczej o to ze w I
Rzeczypospolitej mieszkaly rozne grupy etniczne, a Panstwo bylo
jedno, do tego sie odwolujmy. Te tablice to doskonaly pomysl,
szczegolnie, ze podoba sie jak widac wszystkim miejscowym tak Lemkom
jak i Polakom. Poza tym z tekstu jasno wynika ze na szczeblu
rzadowym ta kwestia jest juz rozwiazana, potrzeba tylko decyzji
lokalnej. Dla mnie Super!

Dwujęzyczne nazwy nikomu by nie przeszkadzały

[mat120]

Gdyby nie tak dawna jeszcze historia.

Piszesz:
Chodzi raczej o to ze w I Rzeczypospolitej mieszkaly rozne grupy
etniczne, a Panstwo bylo jedno, do tego sie odwolujmy.

Grupy etniczne mieszkały razem i w II Rzeczpospolitej. Problem
polega na tym, że jedna z tych grup we wcale nie tak odległej
przeszłości, chcąc się pozbyc sąsiedztwa Lachów, chwyciła za
siekiery i noże i jęła mordowac polskich sąsiadów. Ponieważ
inicjatywa podwójnych nazw wyszła z zewnątrz i to z kół, które są
jawnymi apologetami tych zbrodniarzy nie ma się co dziwic oporowi i
podejrzliwości Polaków. Nie dziwmy się - nikt do takiego sąsiedztwa
nie chce się odwoływac. Nikt nie zareczy, że te nazwy to nie będzie
pretekst do powtórki z historii.
Prędzej przyjeto by nazwy niemiecko-polskie na terenie Pomorza.

Więc nie jest to taki doskonały pomysł. A na szczeblu rządowym
sprawy lokalne i przyjaźnie dekretowano za czasów komunistycznych.

Co z tego wyszło - wiadomo.

Pozdrowienia dla braci Lemkow

[Gość: CFR]

Pozdrawiam braci starolemkowskim pozdrowieniem ZIEG HEIL

Dwujęzyczne nazwy na Łemkowszczyźnie

[Gość: Zenior]

Po słowackiej stronie takie tablice są juz od dawna - m. in. dla
słynnych Medzilaborci.

Dwujęzyczne nazwy na Łemkowszczyźnie

[wilsznia]

Popieram z całego serca. Bywam wśród Łemków, choć nie mam tam korzeni. Poznałam
ich barwną kulturę, wyrosłą wśród łagodnych gór Beskidu Niskiego, która
przetrwała pomimo wysiedlenia i rozproszenia ludzi: piękne cerkiewki, melodyjne
pieśni, wrażliwą poezję, rękodzieło artystyczne. Wszystko to można znakomicie
uwypuklić jako walory turystyczne regionu.

Po wielu latach "zamiatania pod dywan" problemu mniejszości łemkowskiej, czy
szerzej: ukraińskiej, pora wyzbyć się uprzedzeń i stereotypów. Łemkowie mają
swój udział w naszej historii w Karpatach od setek lat, są wśród nas i niechże
mają swoje tabliczki miejscowości, które będą o tym przypominać.

A co do gorącego przywitania Juszczenki na Watrze z Zdyni: ludzie (byłam wśród
nich) byli uszczęśliwieni i dowartościowani faktem, że zaproszony prezydent
Ukrainy znalazł dla nich czas, przybył tak jak "watriany" z całą rodziną, aby
pobyć wśród nich przez kilka godzin.

Nasz polski prezydent też był zaproszony, ale nie znalazł czasu. A szkoda, bo
zamiast okazji do ważnego gestu pojednania (mieli wspólnie rozkołysać nowy Dzwon
Pokoju ustawiony na wzgórzu watrowym), wyszło dyplomatyczne "faux pas".

Na Kaszubach, gdzie mieszkam, od kilku lat są dwujęzyczne tabliczki nazw
miejscowości, a nawet nazwy ulic w niektórych miejscowościach: w języku polskim
i kaszubskim. Nikomu nie przeszkadzają, nikogo rozsądnego nie straszą widmem
"Preussen", lecz są świadectwem bogatej kultury i tradycji regionu.