Babcia Polka i młoda babcia

[ktop]

Mam 50 lat i jestem oburzony pseudonaukowymi opiniami
przedstawionymi przez profesor Marody. Pani Marody swoimi
twierdzeniami nie tylko obraża 50-latków ,ale także osoby
młodsze ,które zaczeły pracę przed 1989. Zarzucanie lenistwa ( tylko
marzą o emeryturze) , chorobliwości z tytułu złego odżywiania w
czasach PRL -u jest naprawdę czymś kuriozalnym.Toż dzięki
ludziom ,ktorzy zaczęli swą karierę zawodową przed 1989 w Polsce
dokonał się proces transformacji.Krasnoludki go nie zrobiły.
Zakończę pytaniem popularnym w PRL:komu służy zamiesczanie tak
idiotycznych opinii na temat całego pokolenia ludzi w dyskusji
mającej pomóc im w znalezieniu pracy ????.Kto za tym stoi ? :)
Teza ,że będzie lepiej jak odejdzie to pokolenie po prostu ścina z
nóg.
Pozdrawiam
Konrad T.

Podstawa wyrównanie wieku emerytalnego kobiet !!

[Gość: Dojrzały]

Bez tego niewiele sie zrobi i uzyska.

Ale nie 5 lat w jednej chwili tylko stopniowo,ale już wyraźnie
okreslone !!!

35plus

[Gość: klara]

Znam dużą firmę, w której osoba po 40. jest od razu zwalniana lub
zmuszana do odejścia. Pracuje w niej moja znajoma, której po
skończeniu 35 lat dawano sygnały, że jest za stara i najlepiej, żeby
się sama zwolniła. Szefostwo prowadziło rózne podchody, żeby się jej
pozbyć, krytykowano ją przy młodym zespole, mówiono wprost, że robi
błędy, że sie nie nadaje, ośmieszano ją. Wytrwała, choć przeszła
koszmar. A potem odeszła i pracuje na swoim. Nikt nie zwraca uwagi
na jej zmarszczki mimiczne. W tamtej firmie po 40. nikt podchodów
nie robi. Do widzenia i już. Dla pracodawców w niektóry korporacjach
wiek 40 lat jest już nie do przyjęcia, bez względu na doświadczenie,
wykształcenie, kontakty z klientami itd.

Pani profesor przeczy sama sobie.

[Gość: gość]

Najpierw twierdzi, że starsi pracownicy nie chcą pracować i tylko
czekaja na emeryturę, a następnie przyznaje, iż jest to
kategoria "starszych wykluczonych" i że znalezienie pracy w
określonym wieku jest bardzo trudne. Moje osobiste doświadczenie - w
wieku 50 lat zostałem bezrobotnym radcą prawnym. Międzynarodowy
koncern niespodziewanie zrezygnował ze mnie (studia podyplomowe,
chęć podjęcia kolejnych, biegły angielski, znajomość komputera,
wygrane spory sądowe) i zatrudnił radcę- kolegę prezesa - któremu
nie stawiał żadnego z powyższych wymogów. I to w sytuacji, gdy nawet
na niższych stanowiskach oczekiwano chocby komunikatywnej znajomości
języka. Przez dwa lata szukałem pracy - bezskutecznie. Rozpoczęcie
prywatnej praktyki, choć przynosi skromne dochody w porównaniu z
poprzednim zatrudnieniem na etacie - przywróciło mi godność. TAK,
dyskryminacja wiekowa jest w Polsce problemem!

50 plus zrobi rewolucję

[Gość: janosław]

Rzeczywiście pokolenie,ktore nadejdzie w wieku 50+ będzie tryskało
energią,tak jak chce tego pani socjolog.Zwłaszcza jesli przejdzie
przez pare mobbingow, wyścigów szczurow,pracy dla szefa -
wyzyskiwacza.

Jak ma się czuć osoba po 50, ktora jest na rozmowie kwalifikacyjnej,
przed nią siedzi 25-letni gowniarz i mądrzy się. Coś w rodzaju: co
jest pan/pani w stanie wnieść nowego do firmy? Przecież ci ludzie
szukają NORMALNEJ pracy, a nie jakiegoś wariactwa.

Pani socjolog,niech Pani zejdzie z chmur.

Janosław

[Gość: -m]

ktop,
chyba przeczytałeś jakis inny artykuł...

[Gość: ktop]

To chyba tylko Ty skupiłeś się na babciach.

Babcia Polka i młoda babcia

[Gość: mona]

Czy znacie kobietę, która urodziła dziecko w wieku 50 lat?

[pklimas]

Juz niedługo bedzie to popularne. Gdy in-vitro zacznie byc
finansowane z budzetu panstwa wiele kobiet ktore z roznych powodow
do tej pory nie zdecydowalo sie na dziecko bedzie teraz miało
okazje. Bo chyba nie myslisz, ze z zabiegow in-vitro beda korzystac
20 letnie kobiety? Teraz maciezynstwo przed 30 rokiem zycia nie jest
trendy.

Pani Marody plecie glupstwa

[topolowka]

o dzisiejszych piecdziesieciolatkach. Opowiadanie, ze tylko patrza,
zeby przejsc na emeryture, beztrosko pomija fakt, ze to ludzie tego
pokolenia zrobili w Polsce przewrot gospodarczy po 1989 roku. I ze
w 1989 roku ludzie, ktorzy teraz maja 50 lat, byli o wiele za mlodzi
na to, zeby byc,jak chce pani Marody, zle odzywieni, schorowani i
zepsuci socjalistycznymi zwyczajami zwiazanymi z praca. Wiekszosc
ich zycia w pracy uplynela juz w nowym systemie.
Mam 51 lat i ani rusz nie moge sie rozpoznac w tym obrazie, ktory
maluje pani Marody: bezzebnej i rozleniwionej staruszki z
awitaminoza, ogarnietej nostalgia za realnym socjalizmem.

Pani Marody o sobie tez uwaza, ze najlepiej by bylo, gdyby umarla i
ustapila miejsca mlodym? Ktorzy maja wlasciwe nawyki, wszystkie zeby
i nie czekaja na emeryture? Przeciez tez musi byc po piecdziesiatce.

[Gość: Anna Beek]

Tak, znam i znałam, moja prababcia i wiele kobiet także w Polsce
rodzi swoje najmłodsze dzieci przed menopauzą. To się zdarza.

Babcia Polka i młoda babcia

[Gość: gość portalu]

bardzo mądre i ciekawe spojrzenie na pokolenie kobiet - babć.Podoba
mi się i tak samo czuję.Jestem babcią 4-rga wnucząt.Pozdrawiam.....

Marody gada o sobie/Re:Babcia Polka i młoda babcia

[Gość: Anna Beek]

Prawdę gada Marody, ONA transformacji nie robiła, to oczywiste.
Cyt.: "Ludzie, którzy zaczynali karierę w PRL-u, nie bardzo lubią
pracę. Czekają na emeryturę,"... itd.
Paniusia Marody mówi o sobie - leniwej Babce Polce (ma marzenia by
być młodą babcią) i swoich leniwych koleżkach na budżetowej kasce na
Uczelniach z przerostem PROFESORÓW, którzy dorobili się profesór w
latach 80,90-tych, wtedy nic nie umieli robić, żyją bez
jakiegokolwiek dorobku naukowego do dzisiaj na kasce wygodnej,
wesołej i stanowczo za wysokiej do wkładu pracy.
Śmiech bierze jak się czyta co ONI w tym czasie zrobili. ONI nigdy
przecież nie pracują, a PZPR kazało wszystko robić bez żadnej
odpowiedzialności, teraz byłe lewice także poruszają ich
działaniami - gadaniną i pisaniną dla skończenia dzieła. Chodzi o
pozbycie się ludzi którym zawdzięczają swoje miejsce - wygodne, bez
wysiłku, odpowiedzialności, próżne. Uczucie wdzięczności zmusza ich
do produkowania pogardy dla tych, którzy ciężko pracowali, mają
dorobek i odważają się ich kontrolować. Wg profesorków Ci co nie
pracują lub pracy nie mają to zwykli lenie a Marody (i jej podobni)
to szczególnie cenna FIGURA (ORANŻERIE FIGUR) do słuchania i
oglądania.
Pozwala Narodek na to, to ma takich profesorków-darmozjadów do
utrzymywania i wielu innych w BUDŻECIE. I najwyższa pora żeby pozbyć
się ich z rynku pracy, dopiero jak odejdą będziemy mogli normalnie
pracować, bez podziałów na grupy wiekowe przydatne tylko
wykształconej HOŁOCIE.
Od dawna proponuję żeby zatrudniać PROFESORÓW-DOKTORÓW-MAGISTRÓW i
innych pracowników budżetówki w super-hiper-sklepikach i do
sprzątania miasta, bo szczególnie chętnie o pracy w tych miejscach
się wypowiadają, zachęcają do niej, podoba im się, jest dla nich.
Trzeba ich po prostu przesunąć do tej rozwojowej, upragnionej
Roboty. Będą mieli pożądaną dla siebie pracę, jedyną jaka rozumieją,
i wreszcie czymś konkretnym się zajmą - zmęczą swoje leniwe, grube
cielska. I usprawnią pracę w tych miejscach na pewno. I już Żadne
Badanka socjo-psycho-politologiczne nie będą nigdy potrzebne.
No cóż, Praca naukowa to dla nich zbyt męczące zajęcie, do tego
stopnia że nie mamy w Polsce prawie żadnej NAUKI. Jest tylko Banda
pseudo-badaczy, obserwatorów-czytaczy tego co robi Świat,
konferensiarzy bez jakiejkolwiek wizji, ale za to z brudnym widmem
jakiejś dziwnej przyszłości pod szyldem UE.

Pozdrawiam Pana serdecznie Panie Konradzie.
Proszę się nie martwić tym co ta GŁUPIZNA wypisuje i wygaduje, to
już tylko ostatnie podrygi BEZMÓZGOWIA, którego nie musimy
utrzymywać. Jeżeli przestaniemy ich utrzymywać skończą się nasze
problemy, wszystkie.
Szkoda słów.

Jeszcze raz pozdrawiam.
Anna Beek

Babcia Polka i młoda babcia

[majuna]

Zbiera mi się na mdłości jak czytam te wypociny specjalistów -
pożal się Boże. Mam 52 lata, od 40 roku życia a wiec 1996 roku
kiedy to skończył mi sie urlop wychowawczy, a firma w której
pracowałam wymówiła mi i kilku innym młodym matkom borykam sie z
problemem zatrudnienia. Moje koleżanki ówczesne 20-30 latki
wcześniej czy później znalazły pracę. Ja z racji swojego wieku tzn.
40tki tej pracy znaleźć nie mogłam. Wreszcie wykorzystując tzw.
znajomości pracę podjęłam i to całkiem przyzwoitą. Pech chciał a
raczej złe zrządzenie losu, że po 3 miesiacach od momentu podjęcia
tejże pracy dowiedziałam się, ze mam ,,lokatora" - nowotwór. Szybka
operacja, leczenie 9mcy zwolnienia - renta. W 2001 roku renta
skończyła sie i Zus jej nie przedłużył. Wg Zusu byłam zdrowa chciaż
mam trwałe kalectwo stwierdzone przez onkologów. Na szczęście w
tzw. miedzyczasie podjełam pracę na częśc etatu, nawet podjełam
daleszą naukę skończyłam studia zdobywając kolejny zawód. Pech
chciał, ze znowu źle zaczęło sie dziać firma przeniosła sie do
Łodzi i zatrudniła tamtejszych pracowników a mój szef podziękował
nam za współpracę. Poszliśmy na bezrobocie. W tym samym czasie mój
mąż w ramach oszczędności znalazł się na bruku. Przez rok żyliśmy z
zasiłku i wcześniej otwartej linii kredytowej. Imaliśmy się
okazyjnych zajęć zaciskając zęby kiedy pomiatali nami młodzi ludzie
w wieku naszych synów. Mąż wreszcie wykorzystując znowu koneksje
podjęł prace za skromną gażę ja postanowiłam pracowaqć na czarno.
Nie było wyjścia - własna działalnośc i dziesiecina dla Zusu -
dzięki. Niestety to co z mężem zarabialiśmy szło na życie.
Mieszkamy w starym domu ciągle coś sie psuło trzeba było
remontować. Wreszcie koleżanka poleciła mnie swjemu szefowi i
podjęłam pracę za najniższą stawkę tzn 600 brutto / 0,6 etatu.
Znowu młodzi ludzie byli moimi zwierzchnikami. Po pół roku
awansowałam ale i tak byłam najstarsza ze wszystkich. Mimo tego, ze
praca bardzo mocno obciążała mnie fizycznie /praca z dziećmi
niepełnosprawnymi/ i pogarszała moją niepełnosprawność nic nie
mówiłam bojąc sie o swój angaż.
W lutym w wyniku reorganizacji jako jedyna z kilkudziesiecio-
osobowej załogi zostałam pozbawiona połowy etatu. W wyniku
ogromnego szoku jaki przeżyłam mój stan pogorszył i wylądowałam w
noc po tej informacji w szpitalu z podejrzeniem stanu
przedzawałowego. Obecnie nadal jestem na zwolnieniu - okazało się,
ze rok pracy i ciągły stres wywołał w moim organiźmie ogromne
spustoszenie. Do tego doszłą głeboka depresja z próbą samobójczą.
Teraz jestem na lekach ale myśł o tym, że kiedyś się L4 skończy i
będę musiała ponownie stawić czoła hydrze zwanej żebraniem o pracę
przeraża mnie. Mam przecież 52 lata i zszarpane zdrowie a żyć za
coś muszę. Więc nie kłamcie, ze są szanse, bo ten kto osobiście nie
posmakuje stanu bezrobocia nie wie o czym pisze.

Babcia Polka i młoda babcia

[Gość: M.]

Oczywiście zgadzam się, że osoby powyżej 50 lat nie powinny mieć
utrudnionej szansy znalezienia pracy. Ale nie podoba mi się
określanie sytuacji w ten sposób: "Teraz można skończyć jedne
studia, pracować w drugim zawodzie, a po kilku latach zmienić go na
trzeci.(...)Młody pracownik też ma "wady". Trzeba go latami
przyuczać do wykonywanej pracy. A w dodatku przy coraz większej
mobilności można się spodziewać, że odejdzie do innej firmy przed
upływem kilku lat." Nie wiem czy Autorka zdaje sobie sprawę że
przekwalifikowania biorą się z zapotrzebowania rynku a nie
z "widzimisię" młodych ludzi. Jestem z wykształcenia chemikiem ale
nigdy nie pracowałam w zawodzie, gdyż nie było ofert pracy w tej
dziedzinie. Dlatego pracuję w biurze na drugorzędnym stanowisku jako
osoba "niewykwalifikowana". I nie jest to łatwe. Czy żeby obronić i
ułatwić poszukiwanie pracy starszym, trzeba pokazać młodych
jak "tych z wadami"? Czy żeby jednym było lepiej to drugich trzeba
pokazać w gorszym świetle? To chyba nie jest fair

Babcia Polka i młoda babcia

[rozmowy-z-monitorem]

Heh. Takich babć jak Alberta w Gonić króliczka - po 80 sprawnych i dopiero sie
starzejących to chyba jednak nie ma.
I co to jest postdorosłość?

[Gość: jola]

Tak ja zupelnie nie rozumiem tych ludzij jaka babcia w krajach
europejskich Holandia, Niemcy kobiety rodzace w wieku 40 lat to
normalne. Kobieta, ktora ma 50 lat posiada np. 10-cio letnie dziecko
i wyglada swietnie. Znam cudzoziemke w wieku 75 lat n jezdzi
rowerem kilka kilometrow, samochodem, chodzi na lekcje komputera i
nawet przez chwile nie jest zmeczona.N

Babcia Polka i młoda babcia

[Gość: agawa]

To nie do końca tak. Niekoniecznie czeka się na emeryturę. czasem w ramach
wykonywanego zawodu robi się to czego rzeczywiście się nie lubi i mimo,że
dobrze to człowiek szuka wyjścia szukając pracy i co słyszy?Od osoby starszej
wiekowo: proszę sobie załatwić niezdolność
do pracy. Miałam duże osiągnięcia w pracy,szukałam tego typu pracy, który mi
odpowiada w ramach wykonywanego zawodu nie znalazłam, bo byłam za stara, bo
nie miałam znajomości i to przesądziło o ucieczce w emeryturę. A nie niechęć
do pracy. Do hipermarketu nie pójdę bo się nie nadaję. A chciałabym pani
profesor pracować - czuję się na siłach. Tylko, że z tego nic nie wynika.