Doręczanie zaproszeń

[misself]

Jeśli taki wątek już był, to z góry przepraszam, nie doszukałam się.

Chodzi mi o formę wręczania zaproszeń. Moim zdaniem przysłanie zaproszenia
pocztą tym znajomym czy krewnym, którzy mieszkają dalej, jest całkowicie
zrozumiałe, normalne i eleganckie. Sama zamierzam tak robić, bo nie uśmiecha
mi się tygodniowa wycieczka objazdowa po Polsce.

Dowiedziałam się jednak od koleżanki, że to dowód złego wychowania, lenistwa
pary młodej, wygodnictwa itd. i że dobrze wychowani narzeczeni wręczają
zaproszenia osobiście podczas wizyty u przyszłych gości. Ach, i że każdy
dostaje swoje zaproszenie poza osobami będącymi w związku nieformalnym - czyli
zapraszamy osobno ciocię Hildę i jej męża wujka Erwina, a ich nastoletnią
córkę zapraszamy "z osobą towarzyszącą".

To jak to jest?

[zia86]

No to wszystko zależy. Przyjęte jest, że do dobrego wychowania należy
wręczanie zaproszeń osobiście. Wyjątkiem są naprawdę dalekie
odległości, np. zagranica, no albo jak ktoś mieszka na południu a ma
gości z nad morza.
My będziemy zaproszenia rozwozić i trochę mamy do przejechania,
najdalej do Warszawy, wyślemy tylko dwa zaproszenia jedno do Niemiec
drugie do USA. A tak to wszystko osobiście.
Z tym zapraszaniem osobnym to też jest różnie. Jeśli zapraszasz młodą
z osobą towarzyszącą, to rzeczywiście powinna dostać osobne
zaproszenie a jeśli bez, tzn. że zapraszasz ją z rodzicami jako jedną
rodzinę. My mamy taki przypadek, mam chrzestnych, przyszywaną
babcie(matkę chrzestnej) i przyszywanego kuzyna czyli ich syna. No i
chrzestnych zapraszamy oddzielnie, kuzyna z dziewczyną oddzielnie i
babcie też oddzielnie.
Także to wszystko zależy jak chcecie i czy zapraszacie wszystkich z
osobami towarzyszącymi czy bez.

[paskud_agg]

Moim zdaniem przysłanie zaproszenia
> pocztą tym znajomym czy krewnym, którzy mieszkają dalej, jest całkowicie
> zrozumiałe, normalne i eleganckie.

Jeśli masz daleko do kogoś, wówczas spokojnie możesz wysłać pocztą. Nikt
przecież o zdrowych zmysłach nie będzie oczekiwał, że przejedziesz się z Gdańska
do Rzeszowa zapraszać ciocię Wiesię

> Dowiedziałam się jednak od koleżanki, że to dowód złego wychowania, lenistwa
> pary młodej, wygodnictwa itd. i że dobrze wychowani narzeczeni wręczają
> zaproszenia osobiście podczas wizyty u przyszłych gości.

A ta koleżanka już po weselu, czy tylko teoretyczną mądrością się dzieli?
Przecież nie da się np. zaprosić osobiście (i to jeszcze najlepiej we dwójkę z
narzeczonym) 30osób rozsianych po Polsce.

Co do zapraszania osobno czy wspólnie, to zależy...
Podam przykład taki: dostaliśmy kiedyś zaproszenie, w którym na jednej kartce
zaproszeni zostali: moi rodzice, mój brat z os. towarzyszącą i ja z os.
towarzyszącą. I to było nie halo Uważam, że powinny to być trzy osobne
zaproszenia.
Ja natomiast bym nie zapraszała osobno wujka i cioci, tylko małżeństwo w jednym
zaproszeniu, pary nieformalne też w jednym. No i jak ktoś jest z kimś długo, to
dowiedziałabym się jak się połówka nazywa. Mnie na przykład byłoby milej, gdybym
została zaproszona z moim menem wymienionym imiennie, niż ujętym jako "osoba
towarzysząca", ale nie będę się tego czepiać, bo to już drobiazg

Natomiast postaraj się zachować zdroworozsądkowe podejście, bo na sto procent
jeszcze nie raz usłyszysz aluzje, że Ci słoma z butów wystaje i nie wiesz jak
się zachować, bo np. nie zaprosiłaś piętnastoletniej córki swojej kuzynki, albo
zaprosiłaś ją bez osoby towarzyszącej ;P

[misself]

Koleżanka jest po ślubie. Miała do objechania jedno województwo.

Z zapraszaniem osobno chodziło mi o to, że wg koleżanki małżeństwo (ciocia Hilda
i wujek Erwin) powinno mieć DWA zaproszenia osobne. To niby bardziej elegancko,
bo według niej pokazuje się wtedy, że nie chce się na zaproszeniach oszczędzać
(moja reakcja: że CO?!).

paskud_agg napisała:
>
> Natomiast postaraj się zachować zdroworozsądkowe podejście, bo na sto procent
> jeszcze nie raz usłyszysz aluzje, że Ci słoma z butów wystaje i nie wiesz jak
się zachować

Oj, masz rację... Zwykle stosuję zasadę "psy szczekają, karawana idzie dalej",
ale jestem bardzo drażliwa na punkcie dobrych manier.

Tylko... ja staram się myśleć właśnie o tych potencjalnych gościach! Żeby im się
nie zwalać na głowę na weekend tylko z powodu zaproszenia, żeby nie zmuszać ich
do brania wolnego i konieczności synchronizacji mojego wolnego czasu z ich
wolnym czasem - a tak się składa, że życie zawodowe obu rodzin jest dość
nieregularne i tego czasu wolnego naprawdę bardzo mało zostaje...

Zakładam, że jeśli wypiszę każde zaproszenie ręcznie i wyślę je w ładnej
kopercie, to goście poczują się wystarczająco dopieszczeni.

[e.milia]

A ja czytałam, że małżeństwa zaprasza się w jednym zaproszeniu, pary nieformalne
w dwóch. Ale ja zamierzam pary zaprosić razem, bo czasem nie widzę różnicy
między nimi, a tymi, którzy są małżeństwem
Jeśli są ze sobą długo, albo ich znam - warto nie o osobie towarzyszącej, tylko
imię i nazwisko.

Jak ma się do objechania jedno województwo, to można osobiście, ale jeździć po
całej Polsce - sobie nie wyobrażam, no chyba że do jakiejś baardzo bliskiej
rodziny, chrzesnych albo coś w tym stylu.
My objedziemy prawdopodobnie 2 województwa (moje i narzeczonego) - a i z tym
będzie ciężko wyrobić się w dwa weekendy, i nie wiem, czy damy radę zaprosić
wszystkich osobiście (zgrać ich czas wolny z naszym chociażby).
Oczywiście osobiście doręczymy zaproszenia gościom z Warszawy, bo tu mieszkamy
na co dzień (ale to głównie znajomi). Goście mieszkający w dalszych częściach
Polski dostaną raczej pocztą, bo by mi weekendów nie wystarczyło ale to
będzie trochę dalsza rodzina, więc nie widzę problemu.

[nerri]

Chyba zależy od podejścia

Wg mnie wysłanie zaproszeń gościom z Polski(jeszcze rozumem jak
zapraszamy kogoś z naprawdę daleka,nasz kraj nie jest aż taki
wielki) jest nie na miejscu. Mniej więcej tak jak odesłanie życzeń
i życzenie dobrej zabawy,przez owych gości(w końcu oni też mogą
uznać,że za daleko i nie chce im się jechać taki kawał)
Jednym słowem uważam,że zaproszenia mogą być doręczone poczta tylko
w wyjątkowej sytuacji(i nie powinno się skończyć tylko na
wysłaniu,ładnie zadzwonić i wyjaśnić).I mogą byc odebrane jako
wyraz lekceważenia,wygodnictwa,pójście po lini najmniejszego oporu i
lekkie olanie gości...ale to moje zdanie
My się sprężyliśmy,poświęciliśmy nasze wolne weekendy i
porozwozilismy zaproszenia(Z Łodzi...Warszawa,Kraków,Gliwice i
okolice,Okolice Lublina itd)
Tego osobnego zapraszania nie rozumiem...pary i małżeństwa zapraszam
razem,na jednym zaproszeniu. U mnie granicą zapraszania z osobąś
tow. była pełnoletnośći Doszłam do wniosku,że 15letnia kuzynka
nawet jak kogoś ma to dla mnie jest jeszcze dzieckiem

[zia86]

Zgadzam się z Nerri. Wysyłanie zaproszeń gościom w Polsce jest
troszkę nie bardzo, no chyba, że naprawdę ma się 300 osób rozsianych
po całej Polsce, albo trzeba zaprosić kogoś z nad morza jak się
mieszka w górach. Ale w innym wypadku to się przecież na weekend
można wybrać i przy okazji zaprosić, to nawet elegancko z dawno
niewidzianą rodziną czy przyjaciółmi się przed weselem spotkać.
Z tym zapraszaniem osobno to chyba chodziło, że małżeństwo osobno a
ich potencjalną córkę z osobą towarzyszącą osobno. I w takim wypadku
też uważam, że powinny być osobne zaproszenia. Jeśli bez osoby
towarzyszącej, czyli, że dziecko traktujemy jak dziecko to razem, ale
wymienić z imienia i nazwiska wypada.

[lili-2008]

zia86 napisała:

> Ale w innym wypadku to się przecież na weekend
> można wybrać i przy okazji zaprosić, to nawet elegancko z dawno
> niewidzianą rodziną czy przyjaciółmi się przed weselem spotkać.

Tak, to faktycznie bardzo elegancko zwalić się komuś na cały weekend
Ja dziękuję, nie zawsze mam ochotę na gości, weekendy dla mnie są aby odpocząć
po tygodniu ciężkiej pracy Wolałabym dostać zaproszenie pocztą i wcale bym się
nie obraziła.

[zia86]

No jeśli w ten sposób na to patrzeć to rzeczywiście. Ja tam lubie gości
i ludzi i zawsze mam dom otwarty to inaczej na to patrze. No ale nie
chciałabyś spotkać się z kimś bliskim przed weselem? Bo ja oczywiście
zakładam, że zapraszamy ludzi na których naprawdę nam zależy a nie tych
których wypada.

[lili-2008]

Ja też lubię gości i ludzi, ale czasami po tygodniu pracy nad ważnym i (jak
zawsze) superpilnym projektem jestem tak wykończona, że nie mam ochoty na
niczyje odwiedziny. Ty Zia nie pracujesz, więc nie masz zielonego pojęcia o tym
Swoją rodzinę zapraszałam osobiście, ale tak jak pisałam, dlatego, że nie miałam
do nich daleko. Gdybym musiała się tłuc kilkaset km to odpuściłabym sobie, nawet
jeśli byłoby fajnie się spotkać.
Zapraszanie gości wcale nie jest takie przyjemne i szybkie. Po weekendzie, kiedy
zaprosiliśmy większość osób padłam nieprzytomna na łóżko. Każdy mieszka w innej
części miasta, każdy częstuje herbatką, kawką, soczkiem, lodami, ciastem.
Niedobrze mi już było pod koniec dnia. I jeszcze jechać z zaproszeniem na drugi
koniec Polski?

Fajnie, że Wy będziecie mieć czas i ochotę na jeżdżenie po Polsce. Mam nadzieję,
że gospodarze nie będą chcieli akurat sobie odpocząć po pracy tylko jakoś tak
będzie im głupio Wam o tym wspomnieć

[misself]

Spróbuj teraz wyjść z siebie i stanąć obok, Zia, i pomyśleć, że nie wszyscy
myślą tak jak Ty...

A co do zapraszania, to jak raz planuję zaprosić niewiele osób (łącznie ok. 40),
tylko najbliższą rodzinę - to jednak nie znaczy, że to są moi bliscy w sensie
dosłownym i gdyby nie to, że wiem, że byłoby im przykro, to wysłałabym im tylko
zawiadomienie o ślubie.

Nie mogę zaprosić tylko tych, na których mi zależy

[zia86]

Nie no jasne, ale ja raczej myślałam nad takim czymś, że to goście do
których się jedzie wybierają odpowiednią dla nich czas i miejsce
spotkania. Właśnie żeby uniknąć sytuacji kiedy jest się zmęczonym i
chcę się odpocząć a tutaj goście się zwalają.
Nie wiem też czemu pokutuje taki pogląd, że wszystkich trzeba
zaprosić w jeden weekend, albo w jakimś krótkim odstępie czasu. My
będziemy zapraszać na 5 miesięcy przed, żeby spokojnie zdążyć i
właśnie wybrać odpowiednie dla gości terminy przyjazdu. Przecież
nawet jeśli z kuzynkami narzeczonego z Warszawy się umówimy, że
jedziemy w ten weekend a one nam zadzwonią w piątek, że miały ciężki
tydzień i żeby to przełożyć to nic się nie stanie. Trzeba takie
rzeczy komunikować, to jest normalne.
Ja tylko mówię, że przyjęło się osobiście zapraszać i że jeśli jest
możliwość to fajnie by było. Jeśli jednak wiesz, że rodzina się nie
obrazi jak dostanie zaproszenia pocztą, to nie widzę problemu.

[misself]

zia86 napisała:

Przecież
> nawet jeśli z kuzynkami narzeczonego z Warszawy się umówimy, że
> jedziemy w ten weekend a one nam zadzwonią w piątek, że miały ciężki
> tydzień i żeby to przełożyć to nic się nie stanie.

Pod warunkiem, że Ty i narzeczony nie wzięliście specjalnie na ten wyjazd urlopu
wcześniej.

> Nie wiem też czemu pokutuje taki pogląd, że wszystkich trzeba
> zaprosić w jeden weekend, albo w jakimś krótkim odstępie czasu.

Wyobraź sobie, że przez 3 miesiące co weekend jedziesz w inne miejsce Polski...
Ja lubię podróżować, ale coś takiego by mnie wykończyło, nie wspomnę o kosztach
takiej podróży, które są naprawdę spore.

[lili-2008]

Zia, 5 m-cy to za wcześnie na zapraszanie. Kiedyś czytałam, że powinno się
zapraszać najwcześniej 2-3 m-ce przed, a najpóźniej 3 tygodnie przed ślubem.
Co do osobistego/pocztowego zaproszenia proponuję zapoznać się z poniższym linkiem.
Zapraszanie
wg Savoir-Vivreu

Skoro tak elegancko wszystko robicie wypadałoby znać podstawowe zasady bon tonu.

dodam, że

[lili-2008]

gdy ślub organizuje się w ciągu kilku m-cy, a nie 2 lat nie da się przeznaczyć
kilku weekendów na zapraszanie gości...
I oczywiste jest dla mnie, że umawiamy się na spotkanie z zapraszanymi osobami,
ale czasem zdarza się, że jak w poniedziałek spotkanie nam jak najbardziej
pasuje tak już w piątek okazuje się, że jednak nie mamy na nie ochoty

[nerri]

Nawet gdy slub organizuje się w ciągu kilku miesięcy DA SIĘ zaprosić
gości osobiście

I będę sie upierać,że zapraszanie pocztą gości z Polski(bo wg mnie w
granicach kraju nie ma pojęcia daleko,Polska to nie jest aż taka
duża)nie jest eleganckie i gość ma prawo poczuc sie lekko urażony.

Doręczanie osobiście to koszty ale wesele ogólnie łączy się z
kosztami.Pozatym dla gościa wesele to tez koszty...ciekawe której PM
byłoby przyjemnie dowiedzieć się,że gość się nie zjawi "bo koszty"
albo "bo w weekend chce odpocząć a nie jeździć"

[lili-2008]

Nerri, myśl jak chcesz i proszę bardzo, upieraj się przy swoim. Co i tak nie
zmienia faktu, że wysłanie zaproszeń pocztą dalszej rodzinie, znajomym jest jak
najbardziej dozwolone, akceptowane i eleganckie z punktu widzenia zwyczajów
towarzyskich. Upieranie się, że coś jest nieeleganckie, gdy zasady SV mówią
inaczej jest bez sensu. SV to sztuka życia i postępowania. Ogólnie przyjęte
normy kultury osobistej.
Jednak wiem, że Ciebie nie przekonam, a i Ty mnie nie przekonasz

[nerri]

Dozwoloonje i akceptowalne i wymuszone przez czasy.
Ale wymuszone jest też wiele innych mało eleganckich rzeczy

Nawet SV dopuszcza doręczanie pocztą jednocześnie twierdząc,że
osobiste jest eleganckie,pocztą można w ostateczności

[lili-2008]

Wg SV osobiste jest eleganckie w przypadku najbliższej rodziny, mieszkającej blisko, natomiast gdy goście mieszkają daleko równie eleganckie jest wysłane pocztą

[nerri]

Domyślam się,że babci albo starszej ciotce dla których byłoby to
napewno nieeleganckie i lekceważące też wysłałabyś zaproszenie
pocztą?

One znają inny SV

[lili-2008]

A skąd wiesz jaki SV one znają? SV aż tak bardzo się nie zmienia z czasem. Wyobraź sobie, że moja babcia ma wiele zaproszeń nadesłanych telegramem albo listem. Z dawnych lat. Moim zdaniem to teraz jest takie "aliganckie" zwalanie się wszystkim po kolei w ich wolny weekend do domu (najlepiej w porze obiadowej)
Dla mnie EOT, bo nigdy nie dojdziemy do konsensusu, a drzeć kotów mi się nie chce (wystarczy, że jeden drze mi się właśnie nad uchem).
Pozdrawiam

[nerri]

Wiesz...ja zapraszałam tylko tych dla których moja wizyta jest miła
a nie jest zwalaniem się

I może tu jest różnica

Ja również pozdrawiam

[misself]

nerri napisała:
> Doręczanie osobiście to koszty ale wesele ogólnie łączy się z
> kosztami.Pozatym dla gościa wesele to tez koszty...ciekawe której PM
> byłoby przyjemnie dowiedzieć się,że gość się nie zjawi "bo koszty"
> albo "bo w weekend chce odpocząć a nie jeździć"

Ja bym zrozumiała oba wytłumaczenia. Oczywiście, nie byłoby mi przyjemnie, ale
jeśli wiedziałabym, że kogoś naprawdę nie stać na przyjazd na mój ślub -
chociażby dlatego, że stracił pracę, co się obecnie często zdarza - albo ma
jakiś totalny zapierdziel w pracy - co też się zdarza, zwłaszcza jak się ma
własną firmę - to bym zrozumiała.

Zaproszenie to dla gościa zaszczyt, ale też kłopot, czasowy i finansowy. Trzeba
być wyrozumiałym, inaczej inni nie będą wyrozumiali dla nas.

[agawa48]

Podałam ten sam link parę minut temu ;P

[lili-2008]

hehe, nie zauważyłam

[ni24]

zgadzam sie z kazym slowem!!!!!!!

[solaris31]

zapraszanie pocztą / ale zwykłą, a juz nie elektroniczną / osób
spoza miejsca zamieszkania dla mnie też jest normalne. natomiast
gości miejscowych elegancko jest zaprosić osobiście, zatrzymując sie
u każdego choćby chwilkę, a nie dając zaproszenie w progu.

osobiscie nie widzę nic niestosownego w zapraszaniu osób
niezwiązanych formalnie na jednym zaproszeniu.


ale słusznie tu któras z dziewczyn napisała - cokolwiek nie zrobisz,
i tak nieraz usłyszysz o tej słomie z butów

[misself]

solaris31 napisała:

> ale słusznie tu któras z dziewczyn napisała - cokolwiek nie zrobisz,
> i tak nieraz usłyszysz o tej słomie z butów

Jedno jest pewne: koleżanki nie zaproszę na pewno

[lili-2008]

Nie uważam, żeby wysłanie zaproszenia było oznaką braku kultury. Polska to duży
kraj i nikt nie może oczekiwać, że będziecie jechać np. 400 km do jednej cioci,
żeby jej wręczyć zaproszenie.
Ja wręczyłam wszystkim osobiście, ale to dlatego, że wszystkich miałam pod
nosem. Gdybym miała rodzinę z drugiego końca Polski, którą chciałabym na ślub
zaprosić na pewno wysłałabym zaproszenie pocztą.
MZ nie przejmuj się opinią koleżanki.

[mozambique]

nie rumziem tego idiotyzmu z wreczaniem zaproszeń

skoro " w dobrym tonie" maiłoby byc wyłącznie zapraszanie osobisice
to po co w ogole zaproszenia ppaierowe ? jade, wchodzę , zapraszam
osobiscie twarzą w twarz. PO co w ogoel te swistki w ręce ???

skoro istnieją zaproszenia papierowe to zupełnie oczywiste jest ze
mozna je wysłać pocztą, w takim celu zosatły stowrzone ,
wyprodukowane - zeby przekazac chęc zaprosznie na uroczystośc osoby
trzeciej .

same uwielbaiceie sobie dokłądac roboty

[misself]

Przecież ja właśnie chcę sobie tej roboty oszczędzić, a rodzinie oszczędzić
konieczności goszczenia mnie.

[1luna1]

Zgadzam się w 100% z opiniami paskud_agg i lili-2008. Możesz
wysłanie zaproszenia pocztą poprzedzić osobistą rozmową
telefoniczną. Młodzi w tej chwili pracują i studiują jednocześnie,
więc weekendy spędzają na uczelni. To zrozumiałe i nikt nie będzie
miał pretensji, że zaproszenie wyjął ze skrzynki pocztowej. Nie
dajmy się zwariować. Mój syn też tak zrobił i nie zebrał złych
opinii rodziny.

[pelagia_pela]

Dla mnie to wreczanie osobiste traci wiejskim weselem na 300 gosci
gdzie wszycy mieszkali w jednej wsi, obskoczyc ich bylo latwo wiec
po co wysylac.
Poczta jest po to zeby z niej korzystac. Nie chcialabym zeby para
mloda w imie dziwnie pojetej 'elegancji' zwalala mi sie na weekend
tylko po to zeby wreczyc zaproszenie. Moje byly wyslane poczta.

[gryzikiszka]

Ja sobie nie wyobrażam poświęcenia kilku weekendów na zapraszanie (u każdego przecież trzeba wypić kawę i coś zjeść, a to trwa Zwłaszcza że w weekendy często jestem w pracy albo pracuję w domu. I myślę, że nawet niektórych mieszkających blisko można nie odwiedzać. Np. koleżance z pracy dałabym zaproszenie w pracy, chyba głupio by było się do niej wpraszać, nawet jeśli to oznacza, że jej mąż nie zostanie przeze mnie (nas) zaproszony osobiście.
Nie dajmy się zwariować. Ja dostałam od bliskiego kuzyna zaproszenie pocztą (przedtem zadzwonił) i nie widzę tu nic niestosownego.

[zia86]

Ja nie rozumiem, większość was traktuje to jak przykry obowiązek, a to
przecież taka przyjemna czynność. Zapraszasz bliskie osoby, na wasz
ślub, przecież to miłe i ekscytujące. Jest czas, żeby pogadać o tym
ważnym dniu, zobaczyć jaka będzie reakcja na długo wybierane
zaproszenia itd. No ale tak jak pisałam, jeśli ktoś wie, że dana
osoba się nie obrazi, to można wysłać pocztą, ale uważam, że jest to
też sobie odbieranie przyjemności.

[gryzikiszka]

zia86 napisała:

> Ja nie rozumiem, większość was traktuje to jak przykry obowiązek, a to
> przecież taka przyjemna czynność. Zapraszasz bliskie osoby, na wasz
> ślub, przecież to miłe i ekscytujące. Jest czas, żeby pogadać o tym
> ważnym dniu, zobaczyć jaka będzie reakcja na długo wybierane
> zaproszenia itd. No ale tak jak pisałam, jeśli ktoś wie, że dana
> osoba się nie obrazi, to można wysłać pocztą, ale uważam, że jest to
> też sobie odbieranie przyjemności.

Wiesz co, to zależy, ile masz czasu. Jak pracujesz praktycznie 7 dni w tygodniu, to takie zapraszanie jest po prostu kolejnym obowiązkiem.
W weź jeszcze pod uwagę, że wiele osób nie ma samochodu - wtedy naprawdę jechanie do niektórych miast trwa dwa dni.

[misself]

Cóż, dla mnie to jest przykry obowiązek, tłuc się pociągiem z dwoma przesiadkami
na drugi koniec Polski, żeby spotkać się z wujostwem, z którymi nawet nie wiem,
o czym powinnam rozmawiać, bo widujemy się raz na rok, i to przy dobrych wiatrach...

W ogóle większość kwestii związanych ze ślubem to będzie dla mnie przykry
obowiązek, dlatego postarałam się ograniczyć ich ilość do minimum.

[zia86]

Tak jak napisałam, jeśli masz kogoś z północy a mieszkasz na
południu, to oczywiście bez sensu jest go zapraszać osobiści, no
chyba, że akurat jesteś tam przejazdem albo coś. Ja mówiłam o takim
zapraszaniu powiedzmy do połowy Polski, jak np. Kraków-Katowice,
Warszawa-Kraków, Katowice-Wrocław itd. Tam gdzie wsiadasz w
pociąg(albo auto) i za 3-4 godziny jesteś na miejscu, a i jeszcze
tego samego dnia można wrócić.
Nie rozumiem, dlaczego ślub jest dla ciebie przykrym obowiązkiem? To
po co go bierzesz? To się raczej mija z ideą ślubu i wesela.
Rozumiem, że chcieliście cichego ślubu czy jak? No bo chyba nie jest
to małżeństwo aranżowane?
Jeśli masz takie podejście i rzeczywiście wręczanie zaproszeń ma być
przykrym obowiązkiem, to wyślij pocztą. Jeśli uważasz, że się nikt
nie obrazi, to nie ma się nad czym zastanawiać.

[misself]

zia86 napisała:
> Nie rozumiem, dlaczego ślub jest dla ciebie przykrym obowiązkiem? To
> po co go bierzesz? To się raczej mija z ideą ślubu i wesela.

Ejże, czytaj uważnie... Nie napisałam, że ŚLUB jest dla mnie przykrym
obowiązkiem, tylko większość KWESTII Z NIM ZWIĄZANYCH. I dlatego właśnie
zrezygnowałam z tych rzeczy, które dla większości ludzi są atrakcją i
przyjemnością, a dla mnie tylko źródłem nerwów.

[zia86]

Rozumiem, nie wiem czemu przeczytałam ślub, przepraszam. Ale dlaczego
tak jest? Jeśli taki styl ślubu wam nie odpowiada, to zróbcie tak aby
wam było dobrze. To wasz dzień i jak sama nazwa wskazuje wesele ma być
od weselenia się, czyli trzeba zrobić tak, żebyście się w tym dniu
weselili.

[misself]

Nam w ogóle wesele nie odpowiada, dlatego go nie planujemy. Taka osobowość, nie
wszyscy lubią błyszczeć w świetle reflektorów.

[zia86]

No jasne, właśnie o tym pisałam, myślałam, że zostaliście zmuszeni do
wesela i dlatego wszystkie te obowiązki was nie bawią. Ale skoro nie
robicie wesela, to o co chodzi?

[paskud_agg]

Zia, misself napisała, że męczyłaby się rozwożeniem zaproszeń, więc wyśle je
pocztą i problemu nie ma. Wątek jest po to, żeby się upewnić czy aby to
koleżanka miała rację, czy raczej większość ludzi myśli tak jak autorka wątku. O.

[misself]

Nic dodać, nic ująć

[misself]

zia86 napisała:

> No jasne, właśnie o tym pisałam, myślałam, że zostaliście zmuszeni do
> wesela i dlatego wszystkie te obowiązki was nie bawią. Ale skoro nie
> robicie wesela, to o co chodzi?

Masz chyba dziś kiepski dzień, dotąd nie obserwowałam u Ciebie braku
umiejętności czytania ze zrozumieniem

Chodzi o to, że skoro kilkugodzinna podróż pociągiem w celu złożenia wizyty
osobom, które widuję raz na rok, i to przy dobrych wiatrach, jest dla mnie
przykrym obowiązkiem, to w naturalny sposób staram się tego uniknąć, tak jak i
innych przykrych obowiązków związanych ze ślubem, który to ślub powinien z
założenia być uroczystością przyjemną.

[zia86]

Tak jestem od dwóch dni chora to może dlatego.
Zrozumiałam, że ogólnie macie jakiś niewymarzony styl wesela i tych
przykrych obowiązków jest więcej bo coś wam się nie podoba. Ale już
wiem o co ci chodziło.

[misself]

Cóż, pewnych rzeczy nie da się uniknąć, chociażby tego, że będę stała na środku
podczas ślubu i wszyscy będą na mnie patrzyli

Zdrówka życzę!

[lili-2008]

zia86 napisała:

> Ja nie rozumiem, większość was traktuje to jak przykry obowiązek, a to
> przecież taka przyjemna czynność. Zapraszasz bliskie osoby, na wasz
> ślub, przecież to miłe i ekscytujące. Jest czas, żeby pogadać o tym
> ważnym dniu, zobaczyć jaka będzie reakcja na długo wybierane
> zaproszenia itd. No ale tak jak pisałam, jeśli ktoś wie, że dana
> osoba się nie obrazi, to można wysłać pocztą, ale uważam, że jest to
> też sobie odbieranie przyjemności.

Powiem Ci tak, nie było to dla mnie przykrym obowiązkiem, a przynajmniej przed
zapraszaniem. Lubię tych wszystkich ludzi, i z mojej rodziny, i z rodziny męża.
Jednak jest to bardzo męczące i po kilku godzinach jedzenia, uśmiechania,
gadania o dupie marynie ma się serdecznie dosyć tego wszystkiego i odechciewa
się gadać, uśmiechać.
Na zaproszenia najprawdopodobniej nikt nie zwróci uwagi. Chyba, że sama zapytasz
jak się podobają
Pożyjemy, zobaczymy. Pewnie i tak nie napiszesz na forum, że jednak nie było to
takie ekscytujące, jak sobie wyobrażałaś, ale przypuszczam, że zmienisz zdanie
nt "przyjemności" w zapraszaniu gości ale się zrymowało

[zia86]

A widzisz! Dlatego uważam, że trzeba zaproszenia roznosić wcześniej,
żeby nie musieć potem w jeden weekend objeżdżać pół Polski, albo w
najlepszym przypadku pół miasta. Wtedy tak tego zmęczenia się nie
odczuwa a wszyscy będą zaproszeni na czas.
Będę się starała tak wybierać, żeby jednak uwaga została zwrócona, a
jak nie, to i tak się zapytam.

[lili-2008]

Coraz bardziej odnoszę wrażenie Zia, że Ty wszystko robisz na pokaz
Zaproszenia to tylko zaproszenia. Rozumiem, że teraz insynuujesz, że jeśli na
moje zaproszenia nikt uwagi nie zwrócił to znaczy, że były paskudne Nie
Kochana, po prostu nie wszyscy ludzie zwracają uwagę na takie pierdółki.

Jak już pisałam, nie każdy planuje ślub 2 lata i daje sobie 5 m-cy na rozwożenie
zaproszeń. Niektórzy planują ślub kilka m-cy, ciężko od razu zacząć z
zaproszeniami jeździć.
Poza tym Zia, Ty naprawdę nie rozumiesz ludzi, którzy sami na siebie zarabiają
Jak się pracuje niemożliwe jest co tydzień jeździć z zaproszeniami. Czasami
trzeba popracować w domu, czasami trzeba posprzątać, czasami chce się wreszcie
spędzić weekend z drugą połówką, a czasami chce się po prostu poleżeć przed TV.
O swoim hobby już nie wspomnę. Naprawdę to żaden odpoczynek (ani żadna
przyjemność) co tydzień jeździć po całej Polsce (bynajmniej nie w celach
turystycznych), gdy w poniedziałek znowu się idzie do pracy.
Gdy byłam studentką też na wszystko miałam czas. A teraz nie wiem gdzie mi ten
czas ucieka. Wstaję rano, idę do pracy, wracam do domu i już zaraz trzeba iść
spać I przychodzi kolejny weekend, kiedy trzeba zmusić się do wstania z łóżka
rano, bo muszę dojechać w południe do miasta oddalonego o kilkaset km Dla mnie
koszmarna wizja Od razu odechciałoby mi się ślubu
Ale, że Wy nie będziecie jeszcze przez wiele lat pracować możecie sobie pozwolić
na wyjazdy co weekend nawet przez cały rok
Mam wrażenie Zia, że Ty jeszcze długo, bardzo długo nie nauczysz się żyć "z
głową na karku" Ale życzę powodzenia

[zia86]

Ależ oczywiście niczego nie insynuuje! Ja wiem, że nie wszyscy
zwracają uwagę ale są ludzie którzy zwracają.
Nie robię zaproszeń "na pokaz", jednak wychodzę z założenia, że
zaproszenia są wizytówką ślubu i wesela, pierwszą rzeczą z którą
goście się spotykają. One powinny pokazywać jaki charakter będzie
miał ten dzień.
Jasne, jeśli ktoś pracuje od poniedziałku do piątku albo w ogóle w
weekend to nikomu się nie będzie chciało jechać. Ale dużo jest na tym
forum studentów i ludzi z nienormowanym czasem pracy, więc mówię
ogólnie.

[gryzikiszka]

zia86 napisała:


> Jasne, jeśli ktoś pracuje od poniedziałku do piątku albo w ogóle w
> weekend to nikomu się nie będzie chciało jechać. Ale dużo jest na tym
> forum studentów i ludzi z nienormowanym czasem pracy, więc mówię
> ogólnie.

Sorry, ale muszę to napisać Nienormowany czas pracy nie oznacza, że masz więcej wolnego. To oznacza, że w kółko masz coś do zrobienia.

[zia86]

Tak, ale to też oznacza, że możesz go sobie ustawić w miarę jak chcesz.

[misself]

Np. na noc, a w dzień prowadzić bujne życie towarzyskie...
P, NMSP

[gryzikiszka]

zia86 napisała:

> Tak, ale to też oznacza, że możesz go sobie ustawić w miarę jak chcesz.

Np. pracować, prowadząc samochód Albo poczekać na czas, kiedy będzie mniej roboty, czyli zaprosić gości po ślubie
Moje poprzednie posty miały zasugerować, że są ludzie, którzy nie mają wolnego czasu prawie wcale.

[misself]

Ot co. Ja takich w rodzinie właśnie mam, i wiem, jestem pewna po prostu, że
weekendowa wizyta u nich byłaby dla nich problemem.

Lili...

[nerri]

To nie tak...to,że komuś nie chce się poświęcic paru weekendów na
rozwiezienia zaproszeń nie można usprawiedliwiać pracą
Ja pracuję i studiuję,ślub i wesele organizowałam w niecałe pół roku
i jakoś znalazłam czas na rozwiezienie zaproszeń(prawie 60 osób
rozrzuconych po całej Polsce bo w mieście w którym mieszkam nie mam
nikogo).Nie zauważyłam u siebie oznak które opisujesz,czemu miałabym
sie usmiechac na siłę widując się z tymi których bardzo lubię?

[lili-2008]

Nerri, nigdzie nie napisałam, że nikt w takiej sytuacji nie jeździłby po Polsce w celu zaproszenia gości i że każdego musi to męczyć.
Może Twoja praca nie jest taka stresująca Może nie musiałaś co weekend jeździć do rodzinnego miasta, żeby wszystko zorganizować Sa różne przypadki, różne sytuacje życiowe.
Ale doprawdy zabawne jest też Twoje przekonanie, że jak ktoś wyśle komuś zaproszenie pocztą to musi oznaczać tylko to, że nie chciało się Nie ma takiego obowiązku i nie jest w tym nic nieeleganckiego

[nerri]

"...Ale doprawdy zabawne jest też Twoje przekonanie, że jak ktoś
wyśle komuś zaproszenie pocztą to musi oznaczać tylko to, że nie
chciało się..."

Zaciekawiłaś mnie...czemu zabawne? I jaki jest inny powód jeśli nie
to,że PM nie chciało się poświęcać na to swojego wolnego czasu?Maja
ważniejswze rzeczy do roboty?Stresującą pracę? No...i widzisz mnie z
kolei bawią takie argumenty


Nie ma takiego obowiązku i nie jest w tym nic nieeleganckiego

Obowiązku nie ma.A nieeleganckie to to niestety jest Dużo milej
jest gościom gdy młodzi chociaż na moment wejdą i wręczą zaproszenia.
Hmm...porównując równie elegancko jest,zamiast jechać na wesele
przysłać PM życzenia z okazji ślubu pocztą
Jak wymiana korespondencji to czemu nie z obu stron?

[lili-2008]

Normalnie jak do ściany. Nie twierdź proszę z taką autorytatywną pewnością, że
coś jest nieeleganckie, kiedy pewne normy zwyczajowe, towarzyskie mówią, że jest
eleganckie jak najbardziej.
Pewne zasady zostały stworzone właśnie po to, żeby się nie spierać bez sensu co
jest eleganckie a co nie. Ty absolutnie nie musisz tych zasad stosować, ale nie
zmieniaj ich i nie przeinaczaj.

[misself]

nerri napisała:

> I jaki jest inny powód jeśli nie
> to,że PM nie chciało się poświęcać na to swojego wolnego czasu?

1) Nie mają wolnego czasu, bo mają własną firmę i pracują przez okrągły tydzień.
2) Nie mają wolnego czasu, bo w tygodniu pracują, a w weekendy studiują.
3) Nie mają pieniędzy na wycieczki po Polsce, a ślub finansują rodzice.

> Obowiązku nie ma.A nieeleganckie to to niestety jest Dużo milej
> jest gościom gdy młodzi chociaż na moment wejdą i wręczą
> zaproszenia.

Nie bardzo rozumiem, dlaczego dla Ciebie "milej" jest równoznaczne z
"elegancko". "Milej" to znaczy "fajnie by było, ale to nie jest obowiązkowe".

> Hmm...porównując równie elegancko jest,zamiast jechać na wesele
> przysłać PM życzenia z okazji ślubu pocztą
> Jak wymiana korespondencji to czemu nie z obu stron?

Jeśli nie możesz przyjechać z jakiegoś powodu na ślub, pogrzeb, chrzciny,
urodziny, wysyłasz życzenia lub kondolencje, a czasem nawet prezent, pocztą. Z
odręcznym listem. Po to wymyślono pocztę.

I jeszcze....

[nerri]

Lili...co do stresów mam ich dość i uwierz napewno więcej od CIebie
Pracę mam stresującą,jeszcze bardziej stresującą świadomość,że nie
mogę jej nie mieć(mąż na rencie,mający problemy ze zdrowiem)
A uczelnia jeszcze bardziej stresująca

A w rodzinnym mieście nie robiłam slubu bo 1) Tu był ksiądz który
udzielał nam ślubu(a to dla nas warunek konieczny był), 2)moja mama
za bardzo by się wtedy...zaangażowała - a ja chciałam wszystko sama
(tylko z pomocą prawie-męża wtedy)

[lili-2008]

Skąd możesz wiedzieć, że masz więcej stresów niż ja, czy inni ludzie? Znasz
mnie? Znasz moje życie? Wiesz czym się zajmuję na co dzień? Nie.
Stresująca praca to dla mnie taka, kiedy spada na Ciebie cała odpowiedzialność,
gdy komuś dach się na głowę zawali, a nie gdy szef da reprymendę (taka
hipotetyczna sytuacja). Stres jest dla mnie wtedy, kiedy pracując w branży
budowlanej (mąż i żona) drżysz każdego dnia, czy przypadkiem jakiś tam kryzys
nie dotknie tym razem Twojej firmy.
Każdy ma masę stresów, problemów, więc proszę nie staraj się wmówić, że to Ty
masz ich najwięcej

A widzisz, ja jeździłam co weekend do miasta oddalonego o 160 km, żeby
zorganizować wesele i miałam na to właściwie 2 m-ce, bo przez pierwszy m-c po
ustaleniu daty ślubu planowałam tylko skromny obiad.
Gdybym miała rodzinę, czy znajomych na Śląsku czy Pomorzu zaproszenie poszłoby
pocztą, bo zwyczajnie nie dałabym rady pojechać do nich i zaprosić osobiście. I
nie miałoby to nic wspólnego z tym, że się nie chce. Na szczęście nie byłam w
takiej sytuacji.
Twoje zarzuty w moich oczach wydają się bezczelne.
Każdy ocenia innych własną miarką, prawda? A każdy ma inne życie i nigdy nie
powinno się generalizować.
Dodam jeszcze, że moja rodzina, moi znajomi nie obraziliby się o zaproszenie
wysłane pocztą. Są po prostu dobrze wychowani

[nerri]

To Ty założyłaś,że ja mając czas na doręcznie zaproszeń mam pewnie
mało stresuącą pracę Tak więc mi też wolno robić założenia
Niczego nie wmawiam...zakładam coś,wyrażam swoje zdanie itd

Ahh...a stres nie ma aż tak ograniczonej definicji,dla każdego co
innego jest stresem Wyluzuj trochę,bo początek wątku sprawia
wrażenie jakbys miała pęknąć ze złości

I ok...w dzisiejszych czasach nie ma ludzi którzy bedąc na swoim są
w bezstresowej sytuacji
Ps. Nie dociera do mnie i nie dotrze,że ktoś ma czas i kase na
organizacje wesela a gości zaprasza jakoś tak przy okazji pocztą
Nie tłumacz mi tego

Ja mimo tego,że jestem dobrze wychowana czuła bym się URAŻONA takim
zaproszeniem(bo obrażaja się dzieci w przedszkolu)

[agawa48]

zia86 napisała:

> A widzisz! Dlatego uważam, że trzeba zaproszenia roznosić wcześniej,
> żeby nie musieć potem w jeden weekend objeżdżać pół Polski, albo w
> najlepszym przypadku pół miasta. Wtedy tak tego zmęczenia się nie
> odczuwa a wszyscy będą zaproszeni na czas.
> Będę się starała tak wybierać, żeby jednak uwaga została zwrócona, a
> jak nie, to i tak się zapytam.

Zia Dziecko , no już ręce opadają . A nie uważasz, że to niekulturalne pytać
kogoś czy zaproszenie się podoba?

[1luna1]

agawa48 napisała:

>
>
> Zia Dziecko , no już ręce opadają . A nie uważasz, że to
niekulturalne pyta
> ć
> kogoś czy zaproszenie się podoba?

Ja nie uważam, że takie zapytanie jest niekulturalne. Ale nie sadzę,
że ZIA uzyska szczere odpowiedzi. Zaproszeni, aby nie zrobić Młodym
przykrości odpowiedzą, że zaproszenia się podobaja, nawet jak bedę
mieli inne zdanie.

[agawa48]

Dokładnie, z grzeczności przytakną

ZIa:)

[nerri]

Normalnie chyba pierwszy raz się z Tobą zgadzam
Nie rozumiem tego zwalania się

Zapraszam ludzi na których mi zależy i którzy cieszą się,że ich
odwiedzam,poświęcam czas i zapraszam ich na ważny dla mnie dzień
osobiście.

Po co mi na weselu ludzie którzy odwiedziny na kawę z zaproszeniem
traktuja jak "najście intruza"?

Chociaż teraz juz wiem skąd się biorą żale typu: Zaprosiłam 120 osób
nie będzie nawet połowy...buuuu...co ja teraz zrobię"

[zia86]

No właśnie ja też nie rozumiem tego argumentu.
Ja jako gość też bym chciała być zaproszona osobiście, chciałabym
dowiedzieć się czegoś o przygotowaniach itd. W końcu przecież idę na
ślub bliskich mi osób.

Nie bierzecie jeszcze jednego pod uwagę, że dalsza rodzina może nie
znać waszego narzeczonego, czy też rodzina narzeczonego was. I czasem
takie spotkanie to pierwsza okazja do poznania drugiej połówki.
Głupio by mi było iść do kogoś na ślub nie wiedząc z kim ta osoba
ślub bierze.

[lili-2008]

Ty Zia niewiele rozumiesz jak już zdążyłam zauważyć

[zia86]

To może po prostu mi wytłumaczysz? I jak ustosunkujesz się do mojej
drugiej części posta o narzeczonym?

[nerri]

Ja aż nie wierzę ale w stosunku do drugiej częście też się z Tobą
zgadzam

I z doświadczenia...w Krakowie(ups...w Nowej Hucie) miałam
dokładnie taką sytuację.Dość daleko,ale jak się okazało decyzja o
osobistym doręczeniu zaproszeń była słuszna. Wujek z ciocia nie
znali mojego narzeczonego i bardzo się ucieszyli z tego,że mogli go
poznać PRZED ślubem

[misself]

nerri napisała:

> Zapraszam ludzi na których mi zależy i którzy cieszą się,że ich
> odwiedzam,poświęcam czas i zapraszam ich na ważny dla mnie dzień
> osobiście.

Rozumiem więc, że będąc na moim miejscu nie zaprosiłabyś siostry swojej Mamy
wraz z rodziną, bo ledwie się znacie, mieszkacie 500 km od siebie, widujecie się
raz na ruski rok i nie wiesz, o czym z nią rozmawiać?

Czasami zaprasza się kogoś dlatego, że wypada go zaprosić, bo jest bliskim
krewnym, bo on zaprosił Cię na swój ślub i teraz Ty się musisz zrewanżować.

Bardzo idealistyczne jest podejście Twoje i Zia86 (czy ten nick się odmienia?
chciałabym usłyszeć od właścicielki ), że zapraszamy tylko tych, którzy są fajni.

Ślub to nie kinderbal, że można zaprosić tylko tych z podwórka, którzy są fajni.

[zia86]

To zależałoby od tego czy mama by tego chciała czy nie. Jeśli nie, to
bym nie zapraszała.
Ja mam podobną sytuacje, zapraszamy moich chrzestnych których
widziałam ostatni raz na bierzmowaniu. I nie widzę w tym nic złego,
żeby do nich pojechać i zaprosić, nawet jak nie będę miała z nim o
czym rozmawiać. Przecież istnieją neutralne tematy o których zawsze
da się porozmawiać. Poza tym, to jest tym bardziej fajne, bo
spotykamy się z ludźmi dawno niewidzianymi, tak jakby poznajemy kogoś
na nowo. Super sprawa.
Tak, ja idealistką jestem. Nick można odmieniać albo nie, chyba
lepiej brzmi(i jest prościej) jak nie jest odmieniany.

[misself]

Moja Mama tego chce, bo to jej SIOSTRA...

Co do rozmów, to nie spotykasz ludzi, którzy są od Ciebie całkiem różni i nawet
błaha rozmowa idzie jak po grudzie?

I NIE ZNOSZĘ poznawać nowych ludzi... Wywieranie pierwszego wrażenia jest gorsze
niż egzamin. Myślę, że mogłybyśmy się zaprzyjaźnić, na zasadzie przyciągania
przeciwieństw

[nerri]

> Rozumiem więc, że będąc na moim miejscu nie zaprosiłabyś siostry
swojej Mamy
> wraz z rodziną, bo ledwie się znacie, mieszkacie 500 km od siebie,
widujecie si
> ę
> raz na ruski rok i nie wiesz, o czym z nią rozmawiać?


Dobrze rozumujeszNie zaprosiłam mojego chrzestnego,bo ostatnio
widziałam go na mojej komuni i chyba na jakimś pogrzebie przelotnie
Nie widziałam powodu,aby zapraszać obcego człowieka tylko dlatego,że
ponad 20 lat wcześniej moi rodzice źle wybrali

>
> Czasami zaprasza się kogoś dlatego, że wypada go zaprosić, bo jest
bliskim
> krewnym, bo on zaprosił Cię na swój ślub i teraz Ty się musisz
zrewanżować.

Ja naprawdę zapraszałam tylko tych których chciałam,mój mąz też A
ślub i wesele organizowaliśmy sami i nie mieliśmy presji ze strony
rodziców

>
> Bardzo idealistyczne jest podejście Twoje i Zia86 (czy ten nick
się odmienia?
> chciałabym usłyszeć od właścicielki ), że zapraszamy tylko
tych, którzy są f
> ajni.

Nie tych którzy są fajni ale tych którzy są ważni dla mnie i których
chciałam widzieć w tym ważnym dla mnie dniu ja widzę różnicę
>
> Ślub to nie kinderbal, że można zaprosić tylko tych z podwórka,
którzy są fajni
> .
Już pisałam...WAŻNI. Kinderbal to raczej zapraszanie "bo
wypada"...IMO trochę to dziecinne .

[misself]

nerri napisała:
> Już pisałam...WAŻNI. Kinderbal to raczej zapraszanie "bo
> wypada"...IMO trochę to dziecinne .

No właśnie na kinderbal zapraszasz Kasię, która siedzi z Tobą w ławce, i tę
fajną Zosię, która zawsze pożycza amerykańskie kredki, i Elę, bo z Elą się tak
fajnie gada, a nie zapraszasz Krysi, bo Krysia siedzi przy oknie i zawsze na
przerwach gada z Grażynką.

Ja nie mam presji ze strony Rodziców - ale nie wyobrażam sobie sytuacji, w
której nie zapraszam na mój ślub mojej jedynej ciotki (i jedynej żyjącej
bliskiej krewnej ze strony Mamy), nawet jeśli ją słabo znam. To też są zasady SV.

Przy czym zapraszam ją pocztą, bo wiem, że pracuje przez okrągły tydzień i nie
chcę jej się zwalać na weekend - a na ślubie wymieniam parę niezobowiązujących
zdań na kurtuazyjne tematy typu pogoda

[agawa48]

www.savoir-vivre.com.pl/?zaproszenia-i-zawiadomienia,144
Tu jest fajnie wszystko opisane

[szampanna]

hm, savoir-vivre, jak wszystko, ewoluuje. I nie uważam, żeby
wszystkie rady z zamieszczonego linka były trafione. Np. pisanie, że
zapraszają rodzice na ślub dzieci, jest mocno nie na czasie w wielu
wypadkach, kiedy to dzieci same sobie organizują i płacą za
wszystko, a rodziców zapraszają jak i innych.
A samo rozwożenie zaproszeń to jakiś anachronizm jak dla mnie - miły
zwyczaj, ale jeśli ktoś ma dużo czasu i możliwości. A jak nie ma -
nie jest żadnym faux pas, jeśli wyśle pocztą i uzupełni miłą rozmową
telefoniczną lub dłuższym odręcznym listem. My roznieśliśmy
zaproszenia tylko w obrębie miasta - cała reszta poszła pocztą.
Wszyscy potraktowali to zupełnie naturalnie.
No, ale jeśli ktoś szuka dziury w całym, zawsze znajdzie

[lili-2008]

Oczywiście, że niektóre zasady SV są mocno nie na czasie
Chodziło o udowodnienie, że grzeczne jest nie tylko osobiste zaproszenie, ale i
pocztowe

[agawa48]

"Jeżeli znajdą się osoby, którym narzeczeni powinni wręczyć zaproszenia
osobiście, ale osoby te mieszkają w oddalonych miejscowościach (lub z innych
powodów nie ma możliwości osobistego kontaktu z nimi) przesyła się im pocztą
zaproszenie na ślub dołączając do niego odręczny list zawierający zaproszenie na
wesele."

Mnie chodziło głównie o ten cytat

[devildriver2]

Ja bym się nie przejmowała drobiazgami, swoje zaproszenia wysyłam pocztą.
Śmieszą mnie teksty "PM się nie chciało" - owszem, nie chciało mi się i nie
widzę w tym nic nagannego. Podobnie komuś z gości może nie chcieć się przyjechać
i jest to dla mnie naturalne - jego prawo.
Jeżeli ktoś jest urażony i uważa, że wysłanie zaproszenia jest niekulturalne -
niech zaprotestuje i nie przychodzi, przecież nie będę rozdzierać szat, nie
uważam, by mój ślub był jakimś nadzwyczajnym wydarzeniem.

[misself]

devildriver2 napisała:

> nie uważam, by mój ślub był jakimś nadzwyczajnym wydarzeniem.

Bez przesady w drugą stronę W końcu ślub bierze się zwykle raz w życiu

[devildriver2]

Nieprecyzyjnie się wyraziłam Wydarzeniem jest dla młodej pary, rodziców...
Ale nie wymagam od kogokolwiek szczególnej ekscytacji czy przejęcia się faktem
naszego ślubu

[mama_nikodemka]

a ja uwazam ze w ogole powinno sie rozsylac zaproszenia lub zapraszac
telefonicznie i duzo osob z mojej rodziny tez tak twierdzi, bralam slub w tamtym
roku wiec wiem ze jest to po prostu uciazliwe, jak ktos chce przjechac na wesele
to i tak przyjdzie nawet jak wyslesz zaproszenie a jak nie chce przyjsc to nawet
jak bedziesz prosic na kolanach to nie przyjdzie, jednak tak jest przyjete ze
trzeba prosic osobiscie (dobrze ze nie trzeba sie juz klaniac - "klania sie
panna mloda i prosi o blogoslawienstwo" i niektorzy moga faktycznie poczuc
sie urazeni jak wyslesz im zaproszenie poczta, ja mieszkam w warszawie a cala
rodzina moja i meza mieszka w miescie oddalonym o 120km wiec osobiscie
prosilismy ciotki i wujkow a znajomym i kuzynom wysylalismy zaproszenia poczta

jesli chodzi o zaproszenia to wg mnie powinno byc tak:
-ciotka i wujek (malzenstwo) na jednym zaproszeniu
-ciotka i jej partner z ktorym zyje od lat ale nie sa po slubie-na jednym
zaproszeniu z podaniem imienia i nazwiska partnera
-kazda osoba ktora zapraszasz z osoba towarzyszaca powinna miec oddzielne
zaproszenie a nie byc zapraszanym razem z rodzicami
-znajomi lub jak ktos juz dlugo razem chodzi to z podaniem imienia i nazwiska
obydwu osob

[marripossa]

A czy zapraszacie osoby z innego kontynentu? Ja mieszkam w Kanadzie i ciągle
dostaję zaproszenia na ślub w Polsce jakiś kuzynek, pociotków i popopociotków,
których w życiu widziałam może raz. Na żaden ślub jeszcze nie pojechałam;
wysłałam tylko kartki z życzeniami.
Ja swój ślub będę organizować w Kanadzie i co? Mam zapraszać ludzi z Polski?
Przyjadą? Na własny koszt? Wątpię. Ale jak mnie przysyłają zaproszenia, to
pewnie się spodziewają, że ja pojadę na własny koszt. O naiwności ludzka!

[zia86]

My wyślemy zaproszenie do bardzo dobrego przyjaciela moich rodziców,
mieszka obecnie w Kalifornii, był tutaj niedawno i powiedział, że na
pewno przyjedzie. Jednak najpierw do niego zadzwoniliśmy, że za dwa
lata będzie takie wydarzenie, teraz jak był w Polsce to rodzice
powiedzieli mu dokładną datę no i za rok dostanie save the date(tak
jak wszyscy) a potem normalne zaproszenie. Myślę, że takich ludzi
należy odpowiednio wcześniej informować o tym, bo jak sama mówiłaś,
podróż do Polski to już wyprawa.
Myślę, że powinnaś zaproszenia wysłać, ale nie spodziewać się
przyjazdu. Choć może cię miło zaskoczą i zorganizują jakiś grupowy
lot albo coś w tym stylu.

[misself]

Osobie z innego kontynentu, jeśli tylko nie byłaby bliską krewną (np. siostrą)
wysłałabym tylko zawiadomienie o ślubie.

Rzecz nie dotyczy bogatych ciotek

każdemu wedle potrzeb...

[budyniowa123]

osobiście zapraszalismy tych, do których mieliśmy szansę/czas pojechać. Ale np
mój chrzestny sam powiedział (podczas rozmowy tel.) żebym nie jechała specjalnie
do wa-wy (mimo, że z Łodzi to blisko) bo jemu pocztą wystarczy. I ja rozumiem,
ze nie każdy może mieć czas żeby przyjąć gości.
Jednak większość ludzi zarówno zapraszających jak i zapraszanych PRACUJE. I na
prawdę biorąc pod uwagę, że na zapraszanie mieliśmy ok miesiąca to 4 weekendy
nie wystarczą, żeby obskoczyć całą rodzinę.

ps. Nikt się na pocztowe zaproszenie nie obraził, wszyscy się stawili z
wyjątkiem przypadków losowych i zdrowotnych...

[landora]

Bez przesady. Gości z mojego miasta oczywiście zaprosimy osobiście. Tych z
zagranicy - oczywiście pocztą. Ale ja mam rodzinę rozsianą po Polsce - przecież
nie będę jeździć na drugi koniec Polski żeby wręczyć jedno zaproszenie!
Najzwyczajniej w świecie nie mam na to czasu (czasy studenckie już za mną i nie
mam trzech miesięcy wakacji). Nie widzę nic zdrożnego w wysłaniu zaproszenia
pocztą. dodatkowo do tych osób zadzwonię. I tyle.