Skromny ślub

[julkry]

Wiem, że to temat wałkowany pod hasłem: co lepsze - huczne wesele czy skromny
ślub, ale chcialabym zeby ci, co przezyli taka skromniutka impreze (najblizsza
rodzina i świadkowie, obiad w fajnej restauracji zamiast imprezy z wódą i
kapelą) podzielili sie swoimi doswiadczeniami. Nie zalowaliscie? Goscie nie
mieli pretensji?

[roymiro1]

Mój luby jest rozwodnikiem-pierwszyślub oczywiście był kościelny weselicho z
kapelą na 120 osób. Teraz jes tak,że jego rodizna raczej sie nie pojawi na
ślubie bo po 1 byli już na jednym a po drugie są rozrzuceni po Polsce i jest to
jakiś kłopot dla nich-dla mnie osobiście najbardziej liczą się przyjaciele,
znajomi któzy nas wspierali w niełatwych początkach naszego związku dlatego też
robimy obiad rodzinny bardziej dla moich rodziców i bliskich a wieczorkiem
luźną imprezę dla znajomych. Robię ją tylko dlatego,że Ci ludzie są dla mnie
ważni - nie zapraszam rodziny poza tym nie chce sztucznych sytuacji z rodizną
której za bardzo nie znam albo nie lubimy się. Uważam, że nie musisz mieć obaw
że ktoś będize miał pretensje przecież to Wasz dzień a nie gości!! Zróbcie to
tak jak Wy to widzicie a nie patrzcie na zdanie innych

[azova]

Nie martw się tym czy ktoś będzie miał pretensję czy nie, tylko pomyśl, czy to
są ludzie bliscy Ci na tyl;e, że chcesz dzielić z nimi radość tego dnia.
Z rodziną wychodzi się tylko dobrze na zdjęciu - pomyśl, czy tak jest u Ciebie.
Jeśli tak, to zrób przyjęcie dla najbliższych. Jeśli jednak Twoja rodzina, ta
szeroko pojęta, jest Ci aprawdę bliska to może jednak wesele... Ciotka, którą
widujesz z konieczności raz na 5 lat nie będzie się tak cieszyć jak ciocia,
która zawsze się cieszy jak zajrzysz z wizytą, czy zadzwonisz z życzeniami na
święta.
To Ty masz być zadowolona z tego dnia i powinnaś go spędzić z ludźmi, którzy
będą dzielić z Tobą szczęście - sama wiesz najlepiej czy to najbliższa rodzina,
czy szersze grono.

-

[julkry]

no tak, ale goscie potrafia skutecznie zatruc ci ten dzien, jesli okaze sie, ze
nie zprosiles kogos, kogo ich zdaniem powinienes byl itd. dlatego mam troche
obaw, a z kolei na huczna impreze mnie nie stac, co wiecej

[azova]

Ja też nie miałam kasy na duże wesele. Mogłam zrobić mniejsze, ale zaczęły się
problemy - bo przecież kogoś zaprosisz, kogoś nie i od razu będzie pretensja,
że ktoś jest lepszy a ktoś gorszy. Osobiście mam lepsze układy z dalszą
rodziną, ale jak nie zaprosiłabym bliższej to dalszej nie wypada...
Przemyślałam to i doszłam do wniosku, że skromna uroczystość dla najbliższych
będzie najlepsza. No i ma kilka zalet, które mnie przekonały:
- nie musisz się wdzięczyć do cioć, które średnio znasz, a zaprosili je rodzice,
- nikt z gości nie zatruje Ci dnia krzywymi spojrzeniami i głupimi komentarzami,
- koncentrujesz się na dzieleniu radością z najbliższymi,
- masz więcej czasu na koncentrowaniu się na nowo nabytym Małżonku
- argument kasy jest nie do pobicia...
- mniej przygotowań i zmartwień,
...
chyba mogłabym wymieniac trochę dłużej i znudziłoby Cię czytanie...

A jeśli naprawdę masz mdłości na myśl o dużej imprezie, to nie zastanawiaj się
zbyt długo. To ma być dzień Twojego szczęścia, a nie męczenie z dolegliwościami
żołądkowymi...
A mdłości zostaw sobie na pierwszy trymestr ciąży...

[kami315]

Byłam na malutkim przyjęciu po ślubie cywilnym moich przjaciół, ale muszę
przyznać, że było niezbyt udane. Myślę, że wszystko jest sprawą odpowiedniej
organizacji, a tam jej po prostu nie było wcale.
Po ślubie zaproszeni goście (razem ok 15 osób) pojechali do lokalu, w którym
nawet stoły nie były ustawione ani udekorowane. W kącie stał magnetofon (!) do
którego ciągle ktoś podchodził i grzebał w stercie kaset (!) i szukał czegoś
sensownego - porażka.
Przy obiedzie nie można było za bardzo nawet toastu wznosić, bo matka młodego
uważała, że jej trzej synowie (m.in. młody i świadek - najmłodszy 23 lata) nie
powinni pić alkoholu!!! i cały czas na nich warczała.
Po jakichś 2-3 ponurych godzinach urwałam się z jednym z braci na disco, żeby to
jakoś odreagować. Wkrótce dołączyli do nas młodzi - reszta poszła do domów.
Na disco po północy wpadła matka młodego, żeby nas ściągnąć do domu, bo już czas
spać - ona już pościeliła!!!
Rano odetchnęłam z ulgą, że odjeżdżam.
Uważam więc, że przyjęcia nawet najmniejsze powinny być przygotowane z sercem. A
matka zaganiająca do łóżek o północy - zamknięta w psychiatryku. A wtedy może
być zupełnie fajna zabawa.

[malgorzata_i_mistrz]

Owszem, wszystko zależy od organizacji. Ja miałam mini-barbecue we własnym
ogrodzie, 45 km od miasta, w którym brałam ślub. Przekąski dostarczyła firma
cateringowa, w piwnicy chłodziło się kilka butelek wina (ciotka mojego byłego,
która mieszkała po sąsiedzku co jakiś czas podrzucała nam nową, bo "już nie
będzie okazji, żeby to wypić"); nikt nie nastawiał się na wielką zabawę, ale
spędziliśmy całkiem przyjemne popołudnie w przyjaznej atmosferze, bez stresu
(nienawidzę być w centrum uwagi, czuję się fatalnie psychicznie w takich
sytuacjach i jestem gotowa na bardzo dużo poświęceń, byle by ich uniknąć) i
przedślubnej gorączki Ale przyznaję, że z boku nie wyglądało to za bardzo na
świętowanie zaślubin ))

[agnsoc5]

Ja wlasnie z moim narzeczonym szykujemy skromy obiad dla najbliższych a nie
duże wesele. Skromny: ale zaznaczam, ze elegancki. W eleganckiej retauracji z
pieknym ogrodem, dobrą kuchnią, dobrym muzycznym tłem i dekoracjami. żeby czuc
wyjątkowośc tego dnia. Mielismy takie samo odczucie ja Ty: ze mdło nam sie robi
na mysl wesela i tancow z ciociami i wujami. Tak czujemy sie znacznie bardziej
sobą.