rodzaj ślubu-kompromis

[po.rzeczka]

Wiem,ze temat był parę razy maglowany,ale chciałam prosić o radę
dziewczyny,którym udało się dojść do porozumienia z narzeczonym w tej kwestii
mimo początkowo odmiennych zdań.Szczególnie te,które nie chciały ślubu
kościelnego.Jakie argumenty były decydujące dla strony,która ustąpiła-samo
uczucie? Dodam,że narzeczony chce kościelnego bardziej dla samej oprawy i
spokoju z rodzicami,choć nie jest praktykujący,ani zdanie rodziny nie jest dla
niego w innych sytuacjach decydujące.Co gorsze,nie chce tez ślubu jednostronnego.

[kratka-w-kratke]

Hej
Moj slub to bedzie zbiorowy kompromis. Ja sie troche ugielam (bo nie
chcialam wesela wcale), rodzice i tesciowie sie ugnieli (bo nie
bedzie wesela tylko krotkie przyjecie z zespolem jazzowym),
narzeczony sie ugial (bo bierzemy slub mieszany, czyli ja wierzaca a
on nie). Trudno powiedziec jakie argumenty, po prostu trzeba
rozmawiac i robic to delikatnie i spokojnie.
Wydaje mi sie, ze jesli Twoj narzeczony chce koscielnego a Ty nie,
to powinnas go namowic jakos na slub mieszany. Urzedy sa cholernie
smutne. Moze zanim zaczniesz walczyc o slub cywilny idz na jakis
(glupio sie wpraszac, ale moze bedziesz miala okazje). To jest po
prostu smutne, nieuroczyste, krotkie i szybkie.
Po prostu porozmawiaj z narzeocznym. Niech kazdy przestawi swoje
poglady. Mnie sie cos wydaje, ze TY nie tyle jestes na nie, bo nie
chcesz koscielnego, tylko dlatego, ze wydaje Ci sie, ze on chce, bo
mu rodzice kazali. Moze trzeba o tym pogadac. POWODZENIA

[po.rzeczka]

Dzięki za miłą odpowiedź.Byliśmy niedawno również na ślubie cywilnym.Mnie
bardziej razi sztuczność i napuszenie kościelnych(niektórych-głównie chyba tych
osób niepraktykujących).Akurat ze ślubem cywilnym jest większe pole manewru i
dużo łatwiej go zrobić poza urzędem niż kościelny poza kościołem,z tego,co się
orientuję.
Masz rację,bo gdyby on chciał tego ślubu z pobudek religijnych,to przynajmniej
nie byłoby to zakłamanie do kwadratu.
O ślubie jednostronnym mówi,że czułby sie,jakby brał ślub z księdzem i ze to nie
byłoby"po równo".Tłumacze mu,że moja przysięga wypowiedziana bez wiary i tak nie
będzie znaczyła dla mnie tyle,co dla niego.Być może jakaś rozmowa z księdzem
mnie jeszcze przekona.Proponowałam mu nawet,że moglibyśmy wziąć ślub w bardzo
wąskim gronie gości.Bo dla mnie chyba ten tłum gości,jaki on chce zaprosić jest
najgorszy.Na szczęście co do formy wesela się zgadzamy.

[annajustyna]

Idzcie do ksiedza, na pewno odradzi Wam slub koscielny (ba, jak powiesz, ze
jestes niewierzaca, a narzeczony niepraktykujacy, to po prostu odmowi takze
slubu jednostronnego). Narzeczony chyba nie do konca przemyslal sprawe - slub
koscielny jest dla ludzi wierzacych i przynajmniej starajacych sie praktykowac.
Zycze wiele cierpliwosci i wytrwaniu w uczciwosci wzgledem samych siebie.
Powodzenia!

[kratka-w-kratke]

to wszytsko zalezy od ksiedza, nie wszyscy sa cieci na niewierzacych
albo i niepraktykujacych. Tez sie balam reakcji, a byl b mily i
powiedzial, ze to bardzo dobrze, ze moj narzeczony (mimo ze ma
chrzest i bierzmowanie) nie bedzie wzywal imienia Pana Boga
nadaremnie.
Co wiecej dawno temu moj tesc poszedl i powiedzial, ze nie wierzy w
Boga, a ksiadz zapytal czy wierzy w milosc, tesc powiedzial, ze tak,
na co ksiadz "to przysiegaj milosci, bo milosc to Bog" i udzielil
moim tesciom normalnego koscielnego slubu. Takze bardzo duzo zalezy
od ksiedza i nie ma co sie stresowac na zapas.

[annajustyna]

Hmmm, osoba ochrzczona publicznie deklarujaca niewiare w Boga (nie
watpliwosci i to powazne, ale niewiare) jest ekskomunikowana i
sakramenty udzielone tej osobie sa niewazne...

[rusa2002]

Ciekawa jestem skąd te wnioski.
Pod ekskomunikę podpada tylko apostata, heretyk i schizmatyk - te
terminy są dokładnie zdefiniowane w prawie. Nie wystarczy to tego
proste opowiadanie znajomym i rodzinie, że ktoś nie wierzy. Aby
dokonać aktu apostazji trzeba złożyć oświadczenie przed proboszczem
lub w kurii w obecności świadków.
Natomiast sakramenty udzielone osobie ekskomunikowanej są ważne. Nie
powinno tylko dojść do ich udzielenia, bo ekskomunikowany ma zakaz
przyjmowania i udzielania sakramentów z wyjątkiem sytuacji
zagrożenia życia. Zakaz nie powoduje nieważności, a jedynie
niegodność.

[annajustyna]

Sa niewazne ze strony osoby niegodnej - nie udzielajacej (jesli
udzielila w dobrej wierze). Poprzez waznosc sakramentu rozumiem
laske dokonujaca sie w osobie go przyjmujacej...

[annajustyna]

Mozna byc ateista nie dokonawszy aktu apostazji - nastapila ona
jednak przez Twoja postawe zyciowa i brak wiary. A ekskomunika jest
kara takze za aborcje, zdrade tajemnicy spowiedzi etc. Czyli katalog
jest wiekszy.

[rusa2002]

Mylisz pojęcia. Ważność jest pojęciem prawnym. Żeby sakrament był
nieważny muszą być spełnione konkretne wymogi prawne. Nie tu mowy o
sferze moralności. Nie ma też takiej możliwości, żeby ten sam
sakrament był ważny dla jednej osoby, a dla drugiej nie. Łaskę Bóg
daje każdemu, jedynie jeśli ktoś przyjmuje sakrament jednocześnie
mają poważne nieporozumienia w relacji z Bogiem (czyli grzechy
ciężkie), to powoduje, że ta łaska zostaje odrzucona przez tę osobę -
sakrament jest ważny, ale przyjęty niegodnie.
Żeby małżeństwo nie było wazne, musi wystąpić przynajmniej jedna z
wymiononych w Kodeksie Prawa Kanonicznego sytuacji i do tego musi
zapaść wyrok o stwierdzeniu nieważności tego małżeństwa w dwóch
instancjach sądu kościelnego. W każdej innej sytuacji małżeństwo
jest ważne.
Ateistą można być bez aktu apostazji, ale za to nie ma ekskomuniki.
Ekskomunika jest za apostazję. Ktoś, kto sobie opowiada wszystkim
znajomym, że jest niewierzący, ale nie dokonał formalnego aktu
odejścia od Kościoła Katolickiego nie podpada pod ekskomunikę.
Chyba, że zrobi coś takiego, za co po przewodzie sądowym sąd
kościelny wymierzy mu ekskomunikę swoim wyrokiem. Lista przestępstw,
za ktore jest ekskomunika mocą samego faktu przestępstwa jest
ściśle ograniczona.

[annajustyna]

Wg papieza apostazja dokonuje sie nie tyle aktem formalnym, co
faktycznym odrzuceniem sakramentow i gloszeniem niewiary. Np. moj
ojciec nigdy nie wystapil formalnie, ale jest ateista. Wg pierwszej
czesci Twojej wypowiedzi laska Boska dokonuje sie nawet w osobie
niegodnej - tylko ciekawe, ze KK zna pojecie swietokradztwa, o
ktorym Ty pewnie nie slyszalas. Coz, nie bede kontynuowac tej
dyskusji z Toba, bo wykluczasz z KKK pojecie moralnosci i sumienia -
najwazniejsze jest to, co na wierzchu, a nie kondycja moralna
czlowieka. Twoje prawo tak to widziec, ale nie nazywaj tego prawem
KK.

[annajustyna]

Rusa, sorry, napisalam to przed doczytaniem Twojego postu ponizej -
nie zrozumialysmy sie - ja nie potrafie bazowac tylko na kanonach,
zawsze lacze je z sumieniem danego czlowieka. Formalne przeslanki to
takie...swieckie.

[rusa2002]

Zgadzam się, to brzmi bardzo świecko. Ale to dlatego, że przy
małżeństwie mamy do czynienia z czymś, co nie tylko ma wymiar
duchowy, ale też społeczny. A wieki doświadczenia wykazały, że to co
społeczne potrzebuje pewnych spisanych zasad przyjmowanych przez
członków danej grupy społecznej.
Jeśli chodzi o łaskę, to, obrazowo wyjaśniając, Bóg zawsze jest
gotowy do obdarowania łaską, ale jeśli ktoś jej nie chce, to ma
prawo ją odrzucić. Odrzucona łaska nie działa. Ale Bóg nieustannie
jest gotowy ją dać, bo skoro raz ją ofiarował, to swojego daru nie
cofnie, tylko będzie nieustannie czekał, kiedy człowiek zechce ją
przyjąć. W małżeństwie przyjmowanym ważnie, ale niegodnie,
świętokradczo, Bóg nie zamyka się ze swoim darem. To człowiek ten
dar odrzuca. Jesli człowiek zmieni zdanie i otworzy się na łaskę, to
ją otrzyma. Antropomorficznie: Bóg jest takim gościem na ślubie,
który przyszedł, bo myślano o tym, żeby Go zaprosić, ale nie został
wpuszczony, a Jego prezent nie został przyjęty - czeka więc pod
dzwiami, aż Go wpuszczą. W małżeństwie nieważnie zawartym łaski nie
ma, bo nie ma sakramentu. Antropomorficznie: Bóg nie został
zaproszony, więc na ślub nie przyszedł, patrzy tylko z daleka, bo
chciałby przyjść i chciałby obdarować młodych.

[kratka-w-kratke]

Akurat ze ślubem cywilnym jest większe pole manewru i
> dużo łatwiej go zrobić poza urzędem niż kościelny poza kościołem,z
tego,co się
> orientuję.

O tak! Jesli myslisz o slubie na lace, w parku, a moze na plazy to
takie sluby sa cudowne (pamietaj tylko, zeby zabezpieczyc sie na
wypadek deszczu).

> Masz rację,bo gdyby on chciał tego ślubu z pobudek religijnych,to
przynajmniej
> nie byłoby to zakłamanie do kwadratu.
To jest i nie jest zaklamanie, z tego powodu, ze zyjemy w takiej
kulturze. Mozna sie przeciw pewnym wzorcom buntowac, ale do tego
trzeba dwojga. Tutaj nie tylko chodzi o wiare, chodzi tez o
tradycje, o zwyczaj, o normy spoleczne, ktore bardzo trudno jest
zlamac. Jestes dla niego zbyt surowa. Taka w Polsce jest tradycja i
kazdy ma prawo z tej tradycji korzystac jak czuje. Nawet jesli sie
zaraz na mnie rzuci jakas katoliczka to i tak nie zmieni faktu, ze
slub koscielny to bardziej tradycja niz wiara i wiele osob na taki
slub sie decyduje z tych wlasnie pobudek i ma takie prawo.

Rozumiem takze Twoja sytuacje, bo jako osoba niewierzaca trudno
zebys dobrze sie czula przysiegajac i mezowi i Bogu. No tego sie nie
da pogodzic i uwazam, ze narzeczony nie ma prawa tego od Ciebie
wymagac


Proponowałam mu nawet,że moglibyśmy wziąć ślub w bardzo
> wąskim gronie gości.Bo dla mnie chyba ten tłum gości,jaki on chce
zaprosić jest
> najgorszy.

I nad tym tez sie zastanow. Bo moze nie o slub Ci chodzi, a wlasnie
o gosci. Jesli o gosci to o goscie trzeba walczyc (w sensie, zeby
ich nie bylo ) a nie o sama forme slubu.

Wiem, ze to wszystko jest strasznie trudne, ale sprobuj sie sama
przed soba zastanowic co Ci lezy na watrobie i nad tym potem
pracowac.

[annajustyna]

Sluby koscielne zawarte dla tradycji, a nie z wiary, sa niewazne i
tak, i tak(( A do tego co za zaklamanie i brak cywilnej odwagi

[rusa2002]

Żeby ślub był nieważny, muszą zachodzić konkretne sytuacje opisane w
prawie kanonicznym. Sam fakt wiary bądź niewiary nie jest istotny co
do ważności. Ma za to duże znaczenie jeśli chodzi o godność
przyjętego i udzielonego sakramentu, ale to już sprawa sumienia, a
nie prawa.

[annajustyna]

Ja nie tyle pisalam o prawie, co o zasadach moralnych.

poczytaj najpierw prawo kanoniczne, a potem się

[kamelia04.08.2007]

wypowiadaj. Bo w tej chwili po raz kolejny na forum opowiadsz
dyrdymały, nic nie mające wspólnego ze znajomoscia prawa
kanonicznego.

Ślub zawarty dla białej sukni i świetego spokoju, ale bez wiary jest
ważny.

Ślub taki bedzie nieważny, jesli stwierdzi to w 2 instancjach sąd
koscileny, na podstawie przesłanek opisanych w kodeksie prawa
kanonicznego. Sąd taki nie działa z urzędu, lecz na wniosek, więc
jeśli zadne z małżonków nie wystapi ze skarga o stwierdzenie
niewazności małżenstwa, to takie małżenstwo bedzie ważne na wieki
wieków amen.

Nigdzie w kodeksie nie jest napisane, ze małzenstwo zawarte z osoba
ekskomunikowana jest nieważne. Katalog przesłanek jest zamkniety.
Przesłanek niewaznosci ślubu nie mozna też interpretowac
rozszerzajaco.

Nieznajomosc prawa szkodzi, co widac na twoim przykładzie.

Skad Twoja pycha???

[annajustyna]

Moja droga, nie masz pojecia o prawie kanonicznym. Slub zawarty
przez osobe niewierzaca, symulujaca jedynie wiare, jest niewazny.
Jako osoba niewierzaca byc moze nie wiesz, ze tak naprawde slub moze
byc swietokradczy nawet bez orzekania ze strony sadu koscielnego -
czlonkowie Kosciola ponosza odpowiedzialnosc przed Bogiem, a ten nie
potrzebuje zadnych instancji. Kardynal Richeliu zadal przed smiercia
od spowiednika pisemnego zapewnienia o swoim zbawieniu. Coz, byl
czlowiekiem malej wiary i pomylil czlowieka z Bogiem. Stwierdzenie
niewaznosci mozna wyludzic i odwrotnie - ilez malzenstw
jednoznacznie niewaznych nie zostalo nigdy oficjalnie uznanych przez
sad biskupi za niewazne. Co nie zmienia faktu, ze Bog i tak zna
prawde. A moja wiedze opieram nie tylko na swietnej znajomosci KKK,
ale na stalych konsultacjach z osoba duchowna pracujaca w sadzie
biskupim.

do annajustyna

[rusa2002]

To Ty mylisz pojęcia. Nie ma czegoś takiego jak unieważnienie ślubu.
Jest tylko stwierdzenie przez sąd, że małżeństwo było od początku
nieważne. Skoro nigdy nie było ważne, nie ma czego unieważniać.
Zgodnie z prawem małżeństwo cieszy się przychylnością prawa, czyli
do momentu wyroku sądu 2 instancji małżeństwo uważa się za ważne
obojętnie co sobie małżonkowie i ich rodziny na ten tematy myślą.
Mylisz ważność z godnościa. Ważny ślub może jak najbardziej być
świętokradczy, jeśli go przyjmuje i udziela ktoś, kto jest w grzechu
ciężkim, na przykład z powodu kłamania podczas spowiedzi
przedślubnej. Sąd kościelny nigdy nie orzeka czy ślub był
świętokradczy czy nie. Nie ma takich kompetencji. Coś takiego może
stwierdzić spowiednik podczas spowiedzi. I tu masz rację z
odpowiedialnością każdego człowieka przed Bogiem -
odpowiedzialnością za to by ślub nie był świętokradczy, bo
świętokradztwo jest grzechem ciężkim.
Oczywiście, że jest wiele wyłudzonych stwierdzeń nieważności
małżeństwa w sądach. Sąd próbuje stwierdzić, kto kłamie, ale ludzie
są zdolni i potrafią oszukiwać. Można sąd oszukać. Wtedy to sprawa
sumienia tych ludzi, ktorzy kłamali. Boga się nie oszuka, tylko
ludzi pracujących w sądzie. Eks małżonek, który uzyskał wyrok przy
pomocy oszustwa, wie o tym, i wie, zawierając następne małżeństwo,
że ma poważny grzech na sumieniu. Kolejne małżeństwo będzie
świętokradcze, co nie zmienia sytuacji, że zgodnie z prawem ważne do
momentu, kiedy ktoś nie zezna, że kłamał przed sądem i wtedy można
odwoływać się od wyroku. Odkręcenie tego spowoduje, że automatycznie
to drugie małżeństwo okaże się nieważnie zawarte i tylko współczuję
tej drugiej/drugiemu żonie/mężowi, którzy nagle okażą się stanu
wolnego.
A jeśli chodzi o małżeństwa, które mogą być nieważne, choć
małżonkowie o tym nie wiedzą, to takich też jest wiele. Ale dopóki
sąd nie da wyroku niewazności, domniemywa się, że to małżeństwo jest
ważne.

[annajustyna]

Co nie zmienia faktu, ze deklaracja malzonka-ateisty przed sadem
biskupim, iz zawarl malzenstwo mimo ateizmu automatycznie prowadzi
do stwierdzenia niewaznosci (a nawet jesli tego nie zrobi, to i tak
niewaznosc/niegodnosc ta miala miejsce). I ten aspekt moralny
podnosilam w tym watku od samego poczatku. Wczoraj mialam do
czynienia z dosc dziwnym zjawiskiem: kolezanka zastanawiala sie, czy
ochrzcic dziecko, choc rok wczesniej zawarla slub koscielny. I nie
widziala w tym sprzecznosci. <slub to slub, a chrzest dziecka to
inna sprawa - cytat. Hmm, osobiscie wierze w to, iz ateisci moga byc
moralni, tak samo jak osoby wierzace moga byc niemoralne. Dlatego
razi mnie hipokryzja - nie wierze/jestem obojetna, nie ebde chrzcic
dziecka ok - ale slub koscielny w takich okolicznosciach???

[rusa2002]

annajustyna napisała:

> Co nie zmienia faktu, ze deklaracja malzonka-ateisty przed sadem
> biskupim, iz zawarl malzenstwo mimo ateizmu automatycznie prowadzi
> do stwierdzenia niewaznosci (

musi być stwierdzenie złamania któregoś konkretnego kanonu - tutaj
możliwe jest powołanie się na wykluczenie jednego z przymiotów
małżeństwa: jego sakramentalności. Sama deklaracja ateizmu to trochę
mało. Trzeba to udowodnić. I tak będzie dużo punktów zaczepienia dla
obrońcy węzła.

Hmm, osobiscie wierze w to, iz ateisci moga byc
> moralni, tak samo jak osoby wierzace moga byc niemoralne. Dlatego
> razi mnie hipokryzja - nie wierze/jestem obojetna, nie ebde
chrzcic
> dziecka ok - ale slub koscielny w takich okolicznosciach???

Zgadzam się z Tobą. Też dobija mnie hipokryzja. Bardzo cenię
ateistów, którzy żyją zgodnie ze swoimi poglądami, co absolutnie nie
wyklucza moralności. Wręcz przeciwnie, niektórzy powinni być
stawiani jako wzór dla "wierzących".

Skad Twój opór przed wiedzą???

[kamelia04.08.2007]

nie odróżniasz regulacji prawnych od nakazów moralnosci, mylisz
przepisy prawa z teologią.

dzialanie kk reguluja przepisy zawarte w kodeksie prawa
kanonicznego, które jako osoba wierzaca powinnas znac.
Waznosć/niewaznosć, wada oswiadczenia woli, zdolnosć do zawarcia
małzeństwa sa pojeciami z prawa, a nie z teologii. A my tutaj
dyskutujemy o prawie.
To, co siedzi w czyim sumieniu jest rzecza drugorzedna, a ty masz
racje twierdzac, ze osoba niewierzaca nie powinna zawierac slubu
koscielnego udajac, ze wierzy (slub jednostronny jest w porzadku),
tak jak nie powinna zawierac slubu osoba, która nie zaklada jedności
i nierozerwalnosci małzenstwa (kan. 1099). Nie jest to przedmiotem
dyskusji, bo jest to oczywiste.

Katalog przesłanek niewaznosci małzenstwa jest zamkniety i nie mozna
go rozszerzac.
A sedziowe orzekaja na podstawie przepisów prawa kanonicznego.
Jeśli zas wyrok został oparty na fałszywych dowodach, podstepie itd,
to stronie przysługuje prośba o przywrócenie do stanu poprzedniego
(kan. 1645)
Nie znajduję tam przepisu, który by czynil małzenstwo zawarte z
osoba ekskomunikowana niewaznym, a moze ty mi go wskazesz?

[kratka-w-kratke]

Prawo kanoniczne sobie, a zycie sobie i tak zawsze bylo i zawsze
bedzie, bo takie sa normy spoleczne, a to one rzadza. I nie masz co
sie goraczkowac, bo i tak nic z tego nie wynika. A o prawie
kanonicznym porozmawiaj sobie z AnnaJustyna, bo mnie to w ogole nie
interesuje.

[annajustyna]

Kamelia "rzucila sie" na mnie, bo pomylila niewaznosc malzenstwa z
jego uniewaznieniem - w KK wyrok sadu biskupiego jedynie potwierdza
stan faktyczny, a nie dopiero go stanowi (w praktyce i tak zycie
sobie - jak mowi znajomy ksiadz: "lepszy uczciwy slub cywilny niz
koscielny dla sukienki")...

[maiwlys]

Kamelia zawsze sie "rzuca" na wszystkich Zawsze musi byc ktos
taki

[kamelia04.08.2007]

gryzienie w kostke ci idzie nieźle panno "zawsze", podczas gdy
dyskusja merytoryczna, w której trzeba sie wykazać wiedzą, to juz
nędznie.
Argumentów rzeczowych ci brak, stąd wycieczki osobiste pod moim
adresem (przyklad poniżej):
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=619&w=74410673&a=74651815

Sztuka prowadzenia dyskusji u ciebie leży i kwiczy

Do kamelia04.08.2007

[maiwlys]

Jezeli wydaje ci sie ze moj nick oznacza "zawsze" to jestes w
wielkim bledzie. Poza tym tak ciezko ci przyznac, ze w wiekszosci
postow wszystkich atakujesz,dogryzasz? Nie angazuje sie w wasza
dyskusje na temat prawa kanonicznego bo go nie znam, a mam ciekawsze
zajecia niz przeszukiwanie wikipedi aby pochwalic sie swoja wielka
wiedza
Poza tym moze powinnas zmienic forum, bo tu raczej sie do slubow
szykujemy, ktory ty juz masz za soba.
Pozdrawiam cie Kamelia serdecznie Mniej jadu wiecej usmiechu na
twarzy

[kamelia04.08.2007]

zby stwierdzic, że "zawsze", czy "w wiekszosci postow" "dogryzam"
czy tez "atakuje" to bys musiała przejrzec moje posty oraz ich
kontekst(a tego ci sie nie chce, zresztą nie ma sie czemu dziwić).
To, że niektórym sie moje posty nie podobają nie znaczy, że atakuję.
Podejrzewam, ze przemawia przez ciebie uprzedzenie do mojej osoby i
tyle.
Co do zmiany forum, to mozesz je zmienic, jesli ci sie nie podoba
towarzystwo. Mozesz załozyc sobie forum prywatne i zaprosisz tam
kogo chcesz.
To forum jest tematyczne, dotyczy slubu i wesela i mogą sie tam
wypowiadac osoby przed i po. Dyskusja nt. sensu pojawiania sie
forumowiczek będących "po" juz sie wielokrotnie odbyła.

Ps. znajomosci reguł (!) prawa (w tym kanonicznego) nie nauczysz się
z wikipedii )

Pozdrawiam cie też

[maiwlys]

Napisalas: "Tłumacze mu,że moja przysięga wypowiedziana bez wiary i
tak niebędzie znaczyła dla mnie tyle,co dla niego"

Dla mnie przysiega wypowiedziana przed ksiedzem, w USC, na łące czy
w lesie znaczyłaby tyle samo, a Ty twierdzisz, zeprzez ciebie bylaby
wypowiedziana bez wiary, ale czy aby na pewno bez wiary (?) bo
mozesz nie wierzyc w Boga, ale w to co przysiegasz to lepiej by bylo
zebys wierzyla, inaczej po co wychodzic za maz
Ja przysięgam miłości jak to powiedział ten ksiądz tesciom.

[morrighan80]

Osoba niewierzaca pomija w swojej przysiedze tylko "tak mi dopomoz Panie Boze
Wszechmogacy i wszyscy swieci" natomiast przysiega przyszlemu malzonkowi (a do
tego nie musi byc wierzaca) to samo co on - milosc, wiernosc, uczciwosc
malzenska i wytrwanie razem do smierci.

[po.rzeczka]

No właśnie chodzi mi o to,po co wymaga ode mnie tego fragmentu o Bogu,jeśli bez
niego przysięga będzie znaczyć dla mnie tyle samo.Chyba mój narzeczony okazał
sie większym tradycjonalistą,niż myślałam.Próbuję go trochę uświadomić i
skonfrontować ze skutkami ślubu kościelnego,a resztą jego przekonań.

[po.rzeczka]

Dzięki dziewczyny za takie wyważone i trafiające w sedno odpowiedzi.
Może większy problem jest w moim braku wiary w ogóle w trwałość związków.

[maiwlys]

Napisałaś: "Może większy problem jest w moim braku wiary w ogóle w
trwałość związków"

To po co w ogole brac slub jesli nie wierzysz ze to wlasnie ten, z
ktorym bedziesz juz zawsze?!? Tak oczywiscie nie musis byc, bo zycie
roznie sie uklada, ale jesli juz na poczatku waszego wspolnego zycia
watpisz w trwalosc zwiazku to sory ale ja bym nie brala sluu nawet
cywilnego zeby sie pozniej nie rozwodzic i nie ranic wzajmnie,
zastanow sie czy Ty w ogole chcesz slubu i czy wlasnie tego faceta.
Przepraszam, za szczerosc, ale wlasnie tak uwazam.

[po.rzeczka]

Spokojnie,nie jestem ekskomunikowana,ani nawet w pełni niewierząca.Ale ponieważ
nie uznaję większości tego,na czym polega praktykowanie wiary,myślę,że uczciwiej
byłoby ślubu kościelnego nie brać.Choć jeśli go wezmę,to też się zadręczać
raczej nie będę,właśnie dlatego,że to nie ma dla mnie większego znaczenia.

[annajustyna]

A moze potraktujesz okres narzeczenstwa jako czas refleksji i moze
jednak stwierdzisz, ze mozesz w pelni dobrowolnie i - to
najwazniejsze - w zgodzie z wlasnym sumieniem i systemem wartosci
przyjac sakrament malzenstwa? Wiara i wymogi stawiane katolickim
malzonkom nie sa latwe, ba ,wydaja sie nawet czesciowo nierealne, a
na pewno na pierwszy (a moze i drugi) rzut oka nie przystaja do
wspolczesnych czasow. A jednak sa ludzie, ktorzy staraja sie przy
najmniej wg tych zasad zyc...Moze i Ty, i Twoj narzeczony tez do
nich chcecie sie zaliczyc? Trzymam kciuki za wlasciwa decyzje!

[po.rzeczka]

Na pewno jest to dla mnie okres intensywniejszej,niż zwykle,refleksji i jest to
chyba jego podstawowa zaleta,ze wreszcie rozjaśnia mi się w głowie.