Kultura Pamięci

[leniak]

Od dłuższego czasu przymierzałem się do podjęcia dyskusji z tym
tekstem.

Autor mimo znanego nam wszystkim jednostronnego skrzywienia jest
jedną z tych osób, których pomysły warto wziąć pod uwagę, warto
podjąc dyskusję.

Kultura - tak owszem jest objawem ludzkiego życia. Pojawia się
wszędzie tam gdzie pojawiają sie ludzie - stąd też jest obecna i w
Lublinie.

Legenda - rzecz dla miasta faktycznie istotna, nie tylko mit
załorzycielski (jak owa koza ratująca mieszczan), nie tylko
utrwalony stereotyp (np. krakowscy centusie), ale również legenda
która składa się z jednostkowych wspomnień wszystkich mieszkańców i
gości - taka legenda opowiadana na bieżąco.

Pisze Pietrasiewicz o "Kulturze Pamięci" której podobno w Lublinie
brakuje.
Pomijając czynnik promocyjny - autor tekstu wydał własnie książkę
pod tytułem "Kultura Pamięci", warto się zastanowić czym owa podobno
nieobecna kultura jest i czy postulaty Pietrasiewicza są słuszne...

hmm w następnym poście sobie podyskutuję, ale chciałbym rtównież Was
forumowicze zaprosić do podzielenia się refleksjami

Kultura Pamięci - pamięć kultury 1

[leniak]

Opowiedzieć Lublin

w większości zgadzam się z pietrasiewiczem lecz to w czym się nie
zgadzam jest dość istotne.
Pisze szef TNN o budowaniu Lublina i konstruowaniu jego legendy.
Uważam, że w tym się zasadniczo myli.
Lublin jest już zbudowany i nie ma potrzeby go kreować, sztuczne i
daremne wydaje mi sie też konstruowanie jakiejś wydumanej legendy
miasta.
Jeśli przekaz nie będzie żywy to moim zdaniem na kilka mil czuć go
będzie sztucznością i nikogo nie przyciągnie ani nie zaciekawi.

Pietrasiewicz proponuje jednak dość wyrazistą i zwartą wizję
neokultury i tej wizji chciałbym się przyjrzeć.

[leniak]

Jagiellońska tradycja i modna ostatnio wielokulturowość, są hasłami
za którymi według mojego odbioru kryje się w wizji Pietrasiewicza
faktycznie monokulturowość - nie istniejący juz świat języka jidisz.

Trudno się na Pietrasiewicza zrzymać że niemal wszystko postrzega
przez pryzmat żydowski (przez pryzmat owej nieobecnej kultury) - to
przecie jest jego podwórko, główny temat zainteresowania zawodowego.
I nic w tym złego - każdy z nas jest przecie w jakiś tam sposób
skrzywiony w kierunku tego czym się zajmuje na codzień.

Pan Tomasz traktuje nasz stosunek do reliktów owej zgładzonej
kultury jako papierek lakmusowy naszej tolerancji i owej nieco dla
mnie enigmatycznej tradycji jagiellońskiej.
Badanie Lublina tym papierkiem powoduje że spadkobierca Sztukmistrza
stawia diagnozę braku kultury w Lublinie.
Czy jednak słusznie?

Wielokultura czyli świat jidisz jako lakmus

[Gość: leniak]

Kultura polskich Żydów

Najpierw jak sądzę warto przypomnieć że była to kultura hermetyczna -
niechętnie spotykajaca się z jakakolwiek inną.
Wspominany przez Pietrasiewicza Icek-Hersz Zynger znany jako Singer
nie pisał w jezyku zrozumiałym dla większości współczesnych
mieszkańców Lublina - pisał w obcym dla nich języku. Języku dodam
obecnie już w Polsce martwym.

Dziś podobno żyje w Lublinie około 30 osób dla których ta kultura
moze (ale nie musi wcale) być macierzystą.

Owa hermetyczna kultura starannie oddzielona od sąsiadujących z nią
zgineła nagle w latach 1942-45. Została jak wiemy po prostu
rozstrzelana, zagazowana lub powieszona.

Wśród ocalałych z Zagłady również nastąpiła atrofia starej kultury,
jej miejsce zajęła głównie nowa kultura neohebrajska.
Ostatnimi własciwie łącznikami z kulturą jidisz pozostają środowisko
Żydów amerykańskich (chyba trzeba by rzec Judeoamerykanów) i religia.
Oba te łączniki są jednak równie obce dzisiejszym mieszkańcom
Lublina, i chyba nawet bardziej obce niz dawna kultura jidisz.

Jak bardzo obca stała się dla współczesnych kultura jidisz pokazuje
pewien znamienny przykład:
nie tak dawno na łamach Gazety w Lublinie pojawiły się teksty o
Starym Kirkucie, w jednym z nich pan Rytka-Zandberg mówił o tym
miejscu zastanawiajace banialuki. Człowiek ów jest Żydem, działaczem
Gminy Żydowskiej - zupełnie współczesnym obywatelem Polski, któremu
jak widać było ważne pozostałości dawnej żydowskiej kultury sa na
tyle obojętne że nie przywiązuje do nich wagi (wszak tego własnie
dowodem są podawane przez niego nieprawdziwe informacje).
A przecie wydaje się że Rytce -Zandbergowi owa dawna kultura powinna
być jednak nieco bliższa niż większości lublinian.

A jednak nie jest.
Tą kulturą nie interesują się ani wycieczki młodych Izraelczyków,
ani współcześni polscy Żydzi.
Własciwie interesuje ona jedynie Pietrasiewicza (o tym ze nie do
końca tylko jego w innym poście).

Dlatego też nie jestem pewien czy aby stosunek do tej właśnie
kultury jest na pewno dobrym papierkiem lakmusowym

Czy istnieje Kultura w Lublinie

[leniak]

po odpowiedź na to pytanie odeślę zainteresowanych do postów Folkatki
Ona dość obsesyjnie stara sie udowodnić że jednak kultura w Lublinie
istnieje, stając dzięki temu w wyraźnej opozycji do Pietrasiewicza.
Ja raczej się w tym wypadku z Folkatką zgadzam...
...
a tak na marginesie to fajnie byłoby gdyby się ktoś dołaczył do
rozmowy - boję się nieco że Empi może wyciąc ten wątek jako
niedopuszczalny na forum monolog ;-)
pzdr.

[Gość: qqbek]

Warto zastanowić się nad tezą o nieistnieniu kultury w Lublinie autorstwa
p.Pietrasiewicza.
Postawiłbym raczej na brak ciągłości kulturowej.
Lublin był przed wojną miastem w którym dominowała kultura żydowska. To właśnie
twórcy żydowscy tworzyli kulturalny klimat przedwojennego Lublina (zaraz się
gwar i larum podniesie, że Czechowicz, że Kochanowski... co oni, roztopieni
pośród ogromu dorobku żydowskiej kultury Lublina).
Klimat ten bezpowrotnie zginął wraz z połową przedwojennej populacji miasta.
Miasto stało się po wojnie dużym ośrodkiem akademickim i przemysłowym i to
bezpowrotnie zmieniło charakter lubelskiej kultury.
Nie można mówić o braku kultury w Lublinie.
Tak samo nie godzi się mówić o braku pamięci kulturowej w Lublinie.
Trzeba jednakowoż stwierdzić, że dzisiejszy Lublin jest zupełnie innym Lublinem,
niż ten sprzed wojny. I żadne działania nie wskrzeszą już przedwojennego
Lublina, naszym obowiązkiem pozostaje pamięć jego dawnej świetności kulturalnej,
związanej z jego żydowskimi mieszkańcami.
A kultura lubelska... cóż, to tak jak z "tradycją" w "Misiu" Barei. To dąb
stuletni, Trybunał Koronny, pomnik Unii, kościoły, synagoga, cerkiew, browary
Vettera, nazwy ulic na Bronowicach, gdzie kiedyś samoloty produkowano...wszystko
to i wiele więcej składa się na dziedzictwo kulturowe i spuściznę historyczną
miasta. Ale stawiać dzisiejszemu Lublinowi zarzut braku pamięci kulturowej nie
godzi się. Zwłaszcza, że wielu jest mi podobnych, którzy nie zapomną. Wielu jest
takich, którzy żyjąc dniem dzisiejszym zainteresowania żadnego nie wykażą... ale
zapewniam, że tacy i przed wojną byli.

Niechciany spadek...

[Gość: leniak]

no własnie tak jak pisze qqbek...
...
we wczesniejszych postach postawiłem tezę iż lakmusowy papierek
Pietrasiewicza niczego zmierzyć nie jest w stanie...
nie mniej jednak to o czym pisze Pietasiewicz istnieje, w czesci
jest wykorzystywane ot choćby przez społeczność zydowską - która
zresztą ostatnio manifestuje swe istnienie pod wiele mówiacym
hasłem "nie grzebcie nas zywcem", a częśc niestety niszczeje...
Cześć zagospodaruje zapewne sam Pietrasiewicz, lecz tak czy siak
zostaną takie elementy spadku jak choćby Stary Kirkut których nie
zagospodaruje...
i tu trzeba się zastanowic komu powinien ten spadek przypaść...
czyj to jest splendor ale i czyje zobowiązanie...
i nad tym proponowałbym pomysleć

[Gość: j2]

taki nowy jork, bez funduszy państwowych zbudował najlepsze teatry, muzea,
opery, galerie na świecie. Potrzeba nam wolności gospodarczej pozwalającej na
bogacenie się społeczeństwa bo to spowoduje przepływ pieniędzy na kulturę.
Niestety burżuazja polityczno urzędnicza zabiera nam większość zarobionych
pieniędzy a ludziom to pasuje bo wciąż na nich oddaje głosy

finansowanie

[leniak]

no to pogadajmy o finansowaniu...
wolność gospodarcza owszem...
nie mniej myślę że nie prowadzi ona wcale do bogacenia sie
społeczeństwa...
przynajmniej wolność w rozumieniu liberalnym którą warto nazwać po
prostu egoistyczną samowolą wybranych...
ta samowola już funkcjonuje przyczyniając się mocno do zubożenia
społeczeństwa - bezrobocie, niewolnicze warunki pracy, głodowe płace
powodują że nie sposób się w Lublinie utrzymać z uczciwej pracy nie
mówiąc już o możliwości percepcji biletowanej kultury...
samowola gospodracza wraz z oligarchiczno-mafijnym systemem
politycznym jest w Lublinie w pełni realizowana, ba mamy nawet
bogaczy ot choćby Palikot...
nie zdarzyło się jednak by miejscowy nowobogacki zainwestował w
kulturę, no chyba że ma zamiar przypisać sobie uzycie pieniędzy
publicznych...
tak że problem finansowania pozostaje nie rozwiązany
Pietrasiewicz też wyraźnie nie ma na to pomysłu - o pieniazkach
bowiem głosno milczy...

[Gość: j2]

on ma dość jasne podejście - pieniądze da rząd czyli Mr. Deficyt.
Już kiedyś tu pisałem, na turystach żydowskich można by zarobić co pozwoliłoby
rozszerzyć ofertę i ilość osób związanych z kulturą i historią żydowską. Ale nie
wtedy gdy politycy rozdają kasę, nie w takim mieście katolskim jak Lublini(gdyby
ono było katolickie) i nie wtedy gdy wycieczki z Izraela łażą pod bronią,
Polaków się wyrzuca, i nie wtedy gdy cały ruch wycieczkowy z Izraela przejęły
nieformalne grupy z Warszawy. W Lublinie Żydzi właściwie nie nocują i nie jedzą.

[Gość: darek]

pamiec www.rp.pl/artykul/252938.html

Hmm Gintrowski bardzo sensownie mówi...

[leniak]

jednak nie nalezy oczekiwać żeby Gintrowski został felietonistą GwL,
tu miejsca są juz wykupione...
...
nieco nie na temat ten tekst, ale ponieważ Darku napisałes akurat w
tym watku to może warto by do niego wrócić?
taki rillian dla przykładu skarzy się że nie pisze nic czego by już
nie wiedział...
a tu prosze temat i lubelski i ważki i riliana ni ma do dyskusji...

[Gość: darek]

mam nadzieje ze jakos przezyjesz brak tego goscia w dyskusji
ja nawet sie ciesze ze nie zaśmieca.......

[Gość: malpiarnia]

rilian ciagle liczy pomniki, glownie te z gipsu, bo od czasu do
czasu sie rozpuszczaja wiec musi liczyc od nowa

[Gość: darek]

te pomniki są tylko 2 ?