Siedziba "Gazety" też była kiedyś ruderą

[moryzn]

trzeba mieć problemy ze wzrokiem, aby porównać siedzibe Gazety, do
wielkorotnie rozwalanego dworca, który nie zachował żadnych znaków
ze swoich początków.

Siedziba "Gazety" też była kiedyś ruderą

[wortes]

I bardzo dobrze TOnZ! Jestem jego członkiem i jestem z TOnZ-u dumny! Tak się
broni zabytki.
Sam nie mogę odżałować dworców: Kaliskiego i Karolewskiego (który pamięta
jeszcze mniej ludzi).
I szkoda, że gazeta jest jak chorągiewka - najpierw jest za wyburzeniem
'zaszczanej rudery', potem jej broni. I gdzie logika???

Dworzec Fabryczny może być zamknięty, totalnie przebudowany (w środku!) i
wkomponowany w tworzone Nowe Centrum Łodzi. Może być w nim jakieś muzeum,
galeria sztuki lub inna tego typu instytucja. Wcale nie trzeba go wyburzać, a
jego piękna architektura (elewacja) zachwyca. I nikt nie każe wchodzić do środka.

[minigry.amor.pl]

Lecz się i wkomponuj w mądrość wreszcie... Mamy XXI wiek i pewne budowlane
straszydła i pomioty należy pożegnać! Nic w tym złego.

[jakub_polewski]

minigry.amor.pl napisał:

> Lecz się i wkomponuj w mądrość wreszcie...

Ten zwrot nie świadczy o Twoim rozmówcy, tylko o Tobie.

> Mamy XXI wiek

W którym na świecie obowiązują zupełnie inne normy konserwatorskie, niż w
Polsce, czy - gdzie jest bardzo źle - w Łodzi.

> i pewne budowlane straszydła i pomioty należy pożegnać!

To nie są pojęcia fachowe, a stosowanie ich nie jest nadrzędne wobec terminów
fachowych, określających ten budynek o wiele korzystniej. Stosowanie słów
potocznych i deprecjonujących ma mało wspólnego z przedstawianiem stanu rzeczy,
natomiast ma wiele wspólnego z demagogią stosowaną w polityce.

> Nic w tym złego.

Niepotrzebne niszczenie świadectw historii jest uznane w cywilizowanych krajach
(o tym również mówi polskie prawo, które w Łodzi nie jest przestrzegane) za
wielkie zło, wręcz barbarzyństwo. Niszczenie bez potrzeby zawsze jest złem w
społeczeństwach szanujących same siebie (w tym swoją historię i dorobek kulturowy).

Dogódź takiemu...

[irasiad.prof.kaczynskiego]

> I szkoda, że gazeta jest jak chorągiewka - najpierw jest za wyburzeniem
> 'zaszczanej rudery', potem jej broni.

No i dogódź tu polakowi:

Najpierw krzyczy, że gazety kłamią, są stronnicze i pokazują sprawy jednostronnie.

Jak już gazeta stara się pokazać obie strony medalu, to mu nie pasuje, bo chorągiewka i się biedactwo gubi.

> I gdzie logika???

No właśnie, gdzie?

Łódź Karolew

[skunk]

Ten dworzec ma jeszcze szansę przetrwać, jest w jednym kawałku
4.bp.blogspot.com/_ZpVaS_7jgOg/SjU-fM9YGfI/AAAAAAAAI9Y/kV1y3ovqNA0/s1600-h/DSC_0686.JPG

Chociaż na stronie PKP widnieje jako na sprzedaż a żule regularnie
robią swoje. W tej chwili dostęp do budynku jest swobodny.

[jakub_polewski]

skunk napisał:

> Ten dworzec ma jeszcze szansę przetrwać, jest w jednym kawałku
> 4.bp.blogspot.com/_ZpVaS_7jgOg/SjU-fM9YGfI/AAAAAAAAI9Y/kV1y3ovqNA0/s1600-h/DSC_0686.JPG
>
> Chociaż na stronie PKP widnieje jako na sprzedaż a żule regularnie
> robią swoje. W tej chwili dostęp do budynku jest swobodny.

Dokładnie tak! Wysłałem w sierpniu do Miejskiego Konserwatora Zabytków wniosek o
wpisanie do ewidencji miejskiej tej zabudowy i ochronę miejscowym planem
zagospodarowania przestrzennego, np. tym samym, który ma obowiązywać dla terenu
Areny Łódź i stadionu ŁKS z Dworcem Kaliskim (chociaż im nic nie grozi). Ciekawe
czy Urząd Miasta Łodzi zdąży objąć ochroną Łódź-Karolew zanim złodzieje
rozkradną do końca wyposażenie (w tym m.in. piękny piec kaflowy, z którego
wykradziono już metalowe drzwiczki) a PKP pozwoli komuś wyburzyć.

[przyslowie]

A gdyby tak z Dworca Fabrycznego zrobić siedzibę Urzędu Miasta w
Nowym Centrum Łodzi?

[Gość: cmr]

A jaki w tym problem przywrócić go do stanu pierwotnego? Wystarczy wyburzyć
wszystkie te masakryczne przybudówki z epoki PRL, porządnie odnowić elewację i
budynek będzie jak nowy. A środku mogą go rozpruć jak chcą. Ważne, żeby sam
budynek przetrwał jako symbol rozwoju miasta.

[tomasz.bu]

> A jaki w tym problem przywrócić go do stanu pierwotnego?

Który stan pierwotny masz konkretnie na myśli i w czym jest on lepszy od
pozostałych "stanów pierwotnych"?

> Ważne, żeby sam
> budynek przetrwał jako symbol rozwoju miasta.

Jako symbol rozwoju miasta, to on powinien właśnie zostać przykładnie i
widowiskowo zburzony. Fragmenty elewacji można zostawić i wyeksponować w jakiś
ciekawy sposób, jako swoiste memento - nigdy więcej.

[jakub_polewski]

tomasz.bu napisał:

> > A jaki w tym problem przywrócić go do stanu pierwotnego?
>
> Który stan pierwotny masz konkretnie na myśli i w czym jest on lepszy od
> pozostałych "stanów pierwotnych"?

To chyba jasne, że z jego wypowiedzi wynika, iż chodzi mu o stan zgodny z
projektem architektonicznym z lat '20. XX wieku. Nie rozumiem, czemu w rozmowie
ma służyć takie komplikowanie sprawy, którą wszyscy rozumieją, o ile nie chodzi
im o doprowadzenia do zburzenia budynku.

> > Ważne, żeby sam
> > budynek przetrwał jako symbol rozwoju miasta.
>
> Jako symbol rozwoju miasta, to on powinien właśnie zostać
> przykładnie i widowiskowo zburzony. Fragmenty elewacji można
> zostawić i wyeksponować w jakiś ciekawy sposób, jako swoiste
> memento - nigdy więcej.

Z historii miasta, które jeszcze w XVIII wieku było jednym z najmniejszych miast
w Polsce, w którym mieszkańcy parali się rolnictwem, a Łódź nie posiadała
żadnego połączenia kolejowego jako prowincja Łęczycy, Piotrkowska Tryb. a nawet
Brzezin i Piątku. Taki dworzec zaledwie 120 lat później świadczył o potędze,
jaką był łódzki przemysł dający pierwsze miejsce w Europie pod względem wzrostu
demograficznego Łodzi i jednego z największych okręgów przemysłu lekkiego na
kontynencie. Właśnie dlatego ten budynek zasługuje z historycznego punktu
widzenia na pozostawienie go, jako pomnika łódzkich przemysłowców, dla których
wybudowano zarówno linię do Koluszek jak i całą kolej obwodową dla pracy
łódzkich fabryk.

To bardzo smutne, że część łodzian wstydzi się własnej historii. Skoro nie
potrafimy być dumni z tak niesamowitej historii jaką jest wyjątkowy w skali co
najmniej Europy rozwój Łodzi, to tym bardziej nigdy nas nikt z zewnątrz nie
będzie doceniał i postrzegał jako wyjątkowych mieszkańców wyjątkowego miasta. W
ten sposób można domagać się zburzenia całej Łodzi, bo jej historia jest tą
samą, co historia tego budynku dworcowego. Wówczas upodobnimy Łódź do nie-Łodzi,
czyli zakłamiemy historię miasta ze wstydu przed nią, będziemy nie-Łodzią tak
samo plastikową jak jest dzisiaj choćby zakorkowana, niefunkcjonalna choć
"nowoczesna" Warszawa ze swoimi wstydliwymi "nowoczesnymi" betonowymi blokami w
samym centrum i nielubianym "nowoczesnym" choć też niefunkcjonalnym dworcem
Centralnym.

Twierdzenie, że budynek dworca nie może być zrekonstruowany jest zwyczajną
nieprawdą. Pozostawienie go nie przeszkadza w wybudowaniu nowego budynku, być
może przestrzennie nawet wchłaniającego ten stary, co dodatkowo podkreśliło by
dalszy współczesny rozwój Łodzi.

Domaganie się wyburzenia go w sposób nieodwracalny po prostu nie ma uzasadnień
innych niż wstydzenie się części mieszkańców za własną historię. Choć ten wstyd
jest zupełnie niepotrzebny.

[tomasz.bu]

Drogi Jakubie,

Odłóż proszę na bok tęskny ton o wstydzeniu się za historię miasta, bo mówiąc
oględnie nie przydaje Ci to pozytywnego wizerunku, a na mnie nie robi
najmniejszego wrażenia. Spróbuj chociaż z tej całej awantury nauczyć się jednej
rzeczy: historia nie jest od tego, aby za nią umierać, a od tego - by się z niej
uczyć.
A skoro masz zamiar zawodowo zajmować się dziedzictwem kulturowym, to wyrób
sobie nawyk aby najpierw sprawdzać u źródeł podawane informacje, a nie bazować
wyłącznie na własnych, dość przypadkowych emocjach. Np. w ramach małego
ćwiczenia spróbuj przeanalizować wartość architektoniczną dworców w Łodzi
(kaliski, rzecz jasna stary i fabryczny), Tarnowie, Lublinie, Gdańsku,
Wrocławiu, Opolu, Legnicy (ile z nich w ogóle kiedykolwiek widziałeś na oczy).
Weź pod uwagę takie elementy, jak cechy stylowe, proporcje budynku, rozmiar,
kubatura przestrzeni pasażerskiej i jej relacja do powierzchni, wyposażenie,
kontekst urbanistyczny, inne elementy wyposażenia stacji (perony, przejścia na
perony, ich zadaszenie, drogi dojścia, urządzenie placu dworcowego, powiązanie z
transportem miejskim i miastem). Następnie zestaw to z czasem powstania obiektów
i ówczesną liczbą mieszkańców miasta. I na tej podstawie wyciągnij odpowiednie
wnioski, bo powiedzieć gołosłownie, że "coś jest symbolem potęgi", to, pardon le
mot, każdy głupi potrafi, tyle, ze nierzadko trafi jak kulą w płot. Jako
wyjątkowo zainteresowanemu dziedzictwem przemysłowym powinno być Ci także
wiadome, kiedy pojawiła się w Polsce kolej i że nie wynaleziono jej w XVIII wieku.

Reszta jest milczeniem.

[jakub_polewski]

tomasz.bu napisał:

> Drogi Jakubie,
>
> Odłóż proszę na bok tęskny ton o wstydzeniu się za historię miasta, bo mówiąc
> oględnie nie przydaje Ci to pozytywnego wizerunku, a na mnie nie robi
> najmniejszego wrażenia.

Szanowny Tomaszu. Otóż ja najzupełniej szczerze tak interpretuję właśnie
przyczynę negatywnego stosunku do zabytków Łodzi, jeśli dotyczy to osób mających
tak dużą wiedzę, jak Ty. Szczególnie, jeśli przesłankami ku takiej interpretacji
są przytyki do wiejskiego pochodzenia miasta i jego rolniczych cech
przestrzennych, które niestety bardzo często są deprecjonowane, jako negatywnie
rozumiane "niemiejskie" i tylko z tego powodu poddawane nagonce. Rzeczywistość
jest taka, że Łódź jest od dawna miastem w rozumieniu funkcjonalnym, posiada
ośrodki funkcji aglomeracyjnych, regionalnych etc, a pozostałe z przeszłości
rolnicze cechy przestrzenne jej przeszłości mogą jedynie stanowić dodatkowy
walor, np. w turystyce, nauce itd.

> Spróbuj chociaż z tej całej awantury nauczyć się jednej
> rzeczy: historia nie jest od tego, aby za nią umierać, a od tego - > by się z
niej uczyć.

Zgadzam się z tą nauką, jakkolwiek nie widzę jednak związku z tematem. Budynek
istnieje dzisiaj i stanowi element przekroju historycznego Łodzi, stąd jego
wartość. Mamy jeden budynek dworca Fabrycznego w Łodzi co jest przesłanką
również za jego zachowaniem i bynajmniej nie ma to nic wspólnego z kwestią kolei
dużych prędkości (zaznaczam, bo wielokrotnie podnosiłeś w rozmowie z innymi
niestety taki nieprawdziwy argument, jakoby pozostawienie budynku miało być
alternatywą dla budowy szybkiej kolei).

> A skoro masz zamiar zawodowo zajmować się dziedzictwem kulturowym,

O, a skąd taka informacja nt. moich planów zawodowych Tomaszu? Pytam, bo jestem
nią zaskoczony.

> to wyrób sobie nawyk aby najpierw sprawdzać u źródeł podawane
> informacje, a nie bazować wyłącznie na własnych, dość
> przypadkowych emocjach.

O, znowu ciekawostka. A które to, jeśli wolno spytać, informacje wg Ciebie nie
posiadają pokrycia w źródłach? Konkretnie?

> Np. w ramach małego ćwiczenia

Hah, ja bardzo doceniam u Ciebie wiedzę, ale raczej uważam za wielką Twoją wadę,
jako dyskutanta, stosowanie pewnych zabiegów erystycznych, które jako
niemerytoryczne są uznawane w poważnej dyskusji za nieodpowiednie. Twoja wiedza
powinna Ci wystarczyć, czyż nie? Chyba nie są Ci potrzebne prowokujące
niemerytoryczne dodatki? Czy bez nich nie czujesz się pewnie?

> spróbuj przeanalizować wartość architektoniczną dworców w Łodzi
> (kaliski, rzecz jasna stary i fabryczny), Tarnowie, Lublinie,
> Gdańsku, Wrocławiu, Opolu, Legnicy (ile z nich w ogóle
> kiedykolwiek widziałeś na oczy).

Ten w Lublinie jedynie na zdjęciach, co się zmieni w tym tygodniu, kiedy obaj z
niego skorzystamy ;D

Zatem, co do zaproponowanego przez Ciebie "ćwiczenia", chciałbym zauważyć, że
proponując mi to "ćwiczenie" dokonałeś pewnego zabiegu, który narzuca sugestię,
jakobym uważał wartość architektoniczną Fabrycznego za niezwykle istotną w
dyskusji. Mało tego, może to nawet sugerować, że ja się na nią powołuję
gdziekolwiek. Podobnego zabiegu użyły miejskie służby konserwatorskie, kiedy w
odpowiedzi na 35 wniosków o wpisanie do ewidencji gminnej nowych zabytków
poinformowały mnie, że przy badaniu ich wartości zabytkowej będą brane pod uwagę
"przede wszystkim" ich "walory artystyczno-architektoniczne". Biorąc pod uwagę,
że wnioski dotyczyły zabytków techniki, np. starych wind w oficynach kamienic,
kominów poprzemysłowych, infrastruktury transportowej etc., ta odpowiedź wydała
mi się zwyczajnie błędem lub celowym zabiegiem mającym na celu utrudnienie
objęcia ich formalnym statusem zabytku. Podobnie traktuję więc tym razem Twoją
propozycję "ćwiczenia", które nijak się ma do treści, na którą odpisujesz. Wiem,
że lubisz taki nieuczciwy sposób dyskusji, ale ja jestem - powinieneś to już
wiedzieć - osobą bardzo odporną na takie sztuczki. Zachęcam więc do rzeczowej
dyskusji bez stosowania niegodnych zabiegów erystycznych. Co Ty na to?

Dworzec posiada przede wszystkim wartość historyczną oraz jest obiektem potrzeby
części mieszkańców aby ją zachować z różnych powodów, od sentymentalnych, przez
uznanie za obiektu charakterystycznego dla miasta, po wręcz "ciekawą
architektonicznie" choćby w rozumieniu artystycznym nie mieli racji (tutaj nie
ma między nami różnicy opinii, choć nawet źródła, na które się powołujesz
znacznie przychylniej opisują ten budynek o czym nie raczyłeś wspomnieć w
dyskusjach z innymi użytkownikami forum). Obie wartości spełniają współcześnie
rozumianą potrzebę ochrony zabytku.

> Weź pod uwagę takie elementy, jak cechy stylowe, proporcje
> budynku, rozmiar, kubatura przestrzeni pasażerskiej i jej relacja > do
powierzchni, wyposażenie, kontekst urbanistyczny, inne elementy > wyposażenia
stacji (perony, przejścia na perony, ich zadaszenie,
> drogi dojścia, urządzenie placu dworcowego, powiązanie z
> transportem miejskim i miastem). Następnie zestaw to z czasem
> powstania obiektów i ówczesną liczbą mieszkańców miasta. I na tej > podstawie
wyciągnij odpowiednie wnioski, bo powiedzieć
> gołosłownie, że "coś jest symbolem potęgi", to, pardon le
> mot, każdy głupi potrafi, tyle, ze nierzadko trafi jak kulą w
> płot.

Drogi Tomku, ale wskaż proszę, gdzie ja twierdzę, że dworzec spełnia potrzeby
pasażerskie współczesne czy nawet z okresu międzywojnia, albo, że nie należy go
stamtąd wywalić (tymczasowo) na okres budowy nowego dworca, że jego wartość jest
jakakolwiek inna niż historyczna i związana z tożsamością części mieszkańców?
Nie pierwszy i nie ostatni raz, Tomku, piszesz do mnie treści, które nijak się
mają do moich wypowiedzi. To dość kłopotliwe, bo zamiast sensownej polemiki
zmuszony jestem do wskazywania na popełniane przez Ciebie błędy logiczne,
polegające na pisaniu albo nieadekwatnie do moich wypowiedzi, albo zupełnie nie
na temat (np. starając się coś mi wmówić z planami zawodowymi włącznie!).
Podtrzymuję całą swoją wypowiedź z prostego powodu - póki co w najmniejszym
stopniu nie ustosunkowałeś się do niej. Szkoda.

> Jako wyjątkowo zainteresowanemu dziedzictwem przemysłowym powinno > być Ci
także wiadome, kiedy pojawiła się w Polsce kolej i że nie
> wynaleziono jej w XVIII wieku.

No teraz aż się - za przeproszeniem - uśmiałem. Poprzednie wmówienie mi treści
nienapisanych było dość irytujące, ale tym razem się po prostu roześmiałem;
wskaż mi proszę, gdzie napisałem, że kolej pochodzi z XVIII wieku? Napisałem, że
Łódź była po prostu funkcjonalną wsią jeszcze w XVIII wieku. Od 1801 roku
(pocz. XIX wieku) do 1921 jest równo 120 lat co daje w przybliżeniu okres
powstania projektów obecnego budynku dworcowego. Najwybitniejszy niezrealizowany
pochodził chyba nawet z 1921 roku właśnie i zakładał niezwykle okazały detal
architektoniczny. Łódź być może i mogła teoretycznie wcześniej uzyskać normalny
dworzec pasażerski, choćby z okazji podłączenia kolejowego z Koluszkami, ale jak
sądzę dobrze wiesz, że to było przede wszystkim miasto przemysłowe i temu
służyła tu kolej. Nie zrealizowano lepszego dla pasażerów projektu? Trudno, jest
dzisiaj okazja, aby to naprawić, ale "jechanie" po budynku, który akurat
wybudowano, jakby na siłę chcieć żeby śladu po nim nie zostało jest dla mnie
właśnie "emocjonalne" i niezrozumiałe. Ponownie piszę, że nie wadzi on
uwzględnieniu w projekcie architektonicznym nowego dworca. Jakoś ten temat
ciągle pomijasz skupiając się - nie wiedzieć w jakim celu - na mojej osobie.

> Reszta jest milczeniem.

Dobrze dla Ciebie, bo nie będę musiał dłużej poprawiać po Tobie błędów
wynikających z niedokładnego czytania (zakładam mimo wszystko opcję
pozytywną i uczciwą z Twojej strony w podejściu do naszej dyskusji).

Pozdrawiam.

[Gość: Moonwanderer]

To właśnie byłoby moim zdaniem najlepsze rozwiązanie. Sam budynek
jest piękny, został niestety oszpecony paskudnym, blaszanym dachem
rozpostartym nad peronami, a także opasującym do wianuszkiem
plastikowych bud, oddychających brudem i przyciągających smakoszy
alkoholu. Mimo iż został bezdusznie odarty z detalu, warto go
przywrócić, zaś budynek dworca pozostawić i tchnąć weń nowe życie,
nadać mu ciekawą funkcję. Galeria sztuki, muzeum czy dom kultury
jest dobrym pomysłem:o) Mam nadzieję, że w Nowym Centrum
odrestraurują, obok elektrowni (czego nie mogę się doczekać), jak
najwięcej kamienic. Znajduje się tam mnóstwo znakomitej, stuletniej
architektury, która już teraz tworzy wiele stylowych ulic. A jak
pięknie mogłaby wyglądać, gdyby wszystkim kamienicom przywrócono
barwy! Mam nadzieję, że Centrum Festiwalowe i Specjalna Strefa
Sztuki powstaną, ale nie można zapominać o licznej starej zabudowie
i połączeniu miejsca z Piotrkowską. Oba "centra" powinny się
nawzajem dopełniać, mogłyby zostać splecione w pełni
odrestaurowanymi ul. Narutowicza, Sienkiewicza, Traugutta, Moniuszki
(ta już prawie jest;o)), Kilińskiego i Tuwima. Nowe i stare centrum
nie mogą gryźć się, zabierać sobie odwiedzających, "pasożytować" na
sobie, wysysać sobie energii, odwracać się do siebie tyłem. Aby
stworzyć "nowe centrum", nie powinno się wyburzać starych budynków,
gdyż mogą zachwycić tak jak sto lat temu, a wraz z nowymi gmachami
ułożyć się w fascynującą przestrzeń. Turyści nie zatrzymają się w
mieście, gdy zobaczą same potworki z betonu, blachy i szkła, których
mają u siebie mnóstwo, mieszkańcom takie miejsce również szybko się
znudzi. Nowa zabudowa powinna uzupełniać istniejącą, tak właśnie
budynek dworca, nawet w nowej roli, nawet zmieniony wewnątrz, nawet
nieco przesunięty, powinien z nami pozostać. Jest żywą historią,
jest śladem początków wielkiego miasta, dziedzictwem, które warto
przekazywać. Manufaktura jest wyjątkowa i niezapomniana głównie
dlatego, że doskonale godzi wspaniałą architekturę fabryk z nowymi
akcentami. Dobudowano nową ścianę, ale zachowano historyczną
zabudowę, dlatego miejsce jest nie tylko świadkiem teraźniejszości,
ale również zachowało duszę dawnych lat, zabytek żyje i odgrywa nową
rolę. Moim zdaniem podobnie należałoby potraktować budynki
znajdujące się w Nowym Centrum. Kolejne niepotrzebne, okrutne,
bezduszne wyburzenia wyrywają miastu skrzętnie gromadzoną historię i
próbują je przemienić w bezpłciowy, nijaki zlepek. Naprawdę mamy się
czym chwalić, nie możemy tracić zabytków na własne życzenie. Pragnę,
aby tunel kolei, strefa sztuki i gmach festiwalowy powstały, ale z
zachowaniem starej zabudowy. Inaczej "stolica kultury" stanie się
tylko hasłem.

[Gość: Moonwanderer]

(Pierwsze zdanie odnosi się do komentarza cmr;o))

szkoda że nikt nie ratował np. remizy przy

[Gość: gary]

ul. Sienkiewicza i wcześniej wyburzanych zabytków, cenniejszych niż
Dworzec Fabryczny

[Gość: Ula]

Ratował, ratował, niestety wbrew woli władz, więc bezskutecznie...

Siedziba "Gazety" też była kiedyś ruderą

[Gość: del]

a ja sie po raz kolejny pytam. gdzie/kiedy/czy został ogłoszony
konkurs architektoniczny na projkt dworca czy też jakiegokolwiek
innego budynku użyteczności publicznej? co z ustawą o zamówieniach
publicznych ?! w całej polsce ogłaszane są konkursy, co w sposób
ewidentny wpływa na jakośc architektury. a w łodzi? 4 konkursy na
place + 2 konkursy na EC1 i SSS

[Gość: adrian]

w Łodzi lepiej nie ogłaszać konkursów architektonicznych. skoro proponowane
projekty są tak żenująco niedostosowane do tego miasta na dodatek tak żenujące
jak wiatraki na EC1 albo jakieś kopułki refleksyjne to już lepiej te pieniądze
przeznaczyć na remonty istniejącej zabudowy. wszyscy dobrzy architekci dawno
wyjechali z tego miasta do Wrocławia, Poznania czy gdzie indziej.