Zespół Aspergera w Łodzi

[mamuska_77]

Witam, od dawna (od momentu zdiagnozowania mojego 7-latka) poszukuję informacji nt ZA w Łodzi. Znajduję "Autyzm", ale mam problem z informacjami dotyczącymi Zespołu Aspergera. Gdzie dobra terapia, a w szczególności "mniej płatna", do jakiego specjalisty się zwrócić z problemami (bo nawet psychiatrzy dziecięcy nie zawsze mają pojęcie i doświadczenie z dziećmi z ZA), gdzie jakieś grupy wsparcia itp. Obecnie odbiliśmy się z Młodym od szkoły. Uparłam się na szkołę masową, ale z rekomendacjami. Okazała się niewypałem, w szczególności nauczycielka. Gdyby może były gdzieś informacje wynikające z bogatego doświadczenia rodziców dzieci z ZA w Łodzi, może udałoby się pewnych problemów uniknąć, a przecież z takim dzieckiem to problemów mamy aż nadto.
Jeśli ktoś zna forum, na którym takie informacje można zdobyć z terenu Łodzi, to bardzo proszę o linka. Sama też już niejedno przeszłam i chętnie podzielę się wiedzą na ten temat.

Problemem też są kontakty społeczne dzieci z ZA. My mieszkamy na Bałutach, były momenty, że nie mieliśmy się z kim spotkać w parku, żeby rodzic innego dziecka tolerował "inność". Może są tacy rodzice dzieci z ZA, którzy chieliby nawiązać jakiś kontakt, pójść do parku, pogdać?

[Gość: Lika]

Ja dopiero się zaznajamiam z tematem, podejrzewam o zespół aspergera moją córeczkę. Kto Ci wydał diagnozę? polecasz jakiegoś lekarza. Też na pewno będę musiała szukać pomocy terapeutycznej. Mam nadzieje, ze ktoś Ci jeszcze odpowie. Bo sama chciała bym pozyskać większą wiedzę.

[johana2]

W Łodzi to trudny temat. Mało miejsc gdzie dostaniesz pomoc. Na tyle mało że ja z obecnie 13 latkiem cały czas sama pracowałam opierając się na lekturach. Jest nieźle ale baaaardzo dużo zależy od nauczycieli. chodził do szkoły publicznej. Trafił na przyzwoitą, pełną serca wychowawczynię oraz Panią pedagog w której znalazł oparcie. Niestety w 5 klasie przy zmianie wychowawcy cała praca wzięła w łeb. Kobita tak bez pojęcia że nosiłam się z zamiarem napisania na nią skargi. Darowałam sobie ale przy wyborze gimnazjum wybrałam kameralne, gdzie jest w swoim żywiole, rozumiany i akceptowany. Wybierz szkołę nie z wysokim poziomem nauczania, ale gdzie nauczyciele będą z prawdziwego zdarzenia pedagogami, którym się jeszcze będzie chciało. Trudne.

[mamuska_77]

Johana, do jakiej chodzicie szkoły (jakie gimnazjum)? Mnie też czeka kiedyś wybór. Ciekawa jestem też, w której byliście podstawówce, nie wykluczam przeniesienia mojego dziecka (lepiej teraz z I klasie, niż później), a nie chciałabym, żeby Młody znów źle trafił. Dobre opinie słyszałam o Szamotulskiej - 166 (klasy integracyjne), czy ktoś coś wie?

[mammajowa]

my jesteśmy w trakcie diagnostyki w jim. też 7 latek ale to wiecej innych spraw zaciemnia obraz. ad rem - chodzimy do sp 166 do 1. klasy i sobie na razie chwalimy. więcej info na priv (klarenka(małpa)gmail.com lub gazetowy). chętnie nawiążemy kontakty z innym 7-letnim aspim:)

[mamuska_77]

Moje dziecko było diagnozowane w Jasiu i Małgosi. Ale najpierw było dużo nietrafionych wizyt u różnej maści specjalistów-psychologów (w tym na Hipotecznej). Sama im sugerowałam, że to może ZA, bo w przedszkolu jest podobny chłopiec... Ale nikt nie podchwycił, jedna Pani stwierdziła problemy wychowawcze (nawet się ucieszyłam, byłoby to odwracalne). Potem wylądowałam z dzieckiem na jakiś "feriowych" warsztatach socjoterapeutycznych, codziennie 2 godz zajęć przdez 2 tyg. A my z matkami siedziałyśmy w korytarzu, czekając na dzieci i gadałyśmy, opowiadałayśmy itp. No i jedna z mam stwierdziała któregoś dnia "wiesz, Twoje dziecko ma Aspergera, jest takie samo jak moje" (oni już byli po diagnozie). Oczywście najpierw się "w środku" obruszyłam, ale potem zapytałam, gdzie diagnozować.Ona powiedziała, że sama korzystała z Jasia i Małgosi. Celowaliśmy tam na konkretnego lekarza - p.dr Kicińską. Po pierwszej wizycie stwierdziłam, że jest cudowna. Po tym maratonie wariactwa, szukania, walki o szanse dla mojego dziecka - dr Kicińska miała pomysł na moje dziecko a mnie dała SPOKÓJ. Ale nie było potem tak fajnie, pani dr skierowała nas na zespół diagnostyczny (po wakacjach), a w między czasie sama odeszła z JiM. Trafiliśmy do innej lekarki i przestało być tak komfortowo - diagnozy zespołu i lekarza były inne. Zespół był powoływany 2 razy, potwierdził swoje rozpoznanie, a lekarka i tak nie uznała tego i nie "dała" ZA. Biorąc pod uwagę, że ja całym sercem ufałam i wierzyłam dr Kicińskiej, poszukaliśmy jej jeszcze raz. Potwierdziła ZA. Takim sposobem mogłam się starać o orzeczenie dla dziecka, które teoretycznie miało dać podstawy pracy z dzieckiem w szkole. Na razie to fikcja, ale codziennie wiem więcej. Jesteśmy nauczeni walki więc tym razem też nie popuścimy ;) Natomiast terapię mamy w JiM, nie ma tego dużo, bo 3 godz w tyg, ale są tam na prawdę świetni terapeuci. Mają doświadczenie dokładnie z takimi dziećmi, wiedzą jak prowadzić zajęcia, co jest ważne -a ja widzę efekty już po kilku miesiącach pracy. No i grupy - praca w grupie jest niezwykle ważna, a tam dzieci jest na tyle dużo, że można je dopasować wiekowo, z podobnymi potrzebami i na podobnym poziomie intelektualnym. Naomiast w szkole zaproponowano socjoterapię, która jest żartem, razem z moim dzieckiem 3 osoby i na zupełnie innym poziomie intelektualnym.

[mamababelka]

Zrobię brzydko, bo wkleję to, co napisałam gdzie indziej, ale skoro tu się wątek rozwinął... :)

Witaj!

Skoro mieszkasz na Bałutach, to polecam szkołę integracyjną w Rudzie Bugaj pod Aleksandrowem. Nie wiem czy są jeszcze miejsca, bo chętnych jest tak dużo, że w tym roku powstała nowa I klasa (dotychczas była jedna klasa w danym roczniku, w tym roku są dwie). Placówka świeżo wyremontowana, nowa hala sportowa, szkoła bardzo dobrze wyposażona (w każdej klasie tablica interaktywna, dostęp do multimediów, laptopy i tablety dla każdego itp) a nauczyciele mają spore doświadczenie z ZA (prawie w każdym roczniku pojawiają się uczniowie z tą przypadłością), dyrektorka bardzo obrotna i zależy jej na dzieciakach. Szkoła malutka, wręcz - rodzinna, wszyscy się znają.
Co do terapii to znam rodziców, co sobie chwalą Naviculę, ale ja sama nie mam takich doświadczeń

[mamuska_77]

Dzięki:) Ja niestety mam do pracy na 7:30. Wcześniej muszę zawieźć dziecko do szkoły. Im szkoła dalej od mojego miejsca zamieszkania lub pracy, tym wcześniej musiałabym dziecko zostawić na świetlicy (mieszkam na Bałutach - bliżej Strykowskiej). W przypadku Rudy Bugaj, nie wiem, czy w 30 min dojechałabym do pracy, a wyjście z domu - 6:30? To samo po południu. Dla tego muszę znaleźć coś w Łodzi bliżej nas. Ale jeszcze raz dzięki za namiar, żałuję, że nie mieszkam w Aleksandrowie:)

[olanietta]

Ja natomiast jestem bardzo niezadowolona z diagnozy, którą mojemu dziecku zrobili w Jasiu i Małgosi. Po 30 minutowym spotkaniu w którym uczestniczyłam ja i mój syn, pani psychiatra od razu postawiała diagnozę ZA. Żadnej komisji. Teraz po 10 miesiącach oczekiwania dostaliśmy się na diagnozę do Naviculii i tam przynajmniej to potrwa około 8 godzin łącznie i nikt nie spytał mnie się na dzień dobry "Jakie cechy zespołu Aspargera ma pani dziecko" tak jak pani z JiM.

[mamuska_77]

Uważam, że najważniejsze, to trafić do dobrych specjalistów, ale wszędzie trafiają się tacy, którzy nie są godni polecenia. My w JiM najpierw trafiliśmy na super p.Kicńską, ale potem była lekarka, do której już nigdy nie pójdziemy.

[ela_pej]

Ja robiłam diagnozę dziecku prywatnie, od razu więcej zainteresowania... więc jestem zadowolona.

[ela_pej]

I też robiła ja osoba, która podobno pracuje w naviculi

[zodiak775]

co ze szkołą? jeśli nadal poszukujecie szkoły godnej polecenia, to proponuję szkołę, do której chodził mój Aspinek. Publiczna Szkoła Podstawowa "Mileszki", ul Pomorska 437 tel. [phone] Szkoła mała, kameralna z fantastycznym gronem pedagogicznym. Mają rewelacyjne podejście do ucznia z dysfunkcją. Jest to szkoła prowadzona przez Stowarzyszenie rodziców nie przez miasto, jest bezpłatna

[ela_pej]

wygląda super.. szkoda tylko, że akurat dla nas to drugi koniec miasta....

[ranita81]

cześć Zodiak775. Szukałam w internecie opini o szkole podstawowej w Mileszkach i trafiłam na to forum i Twoją wypowiedź. Tak sie składa, że mój synek ma również ZA i chciałabym mu wybrać stosowną szkołe, gdze będzie mógl liczyć na wsparcie i odpowiednie podejscie ze strony nauczycieli. Czy mozesz powiedzieć coś więcej o szkole, o nauczycielach? czy Twój synek również ma ZA, jak się odnajduje w tej szkole? Z góry dziękuję za Twoją odpowiedź, liczę, że na pewno będzie pomocna.

[Gość: kazora]

Hej,

Ciekawi mnie czy zmieniła się diagnoza po wizycie w Naviculum?

[mamuska_77]

Weszłam na forum po długim czasie nieobecności i przeczytałam to, co sama kiedyś napisałam :) U nas dużo się zmieniło. Przeszliśmy przez koszmar dwóch szkół publicznych (prowadzonych przez Gminę) w Łodzi. Z jednej uciekliśmy po 2 miesiącach - z powodu jakości współpracy z wychowawczynią. Chciałam przenieść młodego do innej klasy w tej samej szkole, ale już do konkretnej, z bardzo dobrą nauczycielką. A że było tam max 25 dzieci, a klasa "doskonała", to mi definitywnie odmówiono. Dziecko z ZA tam nie pasowało. Zabrałam dziecko do innej szkoły, takiej z jednym z najwyższych wskaźników zdawalności egzaminu 6-klasistów w Łodzi. Miał być wysoki poziom i indywidualne podejście. Okazało się to totalną klapą. Długo by pisać. Nauczycielka po "50-tce", niechętna do wysilenia się, w dodatku zwyczajnie wredna. Do tego rodzice uważający się za elitę intelektualną z kompletnym brakiem tolerancji i empatii. Szkoła, z dużą pomocą rodziców, pozbyła się nas. Historia jest długa i źle świadczy o całym systemie oświaty w Łodzi. Przy tym dużo krzywdy zrobiono mojemu dziecku, teraz w nowym miejscu trudno mu uwierzyć, że ktoś może go lubić i chcieć dla niego dobrze. Od kilku miesięcy jesteśmy w małej szkole, prowadzonej przez stowarzyszenie. W klasie jest 12 dzieci. Wreszcie jest normalnie. Bez fajerwerków, po prostu normalnie. Wychowawczyni jest moim zdaniem WYBITNA, młoda dziewczyna, której się chce. W dodatku młoda pedagog, której też się chce (te wszystkie panie pedagog w "wełenkach i z barankiem", "od niczego", powinny uczyć się od tej dziewczyny jak pracować z dziećmi i być blisko nich). Jak jest w szkole problem - rozmawiamy. I nie ma tego, co było poprzednio najgorsze - odrzucenie z grupy rówieśniczej, brak akceptacji, przemoc psychiczna, brak wsparcia... Szkoda, że tyle musieliśmy złego doświadczyć, żeby dojść do tego momentu. I bardzo dobrze napisała johana2 - że nie jest ważna szkoła z wysokim poziomem nauczania, tylko mała, kameralna, z życzliwymi ludźmi. A jak dziecko będzie chciało się uczyć, to w każdej szkole będzie dobre. Z mojego doświadczenia - jeśli kiedyś przyjdzie mi posłać jeszcze dziecko do publicznej szkoły gminnej - nigdy nie przyznam się do tego, że ma ZA. Wolę, żeby było postrzegane jako indywidualista, ekscentryk, trochę łobuz, niż narażać go na odrzucenie i brak akceptacji. Publiczna oświata nie jest gotowa na wyzwania, a dobry nauczyciel z powołania jest rzadkością. Jeśli natomiast ma się większe oczekiwania, czy wskaże się szkole błędy, zaniedbania, to ma się przeciwko sobie cały nauczycielski klan. Wtedy można się już z tej szkoły zwijać.

[johana2]

mamuska_77: Mam nadzieję że u Was wszystko idzie dobrze. Ja muszę się pochwalić. Syn skończył gimnazjum z czerwonym paskiem przez 3 lata. Zdał egzaminy gimnazjalne wszystkie ponad 92 % ( 98% też jest) i dostał się do najlepszego technikum w Łodzi.! Jestem z niego mega dumna.! W kameralnej szkole, gdzie były własciwie same trudne " przypadki" zdobył pewność siebie i nawet trochę się zżył z klasą ;). Było dobrze do tego stopnia że puściliśmy go do szkoły publicznej. Ale sprawdziło się to co mówiłam: Jak będzie się chciał uczyć to da sobie radę. Najważniejsza atmosfera. Powodzenia!

[stokrotka_beauty]

Podbiję ten temat. Piszcie dalej o szkołach w Łodzi.