Pomysł wladz miejskich na rozwój rynku mieszkaniow

[Gość: belyall]

Władze największych miast w kraju promują nowy pomysł na rozwój rynku
mieszkaniowego. Za pomocą unijnych pieniędzy i przy wsparciu państwa rodzime
metropolie chcą wybudować specjalne miasteczka, w których osiedlać miałyby się
osoby rozpoczynające swoje życie zawodowe i zakładające rodziny.

Autorem tego projektu jest Unia Metropolii Polskich. W dwunastu dużych
miastach, które zrzesza Unia Metropolii Polskich, w latach 2007 – 2013 ma
powstać co najmniej sto tego typu miasteczek, w których zbudowanych zostanie
ok. 100 tys. domów oraz mieszkań w małych domach wielorodzinnych.

W miasteczkach takich będzie mogło osiedlić się ponad 300 tys.osób.

Szacunkowy koszt za metr kwadratowy, to tylko 1 – 1,5 tys.zł.

Działki, na których domy zostałyby wybudowane, ich mieszkańcy mogliby kupić
np. w ratach albo wieczyście użytkować. Dochody ze sprzedaży działek
uzbrojonych poszłyby zaś na infrastrukturę następnych miasteczek.

Cały pomysł opiera się na tym, że miasta wyodrębniłyby grunty (m.in. z zasobów
własnych, skarbu państwa i jego spółek, z zakupu gruntów rolnych), które
następnie przygotowałyby pod zabudowę.

Pieniądze na przygotowanie terenu miałyby pochodzić z funduszy unijnych (2 - 3
mld euro) oraz ze wsparcia nisko oprocentowanymi kredytami z państwowego Banku
Gospodarstwa Krajowego.

[citoyen]

Pomysł reaktywowany ale uczciwy. Rewelacyjna dźwignia totalnej mobilizacji
społecznej, oderwanie od chorej interwencji państwa w sferę budownictwa, pełna
optymalizacja kosztów przedsięwzięcia i normalne warunki do konkurowania.
Najważniejsze w tym projekcie jest pobudzenie rynków, absorpcja bezrobocia i
implementacja nowych pomysłów na zagospodarowanie przestrzeni. Jakie to proste,
bez zarządów, rad nadzorczych i nieznośnej ingerencji władzy.
Brawo, popieram!
Pozdrawiam.

[profes79]

Po ludzku proszę :)
Brakuje jednej ważnej rzeczy - takim miasteczkom trzeba zapewnić dobrą, szybką
i bezproblemową komunikację z metropolią - nie każdego z potencjalnych
adresatów stać na samochód.

[citoyen]

profes79,już to czynię. Stan kryzysowy centrum miasta osiągnął dramatyczne
rozmiary. Próby ożywienia tkanki miejskiej w śródmieściu nadal przypominają
strumyczek niewiele wnoszący do zmian w w wielorakiej animacji aktywności
zawodowej, zwiększenia uczestnictwa obywateli w procesie zmian. Stąd
nieunikniony wydaje się efekt przesunięcia spektrum zaangażowania ludzi na
peryferia, gdzie łatwiej jest o szybkie wydostanie się na trasy komunikacyjne
łączące Łódź z innymi metropoliami polskimi. Rola City zanika w dobie rosnącego
w siłę społeczeństwa informacyjnego. Dotychczasowy mit urzędów administracji i
banków położonych w centrum maleje ze względu na elektroniczny system
porozumiewania się i załatwiania waznych spraw urzędowych. Komunikacja
indywidualna w centrum staje się koszmarem ze względu na zatłoczone arterie
łódzkie, brak miejsc parkingowych. Z kolei komunikacja publiczna, ważna i
niezastąpiona w takich przypadkach, nie spełnia pokładanych nadziei w "case of
study" Łodzi. Polecam obejrzenie stanu torowisk na skrzyżowaniu, choćby
Nowomiejskiej i Ogrodowej.
Ad rem!
Bilans terenów w łódzkiej metropolii jest arcyciekawy. Proszę, wyobraź sobie, że
blisko 43% gruntów Łodzi posiada kategorię gruntów rolnych. Metropolia to jest,
czy gospodarstwo rolne? Wszystkie one położone wzdłuż komunikacyjnych, zbieżnych
i skojarzonych siecią interesów wzajemnych. Renta gruntowa zadowoli posiadaczy
gruntów, potencjalnym budującym pozwoli na uzyskanie cennej przestrzeni pod
zabudowę wymarzonego mieszkania (czytaj: domu), za cenę ca 45 zł/m2. Oczywiście,
gruntów wcześniej, wolą Rady Miejskiej w Łodzi, przekwalifikowanego na grunty
budowlane.
Pozdrawiam

[profes79]

Owszem - nie jest to nic nowego. W wielu miastach na świecie daje się zauważyć
tendencję do opuszczania centrum na rzecz przenoszenia się mieszkańców na
obrzeża miasta. Szybko rodzi to jednak kolejny problem - centrum zaczyna
podupadać, braki mieszkańców powoduje szybką jego degradację. Penym
rozwiązaniem jest wprowadzenie w to miejsce usług i generalnie przedsiębiorstw,
jednak nie daje to spodziewanych efektów.

[Gość: Ja]

Pragnę jednakże zauważyć, iż z kryzysem miasta centralnego mamy do czynienia
przede wszystkim w USA. W Europie, po procesie dezurbanizacji w latach '70,
miasta weszły w fazę reurbanizacji - mówiąc krótko - strefy centralne odzyskały
swoje znaczenie i prestiż i to przede wszystkim dzięki rozwoju transportu
zbiorowego, uspokajaniu ruchu kołowego i rozszerzaniu stref ruchu miękkiego.
Tak więc upadek centrum nie jest zjawiskiem nieodwracalnym, ani przesadnie
powszechnym, przynajmniej na starym kontynencie.

[Gość: Piotr]

A może by tak stworzyć takie osiedla bliżej centrum.
Po co wchodzic na tereny "rolne" rozczłonkowywać miasto jeśli w centrum jest
tyle miejsca pod zabudowę i gdy z każdym rokiem jest nas w Łodzi coraz mniej.
Uregulować stan prawny jakiegoś kwartału, zrobić dla niego porządny plan
miejscowy ,uporządkować sieci infrastukturę i niech się młodzi budują i zostają
w Łodzi. Widzę tu duże pole do popisu dla gminy jako organizatora takich
przedsięwzięć - niestety trzeba chcieć.

[citoyen]

Ostatnie trzy lata zostały przegrane w walce o odbudowę śródmieścia. Łódź nie
wykorzystała szans, nie zastosowała techniki implemantacyjnej przy kreowaniu
programu rewitalizacji. Na dodatek, pogłębia się rozzwiew pomiędzy ulicą
Piotrkowską, a sąsiadującymi ulicami.Fasady i podwórka starszliwe z sobą
kontrastują.
Warto w diagnozie rozwoju miasta przeanalizować dokłądnie jednostki
przestrzenne, z jakich składa się Łódź. Posiadamy ich łącznie 112, które tworzą
61 jednostek osiedlowych w pięciu dzielnicach. Strefy, centrum, strefa
wewnętrzna, zewnętrzna i podmiejska obejmuje ulicę Piotrkowską z
przyległościami, linią kolei obwodowej (dawna przestrzeń Łodzi przedwojennej,
powojenne osiedla mieszkaniowe, obrzeża Polesia, Bałut, Widzewa i Górnej, są
zróznicowe pod względem demograficznych, sile determinacji, poziomem kapitału
społecznego. Niestety, w centrum zamieszkują osoby w wieku poprodukcyjnym (30%
wobec 11% w strefie zewnętrznej i podmiejskiej.
Największe skupiska bezrobocia są na Nowym Rokiciu, Bałutach Stare Miasto i
Żubardziu. Pod względem wykształcenia najlepsze wskaźniki posiada osiedle
Olechów, Widzew – Wschód. Najniższy, Doły, Górny Rynek, Nowe Miasto.
Reasumując; wschodnia część miasta posiada wyższy status materialny i społeczny
niż jej odpowiednia strona zachodnia. Łódź charakteryzuje się słabym
zróżnicowaniem społecznym wynikającym z przemian systemowych. Słaba mobilność
wynika z faktu prowadzenia niezrozumiałej polityki czynszowej, słabego tempa
prywatyzacji zasobu mieszkaniowego i braku strategii rozwoju miasta.
Mc Kinsey coś przygotował, ale znamy casus Jeffa Skillingsa, jednego z
konsultanów MC Kinsey, późniejszego prezesa Enronu). Istnieje jeszcze Enron?
Może, bazując na raporcie o stanie miasta, warto dokonać dezintegracji systemu
aby zbudować nową jakość przestrzeni.