Zacz@towani

[Gość: Nikita]

Przed chwilą na 2TVP zakończył sie reportaż z cyklu - Polska bez fikcji - pod
tytułem "Zacz@towani". W skrócie: chodziło o internetową miłość. O to, czy
istnieje, czy można taką drogą znaleźć swoją drugą połowę.
Autorzy przedstawili osoby, które przez dłuższy czas rozmawiały na czacie z
płcią przeciwną i były nią zauroczone. Ale gdy dochodziło do spotkania
w "realu" - fascynacja znikała. Bańka wyobrażeń pękała.
Czy Wam zdarzyło się to samo? Co sądzicie o internetowej miłości poprzez czaty?
Czy może przetrwać (rozwinąć się) w rzeczywistości......???

[Gość: Ixtlilto]

Gość portalu: Nikita napisał(a):

> Autorzy przedstawili osoby, które przez dłuższy czas rozmawiały na czacie z
> płcią przeciwną i były nią zauroczone. Ale gdy dochodziło do spotkania
> w "realu" - fascynacja znikała. Bańka wyobrażeń pękała.
Powiem/ napisze tylko tyle- spotkałam się z kilkoma osobami poznanymi przez czat
i nie żałuje tego.
Nie zgadzam się (tak btw) z tym, że "czar pryska". Moim zdaniem przez net można
poznać wartościowych ludzi, prawdziwych, realnych, ktorzy nie udają innych niż są
w rzeczywistości. Wiem, że może to brzmieć jak utopia, ale tacy ludzie istnieją i
można ich spotkać na czacie/ blogu/ gg/ forum. Uważam, że mam szczęscie bo
poznałam kilka takich osób. Po spotkaniu- "bańka wyobrażeń" nie pękła...

pozdroofka, Ixtlilto

[Gość: goodman]

Ixtlilto :* []

Jesli chodzi o czaty i inne sprawy - jest to bardzo ciekawe zjawisko. Sam znam
dzieki niemu bardzo duzo wspanialych osob. Ludzie znajdujacy sie na czacie - to
naprawde mieszanka wybuchowa - bo kazdy tam jest inny - tak jak w zyciu i nie
da sie tego uogolniac. A czy "czar pryska" to tez zalezy od ludzi - jesli ktos
na czacie udaje innego niz jest lub dla kogos nie jest naprawde wazne piekno
wewnetrzne to banka peknie.

Mnie samemu czat dal duzo - wielu znajomych, na ktorych zawsze mozna liczyc,
zawsze z ktorymi mozna pogadac i sie pobawic (juz tylko w realu bo teraz unikam
cczata). Chodz nigdy nie brakowalo mi zadnych znajomych z reala - nie mialem
zadnych klopotow z poznawaniem ludzi, zawieraniem znajomosci to czat ma swoj
urok - szczegolnie w chlodne, zimowe wieczory.

"Moim zdaniem przez net można poznać wartościowych ludzi, prawdziwych,
realnych, ktorzy nie udają innych niż są w rzeczywistości" - takich ludzi mozna
poznac wszedzie - nie tylko przez net. Na czacie poznasz i wartosciowego
czlowieka i jakiegos oszoloma - poprostu czlowieka.

Ja sieci zawdzieczam duzo... gdyz w wakacje te poznalem w realu kobiete (z
ktora na czacie rozmawialem bardzo malutko) - ogolnie na takim spotkaniu
czaterian (ciezko to okreslic) w jednym z lodzkich ogrodkow. W ciagu 10 min.
wyrobilem sobie zdanie "rozpieszczona, wyniosla lalunia". Czat i gg dalo mi
mozliwosc zmiany zdania tego - poznania tej osobki - przekonania sie ze jest to
najbardziej wartosciowa kobieta jaka moglem kiedykolwiek poznac i nauczenia
mnie nie wysuwania uz nigdy wnioskow za wczensnie. Teraz laczy nas wielka
przyjazn, mamy swietny kontakt poza czatem, nie ma dnia bym o niej nie myslal i
jest to dla mnie bardzo wazna osoba.

Jednakze nachodzi mnie obawa - co juz zaobserwowalem u kogos... ze ludzie roba
sie wygodni - czat, forum, blog, gg jest dla nich wszystkim - przez to traca
kontakt z rzeczywistoscia, mysla ze nie potrzebuja wiecej nic od komputera -
przeciez po co im wychodzic z domu... Najbardziej sie jednak przerazilem gdy
uswiadomilem sobie ze dla jednej osobki wazniejsze jest forum niz wszysstko
inne... - cieszyla sie ona jak dziecko ze jej wpis byl ostatni w starym roku i
pierwszy w nowym - i chodz moze kiedys to sam zrozumie, no dla mnie na ten czas
jest to dziwne... no ale przeciez ludzie normalni by mnie nie interesowali :-)

[tyu]

Gość portalu: Nikita napisał(a):

> Przed chwilą na 2TVP zakończył sie reportaż z cyklu - Polska bez fikcji - pod
> tytułem "Zacz@towani". W skrócie: chodziło o internetową miłość. O to, czy
> istnieje, czy można taką drogą znaleźć swoją drugą połowę.
> Autorzy przedstawili osoby, które przez dłuższy czas rozmawiały na czacie z
> płcią przeciwną i były nią zauroczone. Ale gdy dochodziło do spotkania
> w "realu" - fascynacja znikała. Bańka wyobrażeń pękała.
> Czy Wam zdarzyło się to samo? Co sądzicie o internetowej miłości poprzez czaty?
>
> Czy może przetrwać (rozwinąć się) w rzeczywistości......???


Od dawna uważam, że jest rzeczą zupełnie obojętną, gdzie spotka się ciekawego i
wartościowego człowieka: na przyjęciu w ambadsadzie, w autobusie, w windzie
wieżowca czy w Internecie. Ważne, by go nie przegapić.
W tamtym programie część ludzi, zwłaszcza najmłodszych, gadała o d... Maryni. Nic
dziwnego, że w "realu" nie mieli sobie nic więcej do powiedzenia. Ale - czy ich
spotkanie w windzie skończyłoby się inaczej?
Nie jest też prawdą, że nie można poznać człowieka po tym, co pisze i jak pisze.
Owszem - brak widoku jego twarzy UTRUDNIA I OPÓŹNIA poznanie go - ale tylko tyle.
Grać i maskować się też można wszędzie - również, choć trudniej, w realu.
Jestem przekonany, że przyjaźń i miłość nawiązane przy pomocy Internetu mogą być
równie realne i głębokie, jak te nawiązane w warunkach "konwencjonalnych".

[cumella]

Cyczym różni się zawieranie znajomości zawartej w realu od tej internetowej?
proste pytanie?

W świecie rzeczywistym w pierwszej kolejności poznajemy fizjonomię człowieka.
Jeśli wydaje się nam ona na tyle ciekawa, że przyciąga naszą uwagę na "dłuższą
chwilę" to zaczynamy przypisywać tej osobie pozytywne cechy charakteru,
usposobienia, osobowości. Potem dochodzi do ich konfrontacji. I tu może bańka
pęknąć, a my obudzić się z ręką w....

W świecie wirtualnym rzeczy mają się inaczej. Najpierw poznajemy
poznajemy "wnętrze" człowieka. Jęśli jest ono (w naszym odczuciu) interesujące,
to "dorabiamy" sobie fizjonomię. Otrzymujemy w ten sosób IDEAŁ!
Ale, ale! jest "drobny" szczegół... w świecie wirtualnym (zresztą w
każdej "pisanej" znajomości) mogę wykreować się na kogo zechcę. Słowem jestem
taka jaką się zaprezentuję...

POZATYM

"Wirtualne słowa pozbawione są barwy głosu, jego
brzmienia, mimiki i gestykulacji... a zatem interpretowane są w dowolny
(wygodny/oczekiwany) dla nas sposób. A stąd o krok od jakiegoś tam bajdurzenia
do explozji miłosnej.

A znacie powiedzenie "papier przyjmuje wszystko". Nie tylko wirtualnie można
rozbudzić czyjeś uczucia, ale zawsze tam gdzie jest wiele pięknych obietnic, a
nie ma możliwości/konieczności ich realizacji. Mało to złamanych serc chodzi po
świecie uwiedzionych barwnymi opowieściami?

Nie twierdzę, że świat wirtualny nie sprzyja zakochiwaniu się. Wręcz przeciwnie
może mieć to bardzo pozytywny wymiar. W pierwszej kolejności poznajemy nie
fizjonomię, lecz poglądy, ideologię, intelekt drugiego człowieka. A ZATEM
ULEGAMY
ZAUROCZENIU. To zauroczenie może "rozwinąć skrzydła" ale tu potrzebny jest już
świat realny... KONFRONTACJA z RZECZYWISTOŚCIĄ.

Hmmm... przeżyłam kiedyś takie PRAWIE wirtualne zauroczenie. Prawie, bo znałam
(bardzo pobieżnie) adresata moich westchnień. Potem poczta elektroniczna
rozgrzała przewody do czerwoności i trwało to dość długo. Aż dnia pewnego
doszło
do konfrontacji i... psyt iskierka zgasła! Krótko mówiąc to nie było to! Zatem
co
to było? Uświadomiłam sobie, że przypisałam temu człowiekowi wszelkie zalety,
które życzyłabym sobie widzieć u niego! Łącznie z tym, że w mojej wyobraźni był
wyższy, przytojniejszy, mąrdzejszy, czulszy... itd. Słowem PÓŁBÓG! Ale czy to
była jego wina? NIE! To właśnie wirtualny świat zaserwował mi taką dowolność -
NADINTERPRETACJĘ!"

Pozdrwaiam wszystkich zauroczonych wirtualnie i zakochanych realnie

Cumella

PS. Pozwoliłam sobie zacytować samą siebie z wątku Kropeczki "Wirtualne
zakochanie"

[aleksandraali]

Nie oglądałam „Zacz@towanych”. Chyba dlatego, że bałam się, iż przedstawi on
subiektywny punkt widzenia!!
Bardzo często spotykam się bowiem z opinią, że ludzie rozmawiający na czatach,
wybierają wirtualną przestrzeń, gdyż boją się rzeczywistości. Chcą ukryć swoje
wady, wygląd zewnętrzny, pozbyć się kompleksów, udawać kogoś takiego, kim
chcieli by być ( a niestety nie są). Internet, a szczególnie czat daje im
możliwość transformacji w wymażoną przez siebie postać i nawiązanie nowych
znajomości, z czym mogli by mieć problem w rzeczywistym, niewirtualnym świecie.
Uważam, że tego typu opinie są zbyt uogólnione, często mylne i wielokrotnie
krzywdzące!!
(choć nie ukrywam, że czasem jest w nich także dużo prawdy)
Myślę, że bywalców czatów można podzielić na kilka grup. Ludzi, którzy dla
zabawy stają się młodymi, wolnymi, przystojnymi, niebieskookimi blondynami
kochającymi poezję – choć na co dzień walczą z nadwagą i mają na utrzymaniu
rodzinę. Inni w wolnej chwili w pracy chcą pogadać z kimś dla umilenia czasu. A
są i tacy, którzy internetu używają do „polowania” na coraz to nowych
znajomych, z którymi później spotykają się w weekendy. Ale oczywiście są
i „zwykli bywalcy czatów” :::::)))
Oczywiście to też bardzo ogólny podział, i wszystkich korzystających z
wirtualnych pogawędek z innych powodów przepraszam.

Ja osobiście czatują wyłącznie na Gazecie. Zwykle „O wszystkim”. Wydaje mi się,
że tam jest najmniej ludzi „przypadkowych” , rozwijają się ciekawe rozmowy i
nawiązują przyjaźnie! (Sama tego doświadczyłam! Po prostu traktuję internet jak
każde inne miejsce, gdzie można spotkać zarówno nudnych, jak i ciekawych ludzi
i nawiązać z nimi znajomość. A swoja drogą to historia mojej przyjaźni z czatu
Gazety jest bardzo ciekawa........!!
Ps. Jestem skłonna podzielić się historią, jeśli tylko kogoś to zainteresuje.)

Pozdrawiam wszystkich zarówno zwolenników jak i przeciwników!!!!!!!!

[Gość: .]