Pomoc państwa??

[jk1956]

Znajomy był na jakimś kursie dla bezrobotnych. Finansowanym ze środków
kontraktu wojewódzkiego, a więc tak naprawdę z budżetu. Nauczyli go tam jak
założyć firmę. Jak uzyskać wpis do rejestru, numer REGON, zgłoszenie do ZUS,
US, koncesje, pozwolenie, jak prowadzić księgę przychodów, jak wypełnić
deklarację podatkową, deklarację do ZUS, pozwolenie z sanepidu, straży
pożarnej, od kominiarza (tak, tak..). I wiele wiele innych rzeczy, które
stoją na drodze przyszłego przedsiębiorcy. Niektórzy słuchacze w trakcie
kursu – gdy dowiedzieli się o tym wszystkim – zdecydowali, że to przerasta
ich możliwości. Ich „biznes” to nie miała być wielka spółka obracajaca
milionami, z własnym zarządem, księgowością, biurem radców prawnych. Oni po
prostu chcieli np. zająć się praniem dywanów u klienta, usługami budowlanymi,
kafelkowaniem, naprawą rowerów , wypożyczaniem czegoś tam. Stwierdzili, że
lepiej będzie dalej robić to na czarno (szaro czy jakoś tam).
I tutaj naszła mnie taka refleksja: Państwo najpierw stwarza bariery dla
młodych przedsiębiorców. Przede wszystkim bariery biurokratyczne ale nie
tylko. Są jeszcze wysokie i trudne podatki – na dodatek samo płacenie
podatków jest niebezpieczne, wystarczy się pomylić, no a wtedy – egzekucja
komornik bankructwo. Brak sprawnego systemu prawnego też przedsiębiorcom nie
pomaga. A potem to samo Państwo, za pomocą środków z budżetu albo środków z
Unii Europejskiej uruchamia programy pomocy dla przedsiębiorców. Powstają
programy rozwoju regionalnego, kontrakty wojewódzkie, programy rozwoju
zasobów ludzkich, Komitety Sterujące, Panele Ekspertów, Komitety
Monitorujące. Jednym słowem wielka rzesza ludzi (urzędników) ma co robić,
czuje się ważna i uważa, że udzieliła znaczącej pomocy bezrobotnym i
przedsiębiorcom.
Przypomina mi to stare powiedzenie, definicję podaną chyba przez Stefana
Kisielewskiego: „Socjalizm to ustrój który wspaniale walczy z problemami,
które sam stworzył”
Co o tym sądzicie? Dalej jest tak samo?
Jurek

[marmullo]

Ch.. z taka pomocą.Lepiej niech nie przeszkadzaja to pomagac nie beda musieli.My
sobie sami damy rade-to cytat komentarz-do wszelkich kursów pomocowych
organizowanych przez wspaniałe instytucje.Na kursach najlepiej wychodza
wszelkiej masci specjalisci,owe kursy prowadzacy.A ze w przewazajacej mierze to
urzednicy,to de facto pomoc skierowana do nich by mogli pare groszy dorobić na
wykladach,pozycja odfajkowana.Bo z ilosci kursow rozlicza sie urzedy pracy i
instytucje pomocowe.
Na początku lat 90-tych przedsiębiorczość się rozwijała.Państwowa hydra straciła
parę głowek,walnieta obuchem przemian,lekko zamroczona,nie byla w stanie
wszedzie wsadzić swego dzikiego ryja.Klimat temu sprzyjał bo co niezabronione to
było dozwolone.Urzędole pilnowali stołków nie petentów obywateli,uczyli sie
liberalizacji życia gospodarczego,a ludzie masowo brali los w swoje
ręce,samorządy zrzucały okowy komunistycznej gospodarki,lansując wolność
gospodarczą.Własny mały biznes był kierunkiem tak dla absolwenta jak i
40-latka,ktoremu zamknieto,zlikwidowano lub sprzedano zakład.I o dziwo
bezrobocie było niewielkie.W urzędzie miasta wystarczyło zgłoszenie działalności
gospodarczej i tego samego dnia z kopia owego zgłoszenia można było
działać.Skarbówke i ZUS zawiadamiał urzad i za inwestora i jego opłatę załatwiał
kolejne formalności.Bo coz te urzędniczki tam mają do roboty?Spośród całej gamy
działalności cztery czy pięć rodzajów było koncesjonowanych,a dziś ponad
170.Gdzies tak od 95 państwo zaczeło się ponownie troszczyć o obywatela,by mu
się krzywda nie działa,a urzędnikowi przywrócono rolę pana i władcy na
urzędzie.Zresztą,administracja państwowa i samorządowa to najdynamiczniej
rozwijający sie sektor jeżeli chodzi o zatrudnienie i przyrost miejsc
pracy.Utworzono powiaty,by całe rzesze wybitnych fachowców od przeżerania
budżetu i klientela polityczna partii i partyjek znalazła zatrudnienie.A urzedy
do kontaktow z unią,ISPA,agendy i agencyjki,konieczne były by "odciążyć"
przepracowanych urzędników samorządowych.A poza tym zasłużeni urzędnicy mają
dzieci.A ktoz nie jest lepszym urzędnikiem,jak dziecko zasłużonego urzędnika?
Kapitalista fryzjer,jak chce swojemu dziecku kontuatorowi zawodu ojca utworzyc
miejsce pracy,to za swoje otwiera zakład.Dziecku urzednika państwowego państwo
tworzy kolejny urząd z miejscem pracy.
Za komuny i na początku III RP,młodzi chcieli przejść na swoje,oczywiście ci
którzy nie wyjechali za chlebem.Dziś dzięki skutecznej polityce socjalistycznego
państwa młodzi masowo wyjeżdżaja za chlebem i często tam w ugruntowanych
demokracjach układaja sobie życie wpisując się w ramy dobrych systemow
społeczno-politycznych.Niektorzy zbieraja pieniądze i liczą,że gdy tu się zmieni
to może wrócą i załoza coś swojego,ale strach,że odbierze im to
urzedniczo-oligarchiczne państwo jest wielki.A dla tych co zostaja,gwarancja
stabilizacji jest praca w urzedzie państwowym w zarękawkach i przy cherlawym
komputerze za 2500 brutto.Otwieranie czegos swojego jest trudne,trudem
urzedniczym stającym na straży przepisów bzdurnych, a w poprzek drogi rozwoju
inicjatywy obywatelskiej.
A gdy do tego dodamy wszechobecna korupcję to już lepiej być w szarej strefie,bo
tam zaplacisz raz,jak cie złapią,a idac legalnie musisz płacić wszędzie to co
oficjalnie i to co do kieszeni.

[Gość: wkurzon]

Zgadzam sie panowie, ale male zastrzezenie: murmyllo pisze o paru groszach, ktore sobie dorobia
urzednicy. Nie pare, i nie groszy. Tu chodzi o grube zlotowy albo o euro!!! Narobilo sie firm
doradczych, konsultantow, centrow demokracji lokalnej, szkol liderow i tym podobnych lewackich
urzedniczych narosli, w ktorych grupki cwaniakow za nasze pieniadze uczy nas, jak sprostac
wymaganiom, ktore sa nam stawiane po jaka cholere? - nie wie nikt.