dziękuję nieznajomej

[kiks4]

Wczoraj przytrafiła mi się nieprzyjemna przygoda. W trakcie - na szczęście
dość wolnej jazdy- pękła półoś w samochodzie i tylne koło pojechało
niezależnie od samochodu. Dlaczego o tym piszę?
Otóż do dziś nie mogę przyjść do siebie. Jadąca za mną młoda kobieta
natychmiast zatrzymała swój samochód, włączyła swoje światła awaryjne
ostrzegając innych kierowców, wysiadła z samochodu i usunęła z jezdni moje
koło. Potem poradziła mi jak najszybciej wystawić trójkąt bo stałem zaraz za
ciasnym zakrętem. Ja zaskoczony sytuacją w pierwszym rzędzie oglądałem
zniszczenia samochodu i do dziś się tego wstydzę.
Wspaniały przykład, wręcz podręcznikowy zachowania się kierowcy w
nieoczekiwanej sytuacji. Inni starannie mnie omijając jechali nie zatrzymując się.
Jeśli ta pani czyta forum- proszę przyjąć moje najszczersze podziękowania i
wyrazy uznania.

[jatopier]

Kopernik też była kobietą!

[Gość: tom]

szkoda, ze nie masz namiarów tej pani, mógłbys jej wtedy podziekowac
w inny sposob. moze opowie swoim znajomym te historie i ktos ja tu
przeczyta wiec moze to do niej dotrze.

[Gość: Josephina]

Wiesz co jest fajne? Fajne jest to że dziewczyna bezinteresowanie Ci pomogła w -
co by nie mówić - kryzysowej i stresującej dla Ciebie sytuacji. Ale najlepsze
jest to, że umiesz nieznajomej podziękować w jedyny dostępny sposób - czyli via
net ! Szalenie miłe i niecodzienne !

Takich informacji powinno być więcej, może nasze życie, te wszystkie szarości i
z każdej strony wyglądające zło, nie były by aż tak bardzo odczuwalne !

A swoją drogą okazuje się że kobieta - kierowca to jednak nie jakiś podgatunek :)

___________
Pozdrawiam, Jose

[kiks4]

Gość portalu: Josephina napisał(a):
> Takich informacji powinno być więcej, może nasze życie, te wszystkie szarości
i z każdej strony wyglądające zło, nie były by aż tak bardzo odczuwalne !
Bardzo trafnie to ujęłaś! Postawa tej pani niech będzie przynajmniej powodem do
zastanowienia się nad tym że miarą człowieczeństwa jest umiejętność odczuwania
empatii, umiejętność rozumienia innych, także obcych nam ludzi. Nie sztuka
pomagać najbliższym. Sztuką jest robić to bezinteresownie.