algaem
16.02.05, 14:08
Bardzo wzruszył,a jednocześnie ucieszył mnie artykuł o psach jeżdżących na
wózkach. Nareszcie coś się dzieje!! Pojawiają się nowe możliwości ratowania i
poprawiania jakości życia chorych zwierząt. W porównaniu z innymi, lepiej
rozwiniętymi krajami jesteśmy jeszcze w tzw "lesie" ale powoli idzie ku
lepszemu.
Jestem żywo zainteresowana tym tematem ponieważ niedawno został
sparaliżowany "od pasa w dół" buldożek francuski moich znajomych. Wszyscy
bardzo chcą mu pomóc ale nie wiadomo czy stan jest odwracalny (różnice zdań
weterynarzy co do przyczyny paraliżu, a co za tym idzie problem z podjęciem
decyzji co do dalszego przebiegu leczenia). Powstał też problem zakupu wózka
inwalidzkiego. Własciciele pieska zajrzeli na stronkę www.wozek.dla.pl ale
cena jest trudna do przełknięcia. Nie wiem czy jest możliwość skontaktowania
się z kimś, kto robi takie wózeczki, np z panem, który zrobił taki pojazd dla
swojego i kilku innych psów. W każdym razie, jak widzę, jest zapotrzebowanie
na tego typu sprzęt. Niestety nie każdego stać na podobny wydatek. Może
należałoby stworzyć (jeśli jeszcze nie istnieje) stronę internetową
zawierającą adresy weterynarzy specjalizujących się w konkretnych
schorzeniach, informacje o lecznicach ze spisem aparatury do diagnostyki oraz
producentów sprzętu dla zwierząt- inwalidów. I forum dla ludzi, którzy
mogliby podzielić się z innymi doświadczeniami w zakresie leczenia chorych
zwierząt.
W każdym bądź razie pozytywne jest to, że są ludzie, którzy przejmują się
losem chorych zwierząt i robią wszystko co w ich mocy aby im pomóc, czasem
nawet wbrew opiniom weterynarzy, którym (mam nadzieję, że nielicznym) zdarza
się sugerować eutanazję chorego zwierzęcia uzasadniając tego typu sugestie
chęcią zaoszczędzenia właścicielom kłopotu.
Znam dokładnie przypadek (zdarzyło się to w mojej rodzinie) kiedy weterynarz
stwierdził, że należy uśpić psa ze złamanym kręgiem (uraz powypadkowy)mówiąc,
że "nic z niego nie będzie". Właściciel psa, chirurg, sam skonstruował gorset
usztywniający i po 2 miesiącach pies biegał jak nowo narodzony.
To taki mały uśmiech i pocieszenie dla wszystkich, którzy zmagają się z
chorobą swoich ulubieńców.
Serdecznie pozdrawiam
Jolka