Jak Adam Słomka pokonał Donalda Tuska w komisji...

[Gość: Jerry]

Bałagan , za dużo rónorakich pomyłek.

[Gość: fortis]

Wiem o tym zdarzeniu. To żadna pomyłka. Przewałę zrobił Jurek Owsiak. Chciał
zobaczyć czy zostanie ona wykryta i jak zareagują dziennikarze. Brawo za
czujność!

[Gość: G]

bez pomylki tusk wygralby w 1 turze!!! :) Ale tak na serio to gdyby w
wiekszosci komisji wyborczych sie tak pomylili to bylyby jaja...

[Gość: II TURA]

Dobrze że jest II tura wyborów prezydenckich. Po ujawnionych faktach na temat
dziadka, którym D. Tusk zaprzeczał, zmieniam swój głos lub nie pójdę na wybory.

[bmxx]

Zupełnie Nie rozumiem, o co wam chodzi ?
mieliście 10 lat komucha - za prezydenta,
to i przeżyjecie 10 lat - fuhrera Tuska !
Czyż nie... ?????

Nasza nieboszczka, przeflancowana sprytnie na PO( pełna obłuda )
"mumia wolności" z tow. Balcerowiczem na czele, tylko na ten WASZ w y b ó r
( czytaj: kolejny błąd !) towarzysze - c z e k a !

I Znów będziemy przy władzy!
Hip -hip ?
Huuuurrraaaa !

[Gość: Rene]

No no. Przedni numer. I nikt nie próbował sprostować pomyłki? To jakie sa
prawdziwe wyniki wyborów?

wyborcy Tuska to matoły, nie potrafią krzyżyka pos

[Gość: kaczyński]

tawić gdzie trzeba

Jak wykiwano Tuska - przykłady:

[Gość: Tomasz]

Gość portalu: Jerry napisał(a):

> Bałagan , za dużo rónorakich pomyłek.

Pomyłek?

www.prezydent2005.pkw.gov.pl/PZT/PL/WYN/P/300000/306401_27.htm
www.prezydent2005.pkw.gov.pl/PZT/PL/WYN/P/020000/021804_7.htm
www.prezydent2005.pkw.gov.pl/PZT/PL/WYN/P/200000/200806_9.htm
i inne do których link tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=30306940&a=30312983

Bij Żyda

[Gość: A w mordę go!]

S y s t e m
a własność

Czy już wiesz, po „wyborach”, że ważny wpierw
nie jest s y s t e m kapitalistyczny czy komunistyczny,
ale wpierw i przede wszystkim, dziś jak nigdy przedtem,
najważniejsza jest Twoja W Ł A S N A ojczyzna, Polska?

Dopóki nie będziesz rządził własnym krajem, Polską,
Ty,
a nie Żydzi,
dopóty będziesz gołym najmitą w Judeopolonii.

Zacznij od poznania swojego wroga:

Podbój świata i miłość do cudzych pieniędzy.
---------------------------------------------------------------------

Takie jest prawo natury - rywalizacje i wojny. Narody polepszały swój byt
kosztem innych. Turcy wyrzynali, Krzyżacy ”nawracali”, a Żydzi p a s o ż y t u
j ą.

Zasadą sposobu podboju może być:
1. siła fizyczna,
2. sił teokratyczna (”opium dla ludu”, nawracanie);
3. manipulacja interesami materialnymi (tubylcy niewolnikami opresji
finansowej).


Zasada 1 i 2 była podstawą wojen Greków i Rzymian w antyku, w czasach
nowożytnych wojen papiestwa, reformacji, Rosji, Prus, czy Austrii Franciszka
Józefa.
F i z y c z n a przemoc stwarzała mocarstwa.
R e l i g i a zabezpieczała je moralnością, albo była pretekstem do napaści.

Zasadę 3, podbój infiltracją ekonomii, stosują wyłącznie Żydzi
Przemoc s t r u k t u r a l n a Żydów ujarzmia lichwą, monopolem handlu,
finansów, polityki, propagandy itd.

Metodą według zasady 3 n i e jest:
- użycie siły fizycznej przeciw słabości fizycznej, lub użycie własnej religii
przeciw innowiercom.

Metodą według zasady 3 jest:
- przebiegłe wykorzystanie łatwowierności i ignorancji pewnego siebie goja (nie-
Żyda),
- o k p i e n i e goja łaszczącego się na łatwe zyski. Jeżeli goj pogodził się
z tym, że jego interesy materialne załatwiac będzie jego wróg, zdał on się na
jego łaskę i niełaskę; pozwolil jemu panować nad nim.

Żydowska nacja jest jedyną, która wyspecalizowała się w stosowaniu zasady 3.

Na materialnych podstawach stoi egzystencja naszego życia. Dlatego wyłudzanie
jest uniwersalną bronią wydrwigrosza zawsze i wszędzie. Z drugiej strony,
łaszczenie się na łatwe zyski zgubiło więcej krajów i narodów aniżeli napaść
siłą fizyczną i nawracanie na ”prawdziwą” religię.

Gdyby Filistyni, faraonowie, Syryjczycy czy Kanaanici i inne ofiary Żydów
przekazali nam relacje z ich punktu widzenia, to historia ”narodu wybranego”
wypadłaby inaczej, aniżeli podaje ją Tora (żydowska wersja Starego
Testamentu).

Gdyby uczono w szkołach naukowej a nie upolitycznionej historii, to każdy goj
wiedziałby już od dziecka, że Żydzi podbijają kolektywnie od wewnątrz
sposobem ”pokojowym”.
.

Poczytajmy Torę i stare zapisy między wierszami:
.

1. Pochodzenie Żydów

Znani nam z Biblii, prehistoryczni Żydzi byli kiedyś arabskim plemieniem w
Arabii (Hidac). Żyli z hodowli owiec i bydła i z wypraw rabunkowych tak jak
inne plemiona arabskie.

Ich patriarchą był Abraham (Ibrahim-Allehi-Selam), ten sam co dał podwaliny
twierdzom monoteizmu Raaba (Kiabeh) i Mekki, gdzie modlitwy ulatują w niebo do
boga Abrahama, Ismaela i Mohameta.

Nie wiemy co skłonilo przyszłego boga, Abrahama, do opuszczenia Arabii ze swoim
plemieniem. Sądzić możemy, że pragnienie zwiększenia dochodu, bo inni nomadzi
też wypadali za miedzę złupić sąsiadów na Półwyspie Arabskim.


II. Cechy Żydów

Arabi mają zalety duchowe, np. siłę charakteru. Arab nie przelęknie się
tajemniczego niebezpieczeństwa i nie zniechęci daleką wyprawą, bystro
przeniknie i zrozumie plan i weźmie się do rzeczy z energią.

Zdatności te są też u Żyda, ale jego ognisty temperament nie gaśnie jak
słomiany zapał Araba. Żyd nigdy nie ustąpi, nie przebaczy i nie zapomni.

Inna różnica między tymi dziećmi pustyni: Arab uwielba ideały i abstrakcje, a
Żyd to
p r a k t y c z n y_m a t e r i a l i s t a. Arab uwielbia piękno dnia
platonicznie, odda pięknu duszę swoją, zać Żyd węszy wszędzie za zyskiem, on
może podziwiać piękny kwiat czy przedmiot, ale zaraz wytęża swój szkolony
intelekt: Ile za to bym dostał?

Natura Żyda to namiętność szalbierza. Pragnienie zysku zagłuszyło w jego
organiźmie inne pożądania i uczucia. Toteż nie znajdziesz u Żyda dbałości o
własną godność osobistą.

Wyszydź go, to on sobie z tego nic nie będzie robił, pochwal go, to on
uśmiechnie się, ale zatrzymaj mu grosz, to wściekać się będzie jak tygrys.
Celem jego życia jest profit. Wszystko inne jest mu obojętne.

On jest nomadem, ”wiecznym tułaczem”, który żyje z bezpardonowego łupienia tego
goja, którego winnice najobficiej zaowocowały. Goje są jego bydłem roboczym,
objaśnia Talmud.

Arabi jak i Żydzi zgadzają się, że sprzeczności między ludźmi nigdy się nie
kończą - wiemy o tym z Talmudu jak i z Koranu - ale sposób, w jaki oni tę
naukę wprowadzają w praktykę, różni ich diametralnie.

Arab po rycersku zakreśla gruba linię między stanem wojennym a pokojem, zaś Żyd
nie uznaje zawieszenia broni i prowadzi wojnę bez wytchnienia.


III. Zasada manipulowania interesami materialnymi

Z żydowskich myśli srebrnych i złotych:
”Nie ten co nabywa, ale ten co oszczędza osiąga dobrobyt.”
”Kto oszczędza ma przewagę nad tym, który marnotrawi.”
Żydzi podpatrzyli, że goje w ogólności przywiązują małą wartość do ich
własności, ponieważ przez chęć nabycia tego czego nie posiadają oni tracą z
pola widzenia to co tracą, co do nich już należy.
Poświęcenie bohaterów, zdobywców, odkrywców, wynalazców, pionierów uważają za
zajęcie dla gojów, ci bowiem winni dla nich ”czynić sobie ziemię poddaną”.

Kiedy ludzie Abrahama upewnili się, że sztuczki wydrwigroszy dadzą im lekkie
życie, postanowili żyć z szalbierki, ale u bogatszych. Dlatego porzucili
ojczyznę na zawsze, ”nie oglądając się za siebie”.

Plan Abrahama mógł wyglądać następująco:
Posiądziemy złoto i wartościowe przedmioty każdego kraju, do którego się
wedrzemy, ale mieszkańcom zostawimy życie i nieruchomości.
Jeśli zabierzemy tubylcom złoto i owoce ich pracy, to możemy spokojnie zostawić
im ich pola i winnice.
Kiedy będziemy siedzieć na ich bogactwach, my będziemy panami, a oni naszymi
niewolnikami.

Plan okazał się genialny: podbój polegał na łudzeniu i wyłudzaniu, oszustwie i
kradzieży, naciąganiu i pożyczaniu, czyli polegał na zasadzie podboju
interesami materialnymi ”od wewnątrz”.

I tak się wprawili w szalbierstwach, że w dziewiętnastym wieku żydostwo zaczęło
rządzić światem pomimo jego małej liczebności.


IV. Okres Abrahama

Po wyjściu z Arabii Abraham zawiódł swoje plemię do Mezopotamii. Jednak tam
zatrzymał się krótko, gdyż więcej obrodziło w Kanaanie. Ich pokojowa inwazja na
Kanaan była jak nalot szarańczy. W Syrii obrócili na swoją korzyść spory i
wojny domowe wywołane ich przybyciem i wnet bogactwa kraju były ich.

Potem okłamali mieszkańcóow Egiptu, móowiąac, że musieli ujść do nich, bo
klęska głodu panuje w Kanaanie.
Egipcjanie dali się oszukać i wyprawa się udała - w krótkim czasie obłowili się
masą złota i srebra i zarabiali tyle co hodowcy bydła.
Ta drapieżna chciwość wywołała taki gniew, że faraon przepędził ich pod
pretekstem ich niemoralności i intryg.

Po powrocie do Kanaanu oni opadli jego mieszkańców, zagarnęli władzę i bogactwa
ich kosztem.


V. Okres Izaaka.

Król Filistynów Abimelech przyjął Żydów jak przyjaciół, ale szybko ich
przejrzał i przepędził; rozgoryczona ludność rwała się do pogromów, ale oni
szybko uszli do ich lisiej nory, Kanaanu, gdyż z zasady oni schodzili z drogi
wyzyskanym, unikali konfliktów zbrojnych, ich bronią była przemoc s t r u k t u
r a l n a, a nie przemoc f i z y c z n a.


VI. Okres egispki

Wpierw udała się do Egiptu trupa szpiegów i znowu kłamali, że przywiodła ich
klęska głodu, żeby zakraść się do cudzego kraju.

Obłowili się tam na szkodę lud

[Gość: Hak w koszernysmak]

Obłowili się tam na szkodę ludności i dzięki wcześniejszemu wyszpiegowaniu
przebili się do władzy.

Mianowanie Józefa na wicekróla Egiptu dało okazję do agresywnej wyprawy
rabunkowej szczepów Jakuba. Egipcjanie zostali splądrowani do cna.
Ludność spostrzegła się zbyt późno, ale w końcu oponowała i rząd faraona
Masnahmena postanowił wydalić Żydow z kraju. Przepędzenie Żydów pogrążyłoby
jednak państwo w nienaprawialnych trudnościach finansowych, a rząd w chaosie.
Co należało zrobić w takich okolicznościach, pozwolić Żydom ujść z ukradzionymi
skarbami, albo bezczynnie się przyglądać aż oni Egipt całkowicie zrujnują?

Podczas gdy nieszczęsny faraon wciąż jeszcze szukał wyjścia z okropnego
dylematu, oni zgarnęli skarby, które mogli dopaść i uciekli z Egiptu.

Rabunek był majstersztykiem, jakby wyczytanym z podręcznika Machiavellego,
żadna inna rasa ani sekta nie zdołała tego osiągnąć.

Bronią ich stała się też potwarz, pomówienie i zniesławienie. Kiedy zostali
zmuszeni do opuszczenia egipskiego ”pastwiska”, to nie tylko zabrali swój łup z
sobą, ale jeszcze pomówili okpionych Egipcjan o prześladowanie, a swoją
propagandą w zapisach przerobili swój planowy odwrót na swoje zwycięstwo
moralne.
(Genezis, rozdz. 47, werset 18.)


VII. Okres mozaizmu (kultu Mojżesza)

Rewolucja Mojżesza usunęła zasadę manipulowania interesami materialnymi, a
przywróciła w jej miejsce zasadę używania fizycznych i teokratycznych środków
podboju.

Zmiany w drugim okresie - wprowadzone przez Mojżesza - były niczym innym jak
formalnym zaprzysiężeniem na wierność starożydowskim zasadom.

Zwolennicy koncepcji ”narodu wybranego” uważali, że naród, chcący osiągnąć
rangę wśród narodów, chcący wejść na drogę do dobrobytu i cywilizacji, musi
kroczyć nią otwarcie i uczciwie, a nie tak by ludzie pluli Żydom w oczy. Zasada
tchórzostwa poniża godność, natomiast podbojem zbrojnym zdobyli Kanaan i
królestwo Judah.

Wyznawcy Złotego Cielca - symbolu lichwiarstwa, czyli zasady podboju
machinacjami interesów materialnych - zostali wtedy stłumieni.


VIII. Reakcja żydowskiej idei

Lecz z upadkiem królestwa Judah upadła także jego podpora, mojżeszowska zasada
stosowania siły fizycznej i Żydzi wrócili do lichwy i szachrajskich
manipulacji, które miały zapewnić im panowanie nad światem.

Kiedy w 568 p.Chr. Nabuchodnozor najechał Judeę, zniszczył Świątynię i Żydzi
poszli w ”niewolę babilońską”.

W ”niewoli” Estera i Mordechaj osaczyli starego króla Aszawera intrygami i
pociągali sznurki władzy. Dlatego zwolennicy zasady materialnych interesów
dostali argument i powiedzieli: opanujemy świat oszukując gojów, więc porzućmy
marzenia o mojżeszowskiej zasadzie używania siły; Judahu nie wskrzesimy walką
zbrojną.

I żydostwo podzieliło się:
A. jedni za siłami materialnym lichwy i intryg,
B. drudzy za Mojżesza metodą podboju orężem i religią.

A.
Szachraje mówili: - Nie, mozaiczna zasada może wyględa pięknie, ale jest ułudą.
Nasze bogactwa muszą być wszędzie i nigdzie, żeby nie stały się łupem wroga.
Żaden kraj, żadne królestwo nie będzie do nas należeć, ale postaramy się, żeby
w nasze ręce dostały się bogactwa wszystkich krajów i państw świata.
Rozrzuconym po całym świecie nie wolno nam nazywać naszym żadne miejsce
zamieszkania, ale musimy wynurzyć się tam gdzie żniwa były najobfitsze.

B.
Zwolennicy syjonu mieli inny plan: porzućmy dolę „Żyda wiecznego tułacza”,
wróćmy do Jerozolimy, odbudujmy Świątynię, widoczny punkt centralny naszej
nacji. Spełnią się proroctwa - my, naród wybrany, zapanujemy nad gojami, a
kiedy przyjdzie mesjasz, oczywiście do Jerozolimy, to władaniu jedynego
prawdziwego boga podporządkujemy wszystkie religie i ziemia będzie nasza
niepodzielnie. Kto nam się sprzeciwi, ten zginie przez całopalenie.

Podział na A i B utrzymał się do dzisiaj. Zwolennicy zwalczają się nawzajem,
ale wobec gojów stają solidarnym murem.


IX. Okres rzymski.

Zdobycie Judei minęło się z celem: Jerozolima już od dawna nie była centralnym
punktem żydowskich eskapad.

Oni juz dawno przeszli do ofenzywy na wszystkich frontach i postanowili dla ich
planowanego opanowania świata użyę jako swoją broń lichwę, monopolizowanie
handlu, finansów i polityki.
Do tego nie potrzebowali twierdz Judei i obwarowań Jerozolimy; one tylko
powstrzymywały ich pamięcia o tradycji mozaistycznej.

Ortodoksyjni zapaleńcy zostali zakrzyczeni, albo i zabici.

Rzymianie zrobili wielki błąd. Zniszczyli jeden punkt, ale nie osłabili
żydowskiej siły, bo lichwiarstwo juz zarobaczyło świat. Oni odebrali szanse
tylko zwolennikom walki orężem, walki wedlug tradycji mozaistycznej.

Rzymianie winni byli zwalczyć zasadę manipulacji interesami materialnymi i ją
wykorzenić. Wtedy obroniliby Cesarstwo przed wpływem Żydów.

Niszcząc Jerozolimę, Tytus usunął jedyną przeszkodę, która powstrzymywała
pochód lichwiarzy. Ci bowiem po zniszczeniu Jerozolimy zrezygnowali z
mozaistycznej tradycji i z wlasnego kraju na zawsze i rozproszyli się, by
opanować świat swoimi machinacjami a nie orężem.

Cisnęli się zarówno do wschodnich jak i zachodnich prowincji Cesarstwa.
Okradali swoich zwycięzców i ich wasali, wyzyskiwali podstępem, szalbierstwem i
lichwą jak chcieli.

Nienawiść do Żydów, którą zaczęli reagować Rzymianie, musimy przypisać
żydowskej infiltracji i podburzaniu do buntu.

Zniszczenie Jerozolimy sprowadziło więc na Rzymian chrześcijaństwo poprzez
Żyda, świętego Pawła, a na kraje europejskie - poprzez Kazarów - protestantyzm,
rządy cieni, wyzysk Rothschildów, wojny i zmierzch w XX. wieku.

X. Kazarzy

Po zburzeniu Jerozolimy obozy diaspory, uchodźctwa żydowskiego przejęli
włóczędzy i wyrzutki społeczne, nomadujące wokół Morza Śródziemnego. Oni
wyparli wynaradawiających się Hebrajczyków i zastąpili ich religię prawem.

Oni wyzyskali sieć edukacji religijnej do monopolizowania handlu i finansów.
Kiedy przenieśli się do Bizancjum, król kazał ich ochrzcić, ale wtedy oni
przenieśli się do Królestwa Kazarskiego (w dorzeczu Wołgi między Morzem Czarnym
i Kaspijskim).
W 1016-17 bojarowie Kijowa, oburzeni podatkami, zniszczyli Królestwo i Kazarzy
uszli poprzez Węgry i Polskę aż do Hiszpanii.

Dzisiejsi ”Żydzi” żyjący w Europie i USA to Kazarzy. Kazarska rodzina
Kaganowiczów, która opanowała Rosję, wyparła agenta Rothschildów, nowojorskiego
Żyda Bronfsteina (Trockiego) i rządziła Sowietami swoją marionetką Dżugaszwili
(Stalinem).
Aszkenazi to Kazarzy, którzy po przybyciu do Europy mówili językiem kazarskim
czagataisz, podawali się za Żydów, aczkolwiek hebrajskiego nie znali, tylko
wyrośli na tradycji Hebrajczyków, których obozy uchodźcze opanowali.

W średniowieczu ich językiem stał się zwulgaryzowany niemiecki, jidisz dajcz
(juedisch-deutsch). Kazarzy nabyli też niemieckie nazwiska.

Kazarzy to np. Golda Meir, Begin, Szamir, Mosze Dajan, a inni to Sefardycy itd.
Ponad dziesięcioletnie badania DNA wykazały, że Kazarzy pochodzą od Turków,
Arabów i murzynów i nie mają specyficznego genu ”cohen”.

Rodowici Żydzi zyją w Etiopii i oni są chrześcijanami. Ponadto - dwa plemiona
Melbe w Południowej Afryce.

Białych Żydów nie ma i nie było.

W zaprzeczaniu kazarskiego rodowodu Kazarów jest cel polityczny, ukrycie
nieżydowskiego pochodzenia.


XI. Chrześcijański przesąd

Powody, które skłoniły Żydów do opuszczenia ich ojczyzny, są inne niż błędnie
wierzy wielu chrześcijan, że tzw. Żydzi zostali rozrzuceni po całym świecie ”na
wieczną tułaczkę” za karę, ponieważ uparcie odmawiają uznania boskiego
posłannictwa Chrystusa.

Rozrzucenie Żydó jest ich planowo przedsięwziętą emigracją.

1. Żydzi z a c z ę l i emigrować do wszystkich krajów świata za czasów
Machabeuszy, czterysta lat przed zdobyciem Jerozolimy.

2. Tytus uprowadz

[Gość: Wykurzyć parchy!]

2. Tytus uprowadził do Rzymu na swoj pochód triumfalny t y l k o kilka tysięcy
żydowkich niewolników. Te kilka tysięcy stanowiły nikłą część ludności Judei.

3. Rzymianie nigdy nie przepędzali ludności miejscowej z terenów ojczystych.
Nie ma zapisów i nie ma podstawy do przypuszczania, by mieli obejść się inaczej
z Żydami, których nie lękali się.

Nie brutalna przemoc rozrzuciła ich po świecie.


XII. Okres średniowiecza

Zmierzch Rzymu i barbarzyństwo ludów Europy sprzyjały rozprzestrzenieniu się
osadnictwa żydowskiego.

W Europie Żydzi napotykali wrogość księży i arystokratów, którzy na własną rekę
starali się zatamować ich napływ, ale ich opór nie ostał się wielowiekowemu
doświadczeniu intruzów.
Tych Żydzi się nie bali, oni obawiali się tylko jednego: że inna nacja wpadnie
na ich pomysł i będą mieli konkurencję.

Że jacyś Indianie, czy Kameruńczycy też zaczną ćwiczyć swoje mózgi w uprawianiu
lichwy i zaatakują ich współzawodnictwem na ich polu.

Jak długo goje pozwalają im z całym spokojem szuflować gojowe pieniądze, oni
nie muszą lękać się nikogo.

Mogą nawet po cichu naigrawać się z kajzerów i Churchillow umazanych krwią po
bitwach. Zasada machinacji interesami materialnymi gojów triumfuje ”ueber
alles”.

Czasami ich bogactwa sprowadzały na nich okrutne prześladowania, ale czymże
były te tu i tam sporadyczne wybuchy zrozpaczonych bankrutów? One nie
powstrzymały nieubłaganie postępującego podboju. Kiedy goj zaatakował Żyda, to
jego pobratymcy unosili się jak jeden na pięciu kontynentach, krzycząc:
Dyskryminacja! Prześladowanie! Ludobójstwo!

W najważniejszych centrach handlowych Europy ich kramy wystrzeliły jak spod
ziemi. W Wenecji, Genui, Hiszpanii, Holandii, Niemiec i Polsce. Na wielkim
obszarze współdziałały one związane jednym celem: wyparcia gojów z handlu i
finansów.


XIII Moralne rozbrajanie goja

Powołaniem się na cnotę można rozbroic goja moralnie i połknąć jego fortunę,
albo usunąć go z areny politycznej. Cnotę można użyć defenzywnie i ofenzywnie.
Dlatego dobrze było utrzymywać monopol na moralizowanie w dziennikach.

Natomiast gdzie się da, tam moralność gojów należy niszczyć, np. dwaj Żydzi,
Benazet i Blanca prowadzili wytworne spelunki gry w Baden-Baden i Hamburgu.

Ilahmi Pascha, syn wicekróla Egiptu odziedziczył bajeczną fortunę, nie mniejszą
niż 150 mln franków. Żyd w Aleksandrii prowadził jego finanse tak, że w trzy
latach ogołocił go bankructwem.


XIV. Postęp Żydów w sredniowieczu

W średniowieczu żydowskie placówki handlowe były niczym obozy wojskowe w kraju
wroga, które mogły być zwinięte każdej chwili i założone gdzie indziej.

Handel był wielkim bojowiskiem, gdzie tubylec regularnie przegrywał z intruzem
żydowskim, który miał za sobą światowy monopol.

Przedsiębiorstwo żydowskie nie służyło podniesieniu dobrobytu ludności gojów.

Żyd nie zajmuje się pracą w rolnictwie, górnictwie, wydobywaniu materiałów
surowcowych, lub fabrykowaniu przedmiotów z surowców.

On tylko tam się znajduje, gdzie może puścić wartości w obieg i wzbogacić się
na przełożeniu pieniędzy z kieszeni do kieszeni, lub wymianie bezwartościowych
rzeczy na pieniądze. Można więc powiedzieć, że Żyd jest bezwartościowym i
szkodliwym pasożytem.
Zaś drobny Żydek - dlaczego miałlby w pocie czoła mordować sięe wyrębem węgla,
kiedy może siedzieć na ciepłej posadce w kantorze, którą sitwa mu ”załatwiła”?
Uprawa ziemi przykuwa do jednego miejsca i niepewnego corocznego obrodzenia.
Natomiast mobilność nomada-lichwiarza udostępnia cudze winnice, gdzie zapowiada
się najtłustszy łup.

Wenecja, Genua i Florencja były pełne Żydów w latach ich rozkwitu. Z chyleniem
się ku upadkowi tych republik Żydzi spakowali swoje łupy i przenieśli się do
Niemiec, Holandii i Polski, gdzie handele, przemysł i dobrobyt prosperowały. W
Hiszpanii mieli najmniejsze powodzenie; ludność ich wyparła i podejrzewała o
knucie z Maurami.


XV. Żydzi pozostaną Żydami

Po tym krótkim ”blitzu“ przez historie żydostwa po średniowiecze przypomnijmy
jeszcze, że oni nie mieszają się z narodami gojów.

Pomimo ich rozproszenia w świecie i obcowania z innymi rasami są Żydzi
i ”Żydzi” (Kazarzy) dziś jeszcze tym, czym byli tysiąc osiemset lat temu.
Odkrywamy u nich te same cechy, te same kategorie typów człowieka, jak gdyby
nie wpłlynął na nich czas ani zwyczaj ani kontakt z obcym elementem w
najmniejszym stopniu.

Jest to wynik zbiegu wielu czynników, z których najważniejsze to:
- wspólny front monopolizowania finansów i handlu,
- znaczenie religijnej i historycznej tradycji,
- związek krwi rzeczywisty i wyobrażony,
- poczucie solidarności,
- nienawiść do gojów.

Żydzi pozostali Żydami, chociaż dopasowywali się, gdy okoliczności ich
zmusiły, do zwyczajów tych krajów. Np. w wieczor wigilijny spotykali się przy
choince z bombkami, bez gwiazdy i szopki betlejemskiej, bez śpiewania kolęd,
ale... z podarkami.

Przyjęcie obywatelstwa i zmiana nazwiska kamufluje (wilka w owczej skórze) i
pozwala wkraść się do owczarni.


XVI. Żydzi w IX. wieku

Poprzez całe średniowiecze Żydzi wznosili, kamień za kamieniem, przyszłą
potegę: rządy cieni.
Zgromadzali skrycie bajeczne skarby i zdławili narody Europy kleszczami
lichwy.
I wreszcie nadszedł długo utęskniony dzień: Rewolucja ”Francuska”.

Filozofowanie Voltaira i liberalizm motłochu podkopały restrykcje Kościoła i
siłę narodu czerpaną z religii: Niech żyje tolerancja! Niech żyje braterstwo!
Zrównać stany! Znieść sądy nadzwyczajne!
Inspirowały je naturalizm, ateizm, do których podburzania i rozpowszechniania
oskarża się masońskie żydostwo (Weishaupta). Ostatnią przeszkodę, monarchię
państwa narodowego, sami goje usunęli im z drogi.

A dlaczegóż to Żydzi nie odwrócili się od ich własnej religii, zasad i tradycji
ciągnięcia zysku z pracy goja?

Sztandar lichwiarza powiewał nad Europą i Ameryką. Powiewa do dziś.

Podbój nie kosztował ani jednego wystrzału.
______________________________________________________________________

SKOŃCZYĆ Z PANOSZENIEM SIĘ ŻYDOSTWA!
ŻYDZI DO OBOZÓW PRACY, albo WON Z N A S Z E J OJCZYNY!
______________________________________________________________________

Witryna popierająca Ernesta Zundela, męczennika żydostwa:
”Prawdziwa sprawa przeciwko żydostwu”
www.regmeister.net/ravage.htm

Jeżeli zaopiekujesz się głodnym psem i zadbasz, żeby wydobrzał, to on cię nie
ugryzie. Jest to zasadnicza różnica między Żydem a psem.
If you pick up a starving dog and make him prosperous, he will not bite you.
This is the principal difference between a Jew and a dog.
-

Jaroslaw Kaczynski nazywa sie Kalkstein. Jak mu na

[Gość: ZYDZI WON Z POLSKI]

Jak mu na imie?