Stanisław Michalkiewicz w Poznaniu?

[Gość: BenekP]

Doszły mnie słuchy że w tym miesiącu ma być w Poznaniu Pan Stanisław
Michalkiewicz, czy ktoś coś konkretnego wie ?

[conkret]

narazie tyle:
bana.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=126

[conkret]

to konkretna informacja:
bana.pl/PliKi/zaprsm.pdf

Re A kto to jest ? Że się nim interesujecie !!

[Gość: Jerry]

[Gość: Wójt]

Bardzo mądry człowiek, przyjź przekonaj się

[Gość: Bzik]

Poczytałem trochę jego felietonów, taki nieco dla mnie zbyt radykalny, ale
przyjdę

Przeczytaj

[conkret]

wsio.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=133

był kaczor to powinno wystarczyć

[Gość: hgjg]

[Gość: bzik]

Stanisław Michalkiewicz

Urodzony 8 listopada 1947 roku w Lublinie. Szkołę podstawową i Liceum
Ogólnokształcące ukończył w Bełżycach. Studia prawnicze na Uniwersytecie Marii
Curie-Skłodowskiej w Lublinie ukończył w roku 1969 W roku 1972 ukończył
podyplomowe Studium Dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim.


Od lipca 1972 roku rozpoczyna pracę w redakcji pisma "Zielony Sztandar" w
dziale łączności z czytelnikami. W roku 1977 nawiązuje kontakt z Wojciechem
Ziembińskim i Adamem Wojciechowskim - działaczami Ruchu Obrony Praw Człowieka i
Obywatela w Polsce. Przystępuje do Ruchu i jako pierwsze zadanie otrzymuje
polecenie wyjazdu do Francji w celu nawiązania kontaktu z red. Jerzym
Giedroyciem i przywiezienia do Polski pieniędzy zebranych przez
redakcję "Kultury" na potrzeby ROPCiO. Po wykonaniu tego zadania otrzymuje
polecenie zorganizowania pisma dla środowisk wiejskich. Pierwszy numer tego
pisma pt. "Gospodarz" ukazuje się w grudniu 1977 r. Pismo podpisują panowie:
Piotr Typiak i Bogumił Studziński, obydwaj już nieżyjący. Od numeru
5. "Gospodarz" drukowany jest techniką typograficzną. Drukarnia początkowo
mieści się w mieszkaniu Michalkiewicza, jednak wkrótce, ze względów
bezpieczeństwa, zostaje przeniesiona do mieszkania Tadeusza Szozdy, który od
początku przy redagowaniu i drukowaniu "Gospodarza" współpracował.

Pismo to odegrało pewną rolę w protestach chłopskich latem 1978 roku. Efektem
tych protestów było powstanie Komitetu Samoobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej
(przewodniczący Janusz Rożek) i Komitetu Samoobrony Chłopskiej Ziemi Grójeckiej
(przewodniczący Zdzisław Ostatek) Z tych m.in. Komitetów i przy udziale
tworzących je chłopskich działaczy w dwa lata później powstała "Solidarność"
RI. Linię polityczną i programową "Gospodarza" stanowiła obrona prywatnej
własności ziemi i gospodarki rodzinnej oraz przeciwdziałanie tzw.
socjalistycznym przeobrażeniom na wsi, zmierzającym do podporządkowania
rolników administracji państwowej. Oprócz artykułów w "Gospodarzu", Stanisław
Michalkiewicz publikował również w drugoobiegowym piśmie "Opinia" pod
pseudonimem Andrzej Stanisławski. W tym okresie Michalkiewicz podejmuje
dodatkową pracę tłumacza w warszawskim oddziale Agencji Prasowej "Nowosti" i
wszystkie zarobione tam pieniądze przeznacza na finansowanie
druku "Gospodarza".

Po utworzeniu w roku 1980 NSZZ "Solidarność" Stanisław Michalkiewicz nawiązuje
współpracę z drugoobiegowym wydawnictwem "Krąg", kierowanym przez Wojciecha
Fałkowskiego. W początkach stanu wojennego Michalkiewicz zostaje usunięty z
pracy w "Zielonym Sztandarze" w ramach tzw. weryfikacji. Na przełomie marca i
kwietnia 1982 r. wydaje dla wydawnictwa "Krąg" książkę Andrzeja Alberta (prof.
Wojciech Roszkowski) "Najnowsza historia Polski" w nakładzie 1000 egzemplarzy.
Wykorzystując kontakty w środowisku drukarzy, wydaje też "Dokumenty SDP", dla
potrzeb zdelegalizowanego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Drukuje również
pierwszy numer pisma "Wezwanie" pod redakcją Tomasza Jastruna.

W maju 1982 roku zostaje internowany w Białołęce, gdzie zaprzyjaźnia się z
Januszem Korwin-Mikkem. Po zwolnieniu z obozu podejmuje pracę robotnika rolnego
w okolicach Grójca, a później - robotnika w firmie "Thomex". W tym okresie,
wykorzystując kontakty z drukarzami, organizuje druk ulotek dla potrzeb
podziemnej "Solidarności".

Jesienią 1983 roku, wraz z Marianem Miszalskim, rozpoczyna wydawanie
podziemnego pisma "Kurs", co inauguruje powstanie wydawnictwa o tej samej
nazwie. "Kurs" jest przedsięwzięciem samofinansującym się. W latach 1983 - 1989
ukazało się 40 numerów "Kursu" oraz ponad 20 książek, wśród których były
m.in: "Rewolucja konserwatywna w Ameryce" Guy Sormana (nakład 5,5 tys.
egz.), "Wolny wybór" Miltona Friedmana (2 tys. egz.) "Nowe bogactwo narodów"
Guy Sormana (2 tys. egz.), pozycje historyczne ("Droga do Ostrej Bramy" Jana
Erdmana - 2 tys. egz., "Nie trzeba głośno mówić" Józefa Mackiewicza - 4 tys.
egz.), a nawet książka dla dzieci ("Bohaterski miś" Bronisławy Ostrowskiej - 1
tys. egz.). Linia polityczna miesięcznika i wydawnictwa "Kurs" sprowadzała się
do propagowania konserwatywnego liberalizmu i liberalnych rozwiązań
gospodarczych. Wyrazem ówczesnego ideowego credo Michalkiewicza była wydana w
roku 1983 przez Officynę Liberałów (Janusz Korwin-Mikke) broszura "Monologi".

W roku 1987 Michalkiewicz, wraz z innymi sygnatariuszami (m.in. śp. Stefanem
Kisielewskim), podpisuje akt założycielski partii politycznej Ruch Polityki
Realnej, której prezesem zostaje Janusz Korwin-Mikke. Jest to pierwsza partia
polityczna w życiu Stanisława Michalkiewicza. W maju 1988 roku zostaje
aresztowany podczas transportu książek "Kursu" i we wrześniu skazany na
konfiskatę mienia.

W marcu 1990 roku wchodzi do zespołu redakcyjnego tygodnika "Najwyższy Czas!" i
zostaje członkiem władz krajowych Unii Polityki Realnej (pod taką nazwą
zarejestrowała się w grudniu 1990 roku partia utworzona w roku 1987). W roku
1992 zostaje redaktorem naczelnym "N.Cz!". Po krótkiej przerwie na przełomie
lat 1992/93 (praca w redakcji gazety "Nowy Świat"), powraca na stanowisko
redaktora naczelnego "N.Cz!", które zajmuje aż do jesieni roku 1997, kiedy
zostaje prezesem Unii Polityki Realnej, po rezygnacji z tej funkcji Janusza
Korwin-Mikkego. W roku 1999 składa rezygnację z funkcji prezesa UPR, którą
Konwentykl UPR ponownie powierza Januszowi Korwin-Mikke.

Stanisław Michalkiewicz kandydował z ramienia UPR do Sejmu w kampaniach
parlamentarnych w latach 1991, 1993 i 1997, jednak bez powodzenia. W roku 1992
uzyskał z rąk Marszałka Sejmu nominację na sędziego Trybunału Stanu, którym był
aż do rozwiązania Sejmu w roku 1993. W roku 1991 Michalkiewicz opracował
projekt "małej konstytucji", wydatnie zwiększający uprawnienia prezydenta i
próbował, acz bez większego powodzenia, zainteresować nim ówczesnego Prezydenta
RP Lecha Wałęsę. W roku 1992 opracował projekt konstytucji, przewidujący system
prezydencki. Projekt ten nie uzyskał niezbędnego poparcia ówczesnych
parlamentarzystów m.in. z powodu postulatu ograniczenia liczebności Sejmu do
120 posłów. Michalkiewicz był także autorem kilku innych projektów ustaw, m.in.
projektu ordynacji wyborczej (1992 r.), przewidującej wybory wg zasad
większościowych. Projekt ten został jednak głosami posłów centroprawicowych i
posłów SLD zdecydowanie odrzucony przez Nadzwyczajną Komisję ds. Ordynacji
Wyborczej.

Stanisław Michalkiewicz jest również autorem książek. Oprócz wspomnianej już
broszury "Monologi", w latach 90. ukazały się następujące jego
książki: "Ulubiony ustrój Pana Boga", "Na gorącym uczynku", "Choroba czerwonych
oczu" oraz "W przededniu końca świata". Pracuje jako dziennikarz i wykładowca
Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza w Warszawie. Żonaty,
troje dzieci.

[Gość: Thin_Air]

Rzeczywiście mocny zyciorys, tylko te kontakty z Giedroyciem, Fe...